Кіріспе

Члухов – Польшаның солтүстігіндегі Гданьск Померания аймағындағы қала. 2021 жылдың желтоқсан айына қарай оның 13 350 тұрғыны бар. Члухов – Померания воеводтығының округтік орталығы. Қаланың жергілікті әкімдерінің резиденциясы қамалдың ішінде орналасқан. Көптеген еврейлер кейін қалаға көшіп келіп, қаланың солтүстігінде еврей кварталын құрды. Польшалық старша Латаль және қаладағы неміс тілді тұрғындардың ынталандыруымен 1550 жылы протестанттық реформация кезінде Члухов лютерандыққа көшті. Кейін, реформация кезінде поляк үкіметі қаладағы басты шіркеуді 1609 жылы католиктерге қайтарды. XVI ғасырдың соңында Члуховта 45 үй болды. 17 ғасырдың ортасында староста Якуб Вейхер қаланы жаңартып, барокко стиліндегі Сент-Джеймс шіркеуін салды. 1655-1657 жылдары Польшаға швеция шабуыл жасаған кезде, бұрын шабуылға келмейтін қаланы Швеция патшалығы басып алды және қала қатты зақымдалды. 1770 жылы Члуховта 135 үй болды. Қала 1772 жылы Польшаның бірінші бөлінісінде Пруссия Корольдігіне қосылды және «Шлохау» деп аталды, ал 1786 және 1793 жылдардағы өрттер көптеген үйлерді жойды. Пруссия королі Фридрих Вильгельм II қаланы қайта құру кезінде қамалдан кірпіштерді пайдалануға рұқсат берді, нәтижесінде қамалдың тек мұнарасы ғана қалды. 1818 жылы Пруссияның әкімшілік қайта ұйымдастырылуынан кейін Шлохау Батыс Пруссия провинциясының Мариенвердер округінің Шлохау округінің орталығы болды. 1826-1828 жылдары қаладағы протестант қауымы өзінің шіркеуін салды, оған шіркеу мұнарасы ретінде қамалдың мұнарасы енгізілді. Рейхсштрассе 1 – Берлиннен Кенигсбергке дейінгі тас жол Шлохау арқылы салынғаннан кейін қала экономикалық өсімді бастан кешті. 1878 жылы Нойстетиннен (Шцечинек) Коницке (Чойница) дейінгі темір жол ашылғаннан кейін қала дамуына үлкен серпін берді. Шлохаудың басты көшесі 1844 жылы жарықтандырылды және шығысында орналасқан теміржол вокзалының жанында бизнес ашыла бастады. Қалалық аурухана 1865 жылы құрылды, ал ауданның Sparkasse (жинақ банкі) 1871 жылы ашылды, сол жылы Шлохау Германия империясының құрамына енді. 1919 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Версаль келісімінің нәтижесінде Шлохау қаладан шығысқа қарай басталған Екінші Польша Республикасымен Германияның шекаралық аймағының бөлігі болды. Бұл қаланың саудасына және экономикасына кері әсер етті, өйткені ол өзінің ішкі аймағының көп бөлігінен (Шығыс және Батыс Пруссия) бөлінді, бірақ Шлохау халқы Польшаға қайтарылған Померания жерлерінен келген иммигранттардың есебінен өсті. 1920 жылдары иммигранттардың ағынынан жаңа шеткі елді мекендер пайда болды, ал қалада спорт орталығы мен аудандық музей ашылды. 1937 жылы Шлохауда диірмен, ағаш кесу зауыты болды, ал 1939 жылы тұрғындар саны 6029 адамды құрады. 1922 жылдан кейін қала Батыс Пруссияның Позен провинциясына қарады, бірақ 1938 жылы бұл провинция таратылып, Шлохау Померания провинциясының құрамына енді. Сол жылы нацистер Гитлер жастарының 600 мүшесіне арналған орталықты салды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде польшалық қарсыласу қозғалысы қаладағы неміс әрекеттерін тыңдады. Немістер Сталаг II B әскери тұтқын лагерінің 300-ден астам одақтас әскери тұтқындарына арналған мәжбүрлі еңбек лагерін ұйымдастырды. Соғыстың соңына жақындаған кезде, шығыс майдан жақындаған сайын, қала билігі Шлохауды эвакуациялай бастады. Кеңес Қызыл Армиясы 1945 жылдың қаңтар айының соңында ауданның шекарасына жетті, бірақ неміс қарсыласы оларға 1945 жылдың 17 ақпанына дейін Шлохауды басып алуға жол бермеді, нәтижесінде қаланың 60% қирады. Соғыс аяқталғаннан кейін, Потсдам келісіміне сәйкес, қалған неміс тілді тұрғындары Германияға қуылды, ал қала тарихи польшалық аты – Члухов атымен Польшаның құрамына қайтадан енді. 1975 жылдан 1998 жылға дейін әкімшілік тұрғыдан Слупск воеводтығына қарады.