Кіріспе

Жапондық әңгімеші және эссеші (1883–1971)

Наоя Шига (志賀直哉) – Жапонияның Тайшо және Шoва дәуірлерінде шығармашылықпен айналысқан жапон жазушысы. Оның еңбектері айқын, түйсікті стильмен және күшті өмірбаяндық сипаттамаларымен ерекшеленеді.

Ерте өмір

Шига Мияги префектурасының Ишиномаки қаласында банкирдің ұлы және аристократиялық самурай отбасының ұрпағы ретінде дүниеге келді. 1885 жылы отбасы Токиоға көшті, ал Шига әжесі мен атасының қамқорлығына берілді. Бұл оқиға жеке және ұжымдық деңгейде өлімге деген құштарлық пен қорқыныштың басталуын білдірді, ол оның өмірінің 30 жасына дейін жалғасты. Шиганың қиялы табиғаттан шабыт алды, ол Томас Карлайл мен Ральф Уолдо Эмерсонның, сондай-ақ Лафкадио Хернның мистикалық әңгімелерін жақын оқырманы болды. Бірақ ол өзінің гомосексуалистік бейімділігімен күресті. Басқа негізін қалаушылардың қатарында Санеатсу Мушанокодзи мен Риген Киношита, олар Шигамен Гакушуин ақсүйектер мектебінде дос болды, сондай-ақ Такео Арисима мен Тон Сатоми болды. Романның басты кейіпкері, жас, күресіп жатқан жазушы Кенсаку, көбінесе авторымен байланыстырылады. Шиганың туындылары кейінгі көптеген жазушыларға әсер етті, Джунъичиро Танизаки Шиганың стилінің «практикалық» (житсуё) екенін мақтады, ол «Ат Киносаки» романына сілтеме жасай отырып, сөйлемдердің «жетілдірілгенін» (хигисимета) байқады: «[ ] қажет емес кез келген сөз алынып тасталған». Шига сонымен қатар әдеби ортаның қатал моральдық сыншысы ретінде танымал болды, ол Тосон Шимазакиді өзінің тұңғыш романы «Бұзылған уасият» романын осындай қиын қаржылық жағдайда жазғаны үшін айыптады, нәтижесінде Шимазакидің үш қызы дұрыс тамақтанбаудан қайтыс болды.

Кейінгі өмірі

Шыга өмірінің соңғы жылдарында өте аз жаңа туындыларын жариялады және 1949 жылы Мәдениет орденімен марапатталды. Оның қабірі Токиодағы Аояма бейіштесінде орналасқан. 1929 жылдан 1938 жылға дейін Нара қаласында тұрған үйі сақталған және қазірде естелік мұражай ретінде жұртшылыққа ашық.