Кіріспе

Қытай шайқас өнері

Бүркіт тырнағы (; пиньинь: yīng zhǎo pài; бүркіт тырнағы мектебі) – қытай шайқас өнерінің стилі. Ол ұстау техникаларымен, буындық бұғаулар жүйесімен, қарсыласқа шабуыл жасау және қысым көрсету нүктелеріне соққылармен танымал. Бұл стиль қытай күресінің – Чин Наның өкілі болып саналады. Стиль әдетте атақты патриоттық Сун әулетінің генералы Юэ Фэйге жатқызылады. Халық арасындағы аңыз бойынша, ол Чжоу Тонг есімді Удан монахынан жекпе-жек өнерін үйреніп, кейіннен әскерлеріне Цзинь әулетінің басқыншы әскерлерімен күресуге көмектесу үшін Бүркіт тырнағын жасады. Бұл стиль Мин әулетіне дейін жеткізілді. Осылайша, стиль алыс қашықтықтан соққылар мен секірулерді қабылдады. Цин әулеті кезінде әскери оқытушы Лю Ши Цзюнь Бүркіт тырнағының қазіргі кездегі негізін қалаушысы ретінде танылды және көптеген оқушыларға сабақ берді. Оның шәкірті Лю Ченг Ю кейіннен Чен Цзиженге сабақ берді, ол республикалық дәуірде беделді Чин Ву спорттық қауымдастығына осы стильді үйретуге шақырылды. Чин Ву басқа провинцияларда филиалдар ашқанда стиль кеңінен тарады. Бүгінде ол әлемнің түкпір-түкпірінде танымал.

Тарих

Тарихтың мәліметтері айтушыға қарай өзгеріп, есімдер мен жерлер ауысып, тікелей ауыз әңгімелерде болатындай, түбінде Қыран тырнағының тарихы Шаолин ғибадатханасында және қытай әскери жаттығуларында басталып, атадан балаға ұрпақтан-ұрпаққа жалғасқан отбасылық дәстүрге айналды, ал кейіннен ашық жекпе-жек өнері мектептерінің пайда болуымен құпиясын жоғалтты.

Юэ Фэй

Бүркіт тырнағы әдісінің жасалуы әдетте Оңтүстік Сун әулеті мен Цзинь әулетінің жуйшен тайпалары арасындағы қақтығыс кезінде өмір сүрген генерал Юэ Фэйге (1103–1141) байланыстырылады. Жасынан сауатты болғанымен, Юэ Фэй әскери жолды таңдады, себебі оның әулетінде мемлекеттік қызметтің толыққанды конфуциандық дәстүрі болған емес. Дегенмен, Юэ отбасы ұлына әскери білім беруге мүкіндігі болмады, сондықтан оның анасының әкесі Яо Дэван он бір жасар ұлын қытай найзасын қолдануға үйрету үшін Чэнь Гуанды (陈广) жалдады. Кейін, Жоу Тун (周同) есімді жергілікті жауынгер Юэнің найзаны тез меңгергеннен кейін, оның оқ ату дайындығын жалғастыру үшін шақырылды. Юэ Фэйдің өмірбаянында оның бала кезінде бокспен айналысқаны туралы ештеңе айтылмаған, бірақ соғыс зерттеушісі Стэнли Хеннинг: «Юэ, әлбетте, қару қолданудың негізі ретінде жалаң қолмен күресудің бір түрін меңгерген» дейді. Бірақ ол оның мұғалімдерінен немесе басқа біреуден бокс үйренгенін болжауға батыл бармайды. Дегенмен, көптеген қазіргі заманғы жекпе-жек өнері шеберлері осы лауазымды Жоу Тунға берді. Мысалы, ішкі өнерді зерттеуші Ян Цзюинмин Жоудың танымал Шаолин ғибадатханасында білім алған ғалым болғанын, кейін Юэге садақ атудан өзге де дағдыларды үйреткенін, мысалы, ішкі және сыртқы жекпе-жек өнерінің түрлерін үйреткенін айтады. Янның пікірінше, осының нәтижесінде Юэ бүркіт тырнағы және ссиньи өнерін жасады, бұл екі стиль де генералмен байланысты. Ян ұсынатын тарихта найзашы Чэнь Гуан туралы ештеңе айтылмаған және Жоу Юэдің жалғыз мұғалімі ретінде дұрыс емес көрсетілген. Люн Юэге Жоудың «Піл стилін» үйреткенін, ал генерал кейіннен оны кеңейтіп «108 құлыптау техникасы» немесе Ин Сао (Бүркіт қолы) деп атады деп санайды. Бірақ Жоудың Шаолин ғибадатханасымен байланысы бар екеніне ешқандай дәлел жоқ. Генералдың өмірбаянында оның өзінің жеке стильдерін жасағаны туралы да ештеңе айтылмаған. Тарихшы Мейр Шахар Юэнің «Синь-Чангинг Классикасының» (1624) екінші алғы сөзіндегі айтылуы «кейінгі әскери әдебиетте патриоттық батырға сілтемелердің толқынын тудырды» деп атап өтті. Ол былай деді: «18 ғасырда Юэ Фэйге ссинь-йикюань өнерін ойлап табу есептелді, ал 19 ғасырда «Сегіз бөлімді брокада» және қару-жарақ техникасы да оған жатқызылды». «Кемелдікке жету туралы он жинақ» (Сиучжэнь ши шу) (шамамен 1300 ж.) Сегіз бөлімді брокаданы жасауды Сегіз бейімталдың екеуіне, атап айтқанда Чжунли Куан мен Лю Донгбиньге жатқызады.

Қалыпты еліктейтін құлты

Қытай тілінде сян (c=象) "тұлға, пішін немесе сыртқы көрініс" дегенді білдіреді. Xiang Xing Quan (象形拳) сөзбе-сөз "Еліктеу Жұмыры" немесе "Пішіндей Еліктеу Жұмағы" деген мағынаны береді. Бұл – белгілі бір жануардың ерекшеліктеріне немесе мифологиялық кейіпкердің шабуылдау және қорғану әрекеттерін еліктеуге баса назар аударатын жекпе-жек техникасы. Инь Чжао Фан Цзи жүйесінде "Сян" жүретін жұмырдың (Xiang Quan Shi Lu) ішіндегі қозғалыс немесе қимыл-қозғалысты білдіреді.

Xiang Xing Quan – адам емес нәрселердің (жануарлар, құбылыстар) ерекшеліктерін, пішіндерін, қозғалыстарын немесе әрекеттерін еліктейтін кез келген жекпе-жек өнеріне қолданылатын жалпы термин. Еліктеу жұмырымен айналысатын көптеген кунгфу мектептері бар. Жануарлар стилінің мысалдары: Аждаһа, жолбарыс, пантера, жылан, тұрулы (Хун Гар стиліне жатады), бүркіт стилі, Чин На, жылқы, Мантис боксы және т.б.

Шаолин

Аңыз бойынша, Мин әулетінің соңында Юэ Фэйге тиесілі нәрселер Шаолин ғибадатханасының бір туысқан мектебінде қайта пайда болған деседі. Башанфан бокс әдісінің шебері Лай Чин / Ликуан Сенг (麗泉僧) "Юэ Ши Сан Шу" (岳家拳) деп аталатын қол соққыларын жаттығудан өтетін әскерлерге кездесті. Осы өнерді үйренуге және меңгеруге уақыт кеткен соң, ол оны өзінің бұрыннан бар Фанзикуан жиынтықтарына енгізудің қиын міндетін алды. Кейбір ерте шеберлер оны көптеген ұстау техникалары болғандықтан "Иин Куан / Бүркіт жұдырығы" деп атады.

Цин әулеті

1644 жылы Мин әулеті құлатылып, оның орнына Цин әулеті келді. Құсқанатын (Eagle Claw) өнерінің ізбен барып жететін ең алғашқы тегі Лю әулетінен, Хэбэй провинциясынан бастау алады.

Лю Ши Чжун және Лю Чен Ю

Лю Ши Цзюнь (劉士俊劉仕俊) (1827? – 1910) (өмір сүрген 19 ғасыр) Хэбэй провинциясының Баодин қаласындағы Сионг округында туған. Ол «Иң Чжао Фан Цзы Цюань» (鷹爪翻子拳) стилінің негізін қалаушысы (Sijo) саналады. Әлгірде жасынан бастап жекпе-жек өнерімен айналысып, сол кезде кең таралған Шаолин кунг-фу, Фанци, сондай-ақ Чуоцзяо және Люхэ боксының бірнеше шеберлерінен білім алды. Орта жасына келгенде Фа Чен Фа Сенгтен (法成僧) және Дао Цзи Сенгтен (道濟僧) Юэ Ши Сан Шоу және Фанци өнерін үйренді. Кейіннен Пекин қаласындағы әскери казармалардың бірінде әскери өнер оқытушысы болып тағайындалды. Ол әскерге қол соғу және найзамен қару қолдануды үйретті. Оның шәкірттері Лю Чен Ю (劉成有), Лю Декуан (劉德寬), Цзи Цзию (纪子修), Сюй Лю, Цзи Де, Ли Чжэншен және тағы басқалар болды. Лю Чен Ю (劉成有) алғашқыда күрестік өнерді Пекинде қызмет еткен кезде Лю Ши Цзюньнің шәкірті болған ағасы Лю Декуаннан (劉德寬) үйренді. Одан кейін «Бай Шан Фан» (Донг Сянчжоу) және «Ұшқан аяқтар» деген лақап атымен танымал Ян Цзиньшань сияқты аймақтың басқа да көрнекті жекпе-жекшілерінен білім алды. Кейін Лю Ши Цзюнь зейнетке шығып туған ауылына оралғанда, одан жоғары деңгейде оқыды. Лю Чен Ю өте талапкер ұстаз болды және тек бірнеше шәкіртті ғана қабылдады. Басты екеуі – Лю Цы Вэнь (劉啟文) және Чэнь Цзижэнь (陳子正) болды. Олардан бұл жүйе кеңейіп, әйгілі Чин Ву қауымдастығымен байланысты болғанда танымал атанды. Олардың көптеген шәкірттері Азияға тарауға көмектескен көрнекті ұстаздарға айналды: Чжан Чжан Вэнь (张詹文), Лю Цзи Сянь, Лю Чжан Ву, Лей Пейсиан, Бао Си Ён, Чэн Го Цин, Гуо Чен Яо, Ли Бао Ин, Лю Шу Ян (劉書彦), Лю Фа Мен, Чжан Чжун Тин және т.б.

Чин Ву спорттық қауымдастығы

Чин Ву атлетикалық қауымдастығын Шанхайдағы әйгілі жекпе-жек шебері Хуо Юаньцзя басқарды. Оның мақсаты – тек жекпе-жек өнерін ғана емес, сонымен қатар спорт және басқа да білім беру жүйелерін халыққа тарату болды. Бөрік тырнағы стилі Хэбэй провинциясының Баодин қаласындағы Сюн округімен шектелген болатын, бірақ Чэнь Цзижэнь Чин Вуға сабақ беруге шақырылғанға дейін. Шанхайдағы алғашқы мектеп сәтті ашылғаннан кейін, Чэнь өзінің оқушыласы Лю Цивэньге барып, оның шәкірттеріне Чин Ву қауымдастығында жекпе-жек өнерінен оқытушы болып жұмыс табуға мүмкіндік жасады. Бірте-бірте, Бөрік тырнағы Шанхай, Гонконг, Гуандун, Фусан, Сингапур, Малайзия және басқа да аймақтарда оқытыла бастады.