Кіріспе

Сифилис қан тексеруі

Венериялық ауруларды зерттеу зертханасының (VDRL) тесті – сифилис және оған байланысты жыныстық емес трепонематоздарды анықтауға арналған қан тексеруі, бұл тестті осы аттас АҚШ зертханасы әзірлеген. VDRL тесті сифилистің болуын анықтау үшін қолданылады (оның сезімталдығы жоғары), ал ауруды нақты диагностикалау үшін басқа, арнайы тестер қолданылады.

Тарих

VDRL типті тест Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын ойлап табылды, ал оның алғашқы нұсқасы 1906 жылы Альберт Найссердің көмегімен Август Пол фон Вассерман жасаған. VDRL тестісі, қазіргі күні көбінесе қолданылатыны, 1946 жылы Харрис, Розенберг және Ридель есімді ғалымдар әзірледі. Лаборатория АҚШ-тың Халық денсаулығы қызметінің трепонема патогенезі және иммунология бөлімі деп атау өзгертті.

Механизм

VDRL – бұл сифилис диагнозын қоюға арналған трепонема емес серологиялық скринингтік тест, сонымен қатар емге жауапты бағалау, орталық нерв жүйесінің зардап шегуін анықтау және туа біткен сифилис диагнозын қоюға көмектеседі. Тесттің негізі – сифилиспен ауырған науқастың денесі өндірген антидененің сиыр жүрегінің экстрактысымен (дифосфатидилглицерол) әрекеттесуі. Осылайша, ол кардиолипинге қарсы антиденелерді (IgG, IgM немесе IgA) анықтайды, олар сынақ түтігіндегі сұйықтықтың көпірленуі немесе "флоккуляция" арқылы көрінеді. Жедел плазмалық реагент (RPR) тестінде VDRL-дегідей антиген қолданылады, бірақ бұл тестте ол бірнеше басқа молекулаларға, соның ішінде көміртектік бөлшекке байланыстырылған, бұл микроскопсыз флоккуляциялық реакцияны көруге мүмкіндік береді. Көптеген басқа медициналық жағдайлар қате оң нәтижелерге алып келуі мүмкін, олардың ішінде кейбір вирустар (мононуклеоз, гепатит), дәрілер, жүктілік, ревматизм, ревматоидты артрит, қызыл жегі және мәйіс. Сифилиске қарсы кардиолипин антиденелері бета-2 гликопротеініне тәуелсіз, ал антифосфолипидтік синдромда (мысалы, қызыл жегімен байланысты) пайда болатындары бета-2 гликопротеініне тәуелді, және оларды ELISA әдісімен ажыратуға болады. Бұл тест өте пайдалы, себебі титрлердің өзгеруі аурудың белсенділігімен байланысты (яғни, титрлердің төмендеуі емнің тиімді екенін көрсетеді). Сифилис диагнозын қоюда өте жоғары сезімталдыққа ие, бірақ соңғы сатыдағы түрінде бұл көрсеткіш төмендеуі мүмкін.

Басқа сынақтар

Трепонемальды антиденелерді сіңірудің флуоресцентті трепонемальдық сынағы (FTA ABS), T. pallidum гемаглютинациялық сынақтары (TPHA) және микрогемаглютинациялық сынақ (MHA TP) сияқты бірнеше трепонемальді арнайы сынақтар бар. MHA TP сифилис инфекциясын растау үшін, егер басқа әдіспен сифилис бактериясына оң нәтиже алынса, қолданылады. MHA TP тесті сифилиске шақыратын бактерияларға қарсы антителоларды анықтайды және алғашқы 3-4 аптадан басқа барлық сатыларда сифилисті анықтау үшін қолданылуы мүмкін. Бұл тест омыртқа сұйықтығымен жасалмайды. MHA TP тесті қазіргі уақытта сирек қолданылады. VDRL нәтижесін растау үшін қолданылатын Treponema pallidum бөлшектерінің агглютинациялық сынағы (TP PA) және Толуидин қызыл қыздырылмаған сарысу сынағы (TRUST) трепонемальды емес сынақтарға қарағанда сифилис үшін арнайырақ және оң нәтиже болған жағдайда, активті инфекцияны көрсетеді. Алайда, яу, бежель және пинта сияқты басқа трепонемальдық инфекциялар, сондай-ақ патогенді емес комменсальдық трепонемалар да оң нәтижеге алып келуі мүмкін. Бұл аурулардың барлығы жұқпалы емес; сынақ нәтижелерімен бірге осы фактіні толық түсіндіру ұсынылады.