Кіріспе
Патшалық немесе үкіметтік жарлықтың түрі. Прагматикалық санкция – егеменнің аса маңызды мәселе бойынша шығарылған ресми жарлығы және ол негізгі заң күшіне ие. Киелі Рим империясының тарихының соңғы кезеңдерінде бұл термин императордың бұйрығын білдірген. Егер бұл сөз жеке есім ретінде қолданылса және жыл көрсетілмесе, онда көбінесе 1713 жылғы Прагматикалық санкцияны айтады, ол Австрия тағы мен Габсбург жерлерін император Карл VI-ның қызы Мария Терезаға мұрагерлік етуін қамтамасыз ететін құқықтық тетік болды. Прагматикалық санкциялар, әдетте, теориялық тұрғыдан идеалды жағдай мүмкін болмайтын және қағидаларды өзгерту қажеттігі туындаған кезде жарияланады.
A pragmatic sanction is a sovereign's solemn decree on a matter of primary importance and has the force of fundamental law. In the late history of the Holy Roman Empire, it referred more specifically to an edict issued by the Emperor. When used as a proper noun, and the year is not mentioned, it usually refers to the Pragmatic Sanction of 1713, a legal mechanism designed to ensure that the Austrian throne and Habsburg lands would be inherited by Emperor Charles VI's daughter, Maria Theresa. Pragmatic sanctions tend to be issued at times in which the theoretically ideal situation is untenable, and a change of the rules is called for.
Мысалдар
554 жылы тамызда Юстиниан I-нің прагматикалық санкциясы жарияланды, ол Готика соғысынан кейін Италияны қайта ұйымдастыру туралы еді. 1269 жылы наурызда түрлі діни реформаларға қатысты Людовик IX-тың прагматикалық санкциясы деп аталатын заң шығарылды, бірақ ол 15 ғасырда жасалған жалған құжат болып танылды. Император Карл VI 1713 жылғы 19 сәуірде шығарған 1713 жылғы Прагматикалық санкциясы, Габсбургтердің мұралық иеліктеріне (Австрия, Богемия, Венгрия және басқа да кішігірім жерлер) Карл VI-ның еркек мұрагерлері болмаған жағдайда әйелге (әсіресе Мария Терезаға) өтуіне рұқсат берді. 1712 жылғы Хорватияның Прагматикалық санкциясы, Хабсбург Корольдігінің Хорватия диетасы бекіткен және австриялық жарлықтан бұрын қабылданған, Хорватия тағының Габсбургтер әулетінің әйел желісіне өтуіне мүмкіндік берді. 1723 жылғы Прагматикалық санкция Венгрия парламентімен қабылданды, ол Венгрия Корольдігінде әйелдердің мұрагерлік құқығын қабылдады. Карл VI егер ол еркек мұрагерсіз қайтыс болса, Венгрияның сайлаулы монархияға қайта оралуына рұқсат берді; бұл құжат Венгрия парламентінің оның таңдаған мұрагерін қабылдағанын көрсетті. Испания королі Карл III 1759 жылғы 6 қазанда шығарған Неапольдің прагматикалық санкциясы Неаполь, Сицилия және Испания тақтарына мұрагерлік ретін анықтады және Испания мен Екі Сицилияның бірігуіне тыйым салды. 1776 жылғы 23 наурызда жарияланған испандық прагматикалық санкция корольдік отбасы мүшелерінің некеге тұру мүмкіндіктерін шектеді. 1830 жылғы испандық прагматикалық санкция, Испания королі Фердинанд VII 1830 жылғы 29 наурызда бекіткен, Испания королі Карл IV-нің 1789 жылғы жарлығы Филип V-тің құрған жартылай саликалық жүйені тарихи түрде Кастилия монархиясына тән еркектерге басымдық берілген тұңғыш мұрагерлік жүйесімен алмастырды (Испан монархиясы өз дәстүрлерін осы жүйеге негіздейді), мысалы, патшайымдар Уррака, Изабелла I және Жоаннаның мұрагерлігімен көрсетілгендей. (Карлизмді де қараңыз.)