Кіріспе
Г. Э. Мурдың 1925 жылғы мақаласы "Ақылға қонымдылықты қорғау" – философ Г. Э. Мурдың 1925 жылғы мақаласы. Онда ол абсолюттік скептицизмді (немесе нигилизмді) жоққа шығаруға тырысады, әлем туралы біздің орнықты сенімдеріміздің кемінде бірінің толыққанды анық екенін, сондықтан оларды заңмен "фактілер" деп атауға болатынын дәлелдеу арқылы. Мур осы сенімдерді – ақылға қонымдылық деп санайды.
"A Defence of Common Sense" is a 1925 essay by philosopher G. E. Moore. In it, he attempts to refute absolute skepticism (or nihilism) by arguing that at least some of our established beliefs about the world are absolutely certain, so they can be legitimately called "facts". Moore argues that these beliefs are common sense.
Қорытынды
Бірінші бөлімде ол өзінің бірнеше шындықтарды білетінін айтады, мысалы: "Менің денем жер бетінде немесе жер бетіне жақын, әртүрлі қашықтықта немесе басқа тірі нәрселермен, соның ішінде басқа тірі адамдармен байланыста болды", "Мен адаммын" және "Менің денем кеше болды". Екінші бөлімде ол саналық фактілер мен физикалық фактілердің арасында ерекшелік бар екенін айтады. Ол өзінің замандастарының көптеген философтары сияқты, әрбір физикалық фактінің саналық фактілерге логикалық тұрғыдан тәуелді немесе әрбір физикалық фактінің саналық фактілерге себептік тұрғыдан тәуелді болуына ешқандай себеп жоқ деді. Физикалық фактінің мысалы: "Жақсылық қазіргі уақытта осы денеге кітап сөресінен гөрі жақын". Саналық фактілерге "Мен қазір саналымын" және "Мен қазір бір нәрсені көріп тұрмын" жатады. Үшінші бөлімде ол барлық материалдық заттардың Құдай тарапынан жаратылғанына сенуге негіз жоқ деп есептейтінін ғана емес, сонымен қатар, жалпы сананың Құдайдың бар екеніне немесе өмірден кейінгі өмірдің бар екеніне сенуге де негіз бермейтінін мәлімдейді. Төртінші бөлімде "Міне, менің қолым" сияқты жалпыға ортақ пікірлерді қалай талдау керектігі қарастырылады. Мур осы жағдайларда біздің сезімдерімізбен байланысты үш мүмкіндікті қарастырады, яғни қолына қарағанда не көреді. Мур біздің жалпыға ортақ сенімімізге толыққанды сенімді екенімізді, бірақ бұл пікірлерді талдауға қатысты ешқандай нақты ұсыныс жасалмағанын қорытады. Бесінші бөлім - басқа адамдардың санасының мәселесін зерттеу, яғни басқа саналардың бар екендігіне сенімді бола алмау туралы идея. Мур "басқа да "өзімдер" бар" дейді, бірақ бұл сұрақ философтарды неге осылай шатастыратынын түсіндіреді. Басқаша айтқанда, ол сезім мүшелері арқылы қабылдайтын сезімдер сыртқы әлем мен оның өзара әрекеттесуі туралы фактілер болып табылады, бірақ ол (және басқа философтар) осы өзара әрекеттесулерді қалай талдауды білмейді.