Кіріспе
Ұшу категориясы, ұшқыштарға көру қабілетін және аспаптарды пайдалануға мүмкіндік береді. Авиацияда, визуалды метеорологиялық жағдайлар (VMC) – визуалды ұшу ережелері (VFR) бойынша ұшуға рұқсат етілген ұшу категориясы, яғни ұшқыштардың жер және басқа ұшақтардан визуалды арақашықтықты сақтай отырып, ұшақты басқару үшін жеткілікті көрінуі бар жағдайлар. Олар аспаптық метеорологиялық жағдайларға (IMC) қарама-қарсы. IMC және VMC арасындағы шектік көрсеткіштер VMC минимумы деп аталады және көріну, бұлттардың биіктігі (көтерілу және қону үшін) және бұлттардан арақашықтық арқылы анықталады. Нақты талаптар әуе кеңістігінің түріне, күндіз немесе түнде (түнгі VFR ұшуына рұқсат берілген елдер үшін) және елдер арасында өзгереді. Көріну талаптары әдетте бір шақырымнан бес шақырымға дейін (көптеген елдерде бұл 1500 м – 8 км ретінде көрсетіледі). Бұлттардан арақашықтық талаптары бұлттардан толығымен қашықта болудан бастап, көлденеңнен кемінде бір шақырым (кейбір елдерде 1500 м) және тік бағытта 1000 фут қашықтықта болуға дейін өзгереді. Мысалы, Австралияда бақыланбайтын әуе кеңістігінде VMC минимумы – 5000 м көріну, 3000 фут AMSL немесе 1000 фут AGL төмен (қайсысы жоғары болса), бұлттардан 1000 фут тік және 1500 м көлденең арақашықтық. 10 000 футтан жоғары биіктікте VMC сақтау үшін 8000 м көріну қажет. Әуе қозғалысын басқару, VFR ұшағына бақылау аймағынан VMC-ден нашар жағдайда ұшуға рұқсат беру үшін «арнайы VFR» рұқсатын беруі мүмкін, бұл көрінуді 1600 м-ге дейін төмендетеді. Әдетте, VMC бақыланатын әуе кеңістігінде бақыланбайтын әуе кеңістігіне қарағанда жақсы көрінуді және бұлттардан қашықтықты талап етеді. Бақыланбайтын әуе кеңістігінде VFR ұшағының аспаптық ұшу ережесімен (IFR) ұшақпен соқтығысу қаупі аз болғандықтан, ұшақтар бұлттарға жақын ұшуға рұқсат алады. Бұл ереженің ерекшелігі – B класындағы әуе кеңістігі, онда ӘҚБ VFR және IFR қозғалысын бөліп көрсетеді, сондықтан B класындағы әуе кеңістігінде бұлттарға жақын ұшуға рұқсат етіледі.
In aviation, visual meteorological conditions (VMC) is an aviation flight category in which visual flight rules (VFR) flight is permitted—that is, conditions in which pilots have sufficient visibility to fly the aircraft maintaining visual separation from terrain and other aircraft. They are the opposite of instrument meteorological conditions (IMC). The boundary criteria between IMC and VMC are known as the VMC minima and are defined by: visibility, cloud ceilings (for takeoffs and landings), and cloud clearances. The exact requirements vary by type of airspace, whether it is day or night (for countries that permit night VFR), and from country to country. Typical visibility requirements vary from one statute mile to five statute miles (many countries define these in metric units as 1,500 m to 8 km). Typical cloud clearance requirements vary from merely remaining clear of clouds to remaining at least one mile away (1,500 m in some countries) from clouds horizontally and 1,000 feet away from clouds vertically. For instance, in Australia, VMC minima outside controlled airspace are clear of cloud with 5,000 m visibility below 3,000 ft AMSL or 1,000 ft AGL (whichever is higher), and 1,000 ft vertical/1,500 m horizontal separation from cloud above these altitudes or in controlled airspace. Above 10,000 ft, 8,000 m visibility is required to maintain VMC. Air traffic control may also issue a "special VFR" clearance to VFR aircraft, to allow departure from a control zone in less than VMC – this reduces the visibility minimum to 1,600 m.
Generally, VMC requires greater visibility and cloud clearance in controlled airspace than in uncontrolled airspace. In uncontrolled airspace there is less risk of a VFR aircraft colliding with an instrument flight rules (IFR) aircraft emerging from a cloud, so aircraft are permitted to fly closer to clouds. An exception to this rule is class B airspace, in which ATC separates VFR traffic from all other traffic (VFR or IFR), which is why in class B airspace lower cloud clearance is permitted.
Еуропалық және Ұлыбританиялық VFR минимумы
Еуропа мен Ұлыбританияда төмендегі ең төменгі шамалар қолданылады.
Жер бетінің 1000 аяғы AGL
Күн: Бұлтсыз. Фиксирленген қанатты ұшақтар үшін 3.2 километр, тікұшақтар үшін 1.6 километр.
Түн: Бұлтсыз. 4.8 километр көріну қашықтығы.
1000 метрден жоғары AGL
Күн: көлденеңнен 2000 фут, бұлттан тік бойынан 500 фут. 1 шақырым көріну қашықтығы.
Түн: көлденеңнен 2000 фут, бұлттан тік бойынан 500 фут. 3 шақырым көріну қашықтығы.
Бақыланатын әуе кеңістігі (B, C, D, E кез келген класы)
1 миль көлденең, бұлттан 500 фут тік. 3 шақырым көріс қашықтығы.
Бақылау аймақтары (Б-ден Е-ге дейін болуы мүмкін)
Құлау немесе ұшу кезінен басқа, кемінде 500 фут AGL биіктікте ұстап тұрыңыз.
А класындағы әуе кеңістігі
А класындағы әуе кеңістігінде VFR ұшуға тыйым салынды.