Кіріспе
Амброаз Томас жазған «Миньон» операсы – Амброаз Томасның үш актілі 1866 жылғы опера комик (немесе операның екінші нұсқасы). Француз тіліндегі түпнұсқа либреттосын Жюль Барбьер мен Мишель Карре Гётенің 1795–96 жылдарғы «Вильгельм Мейстердің оқу жылдары» романы негізінде жазған. Итальян тіліне аудармасын Джузеппе Заффира жасаған. Опера Джеймс Джойстің «Даблиндер» жинағындағы «Өлілер» әңгімесінде және Уилла Кэтердің «Профессордың үйі» романында еске алынады. Томастың құда қызы Миньон Невада осы операның басты кейіпкерінің құрметіне аталған.
Mignon is an 1866 opéra comique (or opera in its second version) in three acts by Ambroise Thomas. The original French libretto was by Jules Barbier and Michel Carré, based on Goethe's 1795 96 novel Wilhelm Meisters Lehrjahre. The Italian version was translated by Giuseppe Zaffira. The opera is mentioned in James Joyce's "The Dead" (in Dubliners) and Willa Cather's The Professor's House. Thomas's goddaughter Mignon Nevada was named after the main character.
Қысқаша мазмұны
Уақыты: 18 ғасырдың соңы. Орын: Германия және Италия.
1-ші акті
Германияның шағын қаласындағы қонақүйдің ауласында көшпелі әнші Лотарио ән шырқап, цыгандар би билейді, ал қала тұрғындары қарап, ішімдік ішеді. Жарно Миньон билеуден бас тартса, оны таяқпен қорқытады, бірақ Лотарио мен Вильгельм Майстер оған көмектеседі. Ол оларға алғыс айтып, дала гүлдерінен тұрған шоғын екеуге де бөліп береді. Вильгельм мен Лаерт бірге ішімдік ішеді. Филин мен Лаерт, ол Миньоннан алған гүлдерін берген соң, кетеді. Миньон Вильгельмге бала кезінде цыгандар оны ұстап кеткенін айтады. Вильгельм Миньонның бостандығын сатып алуға шешім қабылдайды. Лотарио Миньонмен қоштасуға келеді. Лотарио Миньонның өзімен бірге саяхаттауын қалайды, бірақ ол Вильгельммен қалады. Фредерик сүйіспеншілікпен Филинді ізінен ертіп кіреді, бірақ Филин де Вильгельмді қалайды. Театр труппасы баронның сарайына аттанады, себебі оларды онда өнер көрсетуге шақырған. Миньон Вильгельмге терең ғашық, бірақ ол өзіне берген гүлдерді Филиннің қолында көргенде қатты ренжіді.
2-ші акті
Баронның сарайындағы Филиннің бөлмесінде Филин баронға ұнап, зәулім өмір сүреді. Сыртта Лэртедің Филинді мақтап жатқаны естіледі. Вильгельм мен Миньон кіреді. Вильгельм мен Филин ән айтып жатқанда, ол ұйықтап жатқандай көрінеді. Олар кеткен соң, Миньон Филиннің киімдерін киіп, макияж жасайды. Ол қызғанышпен сыртқа шығады. Фредерик кіреді. Вильгельм Миньонды іздеп келгенде, Фредерикпен беттеседі. Миньон олардың ұрысын тоқтатуға асығады. Вильгельм Миньонмен бірге қала алмайтынын шешіп, оған қош айтады. Ол қуанып, Филинмен бірге кетеді. Кейін сарай ауласында Миньон қызғаныштан ашуланып, Лотарионың арфада ойнағанын естиді. Ол қызды жұбатады. Филиннің "Жазғы түнгі арман" пьесасындағы Титания рөлі консерваторияда жоғары бағаланады. Миньон қызғаныштан ғимараттың өртеніп кететінін тілейді, дауырап шығып кетеді. Лотарио оны естіп, консерваторияға қарай беттейді. Миньон оралғаннан кейін Вильгельм оны жылы күтеді, енді қызғанышқа толы Филин оны консерваториядағы дала гүлдерін әкелуге жібереді. Вильгельм Миньонды Лотарио оған ұнасын деп қойған өрттен құтқару үшін асығады, оның есін жоғалтқан денесін консерваториядан шығарып алып, күйген гүлдерді әлі де қолында ұстап тұрады.
3-ші акт
Вильгельм Миньон мен Лотарионы Италиядағы сарайға әкелді, оны сатып алуды жоспарлап отыр. Сол жерде бір қарт кісі Миньонды бақылап, оның жазылуын тілейді. Антонио қамалдың бұрынғы иесінің, әйелі жас қызын жоқтап қайғыдан өлгеннен кейін ақылынан айырылғанын айтады. Вильгельм Миньонның жазылуын жеделдеткендіктен, сарайды сатып алуға шешім қабылдайды. Миньон оянып, Вильгельмге осы керемет таныс жерге деген махаббатын білдіреді. Соңында ол оны терең сүйетінін түсінеді және Филиннің оны қайтару әрекеттеріне қарсы тұрады. Лотарио қайта оралып, оларға сарайдың иесі екенін және осы жерге оралғаннан кейін ақылына келгенін хабарлайды. Үйдегі кітаптан табылған дұғаны оқығаннан кейін Миньон оның қызы Сперата екенін біледі. Үшеуі қуанышпен құшақтасады.