Шыны (бразье) – көмір немесе қатты отын жағуға арналған ыдыс. Дәстүрлі түрде металлдан жасалған, ауа айналымын қамтамасыз етеді. Ежелгі заманнан қолданылып келеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағаш көмірін немесе басқа қатты отынды жағуға арналған ыдыс, отты жағуға арналған контейнер. Бразиер (жанартақы) – пісіру, жылыту немесе мәдени дәстүрлер үшін ағаш көмірін немесе басқа қатты отынды жағуға қолданылатын ыдыс. Ол көбінесе аяқтары бар металл қорап немесе тостаған тәрізді болады. Оның биіктігі ауа айналымын қамтамасыз етеді, отқа оттегі жеткізеді. Бразиерлер ежелгі заманнан бері қолданылып келеді; Нимруд бразиері б.з.д. 824 жылға дейін сақталып қалған.
Container used to burn charcoal or other solid fuel
the container for fire
A brazier ('/b//r//eɪ//ʒ//ər/) is a container used to burn charcoal or other solid fuel for cooking, heating or cultural rituals. It often takes the form of a metal box or bowl with feet. Its elevation helps circulate air, feeding oxygen to the fire. Braziers have been used since ancient times; the Nimrud brazier dates to at least 824 BC.
Тарих
"Бразер" сөзі Киелі кітапта айтылады. Еврей тіліндегі "бразер" сөзінің Мысыр тілінен келгені саналады, бұл оның Мысырдан әкелінгенін көрсетеді. Киелі кітапта осыған қатысты мына бір ғана аят бар:
The word brazier is mentioned in the Bible. The Hebrew word for brazier is believed to be of Egyptian origin, suggesting that it was imported from Egypt. The lone reference to it in the Bible being the following verse:
патша Иоакимнің қысқы сарайы бразермен жылытылған. Рим императоры Иовиан 364 жылы шатырындағы бразерден шыққан түтіннен уланып қайтыс болды, осылай Константиннің әулетінің соңы болды.
the winter palace of King Jehoiakim was heated by a brazier
Roman Emperor Jovian was poisoned by the fumes from a brazier in his tent in 364, ending the line of Constantine.
Жылыту
Ашық отта көмір жағудың қауіп-қатерлеріне қарамастан, бразиерлер кеңінен үйді жылыту үшін қолданылды, әсіресе испан тілінде сөйлейтін елдерде (әсіресе шынысыз, тек жабылатын ғимараттарда) біршама қауіпсіз пайдаланылды. Фернандо де Альва Кортес Икстлильхохитль Тепанек қаласы Аскапоцальконың тлатоани Тезозомок екі бразиердің арасында ұйықтағанын айтты, себебі ол тым қарт болғандықтан денесінен жылу шығармайтын еді. XIX ғасырдағы британдық саяхатшылар, мысалы дипломат және ғалым Вудбайн Париш, сондай-ақ жазушы Ричард Форд, «Испаниядағы саяхатшыларға арналған нұсқаулық» авторы, бразиерлердің отын жағатын пештер мен мұржалардан гөрі пайдалырақ деп есептелгенін мәлімдеді. Бразиерді үлкен бөлмеде ашық жерге қоюға болатын, көбінесе оны жиһазға енгізіп қоятын. Көптеген мәдениеттер жылу көзі астында және жылуды сақтау үшін жамылғылары бар төменгі үстелдің өзіндік нұсқаларын жасады: Жапониядағы котацу, Ирандағы корси, Ауғанстандағы сандали және Солтүстік Еуропадағы аяқ пеші. Испанияда бразеро 20-ғасырдың басына дейін жылытудың негізгі құралы болып келді; Джеральд Бренан өзінің «Оңтүстік Гранададан» атты мемуарларында 1920-жылдары кең таралған әдетті – отбасының аяқтары мен денесін қыс кештерінде жылы ету үшін матамен жабылған үстелдің астына сөнген көмірді қоюды сипаттады.
Despite risks in burning charcoal on open fires, braziers were widely adopted for domestic heating, particularly and somewhat more safely used (namely in unglazed, shuttered only buildings) in the Spanish speaking world. Fernando de Alva Cortés Ixtlilxochitl noted that Tezozomoc, the Tlatoani of the Tepanec city of Azcapotzalco, slept between two braziers because he was so old that he produced no natural heat. Nineteenth century British travellers such as diplomat and scientist Woodbine Parish and the writer Richard Ford, author of A Handbook for Travellers in Spain, state that widely braziers were considered healthier than fireplaces and chimneys. The brazier could sit in the open in a large room; often it was incorporated into furniture. Many cultures developed their own variants of a low table, with a heat source underneath and blankets to capture the warmth: the kotatsu in Japan, the korsi in Iran, the sandali in Afghanistan, and the foot stove in northern Europe. In Spain the brasero continued to be one of the main means of heating until the early 20th century; Gerald Brenan described in his memoir South from Granada its widespread habit in the 1920s of placing dying embers of a brazier beneath a cloth covered table to keep the legs and feet of the family warm on winter evenings.
Иісі
Ылғалды раушан мен жүзімнің кесілген бұталары өткір, тәтті иісті түтін шығарады және көмір жасайды, бірақ олар ағаш сияқты толық құрғатылмаса (кептірілмесе немесе пеште пісірілмесе), ауада қатерлі бөлшектер бөліп шығарады. Оттың күліне хош иісті заттар (лаванда тұқымы, апельсин қабығы) кейде қосылатын. Жапон тілінде "хибачи" сөзі көбінесе тамақ дайындау және жапон шай рәсімі сияқты мәдени дәстүрлер үшін қолданылады. 1957 жылдан бері Dairy Queen өзінің таңбаларында хот-дог, гамбургер сияқты ыстық тағамдар сататын арнайы орындарды көрсету үшін "brazier" сөзін пайдаланып келеді.
Moist rose and grapevine trimmings produce a pungent, sweet smelling smoke, and make charcoal, but unless fully pre dried (seasoned or kilned) as with wood, do produce carcinogenic particulates in the air. Aromatics (lavender seeds, orange peel) were sometimes added to the embers in the brazier. The Japanese translation is hibachi principally for cooking and in cultural rituals such as the Japanese tea ceremony. Since 1957 Dairy Queen has used the word "brazier" on their signage to indicate the particular locations that serve hot food like hot dogs and hamburgers, etc