Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық шығыстанушы Майкл Ян де Гое (13 тамыз 1836 – 17 мамыр 1909) – Арабия және Исламға қатысты зерттеулермен айналысқан голландиялық шығыстанушы.
Dutch orientalist
Michael Jan de Goeje (August 13, 1836 – May 17, 1909) was a Dutch orientalist focusing on Arabia and Islam.
Ерте өмір
Майкл Ян де Гоее Фризеланд провинциясының Дронрип қаласында дүниеге келді. Ол ерте жасынан-ақ шығыс тілдерін зерттеуге берілді және Рейнхарт Дози мен Теодор Юйнболлдың жетекшілігімен әсіресе араб тілінде шеберлікке жетті, кейіннен олармен жақын дос және әріптес болды. 1860 жылы Лейден университетінде докторлық диссертациясын қорғады, содан кейін бір жыл Оксфордта оқыды, онда аль-Идрисидің Бодлей қолжазбаларын зерттеп, салыстырды (оның бір бөлігі 1866 жылы Дозимен бірлесіп «Description de l'Afrique et de l'Espagne» деген атпен жарияланды). Осы кезеңде ол «Mémoires de l'histoire et de la géographie orientales» еңбегін жазды және «Expugnatio regionum» кітабын редакциялады. 1883 жылы Дози қайтыс болғаннан кейін Лейден университетінде араб тілі профессоры болды, ал 1906 жылы зейнетке шықты.
Michael Jan de Goeje was born in Dronrijp, Friesland. He devoted himself at an early age to the study of oriental languages and became especially proficient in Arabic, under the guidance of Reinhart Dozy and Theodor Juynboll, to whom he was afterwards an intimate friend and colleague. He took his degree of doctor at Leiden in 1860, and then studied for a year in Oxford, where he examined and collated the Bodleian manuscripts of al Idrisi (part being published in 1866, in collaboration with Dozy, as Description de l'Afrique et de l'Espagne). About the same time he wrote Mémoires de l'histoire et de la géographie orientales, and edited Expugnatio regionum. In 1883, on the death of Dozy, he became Arabic professor at Leiden, retiring in 1906.
Мансап
Ол, мүмкін, бірінші дәрежелі ұстаз болмаса да, кафедрада ұзақ жыл қызмет еткен кезінде ғана емес, оның лекцияларына қатысқан шығыс теологтары мен әкімшілеріне де зор ықпал етті. Оның араб тіліндегі мәтіндерінің көптеген басылымдары ғалымдар үшін жоғары құнды; ең маңыздысы – оның "Табари" еңбегінің толық басылымы. Саясаттан мүлдем жиренгенмен, ол Лейден қаласының коммуналдық мәселелеріне қызығушылық танытып, бастауыш білім беруді арнайы зерттеді. 1905 жылы Алжирде өткен Шығыстанушылардың халықаралық конгресінде басшылық рөл атқарды. Ол Франция институтының мүшесі болды, Германияның Еңбегі үшін орденімен марапатталды және Кембридж университетінің құрметті докторы атанды. Қайтыс болған кезде ол жаңадан құрылған Халықаралық ғылым академиялары қауымдастығының президенті болды. 1869 жылы Нидерланды Корольдік өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
Though perhaps not a teacher of the first order, he wielded great influence during his long tenure of the chair not only over his pupils, but over theologians and eastern administrators who attended his lectures. His many editions of Arabic texts are of the highest value to scholars; the most important being his great edition of Tabari. Though highly averse to politics, he took a keen interest in the municipal affairs of Leiden and made a special study of elementary education. He took the leading part in the International Congress of Orientalists at Algiers in 1905. He was a member of the Institut de France, was awarded the German Order of Merit, and received an honorary doctorate of Cambridge University. At his death he was president of the newly formed International Association of Academies of Science. He became a member of the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences in 1869.
Еске алу
Де Гоее аты Таяу Шығысқа қатысты ғылыми еңбектерді жариялауға қаржылай көмек көрсететін "Stichting de Goeje" қоры арқылы сақталған.
De Goeje's name is preserved in that of the Stichting de Goeje which subsidises the publication of academic studies relating to the Middle East.