Кіріспе

Өлшемі жоқ астрофизика теңдеуі

Астрофизикада Лэйн-Эмден теңдеуі – Ньютондық өзін-өзі гравитациялық тартымға ұшыратып, сфералық симметриялы, политропты сұйықтың гравитациялық потенциалы үшін Пуассон теңдеуінің өлшемсіз түрі. Ол астрофизиктер Джонатан Гомер Лейн және Роберт Эмденнің құрметіне аталған. Теңдеу былай жазылады:

мұндағы – өлшемсіз радиус, ал – тығыздыққа және, демек, қысымға байланысты, орталық тығыздық үшін. Индекс – политроптық күй теңдеуінде кездесетін политроптық индекс,

мұндағы және сәйкесінше қысым мен тығыздық, ал – пропорционалдық тұрақтысы. Стандартты шекаралық шарттары – және . Осылайша алынған шешімдер қысым мен тығыздықтың радиусқа қарай өзгеруін сипаттайды және олар индекс бойынша политроптар деп аталады. Егер политропты сұйықтың орнына изотермиялық сұйықтық (политроптық индекс шексіздікке ұмтылады) қолданылса, Эмден-Чандрасекар теңдеуіне жетеді.

Қолданбалар

Физикалық тұрғыдан алғанда, гидростатикалық тепе-теңдік потенциал градиентімен, тығыздықпен және қысым градиентімен байланыстырады, ал Пуассон теңдеуі потенциалды тығыздықпен байланыстырады. Сондықтан, егер бізде қысым мен тығыздықтың бір-біріне қатысты өзгеруін анықтайтын қосымша теңдеу болса, онда шешім табуға болады. Жоғарыда көрсетілгендей политроптық газды таңдау мәселенің математикалық тұжырымын ерекше айқын және қысқа етіп береді және Лейн-Эмден теңдеуіне алып келеді. Бұл теңдеу жұлдыздар сияқты плазманың өзін-өзі гравитациялық тартымға ұшыратушы шарлары үшін пайдалы жуықтама болып табылады, бірақ көбінесе бұл өте шектеулі шарт.

Шриваставаның шешімі

1962 жылы Самбунат Шривастава нақты шешім тапты. Оның шешімі былай берілген:

және осы шешімнен гомологиялық түрлендіруді пайдаланып, шешімдер отбасын алуға болады. Бұл шешім нөлдік нүктедегі шарттарды қанағаттандырмайды (іс жүзінде, нөлдік нүктеге жақындаған сайын амплитудасы шексіз өсетін тербелісті шешім болып табылады), сондықтан бұл шешімді құрама жұлдыздық модельдерде қолдануға болады.

Талдаулық ерітінділер

Қолданбаларда негізгі рөлді бастапқы нүктеге қарай кеңейтілген, конвергентті қуат қатарлары арқылы өрнектелетін талдамалық шешімдер атқарады. Әдетте, кеңейту нүктесі – , ол теңдеудің жеке нүктесі (тұрақты жекелік) болып табылады және жұлдыздың ортасында белгілі бір бастапқы деректер беріледі. Теңдеудің шығу тегі маңында конвергентті қуат қатары/талдамалық шешімге ие екенін дәлелдеуге болады:

Бұл қатардың конвергенция радиусы кешенді жазықтықтағы жолғану осінде екі жекелік болуына байланысты шектеледі. Бұл жекеліктер шығу тегіне қатысты симметриялы түрде орналасқан. Олардың орны теңдеу параметрлерін және бастапқы шартты өзгерту кезінде өзгереді, сондықтан олар Поль Пэйнлеве жіктемесі бойынша сызықты емес дифференциалдық теңдеулердің жекеліктеріне байланысты жылжымалы жекеліктер деп аталады. Мұндай жекеліктердің ұқсас құрылымы сфералық симметриядағы Лаплас операторын кеміту нәтижесінде туындайтын басқа да сызықты емес теңдеулерде де кездеседі, мысалы, Изотермалық сфера теңдеуінде. Мұнда – өлшемсіз масса ретінде қарастырылады, ол арқылы анықталады. Тиісті бастапқы шарттар – және болып табылады. Бірінші теңдеу гидростатикалық тепе-теңдікті, ал екіншісі массаның сақталуын көрсетеді.