Кіріспе

Хорватияда сөйлейтін роман тілі – дербес Солтүстік итальян тілі, ол венеция тіліне де, галло-италикалық топқа да жатпайды (лингвистер Туллио Де Мауро мен Маурицио Дардано осы пікірді бөліседі); Истриот Антонио Ив рето-роман тілдерінің бір түрі ретінде қарастырылса, Мирко Дианович оны венеция, фриуль және славян тілдерінің ықпалымен қалыптасқан, жергілікті роман тілі деп санайды. 2017 жылы Макс Планк Адам тарихы ғылым институты оны далматин тілімен бірге далматин-роман тілдері тобына жатқызып классификациялады.

Истрия Италия Корольдігінің құрамында болған кезде, билік Истриот тілін венеция тілінің бір тармағы деп есептеген. Тарихи тұрғыдан алғанда, тілдің өзінің сөйлеушілері оны "Истриот" деп атаған емес; ол сөйленген алты қаланың атымен алты түрлі атауға ие болды. Воднянда "Бумбаро", Баледе "Валише", Ровиньде "Рувиньиш", Шишанда "Сишаниш", Фажанада "Фашаниш" және Галижанада "Галишанеш" деп аталды. "Истриот" термині 19 ғасырдағы итальян тіл білімі маманы Гразиадио Исаиа Асколимен бірге пайда болды. Қазіргі таңда бұл тілде Сардиниядағы Фертилия және Маристелладағы Истриот қауымдастықтарында сөйлейтін адамдар бар. Оны шамамен 400 адам сөйлейді, бұл оны жоғалуға жақын тілге айналдырады.

Қосындылар

Лабиалды-тісті/Альвеолярлық-пост альвеолярлық/Жұмсақ таңдай-жектік-назарлық тоқтау дауыстылықсыз, дауыстылықсыз, үскірме дауыстылықсыз, дауыстылықсыз, дірілдеме, жуық дауыс орталық, бүйірлік дыбыстар әр түрлі диалектілерде де кездеседі. Мұрынды дауыс пен жұмсақ таңдай-жектік тоқтаудың тікелей арасында пайда болады. Итальян тілінен алынған сөздердің әсерінен туындауы мүмкін.