Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрик Магнуссон (1268 – 15 шілде 1299) (Ескі норвеж: Eiríkr Magnússon; Норвеж: Eirik Magnusson) 1280 жылдан 1299 жылға дейін Норвегия королі болды.
Eric Magnusson (1268 – 15 July 1299) (Old Norse: Eiríkr Magnússon; Norwegian: Eirik Magnusson) was the King of Norway from 1280 until 1299.
Өмірбаян
Эрик Норвегия королі Магнус Заңгер және оның Дания королі Эрик IV-нің қызы Ингеборгтың ең үлкен тірі ұлы болды. 1273 жылы, 5 жасында, оған әкесімен бірге король атағы берілді, ол 1280 жылдың жазында Эрикті өзінің бағынышты серігі ретінде таққа отырғызуды жоспарлаған. Бірақ король Магнус осыны реттеуге үлкермей қайтыс болды, содан кейін Эрик жалғыз король атанды және 1280 жылдың жазында Бергенде таж кигізілді. Ол толыққанды билікке ие болмаған кезінде, патшалық кеңес – көрнекті барон және, мүмкін, анасы, жесір королева Ингеборг билік жүргізді. 1282 жылы Эрик ересек болғаннан кейін де патшалық кеңес оның билігіне зор әсер еткен деп саналады. Оның інісі Хаконға 1273 жылы «Норвегия герцогы» атағы берілді, ал 1280 жылдан бастап Шығыс Норвегиядағы Осло және оңтүстік-батыстағы Ставангер маңындағы үлкен аймақты король Эрикке бағынышты ретінде басқарды. Корольдің негізгі резиденциясы Батыс Норвегиядағы Берген қаласында орналасқан. Эрик қысқа мерзімге қызының мұрагері ретінде Шотландия тағына таласқан.
Eirik was the eldest surviving son of King Magnus the Lawmender of Norway, and his wife, Ingeborg, daughter of King Eric IV of Denmark. In 1273, when he was 5 years old, he was given the title of king, alongside his father, who planned to hold a coronation for Eirik as his subordinate co ruler in the summer of 1280. However, King Magnus died before this could be arranged, and Eirik became sole king and was crowned as such in Bergen in the summer of 1280. During his minority, the kingdom was ruled by a royal council consisting of prominent barons and probably also his mother, the dowager queen Ingeborg. After Eirik came of age in 1282, this royal council is still thought to have had a major influence over his reign. His brother, Haakon, was in 1273 given the title "Duke of Norway", and from 1280 ruled a large area around Oslo in Eastern Norway and Stavanger in the southwest, subordinate to King Eirik. The king's main residence was in Bergen in Western Norway. Eirik briefly and unsuccessfully laid claim to the Scottish crown as inheritance from his daughter.
Билік
Эриктің билігінің ерекше бір белгісі – Даниямен болған соғыс, ол 1289 жылдан 1295 жылға дейін үзіліс-үзіліспен жүргізілген және «Заңсыздық соғысы» (De fredløses krig) деп аталды. Осы соғыстың басты себебі – Эриктің анасының Даниядағы мұраға талап етуі болды. 1287 жылы ол Дания ақсүйектерінің бір тобымен одақ құрды, олардың ішінде ең танымалдары – Холланд графы Якоб Нильсен және Стиг Андерсен Хвиде еді. Олар Дания королі Эрик V-ті өлтірді деген айыппен Данияда заңнан тыс деп жарияланған болатын. Эрик 1287 жылы осы заңсыздықтарға Норвегияда пана берді. Король Эриктің өзі үлкен норвегиялық флотқа жетекшілік етті, олар Дания заңсыздықтарымен бірге 1289 жылы Данияға шабуыл жасап, Эльсинорды өртеп, Копенгагенге қауіп келтірді. 1290 және 1293 жылдары Данияға қарсы қайтадан теңіз шабуылдары жасалды, содан кейін 1295 жылы бейбітшілік орнатылды. Эрик ұлдары болмай қайтыс болғандықтан, оның орнын ағасы Хакон V Норвегия патшасы басты. Ол 1531 жылы қиратылған Бергеннің ескі кафедралық соборында жерленді. Оның орны қазіргі Бергенхус бекінісінде орналасқан ескерткішпен белгіленген.
A prominent feature of Eirik's reign was the war with Denmark, called the War of the Outlaws (De fredløses krig), which was waged on and off from 1289 until 1295. A major motivation for this warfare was Eirik's claim on his mother's Danish inheritance. In 1287, he entered into an alliance with a group of Danish nobles, most prominently Jacob Nielsen, Count of Halland and Stig Andersen Hvide, who were outlawed in Denmark for allegedly murdering the Danish king Eric V. Eirik gave the outlaws sanctuary in Norway in 1287. King Eirik himself led a large Norwegian fleet which, along with the Danish outlaws, attacked Denmark in 1289, burning Elsinore and threatening Copenhagen. Renewed naval attacks on Denmark were made in 1290 and 1293, before peace was made in 1295. As Eirik died without sons, he was succeeded by his brother, as Haakon V of Norway. He was buried in the old cathedral of Bergen, which was demolished in 1531. Its site is marked by a memorial, in present day Bergenhus Fortress.