Кіші қызылқарға (Acanthis cabaret) – Еуропаға тән, құстар отбасынан шыққан кішкентай сайрақ. Қыста оңтүстікке көшеді, бірақ климатқа байланысты жыл бойы кездеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Кіші қызылқұс (Acanthis cabaret) – қарға тұқымдасына (Fringillidae) жататын кішкентай сайрақ. Бұл қызылқұстардың арасындағы ең кішкентайы, қоңыр түстісімен және жолақтылығымен ерекшеленеді. Кейде қарапайым қызылқұстың (Acanthis flammea) түршесі ретінде жіктеледі, бірақ Клементс және Ұлыбританиялық орнитологтар одағы сияқты көптеген таксономиялар оны жеке түр деп санайды. Еуропаға тән, сондай-ақ Жаңа Зеландияға әкелінген. Көптеген құстар қыс айларында оңтүстікке қарай ұшып кетеді, бірақ қоңыржай климаттың арқасында оны таралған жерлерінде жыл бойы кездестіруге болады, ал қыста басқа екі қызылқұс түрімен бірге болуы мүмкін.
Species of bird
The lesser redpoll (Acanthis cabaret) is a small passerine bird in the finch family, Fringillidae. It is the smallest, brownest, and most streaked of the redpolls. It is sometimes classified as a subspecies of the common redpoll (Acanthis flammea) but has recently been split from that species by most taxonomies including Clements and the British Ornithologists' Union. It is native to Europe and has been introduced to New Zealand. Many birds migrate further south in winter, but the mild climate means that it can be found all year round in much of its range, and may be joined by the other two redpoll species in winter.
Таксономия
Акантис туысының атауы ежелгі грек тіліндегі акантис сөзінен келген, ол қазір анықталмаған кішкентай құстың атауы. Ал "кабаре" – қарға тәрізділердің бір түрінің французша атауы. Қызылқарғалар бұрын Кардуэлис туысына жатқызылған, бірақ көптеген өзгерістермен бірге жеке туысқа көшірілді. Қызылқарғалардың арасындағы туыстық байланыс әлі анықталған жоқ. Кішкентай қызылқарға (redpoll) Оңтүстік Норвегияда ұн тәрізді қызылқарғамен (жалпы қызылқарғаның flammea түрі) кездеседі, араласпайтын сияқты, бірақ олардың бірге тіршілік етуі жақында ғана басталғандықтан, нақты қорытынды жасау қиын.
The genus name Acanthis is from the Ancient Greek akanthis, a name for a small now unidentifiable bird, and cabaret is the French name for a type of finch. Redpolls were also previously placed in the genus Carduelis but were moved to their own genus along with a number of other changes in the genus. The relationships among the redpolls are unresolved. The lesser redpoll co occurs with the mealy redpoll (subspecies flammea of the common redpoll) in southern Norway, apparently without significant interbreeding, though sympatry was established too recently to draw firm conclusions.
Сипаттама
Бұл кішкентай, қысқа құйрықты қарлығаш, қанаттарының ұзындығы және салмағы шамамен ... (қанат ұзындығы мен салмағын енгізу керек) . Мұқарасы қысқа, конус тәрізді және өткір, ашық сары түсті, ал ұшы қара. Ересектеген аталықтарының жоны көбінесе қоңыр, қара жолақтарымен. Маңдайы қызыл, жауырын қара, ал көбейтілу маусымында көкірегі мен беті қызғылт түске енеді. Бүйірлері қара жолақты, ал құрсағы мен құйрық асты ақшыл. Қанаттарында екі ақшыл жолақ бар. Ересектеген аналығы ұқсас, бірақ көкірегі мен бетінде қызғылт түс болмайды және бүйірлерінде жолақтары аз. Жасы кішкентайларының басы ақшыл, маңдайы қызыл емес, жауырында қарасы сирек. Ең көп естілетін дауысы – қатаң, металл дыбысты, стаккатолық "чух-ух-ух-ух" деп ұшып бара жатқанда немесе қонғанда шығарады. Сонымен қатар, ескерту дауысы да бар. Әні – ұшу дауысын мен гуілдеген дыбыстың үйлесімі, көбінесе аумақты айналып, толқынды ұшу кезінде орындалады. Қамырлы қызыл құс кіші қызыл құсқа ұқсас, бірақ ірілеу және ақшыл құрсақты. Жоғарғы жағы көбірек сары түсті, ал құйрық асты қара жолақты ақшыл.
It is a small, short tailed finch, long with a wingspan of and a weight of The bill is short, conical and sharply pointed and is pale yellow with a dark tip. The adult male is largely brown above with darker streaks. It has a red forehead, a black chin and, during the breeding season, pink on the breast and face. The flanks are buff with dark streaks and the belly and undertail coverts are whitish. There are two pale bars on the wing. The adult female is similar but lacks the pink on the breast and face and has less streaking on the flanks. The juvenile has a pale head with no red forehead and less black on the chin. The commonest call is a harsh, metallic, staccato chuch uch uch uch given in flight or while perched. It also has a plaintive alarm call. The trilling song combines the flight call with a buzzing rattle and is often given in an undulating song flight around the territory. The mealy redpoll is similar to the lesser redpoll, but larger and paler with whiter underparts. The upperparts are more buff and the rump is pale with dark streaks.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұрын Ирландия, Ұлыбританияның көп бөлігі және Альп тауларымен шектелген, бірақ соңғы онжылдықтарда оның ареалы Орталық және Солтүстік Еуропа бойынша едәуір кеңейді. Бұл Ұлыбритания мен Ирландияда кең таралған көбелек құс, бірақ Оңтүстік және Орталық Англияның кейбір аймақтарында кездеспейді. Ол Солтүстік теңіз жағалауында Францияның солтүстік-шығысынан Германияға дейін қоныстанады және Дания, Оңтүстік Норвегия және Оңтүстік-Батыс Швецияға тарады. Альптік популяциясы артты және көршілес аймақтарға тарады. Қазір бұл құс Польшаның оңтүстігі, Словакия және Солтүстік Румынияға дейін ұялайды. Ол қысқа қашықтыққа көшіп-қонатын құс, көптеген құстар қысты көбею ареалында өткізеді. Альптік құстар көбінесе төменгі биіктіктерге жылжып барады. Ұлыбританияда қыс айларында жазық жерлерде кеңірек таралған. Кейбір британдық құстар Оңтүстікке, Еуропа материгіне қарай, кейде Иберияға дейін ұшып барады. Бұл түр алғаш рет 1862 жылы құстардың Нельсонға жөнелтілген партиясының бір бөлігі ретінде Жаңа Зеландияға әкелінді. Одан кейін бірнеше рет енгізіліп, кеңінен орнықты. Ол Оңтүстік аралда және биік тауларда ең көп кездеседі, сондай-ақ көптеген жағалау аралдарын мекендеді. Ол Австралияның Маккуори аралына тарады және Лорд-Хоу және Норфолк аралдарында кездеседі. Ол ашық орманды, бұталы жерлерде, егістіктерде және құмды далаларда қоныстанады. Оның таралуына қылқан жапырақты орманды өсімдіктердің көбеюі көмектесті.
It was formerly almost restricted to Ireland, most of Great Britain, and the Alps, but its range has expanded considerably across central and northern Europe in recent decades. It is a widespread breeding bird in Great Britain and Ireland, although absent from parts of southern and central England. It nests along the North Sea coast from northeastern France to Germany and has spread into Denmark, southern Norway, and southwestern Sweden. The Alpine population has increased and spread into neighbouring regions. The bird now nests as far east as southern Poland, Slovakia, and northern Romania. It is a short distance migrant, with many birds spending the winter within the breeding range. Alpine birds often move to lower elevations. In Great Britain, it becomes more widespread in lowland areas in winter. Some British birds move south to mainland Europe, occasionally reaching as far as Iberia. This species was first introduced to New Zealand in 1862 as part of a shipment of birds to Nelson. Several further introductions followed and it has become widely established. It is most common on the South Island and at higher altitudes and has colonised many offshore islands. It has spread to the Australian territory of Macquarie Island and has occurred as a vagrant to Lord Howe Island and Norfolk Island. It inhabits open woodland, scrubland, farmland, and dunes. Its spread has been aided by an increase in conifer plantations.
Мінез-құлық
Бұл әдетте үйір-үйір болып азық іздейтін, қоғамдық құс. Ол негізінен ағаштарда, бірақ сонымен қатар жерде де тамақтанады, әсіресе қыс айларында тұқымның жетіспеуі кезінде. Оның рационының көп бөлігін бидай, қайраң және шөптердің кішкентай тұқымдары құрайды. Сондай-ақ жемістер, бүршіктер мен жұмырқа салатын жәндіктер де жейді. Көбейтіну маусымы қыс соңында басталады. Көбейтіну аумағында бірнеше жұптар шамалы колония құрып, біріне-бірі жақын орналасады. Ұяны әдетте бұта немесе ағашқа аналығы салады. Ол тармақтар мен өсімдік сабақтарынан жасалады, ал ішкі жағы тамырлар, шөп, мүк, жапырақтар және басқа өсімдіктермен, содан кейін қауырсын, жүн және түкпен астарланады. 2-ден 7-ге дейін жұмыртқа салады. Жұмыртқалар ақшыл көк немесе жасыл түсті болып келеді, үстінде қызғылт немесе қоңыр дақтар мен жолақтар болады. Аналығы 12-15 күнге жуық жұмыртқаларды күтеді, ал осы уақытта аталығы оны тамақтандырады. Кішкентай құстарды екі ата-анасы да тамақтандырады және 9-15 күннен кейін ұшып кетеді.
It is a sociable bird which usually forages in flocks. It feeds mainly in trees, but also feeds on the ground, especially in winter as the supply of seeds becomes reduced. The diet is mostly composed of small seeds, such as those of birch, alder, and grasses. Fruit, buds, and invertebrates are also eaten. Breeding pairs form in late winter. The breeding territory and several pairs will often nest close together in a loose colony. The cup shaped nest is built by the female, usually in a shrub or tree. It is made of twigs and plant stems, with an inner layer of roots, grass, moss, leaves, and other vegetation and a lining of feathers, wool, and hair. Two to seven eggs are laid. They are pale bluish or greenish, with reddish or brownish blotches and streaks. The female incubates the eggs for 12–15 days, while being fed by the male. The young birds are fed by both parents and fledge after 9–15 days.
Дәйексөздер
Сноу, Д. У. & Перринс, К. М. (1998) Батыс Палеарктика құстары: Қысқартылған басылым, 2-том, Оксфорд университеті баспасы, Оксфорд.
Snow, D. W. & Perrins, C. M. (1998) Birds of the Western Palearctic: Concise Edition, Vol. 2, Oxford University Press, Oxford.