Кіріспе

4 ғасырдағы римдік құлшынға берілген бойжеткен (қ. 379)

Жас Макрина (Μακρίνα; шамамен 327 – 19 шілде 379) – ерте христиандық құлшынға берілген бойжеткен. Макрина – Ұлы Василий, Ниссалық Григорий, Наукратий және Себастиялық Петрдің үлкен қарындасы. Ниссалық Григорий оның өміріне арналған «Макринаның өмірі» атты еңбек жазып, онда оның қасиеттілігі мен тақуалығы туралы айтады. Макрина таза және қарапайым өмір сүріп, уақытын дұға етуге және кіші әйгілі Петрдің рухани тәрбиесіне арнады. Ол Рим-католик, Шығыс православие, Орталық православие және Англикан шіркеулерінде әулие саналады.

Отбасы

Макрина Каппадокияның Кесария қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы – Базиль Егде және Эмелия, ал әжесі – Егде Макрина болды. Оның тоғыз бауырының арасында Каппадокия Әкелерінің екеуі – кіші ағалары Ұлы Василий мен Ниссалық Григорий, сондай-ақ Себастский Петр және танымал христиан заңгері Наукратий болды. Әкесі оның үйленуін ұйымдастырды, бірақ күйеу жігіті тойға дейін қайтыс болды. Макрина басқа еркекке үйленуді жөн көрмеді, оның орнына Мәсіхті өзінің мәңгілік күйеу жігіті деп санады. Макрина аскетизм идеалдарына берілгендігімен ағалары мен анасына зор әсер етті. Григорий Ниссалықтың «Макринаның өмірі» еңбегінде ол оны бала кезінде Киелі кітаптарды, әсіресе Сүлейменнің даналығын және оның этикалық маңызы бар бөлімдерін оқуға құштар болған ретінде еске алады, «жас балаларға түсініксіз болар деген бөлімдер осы қыздың зерттеу тақырыбы болды». Анасын ешқашан тастамаймын деп шешкен Макрина онымен бірге олардың ауылдық иеліктерінің біріне көшіп, аристократтар мен қарапайым отбасылардан келген қыздардың қауымдастығында өмір сүрді. 379 жылы Макрина Понт аймалындағы отбасылық иелігінде қайтыс болды, оны кіші інісі Петрдің көмегімен қыздар монастыріна айналдырды. Григорий Ниссалық «Та Макриния» (P. G. XLVI, 12 sq.) атты «Жан және тірілу туралы» (peri psyches kai anastaseos) диалогын жазды, онда Григорий Платонның «Федон» еңбегі үлгісінде, өліп бара жатқан Макринамен болған әңгімесін баяндайды. Өлген кезде де Макрина қасиетті өмір сүруді жалғастырды, төсекке жатпай, жерде жатты. Оның мерекесі 19 шілдеде тойланады. Макрина ерте христиан әйелдері үшін қасиеттілік үлгісін көрсетті. Ол ағасының жазбаларына үлкен үлес қосты және оның тазалықтың «Құдайдың сұлулығын» бейнелейтініне сенуіне ықпал етті. Макрина Англия және Епископальдық шіркеулерде 19 шілдеде құрметтеледі.