Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық бұрынғы Global CEO (туған 1935)
British former Global CEO (born 1935)
Эрнест Уолтер Сондерс (21 қазан 1935 жылы туған) – британдық бұрынғы бизнес-менеджер. Ол Ұлыбританияда "Гиннес төртеуінің" бірі ретінде белгілі болды, бұл бизнесмендер тобы Гиннес компаниясы акцияларының бағасын алаяқтық жолмен өзгертуге тырысты. Ол бес жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ Альцгеймер ауруына шалдыққан деген күдікпен 10 айдан кейін босатылды. Кейін ол жазылып кетті.
Ernest Walter Saunders (born 21 October 1935) is a British former business manager. He became known in the UK as one of the "Guinness Four", a group of businessmen who attempted fraudulently to manipulate the share price of the Guinness company. He was sentenced to five years' imprisonment, but released after 10 months as he was believed to be suffering from Alzheimer's disease. He subsequently recovered.
Жеке өмір
Ол Австрияда Эрнест Уолтер Шлейер болып дүниеге келді. 1938 жылы еврей гинекологы әкесі мен австриялық анасы нацистік үкіметтен қашу үшін Ұлыбританияға көшкен кезде ол да солармен бірге көшті. Ол Кембридж университетінің Эммануэль колледжінде білім алды. 1963 жылы Кароль Энн Стефингке үйленді, олардың екі ұлы мен бір қызы бар.
He was born Ernest Walter Schleyer in Austria and moved to the United Kingdom in 1938 when his parents, a Jewish gynaecologist and an Austrian mother, emigrated to escape Nazi rule. He was educated at Emmanuel College, Cambridge. He married Carole Ann Stephing in 1963, and has two sons and one daughter.
Кәсіби өмір
Ол 1981 жылы Guinness plc (қазір Diageo plc құрамына кіреді) бас атқарушы директоры болып тағайындалғанға дейін Beecham, Great Universal Stores және Nestlé компанияларында басқару саласында мансап жасады, ол 1986 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол қатал шығын қысқару тиімділігімен танымал болды, сондықтан қызметкерлері оны «Қатігез Эрнест» деп атады. Оның басшылығымен 1986 жылдың басында Guinness plc Эдинбургте орналасқан Distillers Company plc компаниясын достық түрде сатып алуға ұсыныс жасады, оған қарсы басқа бір компания шабуыл жасап жатқан болатын. Бұл Guinness акцияларының бағасын жасырын түрде көтеру арқылы іске асырылды. Guinness үшін сәтті аяқталған ұсыныстан кейін, Саундерс (Джек Лайонс, Энтони Парнс және Джеральд Ронсонмен бірге) 1990 жылдың 27 тамызында 1958 жылғы Алаяқтықтың (Инвестициялар) Алдын алу заңының 13(1)(a)(i) бабын бұзуға сөз байласу, жалған есеп беру және ұрлық жасау айыптарымен айыпталды және сотталды, бұл акцияларды қолдау операциясында адалсыздықпен әрекет етуге байланысты болды (Guinness акцияларымен жасалған алаяқтыққа қараңыз). Бірқатар шағымдар 2002 жылдың желтоқсанында жоққа шығарылды, бірақ Еуропалық адам құқықтары сотының Саундерс пен Ұлыбритания арасындағы іс бойынша шешімінде айыпталушылар Сауда және өнеркәсіп министрлігінің (DTI) инспекторларына өздерін кінәлайтын ақпарат беруге мәжбүр болғандықтан, әділ сотқа тартылмады, ал бұл ақпарат оларға қарсы басты дәлел ретінде пайдаланылды. Бұл өзін-өзі кінәлаудан қорғану құқығын бұзды. Саундерс өзі осы қылмыстардан тікелей немесе дереу пайда табуға тырысқан немесе шынымен пайда тапқан деген күдік болмаса да, олар компаниясының сатып алу ұсынысының сәтті болу ықтималдығын арттыру мақсатымен жасалған деген айып тағылды. Guinness plc-дегі директорлар кеңесі оның белгісіз сомадағы өтемақыны қамтитын келісімдері туралы хабардар болған жоқ және оларды мақұлдаған жоқ. Ол американдық Иван Боескиге 100 миллион доллар инвестициялау үшін берген, Боескинің ішкі сауда жасағаны үшін сотталып, түрмеге қамалуына аз уақыт қалғанда. Осы тергеуден кейін Саундерстің жоспарлары Ұлыбританиядағы DTI-ге белгілі болды.
He had a career in management with Beecham, Great Universal Stores and Nestlé before becoming chief executive of Guinness plc (now a part of Diageo plc) in 1981, remaining in the position until 1986. He was renowned for his ruthless cost cutting efficiency, earning from his employees the sobriquet 'Deadly Ernest'. Under his charge, early in 1986, Guinness plc launched a friendly takeover bid for Edinburgh based Distillers Company plc, which was being stalked by a hostile bidder. This was effected by quietly boosting the Guinness share price. Subsequent to the bid, which resulted in success for Guinness, Saunders was charged (along with Jack Lyons, Anthony Parnes and Gerald Ronson) and convicted on 27 August 1990 of counts of conspiracy to contravene section 13(1)(a)(i) of the Prevention of Fraud (Investments) Act 1958, false accounting and theft, in relation to dishonest conduct in a share support operation (see Guinness share trading fraud). A series of appeals was finally dismissed in December 2002, although a ruling by the European Court of Human Rights in Saunders v. the United Kingdom declared that the defendants were denied a fair trial by being compelled to provide potentially self incriminatory information to Department of Trade and Industry (DTI) inspectors which was then used as primary evidence against them. This breached their privilege against self incrimination. While there was no suggestion that Saunders himself sought to or actually did profit from these offences in an immediate or direct manner, the allegation was that they were committed to increase the likelihood of their company's takeover bid succeeding. His board of directors at Guinness plc was not informed of, and had not sanctioned, his arrangements, which included indemnities for unknowable amounts. He had passed $100 million to the American Ivan Boesky to invest shortly before Boesky's prosecution and imprisonment for insider trading, and following that investigation Saunders' plans were revealed to the DTI in Britain.
Үкім және шағым
Сондерс бес жылдық түрме жазасына шағымданып, апелляциялық сотқа үш сарапшы куә келді. Корольдік прокуратурасының консультант-неврологі, доктор Перкинс, Сондерстің Альцгеймер ауруынан емес, депрессиядан зардап шегетінін мәлімдеді. Басқа бір сарапшы куә, тағы бір невролог, миды сканерлеу және басқа да дәлелдер арқылы Сондерстің миы оның жасына қарағанда қалыптыдан кішкентай екенін көрсетті, ол бұл байқаудың ми ауруының диагнозымен сәйкес келетінін айтты. Кейін ол жазылып кетті.
Saunders appealed against his prison sentence of five years and three expert witnesses appeared at the Appeal Court. A consultant neurologist acting for the Crown, Dr Perkins, said that Saunders was suffering from depression rather than Alzheimer's disease. One of the other expert witnesses, another neurologist, used brain scans and other evidence to indicate that Saunders's brain was abnormally small for a man of his age, an observation which he said was consistent with a brain disease diagnosis. He subsequently recovered.
Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сот
16 дауысқа 4 қарсы ЕҚҚС 6-баптың бұзылғандығын анықтады. Сот Ұлыбритания үкіметінің ірі алаяқтық істердің күрделілігі және айыптауды қамтамасыз етудегі қоғамдық мүдде мәжбүрлеуді ақталады деген аргументін қабылдамады; сондай-ақ соттың осы жағдайда сот төрешісінің қабылдауды жоққа шығару құқығы қорғаныс болады деген аргументін де қабылдамады. Сот «айыпталушыны айыптау үшін сотқа қатысы жоқ тергеуде мәжбүрлеп алынған жауаптарды пайдалануды қоғамдық мүддемен ақтауға болмайды» және «қылмыстық істе айыптаушы, айыпталушының еркіне қарсы мәжбүрлеу немесе қысым көрсету арқылы алынған дәлелдерді пайдаланбай, айыпталушыға қарсы өз позициясын дәлелдеуге тиіс» деп мәлімдеді. Саундерс 75 000 фунт стерлингтік процессуалдық шығындарды өндіріп алды.
By a majority of 16 4 the ECtHR found that there was a breach of Article 6. The court rejected the argument of the British government that the complexity of large fraud cases and the public interest in securing a conviction justified the compulsion; the court also rejected the argument that power of a trial judge to exclude admissions was a defence in this case. The court stated that "the public interest cannot be invoked to justify the use of answers compulsorily obtained in a non judicial investigation to incriminate the accused during the trial proceedings" and "the prosecution in a criminal case [must] seek to prove their case against the accused without resort to evidence obtained through methods of coercion or oppression in defiance of the will of the accused." Saunders was awarded legal costs of £75,000.
Кейінгі өмірі
Сондерс бизнес-консультант ретінде жұмыс істеді, оның ішінде ұялы телефон сатушы Carphone Warehouse компаниясына алғашқы күндерінен бастап, оның биржаға шығар алдында кеңес берді. Кейіннен ол АҚШ-та орналасқан көпұлтты бензин несие картасы компаниясы Харпур Гелконың атқару комитетінің төрағасы болып тағайындалды. Сондай-ақ, Сандэрс Кейман аралдарында тіркелген Seed International Ltd компаниясына консультант қызметтерін көрсетті. Seed компаниясы Роттердамда кеңсесі бар Ocean International Marketing филиалы арқылы шарап, жылжымайтын мүлік, мұнай және газ барлау салаларында инвестициялар ұсынды.
Saunders worked as a business consultant, including advising mobile phone retailer Carphone Warehouse from its early days until prior to its flotation. He was later appointed chairman of the executive committee of a US based multinational petrol credit card company, Harpur Gelco. Saunders also acted as a consultant to Seed International Ltd, a company based in the Cayman Islands. Seed offered investments in a variety of fields including wine, property, oil and gas exploration through Ocean International Marketing, their sales subsidiary with offices in Rotterdam.