Көркемдік еркіндік және шығармашылықтағы бұрмалаушылық
Artistic license
Шығармашылық еркіндік: фактілерден ауытқу, көркемдік мақсаттармен өзгештік. Телевизия, кинодағы кейіпкерлердің жұмысы әдеміленуі. Тілі, стильде өзгерістер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эстетикалық себептермен ережелерді немесе қағидаларды әдейі бұрмалау – көркемдік лицензия (поэтикалық лицензия, тарихи лицензия, драмалық лицензия және повестволық лицензия сияқты, контекстік жағынан нақтырақ туынды терминдермен қатар) ұғымы. Бұл көркемдік мақсаттар үшін фактілерден немесе формадан ауытқуды білдіреді. Оған грамматиканың немесе тілдің өзгеруі, сондай-ақ бұрыннан бар мәтінді қайта жазу кіруі мүмкін.
Deliberate distortion of rules or convention for aesthetic reasons
the concept
Artistic license (alongside more contextually specific derivative terms such as poetic license, historical license, dramatic license, and narrative license) refers to deviation from fact or form for artistic purposes. It can include the alteration of grammar or language, or the rewording of pre existing text.
Драмалық лицензия
Көркемдік лицензия көбінесе драмалық лицензия деп аталады, әсіресе қызықты телешоу немесе кино үшін шын өмірдегі мамандықтарды әдемілеу мақсатында қолданылғанда. Мысалы, "CSI: Қылмыс орнын зерттеу" және басқа да полициялық процедуралық бағдарламалар полиция қызметінің көп бөлігін құрайтын құжаттар, есептер, әкімшілік жұмыстар және басқа да күнделікті "іскерлікке бағытталған" мәселелер сияқты мамандықтың ең қарапайым жақтарын мүлдем жоққа шығарады. Олар сондай-ақ шындықтағыдан әлдеқайда көп қимыл-әрекет, күдік немесе драмамен толы басқа да міндеттерді көрсетеді. Бұл көптеген әскери тақырыбындағы оқиғаларға да қатысты, онда жоғары шенді тұлғаларға үнемі қауіпті жағдайларға түсуге рұқсат беріледі, бірақ шындығында олар көбінесе қолбасшылық және әкімшілік міндеттермен шектеледі.
Artistic license is often referred to as dramatic license when it involves the glamorization of real world occupations for the sake of exciting television or cinematic experience. For example, CSI: Crime Scene Investigation and other police procedural programs typically omit completely the more mundane aspects of the occupation such as paperwork, reports, administrative duties and other daily "business oriented" aspects which in reality often constitute the majority of police work. They will also present other duties with much more action, suspense or drama than would be experienced in reality. The same is also true for many military oriented adventure stories which often show high ranking characters being allowed to continuously enter dangerous situations when in reality, they would usually be restricted to command oriented and administrative duties.
Пікірталас пен сын
Суретшілердің авторлық еркіндігі көбінесе қадірлі сенімдерді немесе бұрынғы туындыларды жаңаша түсіндіруге қарсылардың наразылығын тудырып, дауға себеп болады. Суретшілер мұндай сынға жауап ретінде өздерінің туындылары бұрынғы нәрсенің сөзбен келтірілген көшірмесі емес екенін, олар тек көркемдік құндылығымен бағалануы керек екенін көрсетеді. Авторлық еркіндік – бұл қалыпты қабылданған тәжірибе, әсіресе нәтижесі кеңінен мойындалған жағдайда. Мысалы, Уильям Шекспирдің тарихи пьесалары тарихи фактілерді айқын бұрмалап көрсетеді, бірақ олар әдебиеттің көрнекті туындылары ретінде жоғары бағаланады. Көркемдік еркіндік кинематографияда және тарихи оқиғаларды бейнелеуде қолданылғанда кейде сын дауыстары көтеріледі. Хронология мен кейіпкерлер мінезінің драматикалық эффект үшін шамалы өзгертілуі көбінесе қабылданады, бірақ кейбір сыншылар шындықтың айқын өзгеруін бейнелейтін туындыларды жауапкершіліксіз деп санайды, өйткені көптеген көрермендер мен оқырмандар нақты оқиғаларды білмейді де, драмалық бейнелеуді шындыққа сәйкес деп қабылдауы мүмкін. Драмалық еркіндіктің шектен тыс қолданылуы үшін сынға ұшыраған фильмдер мен телесериалдарға Диснейдің «Покахонтас», Мел Гибсонның «Батыл жүрек», Оливер Стоунның «Александр», HBO-ның «Рим» сериалы, 20th Century Fox-тың «Ұлы шоумен» және Showtime-ның «Тюдоры» жатады. Басқа форматқа шығарманы бейімдеген жазушылар (мысалы, кітаптан киносценарий) көбінесе жақсы фильм жасау үшін кітаптағы бастапқы сюжетке маңызды өзгерістер енгізеді, қосымша материалдар қосады немесе кейбір бөлімдерін алып тастайды. Мұндай өзгерістер кейде түпнұсқа туындының жанкүйерлерін көңілсіздікке жетеді.
Artistic license often provokes controversy by offending those who resent the reinterpretation of cherished beliefs or previous works. Artists often respond to these criticisms by pointing out that their work was not intended to be a verbatim portrayal of something previous and should be judged only on artistic merit. Artistic license is a generally accepted practice, particularly when the result is widely acclaimed. William Shakespeare's historical plays, for example, are gross distortions of historical fact but are nevertheless lauded as outstanding literary works. Critical voices are sometimes raised when artistic license is applied to cinematic and other depictions of real historical events. While slight manipulation for dramatic effect of chronology and character traits are generally accepted, some critics feel that depictions that present a significantly altered reality are irresponsible, particularly because many viewers and readers do not know the actual events and may thus take the dramatized depiction to be true to reality. Examples of films and television series criticized for excessive use of dramatic license include Disney's Pocahontas, Mel Gibson's Braveheart, Oliver Stone's Alexander, the HBO series Rome, 20th Century Fox's The Greatest Showman and Showtime's The Tudors. Writers adapting a work for another medium (e. g., a film screenplay from a book) often make significant changes, additions to, or omissions from the original plot in the book, on the grounds that these changes were necessary to make a good film. These changes are sometimes to the dismay of fans of the original work.