Rhizophoraceae – тропикалық және субтропикалық гүлді өсімдіктер отбасы. 147 түр, 15 туыс, 3 тайпа. Маңғылдардың маңызды бөлігі, IWP аймағында кең таралған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гүлді өсімдіктер тұқымдасы
Family of flowering plants
Rhizophoraceae – тропикалық немесе субтропикалық гүлді өсімдіктер тұқымдасы. Оған 15 туысқа бөлінген шамамен 147 түр кіреді. Тұқымдас үш тайпаға бөлінеді: Rhizophoreae, Gynotrocheae және Macarisieae. Бұл Erythroxylaceae тұқымдасының туыс тобы. Қалған мангр тұқымдастары IWP аймағымен шектелген. Gynotrocheae тайпасының ішінде Crossostylis піскенде жарылатын қапшық тәрізді жемістері және піскен тұқымындағы қосымшасы бар болғандықтан, басқа Gynotrocheae-ден морфологиялық жағынан ерекшеленеді. Вивипария: Rhizophoreae тайпасының ұрығы тоқтаусыз өніп-өсе бастайды. Бұл ағаш тіндері суды сіңіру үшін ксилем шырынын жоғары кернеуде ұстайды, нәтижесінде натрий хлоридінің жоғары концентрациясы және жоғары осмостық потенциалы пайда болады. Жер асты тамырлары, барлық өсімдік тіндері сияқты, тыныс алу үшін оттегіге мұқтаж. Құрлықтағы топырақта газ алмасуы топырақ бөлшектері арасындағы аралық кеңістіктерде жүзеге асады. Сулы топырақта оттегінің таралу жылдамдығы өте төмен. Rhizophoreae анаэробты топыраққа бейімделу үшін жер үстінде кең тамыр жүйесін дамытады, бұл газ алмасуға арналған беттік ауданын арттырады. Ауа тамырларының бетінде линцицельдер деп аталатын көптеген газ алмасу тесіктері орналасқан, олар арқылы оттегі ауа толтырылған кеңістіктер арқылы жер астындағы тіндерге таралуы мүмкін.
The Rhizophoraceae is a family of tropical or subtropical flowering plants. It includes around 147 species distributed in 15 genera. Under the family, there are three tribes, Rhizophoreae, Gynotrocheae, and Macarisieae. It is sister group to Erythroxylaceae. The remaining mangrove genera are restricted to the IWP region. Within Gynotrocheae, Crossostylis is morphologically distinct from other Gynotrocheae in having capsular fruits that split open at maturity and an appendage on a mature seed. Vivipary: The embryo of Rhizophoreae starts germination without dormancy. These wood structures keep the xylem sap in high tension to absorb water, resulting in a high sodium chloride concentration and high osmatic potential. Underground roots, like all plant tissues, require oxygen for respiration. In underground soils of terrestrial habitats, gas exchanges take place at the interstitial pores among the soil particles. In waterlogged soils, the diffusion rate of oxygen is extremely low. Rhizophoreae adapts to the anaerobic soils by having extensive roots above the ground which increases the surface area for gas exchanges. The surface of aerial roots carry numerous gas exchange pores called lenticels, through which oxygen could diffuse into the underground tissues with air filled spaces.
Эволюциялық тарих
Rhizophoraceae тұқымдасының ата-тегі екі толық геномдық дупликацияны бастан өткерді. Бірінші дупликация оқиғасы гүлді өсімдіктерде (ангиоспермалар) кездесетін трипликацияға сәйкес келеді. Екінші дупликация оқиғасы шамамен 74,6 миллион жыл бұрын (млн жж) болған. 66 млн жыл бұрын планета креда-терциар кезеңінің жаппай жойылуына ұшырады. Одан кейін, шамамен 56,4 млн жыл бұрын мангр түрлері құрлықтағы туыстарынан бөлініп шықты. Бұл бөліну экстремалды жаһандық жылыну кезеңі – палеоцен-эоцен термиялық максимумы (PETM) уақытында орын алды. Осы кезеңде, шөгінді орта теңізге қарай өзгереді, мүмкін, оттегі аз болған, бұл теңіз деңгейінің көтерілуін көрсетеді. Глобалды жылыну кезеңінен кейін Rhizophoraceae тұқымдасының мангр түрлері 10 млн жыл ішінде әртараптанды, эволюциялық тұрғыдан қарағанда бұл салыстырмалы түрде қысқа мерзім. Оқиғалардың тізбегі бұл екі құбылыс арасында тікелей себеп-салдарлық байланыс бар екенін көрсетпесе де, Rhizophoraceae-ның әртараптануына қатысты ұсыныс жасауға болады: геномның толық дупликациясының екінші оқиғасы Rhizophoraceae ата-тегінің бейімделу қабілетін арттырды және эволюция үшін жаңа генетикалық материалдарды жасау арқылы креда-терциар жаппай жойылу кезінде тірі қалу мүмкіндігін жоғарылатты. PETM жаһандық жылыну кезеңінде, жағалауға жақын жерде өмір сүрген Rhizophoraceae-ның құрлықтағы ата-тектері теңіз деңгейінің үлкен көтерілуіне байланысты таяз су аймағына (суаралық аймаққа) ығыстырылды. Бұл теңіз деңгейінің өзгеруі Rhizophoraceae ата-тектеріне таңдау қысымын көрсетті, ал суаралық аймаққа сәтті бейімделгендер құрлықтағы туыстарынан бөлініп, осы жаңа ортаны мекендеді. Соңында, суаралық аймақтағы әртүрлі орталар Rhizophoraceae мангр тұқымдасының түрленуіне әкелді.
The ancestor of Rhizophoraceae experienced two whole genome duplication events. The first duplication event corresponds to the triplication shared among angiosperms. The second duplication event was dated to ~74.6 million years ago (mya). Around 66 mya, the planet underwent the Cretaceous–Tertiary mass extinction. Then around 56.4 mya, the mangrove lineage diverged from its terrestrial relatives. The divergence happened to occur in the time frame with in the extreme global warming event, the Paleocene Eocene Thermal Maximum (PETM). During this time period, there is a shift from a terrestrial to a marine, potentially anoxic, sedimentary depositional environment, suggesting a sea level rise. After the dramatic global warming period, the mangrove species within Rhizophoraceae diversified within 10 mya, which is relatively short in evolutionary sense. Although the sequence of the events does not suggest an absolute causal relationships between the former and the latter, a reasonable hypothesis for the diversification of Rhizophoraceae could be formulated: The second event of whole genome duplication increased the adaptability of the ancestor of Rhizophoraceae and chances of survival during the Cretaceous Tertiary mass extinction by generating novel genetic materials for evolution to work on. During the PETM global warming period, the terrestrial ancestors of Rhizophoraceae living close to the shore were forced into the intertidal zone because of a large scale sea level rise. This sea level change exerted some selective pressure on the ancestors of Rhizophoraceae and those that were successfully adapted to the intertidal zone diverged from their terrestrial relatives and colonized this new habitat. Eventually, differential habitats within the intertidal zone resulted in the speciation within the mangrove lineage of Rhizophoraceae.