Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жолақы төленетін көпір
Bridge for which road usage tolls are charged
Жолақы төленетін көпір – үстінен өту үшін ақша төлеу қажет болатын көпір. Әдетте, көпірдің жеке немесе мемлекеттік меншік иесі, салушы және күтуші өз инвестицияларын қайтару үшін жолақыны пайдаланады, бұл жолақы төленетін жолға ұқсас.
A toll bridge is a bridge where a monetary charge (or toll) is required to pass over. Generally the private or public owner, builder and maintainer of the bridge uses the toll to recoup their investment, in much the same way as a toll road.
Тарих
Көппірлерден жол ақысын алу тәжірибесі адамдардың пароммен өту үшін төлейтін заманға дейін барып жетеді. Кемелердің үлкен жүктерді тасымалдауы қиын болғандықтан, паром операторлары жаңа кіріс көздерін іздеді. Көпір салып, адамдар, жануарлар, көліктер мен тауарлардан жол ақысын алып, салған шығындарын өтеуді үміттенеді. Темізден өтетін Лондон көпірінің алғашқы бөлігі жол ақысымен ашылды, бірақ көпірді басқаратын қайырымдылық қоры (Bridge House Estates) жинаған қаражаттарының арқасында төлем алыну тоқтатылды. Қорының капиталдық активтерінен түсетін табыс есебінен, қазір ол барлық жеті орталық Лондон көпіріне ие және оларды салық төлеушілер мен пайдаланушыларға ешқандай қаржылық жүктеме салмай басқарады. АҚШ-та жеке меншік көпірлердің саны 19-шы ғасырдың ортасында ең жоғары деңгейге жетті, ал 20-шы ғасырдың басында көптеген жол ақысы алынатын көпірлерді мемлекеттік автомобиль жолдары басқармаларына берді. Кейбір жағдайларда квазимемлекеттік ұйым құрылып, құрылыс немесе пайдалану (немесе екеуі де) үшін қаражат жинау мақсатында жол ақысы бойынша облигациялар шығарылды. Питерс пен Крамер "жол ақысын алудың қоғамға тигізетін әсерін зерттеу жұмыстары аз болған" деп атап өтті, сондықтан олар салық салу құралы ретінде жол ақысын алумен байланысты жалпы қоғамдық шығындарды (ЖҚШ) жан-жақты талдады. ЖҚШ – әкімшілік, талаптарға сәйкестік, отын және ластану шығындарының қосындысы. 2000 жылы олар оны 56 914 732 долларға, яғни жиналған кірістің 37,3%-ына бағалады. Сондай-ақ, жол ақысы төленетін жолды пайдаланушылар үш түрлі салыққа ұшырайды және жол ақысын алу автомобиль жолдары инфрақұрылымын дамытуды қаржыландырудың тиімсіз тәсілі екенін анықтады. Накамура мен Кокельман (2002) жол ақысының табиғатынан регрессивті екенін, салық жүктемесін кедейлер мен орта тапқа пропорционалды емес түрде ауыстыратынын көрсетті. EZ Pass, SunPass, IPass, FasTrak, Treo, GoodToGo және 407ETR сияқты брендтермен танылатын электрондық жол ақысын алу 21-ші ғасырда ірі қалаларда кеңінен таралды. MIT-тегі мемлекеттік қаржы экономисі Эми Финкельштейн, электрондық жол ақысын пайдаланатын жүргізушілердің саны артқан сайын, әдетте жол ақысының мөлшері де өсетінін хабарлады, себебі адамдар төлейтін жол ақысының мөлшерін қадағаламайды. Электрондық жол ақысын алу ұсыныстары (ЖҚШ емес) электрондық жол ақысын алудың шағын бағасын көрсетіп, шешім қабылдаушыларды жаңылыстыруы мүмкін. Сонымен қатар, халыққа жол ақысын төлеу және жол ақысын жинау компаниясының онлайн жүйесімен жұмыс істеуге байланысты әкімшілік жүктеме артты. Аймаққа келгендерге көлік жалға алу компаниясы электрондық жетон үшін ақы алуы мүмкін. 1980 жылғы Ақпаратты азайту туралы заңда үкіметтік ақпарат жинаумен байланысты ұқсас мәселе анықталды және оны шешуге тырысты. Мемлекеттік органдар көпшілікке ақпарат жинау жүктемесін салатын қағаз түріндегі, веб-сайттағы, сауалнамадағы немесе электрондық түрдегі құжатты жариялау алдында мақұлдау алуға тиіс. Алайда, заңда инфрақұрылымды электрондық жол ақысын алу арқылы емес, дәстүрлі салық түрлері арқылы қаржыландырумен байланысты халыққа жүктелетін ауыртпалық ескерілмеген.
The practice of collecting tolls on bridges harks back to the days of ferry crossings where people paid a fee to be ferried across stretches of water. As boats became impractical to carry large loads, ferry operators looked for new sources of revenue. Having built a bridge, they hoped to recoup their investment by charging tolls for people, animals, vehicles, and goods to cross it. The original London Bridge across the river Thames opened as a toll bridge, but an accumulation of funds by the charitable trust that operated the bridge (Bridge House Estates) saw that the charges were dropped. Using interest on its capital assets, the trust now owns and runs all seven central London bridges at no cost to taxpayers or users. In the United States, private ownership of toll bridges peaked in the mid 19th century, and by the turn of the 20th century most toll bridges were taken over by state highway departments. In some instances, a quasi governmental authority was formed, and toll revenue bonds were issued to raise funds for construction or operation (or both) of the facility. Peters and Kramer observed that "little research has been done to quantify the impact of toll collection on society as a whole" and therefore they published a comprehensive analysis of the Total Societal Cost (TSC) associated with toll collection as a means of taxation. TSC is the sum of administrative, compliance, fuel and pollution costs. In 2000 they estimated it to be $56,914,732, or 37.3% of revenue collected. They also found that a user of a toll road is subject to a form of triple taxation, and that toll collection is a very inefficient means of funding the development of highway infrastructure. Nakamura and Kockelman (2002) show that tolls are by nature regressive, shifting the burden of taxation disproportionately to the poor and middle classes. Electronic toll collection, branded under names such as EZ Pass, SunPass, IPass, FasTrak, Treo, GoodToGo, and 407ETR, became increasingly prevalent to metropolitan areas in the 21st century. Amy Finkelstien, a public finance economist at MIT, reports that as the fraction of drivers using electronic toll collection increased, typically toll rates increased as well, because people were less aware of how much they were paying in tolls. Electronic tolling proposals that represented the shadow price of electronic toll collection (instead of the TSC) may have misled decision makers. The general public has additionally endured an increased administrative burden associated with paying toll bills and navigating toll collection company on line billing systems. Additionally, visitors to a region may incur e toll tag fees imposed by their rental car company. The Paperwork Reduction Act of 1980 identified and attempted to address a similar problem associated with the government collection of information. Approvals were to be secured by government agencies before promulgating a paper form, website, survey or electronic submission that will impose an information collection burden on the general public. However, the act did not anticipate and thus address the burden on the public associated with funding infrastructure via electronic toll collection instead of through more traditional forms of taxation.
Жол ақысын жою және жалғастыру
Кейбір жағдайларда, қаражат жинау үшін шығарылған жол ақысы облигациялары есептен шығарылғаннан кейін жол ақысы алынып тасталды. Мысалы, Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Роберт Э. Ли ескерткіш көпірі, ол АҚШ 1-ші бағытымен Джеймс өзені арқылы өтеді, және 4,5 мильге созылған Джеймс өзені көпірі, Хэмптон Роудс шығанағына жақын, сол аттас өзен арқылы АҚШ 17-ші бағытын алып өтеді (80 миль төменде). Басқа жағдайларда, әсіресе Мэриленд штатының Аннаполис қаласына жақын Чесапик шығанағы көпірі және Нью-Йорк пен Нью-Джерси арасындағы Гудзон өзені үстіндегі Джордж Вашингтон көпірі сияқты ірі құрылыстарда, жол ақысын жинау үздіксіз күтімге және жақсартуға арналған арнайы қаржы көзі болып табылады. Кейде азаматтар жол ақысы төленетін жерлерге қарсы шығады, Флорида штатының Джексонвилл қаласында болғандай. I-95 тас жолымен қоса, Сент-Джонс өзенін кесіп өтетін төрт көпірде жол ақысы алынды. Бұл жол ақысы аталған көпірлерді және көптеген басқа да тас жол жобаларын қаржыландырды. Джексонвиллдің өсуімен жол ақысы жолдарда кептелістер тудырды. 1988 жылы Джексонвилл сайлаушылары барлық жол ақысын жоюға және кірісті 0,5 центтік салық арқылы толтыруға шешім қабылдады. 1989 жылы жол ақысы төленетін кассалар алынып тасталды, алғашқы касса орнатылғанына 36 жыл өткен соң. Шотландияда Шотландия Парламенті 2004 жылдың соңында Скай көпірін иелерінен сатып алып, материктен Скайға өту үшін танымал емес, қымбат жол ақысын төлеу қажеттігін жойды. 2004 жылы Германия үкіметі көптеген жағымсыз жарияланымнан кейін "Toll Collect" консорциумымен жасалған келісімді тоқтатты. "Toll Collect" термині немістер арасында ұлттық экономикадағы барлық кемшіліктерді сипаттау үшін қолданылатын кең таралған сөз тіркесіне айналды.
In some instances, tolls have been removed after retirement of the toll revenue bonds issued to raise funds. Examples include the Robert E. Lee Memorial Bridge in Richmond, Virginia which carries U. S. Route 1 across the James River, and the 4.5 mile long James River Bridge 80 miles downstream which carries U. S. Highway 17 across the river of the same name near its mouth at Hampton Roads. In other cases, especially major facilities such as the Chesapeake Bay Bridge near Annapolis, Maryland, and the George Washington Bridge over Hudson River between New York City and New Jersey, the continued collection of tolls provides a dedicated source of funds for ongoing maintenance and improvements. Sometimes citizens revolt against toll plazas, as was the case in Jacksonville, Florida. Tolls were in place on four bridges crossing the St. Johns River, including I 95. These tolls paid for the respective bridges as well as many other highway projects. As Jacksonville continued to grow, the tolls created bottlenecks on the roadway. In 1988, Jacksonville voters chose to eliminate all the toll booths and replace the revenue with a ½ cent sales tax increase. In 1989, the toll booths were removed, 36 years after the first toll booth went up. In Scotland, the Scottish Parliament purchased the Skye Bridge from its owners in late 2004, ending the requirement to pay an unpopular expensive toll to cross to Skye from the mainland. In 2004, the German government cancelled a contract with the "Toll Collect" syndicate after much negative publicity. The term "Toll Collect" became a popular byword among Germans used to describe everything wrong with their national economy.
Жол ақысын жинау
Ақылы көпірлердің тек бір бағытта ғана төлем қабылдауы көбейіп барады. Бұл қарсы бағыттағы жол қабылдауын азайтуға көмектеседі және әдетте кірістерге елеулі зиян келтірмейді, әсіресе сол бағытта сапарлағандардың сол немесе басқа ақылы көпір арқылы кері оралуға мәжбүр болған жағдайда.
It has become increasingly common for a toll bridge to only charge a fee in one direction. This helps reduce the traffic congestion in the other direction, and generally does not significantly reduce revenue, especially when those travelling the one direction are forced to come back over the same or a different toll bridge.
Жол ақысын төлеуден жалтару: жол ақысын төлеуден жалтару
Шунпикинг деп аталатын практика қалыптасты, ол жол төлемін төлеуден жалтарту мақсатында басқа маршрут табуды білдіреді. Кейбір жағдайларда жол төлемі көтерілген немесе шамадан тыс жоғары деп есептелген кезде, жеке тұлғалардың бейресми түрде басқа жолмен жүруі, тұрақты пайдаланушылардың бойкотқа ұласты, мақсаты – алымды белгілейтін органға жол төлемінен түскен кірістің жоғалтуынан туындаған қаржылық қысымды көрсету. Шунпикингтің бойкот түріндегі мысалы Вирджиния штатының шығысындағы Джеймс өзені көпірінде орын алды. 1928 жылы салынған, тар, жеке қаржыландырылған құрылыстың күтілгеннен кем түсімдерінен кейін, Вирджиния штаты 1949 жылы оны сатып алды және 1955 жылы жол төлемін арттырды, бірақ жолды айтарлықтай жақсартпады, ерекше жағдай ретінде – жаңа жол төлемі алаңы салынды. Жол төлемінің өсуі халық пен кәсіпкерлерді ашуға толтырды. Смитфилд Хам өнімдерін шығаратын Смитфилд Пакинг компаниясының басшысы Джозеф В. Лютер кіші жүк көліктерінің жүргізушілеріне басқа маршрутпен, кішірек және арзан көпір арқылы өтуді бұйырды. Жол төлемі тағы 20 жылға созылды және 1976 жылы ескі көпірден толығымен алынып тасталды.
A practice known as shunpiking evolved which entails finding another route for the specific purpose of avoiding payment of tolls. In some situations where the tolls were increased or felt to be unreasonably high, informal shunpiking by individuals escalated into a form of boycott by regular users, with the goal of applying the financial stress of lost toll revenue to the authority determining the levy. One such example of shunpiking as a form of boycott occurred at the James River Bridge in eastern Virginia. After years of lower than anticipated revenues on the narrow privately funded structure built in 1928, the state of Virginia finally purchased the facility in 1949 and increased the tolls in 1955 without visibly improving the roadway, with the notable exception of a new toll plaza. The increased toll rates incensed the public and business users alike. Joseph W. Luter Jr., head of Smithfield Packing Company, the producer of Smithfield Hams, ordered his truck drivers to take a different route and cross a smaller and cheaper bridge. Tolls continued for 20 more years, and were finally removed from the old bridge in 1976.
Ирландия
Хапенни көпірі: Бұл құйма темірден жасалған жаяу өткел көпірі 1816 жылы Дублинде Лиффи өзені үстінен салынды және тарихи төлем мөлшерінен (жарты пенни) атын алған.
Ha'penny Bridge: This cast iron pedestrian bridge was built in 1816 over the River Liffey in Dublin and takes its name from the historical toll amount (a half penny).