Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Sławno (Кашуб тілінде: Słôwno, Schlawe) – Польшаның солтүстік-батысындағы Орта Померания аймағындағы Вьепрза өзенінің жағасында орналасқан қала. 2019 жылы халық саны 12 511 адамды құрайды. Қала Славно коммунасының әкімшілік орталығы болып табылады, бірақ оның құрамына кірмейді. Сондай-ақ, қала Батыс Померания воеводтығындағы Славно ауданының орталығы есептеледі. Славно – маңызды Гданьск-Шчецин теміржол бағытындағы ірі түйін, сонымен қатар Дарлово және Корзибеге бағытталған қосалқы байланыстарға да қолжетімді. Бұл қала Кошалин мен Слупск қалалары арасында Балтық теңізінің оңтүстік жағалауымен қатар жүретін Е28 Еуропалық тас жолының бойындағы аялдамасы болып табылады.
Sławno (Kashubian: Słôwno, Schlawe) is a town on the Wieprza river in Middle Pomerania region, north western Poland, with 12,511 inhabitants (2019). It is the administrative seat of Gmina Sławno, though not part of it. The town is also the capital of Sławno County in West Pomeranian Voivodeship. Sławno is a railway junction on the major Gdańsk–Szczecin line, with access to secondary importance connections to Darłowo and Korzybie. It is also a stop on the European route E28 running parallel to the south coast of the Baltic Sea between the cities of Koszalin and Słupsk.
Тарих
Аумақ 967 жылы Миешко I басқаруымен құрылған жаңа Польша мемлекетінің құрамына кірді. 12 ғасырдың ортасынан бастап Слупск-Славно аймағы Померания герцогы Ратибор I және оның ұрпақтары, Гриффин әулетінің тармақты бөлімінің билігінде болды. 1190 жылдан 1238 жылға дейін ол осы аймақтың кішкентай герцогтігінің астанасы болды. 1227 жыл шамасында әулет жойылғаннан кейін, олардың иеліктері Гриффин герцогы Барним I және Самборид әулетінен шыққан Свиетопельк II арасындағы мұрагерлік даудың нысаны болды. Екі герцогтық та 12 ғасырдағы Польшаның фрагментациясының нәтижесінде Польшадан бөлініп шықты (Померания 12 ғасырда, ал Померелия 13 ғасырда). Свиетопельк II жеңіске жетті, оның ұлы Мествин II 1266 жылдан бастап Померелия герцогы болды, бірақ ол Помераниялық Гриффиндер мен оның інісі Вратислав II тарапынан да талаптарға тап болды. Өзінің билігін нығайту үшін Мествин 1269 жылғы Арнсвальде шарты бойынша Бранденбург асканиялық маркграфтарының бағыныштылығын қабылдады, бірақ кейін, 1282 жылы Мествин мен Польша герцогы Пжемислав II Кемпно шартына қол қойды, ол Гданьск Помераниясының, оның ішінде Славноның бағыныштылығын Пжемислав II-ге берді. 1294 жылы Мествин қайтыс болғаннан кейін Самборидтер әулеті жойылды және Славно Польшаға қайта қосылды. 1308 жылы Бранденбург аймаққа шабуыл жасады және Асканиялық Вальдемар Славноны Померелиядан бөліп, оны 1309 жылғы Солдин шарты бойынша Тевтон орденіне сатты. Дегенмен, ол 1317 жылы қаланы Гриффин герцогы Вартислав IV Померанияға жоғалтты, содан кейін Славно 1637 жылға дейін Гриффиндер басқарған Померания герцогтығының бір бөлігі болып қалды. Герцог Вартислав IV Свенца ақсүйек отбасынан шыққан Петер фон Нойенбургке Славноны берді, ол 1317 жылы елді мекенге қала құқығын берді. Готикалық Сент-Мария шіркеуі шамамен 1360 жылы қасиеттендірілді. 1368 жылдан 1478 жылға дейін Славно Польша Корольдігінің вассалы болған Слупск герцогтарының билігінде болды. Кейін ол 17 ғасырда Швеция мен Бранденбург-Пруссия арасында бөлінгенге дейін Померания герцогтығының құрамына кірді. Отыз жылдық соғыс кезінде қираған қала 1653 жылғы Штеттин шарты бойынша Бранденбург Померания провинциясына берілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде польшалық қарсыласы белсенді болды және қалада польшалық жер асты баспасөз таратылды. Соғыс кезінде Славно ауыр қирауларға ұшырады. 1945 жылы нацистік Германия жеңілгеннен кейін, оның неміс халқы Потсдам келісіміне сәйкес қуылды және ол Польшаға қайта берілді. 1975 жылдан 1998 жылға дейін ол әкімшілік жағынан Слупск воеводствосына қарады.
The territory became part of the emerging Polish state under Mieszko I around 967. Since the mid 12th century the Land of Słupsk Sławno was under the rule of Duke Ratibor I of Pomerania and his descendants, a cadet branch of the Griffin dynasty. From 1190 to 1238 it was the capital of a small eponymous duchy. When the line became extinct about 1227, their estates were the matter of an inheritance conflict between the Griffin Duke Barnim I the Good and Swietopelk II from the Samborid dynasty, who ruled over the adjacent territories of Pomerelia (Gdańsk Pomerania) in the east. Both duchies had previously separated from Poland as a result of the 12th century fragmentation of Poland (Pomerania in the 12th century, and Pomerelia in the 13th century). Swietopelk II prevailed, his son Mestwin II, duke in Pomerelia from 1266, however again had to deal with claims raised by the Pomeranian Griffins and also by his brother Wratislaw II. To secure his rule, Mestwin accepted the suzerainty of the Ascanian margraves of Brandenburg by the 1269 Treaty of Arnswalde, but later on, in 1282, Mestwin and Polish Duke Przemysł II signed the Treaty of Kępno, which transferred the suzerainty over Gdańsk Pomerania including Sławno to Przemysł II. Upon Mestwin's death in 1294, the Samborides became extinct and Sławno was reintegrated with Poland. In 1308 Brandenburg invaded the region and Waldemar of Ascania finally separated Sławno from Pomerelia, which he sold to the Teutonic Order by the 1309 Treaty of Soldin. He nevertheless lost the town to the Griffin duke Wartislaw IV of Pomerania in 1317, whereafter Sławno remained a part of the Griffin ruled Pomeranian duchies until 1637. Duke Wartislaw IV enfeoffed Peter von Neuenburg of the Swienca noble family with Sławno, who granted the settlement town rights in 1317. The Gothic St Mary's Church was consecrated about 1360. Between 1368 and 1478 Sławno was under the rule of dukes of Słupsk, vassals of the Kingdom of Poland. Later on it was part of the Duchy of Pomerania, until its partition in the 17th century between Sweden and Brandenburg Prussia. Devastated throughout the Thirty Years' War, the town was allotted to the Brandenburg Province of Pomerania by the 1653 Treaty of Stettin. During World War II, the Polish resistance was active, and Polish underground press was distributed in the town. Sławno suffered heavy destruction during the war. With the defeat of Nazi Germany in 1945, its German population was expelled in accordance with the Potsdam Agreement and it was handed over back to Poland. From 1975 to 1998, it was administratively located in the Słupsk Voivodeship.