Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс ақыны және ғалымы Карл Жозеф Симрок (28 тамыз 1802 – 18 шілде 1876) – неміс ақыны және жазушысы. Ол ең алдымен "Нибелунг әнін" қазіргі неміс тіліне аударғаны үшін белгілі.
German poet and scholar
Karl Joseph Simrock (28 August 1802 – 18 July 1876) was a German poet and writer. He is primarily known for his translation of Das Nibelungenlied into modern German.
Өмір
Ол Бонн қаласында дүниеге келген, оның әкесі музыка баспагері болған. Ол Бонн және Гумбольдт университеттерінде құқық білімін оқыды. 1823 жылы Пруссия мемлекеттік қызметіне қабылданды, бірақ 1830 жылы Франциядағы шілде революциясын мақтаған өлеңі үшін қызметтен шығарылды. Содан кейін ол Бонн университетінде лекция оқыды, 1850 жылы ескі неміс әдебиеті профессоры атанды және сонда қайтыс болды.
He was born in Bonn, where his father was a music publisher. He studied law at the University of Bonn and Humboldt University, Berlin, and in 1823 entered the Prussian civil service, from which he was expelled in 1830 for writing a poem in praise of the July Revolution in France. Afterwards he became a lecturer at the University of Bonn, where in 1850 he was made a professor of Old German literature and where he died.
Жұмыс
Симрок өзінің беделін "Нибелун жырының" (1827) және Вальтер фон дер Фогельвейдтің (1833) өлеңдерінің керемет заманауи аудармасымен қалыптастырды. Оның қазіргі неміс тіліне аударған басқа да шығармаларының ішінде Хартман фон Ауэдің "Арме Генрих" (1830), Вольфрам фон Эшенбахтың "Парциваль мен Титурел" (1842), Готфрид фон Страсбургтің "Тристан" (1855) және "Хелденбух" (1843–1849) кіретін еді, ол оны жеке өлеңдермен толықтырды. Бұл еңбекті жариялаудан бұрын, ол "Wieland der Schmied" (1835) шығармасында өзінің поэзиялық қабілетін көрсеткен болатын; ал 1844 жылы көптеген жақсы лирикалық өлеңдер, романстар мен балладалар жинағын шығарды. 1850 жылы "Lauda Sion", ал 1857 жылы ескі неміс діни поэзиясының жинағы "Deutsche Sionsharfe" жарық көрді. Оның жарияланымдарының ең танымал және ең құндысы – "Немец халық кітаптары" болды, оның елу бесеуі 1839 және 1867 жылдар аралығында басылды. Оның ғылымға қосқан ең маңызды үлесі – "Германия мифологиясының нұсқаулығы" (1853–1855) еді. Мансабының басында Симрок Шекспирді зерттеушілер арасында "Романдарда, ертегілерде және аңыздардағы Шекспирдің көздері" (1831) еңбегімен жоғары беделге ие болды. Кейіннен ол Шекспирдің өлеңдерін және көптеген драмаларын аударды. Симроктың орта неміс тілінен жасаған аудармаларының көптеген басылымдары (мысалы, "Нибелун жырының" 53-тен астам басылымы) олардың танымалдылығын көрсетеді. Оның таңдамал еңбектерінің 12 томдық жинағы Г. Клее (1907) тарапынан жарияланды.
Simrock established his reputation by his excellent modern rendering of Das Nibelungenlied (1827), and of the poems of Walther von der Vogelweide (1833). Among other works translated by him into modern German were the Arme Heinrich of Hartmann von Aue (1830), the Parzival and Titurel of Wolfram von Eschenbach (1842), the Tristan of Gottfried von Strassburg (1855) and the Heldenbuch (1843–1849), which he supplemented with independent poems. Before the publication of this work he had shown an original poetical faculty in Wieland der Schmied (1835); and in 1844 he issued a volume of Gedichte in which there are many good lyrics, romances and ballads. In 1850 appeared Lauda Sion, and in 1857 the Deutsche Sionsharfe, collections of Old German sacred poetry. Of his publications the most popular and the most valuable were the Deutsche Volksbücher, of which fifty five were printed between 1839 and 1867. His best contribution to scholarship was his Handbuch der deutschen Mythologie (1853–1855). At an early stage of his career Simrock gained high standing among students of Shakespeare for his Quellen des Shakespeare in Novellen, Märchen und Sagen (1831); afterwards he translated Shakespeare's poems and a considerable number of his dramas. The large number of editions through which Simrock's translations from the Middle High German have passed (more than 53 of Das Nibelungenlied) bear witness to their popularity. An edition of his Ausgewählte Werke in 12 vols. was published by G. Klee (1907).