Кіріспе
Зәуфана (/z/ɛ//f/ə/'/n/aɪ//.//ə/, ) – Еврей Киелі кітабында бірнеше адамның аты; ең танымал – Яһуда патшасы Жосияның (б.з.д. 640–609) тұсында пайғамбарлық еткен және он екі кіші пайғамбарлардың арасында оның есімін алған кітапқа ие болған пайғамбар. Ол Жосияның 621 жылғы реформасынан бұрын, Яһуда патшалығының билеушісі Жосияның (б.з.д. 640–609) кезінде пайғамбарлық еткен. Осы кітапқа байланысты екі Зәуфананың болуы болжамдық деп саналады. Жосия, белсенді реформатор, киелі орындардың дұрыс пайдаланылмауына тоқтатқысы келді. Осы реформаның ең құлшынып қолдау көрсеткендерінің бірі Зәуфана болды, және оның жазбалары Жосия дәуірін түсіну үшін маңызды құжаттардың бірі болып табылады. Яһуданың тұрғындары жасаған зұлымдықтар үшін оның құрылуын батыл болжап, осы тұлғаның уағыздауының басты мәселесі жақындап келе жатқан сот (1:7) болды.
Zephaniah (/z//ɛ//f//ə/'/n//aɪ//.//ə/, ) is the name of several people in the Hebrew Bible; the most prominent being the prophet who prophesied in the days of Josiah, king of Judah (640–609 BCE) and is attributed a book bearing his name among the Twelve Minor Prophets. Hezekiah, ninth in the literary order of the Twelve Minor Prophets. He prophesied in the days of Josiah, ruler of the Kingdom of Judah (640–609 BCE), but before Josiah's reform in 621 BCE, The existence of two Zephaniahs linked to the book is considered purely hypothetical. bringing with it elements of alien culture and morals. Josiah, a dedicated reformer, wished to put an end to perceived misuse of the holy places. One of the most zealous champions and advisers of this reform was Zephaniah, and his writing remains one of the most important documents for the understanding of the era of Josiah. Boldly predicting the destruction of Judah for the evil committed by its occupants, In light of these events, a message of impending judgment is the primary burden of this figure's preaching (1:7).
Софония кітабы
Софония кітабы Софонияның уағыздауының негізгі ойларын қамтиды. Кітаптың қазіргі түріндегі құрылымы былай:
Софония 1:2–2:3. “Раббының күні” туралы ескертулер, Ескі Келісімдегі Dies irae, dies illa. Раббының жазасы Яһуда мен Иерусалимге діни өмірдегі қорқынышты төмендеудің жазасы ретінде түседі (1:4–7а); ол халықтың барлық топтарына таралады (1:7b–13) және қорқынышты апаттың барлық түрлерімен бірге жүреді (1:14–18); сондықтан, тәубеге келіп, Раббыны іздеңіз (2:1–3). Софония 2:4–15. Тек Иерусалим ғана емес, бүкіл әлем сотталады, оның ішінде филистиндер (4–7), моабиліктер, аммондықтар (8–11), кушиттер (12), ассириялықтар және ниневиліктер (13–15). Софония 3:1–8. Пайғамбар тағы да Иерусалимге назар аударады: “Қарсы шыққан, құтқарылған қала, тыңдамаған және жазаны қабылдамаған қала!” Азаматтық қоғамның жетекші топтарынан, сондай-ақ пайғамбарлар мен дін қызметкерлерінен, яғни жалпыға ортақ құлшылықты басқаратындардан ең қатал есеп талап етіледі. Софония 3:9–20. Болашақтағы Құдайдың Патшалығына қатысты пайғамбарлық көріс арқылы, онда бүкіл әлем бірігіп, Құдайға бет бұрады, Мәсіхтік Патшалықтың гүлденуі көрінеді. Софония 3:9–20. Софонияның соңғы хабары да Мәсіхтік сипатқа ие, бірақ бұл Ишая кітабындағыдай кең емес.
Христиан дінінде
Армян Апостолдық шіркеуінің қасиеттілер күнтізбесінде басқа кіші пайғамбарлармен бірге 31 шілдеде еске алынады. Шығыс православиелік литургиялық күнтізбесінде және Римдік мартирологияда ол 3 желтоқсанда еске алынады. Оның кітабы "Dies irae" әнұранына шабыт берді.