Кіріспе
Британдық әскердің командалық бөлімшесі. No. 4 Командос – 1940 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың басында құрылған, британдық әскердің батальондық деңгейдегі командалық құрамы. Негізінен Германияның Францияны басып алған жағалауындағы гарнизондарға шағын шабуылдар жасау және қиындық тудыру үшін құрылған болса да, ол жақсы даярланған жаяу әскер шабуыл тобы ретінде қолданылды. Бөлімшенің алғашқы операциясы – 1941 жылдың 4 наурызында Лофотен аралдарына жасалған сәтті шабуыл. Келесі екі жоспарланған операциясы тоқтатылып, No. 4 Командос 1942 жылдың 22 сәуірінде тағы бір шабуылға – Аберкромби операциясына қатысты, ол француз жағалау қаласы Харделотқа жасалған шабуыл болды. 1942 жылдың 22 тамызында No. 4 Диппе шабуылына таңдалған үш командалық бөлімшенің бірі болды. Лорд Ловаттың басшылығымен No. 4 Командос негізгі қонудың оң фланкіне түсіп, неміс артиллериялық батареясын табысты басып алды. Бұл операцияның жалғыз толыққанды табысы болды, ол ауыр шығындардан кейін 10 сағаттан соң тоқтатылды. 1-ші арнайы қызмет бригадасының құрамында No. 4 Командос 1944 жылдың маусым айында Нормандияға түсуге қатысты. Бригаданың қалған бөлігіне 30 минут бұрын Sword жағалауына қонды, олардың алғашқы мақсаты – Уистремдегі бекініс және артиллериялық батареяны басып алу болды. Командостар осы нысандарды жойғаннан кейін бригадаға қосылып, Орн көпірлерінде 6-шы әуе десанттық дивизиясын нығайтты. Шабуылға дейін бригадаға Францияда бірнеше күн ғана болады деп хабарланған еді. Командос тағы 82 күн бойы сол жерде қалып, жағажайдың сол фланкісін қорғады. Осы кезеңде No. 4 Командосының құрамынан 50 пайыздан астам адам қаза тапты. 1944 жылдың қыркүйегінде Ұлыбританияға қайтарылғаннан кейін, олар Валхерен аралына шабуыл жасау үшін 4-ші арнайы қызмет бригадасына қайта бағытталды. Соғыс аяқталғаннан кейін No. 4 Командос Германиядағы оккупациялық күштердің бір бөлігіне айналды, бірақ барлық басқа әскерлік командалық бөлімшелермен бірге 1946 жылы таратылды.
No. 4 Commando was a battalion sized British Army commando unit, formed in 1940 early in the Second World War. Although it was raised to conduct small scale raids and harass garrisons along the coast of German occupied France, it was mainly employed as a highly trained infantry assault unit. The unit's first operation was the successful raid on the Lofoten Islands on 4 March 1941. The next two planned operations were both cancelled and it was not until 22 April 1942 that No. 4 Commando took part in another raid, Operation Abercrombie, a raid on the French coastal town of Hardelot. On 22 August 1942, No. 4 was one of three commando units selected for the Dieppe raid. Under the command of Lord Lovat, No. 4 Commando landed on the right flank of the main landings and successfully silenced a German gun battery. This was the only complete success of the operation, which was eventually aborted, after less than 10 hours, following heavy losses. As part of the 1st Special Service Brigade, No. 4 Commando took part in the Normandy Landings in June 1944. Landing on Sword beach 30 minutes before the rest of the brigade, their first objectives were to capture a strong point and gun battery in Ouistreham. After the commandos eliminated these positions they rejoined the brigade, reinforcing the 6th Airborne Division at the Orne bridges. Before the invasion the brigade had been informed that they would stay in France for only a few days. The commando remained there for a further 82 days, protecting the beachhead's left flank. During that period, No. 4 Commando endured over 50 per cent casualties. Finally withdrawn to Britain in September 1944, they were reassigned to the 4th Special Service Brigade for the assault on Walcheren island. At the end of the war No. 4 Commando became part of the occupation force in Germany, but together with all other army commando units were disbanded in 1946.
Өмірбаян
1940 жылы маусымда британдық коммандос арнайы қызметке ұйымдастырылды. Дюнкерк эвакуациясынан кейін Ұлыбританияның премьер-министрі Уинстон Черчилль немістерге зиян келтіріп, британдықтардың рухын көтеру үшін күш жинап, жабдықтауға шақырды. Черчилль бірлескен штаб басшыларына Германия басып алған Еуропаға қарсы шабуыл жоспарларын ұсынуды тапсырды және «жау жағалауында үрейлі билік орната алатын, арнайы даярланған, аңшылар сияқты әскерлермен дайындалу керек» деді. Бір штаб офицері, подполковник Дадли Кларк, осындай ұсынысты императорлық бас штабтың (CIGS) бастығы генерал сэр Джон Диллге бұрыннан ұсынған еді. Дилл Черчилльдің ниетін біліп, Кларк ұсынған жоспарды мақұлдады және 1940 жылғы 23 маусымда алғашқы коммандос рейді өтті. Арнайы қызметке еріктілерді іздеу бастапқыда Британиядағы белгілі бір құралымдардағы әскерлермен және Норвегия кампаниясында қызмет еткен, Аумақтық армия (TA) дивизияларынан құрылған тәуелсіз роталардың еріктілерімен шектелді. 1940 жылдың қараша айына қарай 2000-нан астам адам ерікті болып, бригадир Джей.С.Хейдон басқаруымен арнайы қызмет бригадасының төрт батальонына бөлінді. Бригада тез арада 12 батальонға дейін кеңейтілді, олар коммандос деп аталды. Әр коммандостың командирі (CO) подполковник болды және олардың саны шамамен 450 адамды құрады (75 адамнан тұратын взводтарға бөлінді, олар өз кезегінде 15 адамнан тұратын бөлімдерге бөлінді). Техникалық тұрғыдан алғанда, бұл адамдар коммандосқа уақытша жіберілді; олар өз полктерінің белгілерін сақтап, жалақы алу үшін полк тізімінде тұрды. Коммандос күштерінің операциялық басқаруы Біріккен операциялар бас штабына қарасты.
Құрылу
4-ші коммандос 1940 жылғы 21 шілдеде Веймут қаласында құрылды, сол күні алғашқы 500 ерікті келді. Коммандостардың ерекшелігі бірден байқалды, себебі әрбір адам өзіне жатақ табуға жауапты болды. Коммандостардың жауынгерлік бөлімдер болуы күтілгендіктен, оларда кеңсе қызметкерлері мен аспаздар сияқты әкімшілік қызметкерлері болған жоқ. Лагерьтен тыс өмір сүруге көмектесу үшін, барлық шенділерге күн сайынғы жәрдемақы және талон берілді, офицерлерге 67 пенни, ал қатардағы әскерлерге 34 пенни көлемінде. Бұл тәртіп коммандостар азаматтық рационмен, ал қалған қарулы күштер әскери рационмен қамтамасыз етілуін білдірді. 5RIDG полкінің подполковнигі С. П. Д. Легард және полк сержанты-майоры У. Моррис 1940 жылғы 22 шілдеде Веймут павильонында алғашқы сапты қарау өткізді. Еріктілерге коммандостардың міндеттері және дайындық "қиын және талапты болады, ал қажетті стандартқа сай келмейтіндер ешқандай шағымдануға мүмкіндіксіз өз бөлімдеріне қайтарылады" деп хабарланды. Оқу-жаттығулар дереу басталды және дене шынықтыру, қару-жарақпен жұмыс, қиыр жерлерде қозғалыс, тік жарлардан өту, кедергілерді жеңу және шабуылдық операцияларға бағытталды. Қару-жарақпен оқу әрбір адамның өзімен әкелген жеке қаруымен (мылтықтар мен тапаншалармен) шектелді. Ол кезде пулеметтер немесе одан ауыр қарулар қолжетімді болған жоқ. 1940 жылдың тамызында бірқатар офицерлер мен сержанттар (NCO) шотланд таулы аймағындағы Ачнакарриге коммандос курсына жіберілді. Осы офицерлер кейін бөлімнің қалған бөлігін оқытуға жауапты болды. 4-ші коммандос 1940 жылғы 13 қазанға дейін Веймут қаласында болды, содан кейін Шотландияға пойызға отырды. Келесі күні сағат 06:00-де Клайд өзеніне жетіп, HMS Glengyle атты жаяу әскерді тасымалдау кемесіне жіберілді. Glengyle 18 қазанда Инверарейге, алғашқы шабуылдық десант кемесімен оқу-жаттығулар өткізу үшін бағыт алды. Шотландияға көшу тұрақты болды және 4-ші коммандос Аир қаласында орналасты. Осы оқиғалар кезінде коммандостар мен тәуелсіз роталарды бес үлкен 1000 адамдық батальонға біріктіру туралы шешім қабылданды, әр батальонда екі рота болды. 4-ші коммандос 3-ші арнайы қызмет батальонының 1-ші ротасы болып қайта аталды, оған подполковник Дадли Листер басшылық етті. 2-ші рота 7-ші коммандостың қайта аталған бөлімі болды. Бұл жаңа құрылым практикада тым үлкен және икемсіз болып шықты. Үш ай ішінде арнайы қызмет батальондары таратылды және бастапқы коммандос бөлімдері қайта құрылды, бірақ бұрынғы он есе орнына алты топқа дейін қысқартылды. Әр топ үш офицерден және 62 қатардағы әскерден тұрады, бұл сан әр топтың екі шабуылдық десант кемесіне сыюы үшін белгіленді. Жаңа құрылым сонымен қатар екі толық коммандос бөлімін "Глен" типіндегі десант кемесінде және бір бөлімін "Голланд" типіндегі десант кемесінде тасымалдауға мүмкіндік берді.
Лофотен аралдары
1941 жылдың 20 ақпанында No. 4 командосына Шотландиядағы Тронға жаттығуға баратындары туралы хабарланды. Келесі күні бөлім HMS Queen Emma кемесіне мінді, бірақ 1941 жылдың 22 ақпанында Scapa Flow-ға тоқтағаннан кейін олардың нақты мақсаты ашылды. No. 3 командосымен бірге олар Лофотен аралдарына шабуыл жасау мақсатындағы "Клеймор" операциясын жүзеге асыруға тиіс болды. "Клеймор" операциясының басты міндеті – балық майын өндіруді және оны Германияға экспорттауды тоқтату еді, себебі ол жарылғыш заттар жасауға қолданылатын. Кемеде қосымша оқу-жаттығулар басталды, оның ішінде әскерилердің қайтіп кемеден түсу үшін кеме станциясына жету керектігі үйретілді. Әр топ өздерінің міндеттерін жаттықтырып көрді. Қашу және жасыру туралы лекциялар оқылды, ал әскер командирлері мен сержанттарға кез келген қашу әрекетіне көмектесу үшін Норвегияның кішкентай жібек карталары берілді. Тағы бір қашу құралы – бір-біріне тіркелген шалбардың екі түймесі шағын компасқа айналды. "Клеймор" операциясы 1941 жылдың 4 наурызында өтті. Немістер дайындықсыз болды және қарсылық көрсетілмеді. Бір сағат ішінде No. 4 командосы барлық мақсаттарына қол жеткізді. Шабуыл сәтті аяқталды: 11 балық майы зауыты мен қоймасы жойылды, 10 кеме батты, 225 тұтқынға алынды, ал батқан кемелердегі неміс теңізшілерінің белгісіз саны қаза тапты. Бұған қоса, Норвегияның еркін күштеріне қосылу үшін 315 норвегиялық ерікті әкелінді.
"Пума" операциясы
Норвегиядан оралғаннан кейін Канар аралдарын басып алу операциясы – «Пума» үшін дайындық басталды. Операция Испанияның Осі күштерінің жағында соғысқа кіретіні туралы барланған мәліметтерден кейін жоспарланды. Мақсаты – Германияның аралдарды су асты қайықтар базасы ретінде пайдалануына жол бермеу болды. Жиналған күштерге бес коммандос бөлімі, бір армия бригадасы, екі Корольдік теңіз жаяу әскерлері бригадасы және қолдаушы әскер түрлері кірді. «Пума» операциясына дайындық «ХМС Роял Скоттсман» жаяу әскер тасымалдау кемесінен Хебрид аралдарында десант түсіру жаттығуларымен аяқталды. Операция «Паломник» деп қайта аталды және бірнеше кешігулерден кейін Штаб басшылары оны тоқтатты. 13 қыркүйекте №4 коммандос бөлімінен бір топты қамтитын шартты күш Батыс Африкаға жіберілді. Бұл топ 1942 жылдың ақпан айында операция тоқтатылғаннан кейін Ұлыбританияға оралғанға дейін Сьерра-Леоне және Нигерияда орналасты. Осы оқиғалар болып жатқанда, жаңа орынбасар майор Чарльз Воган тағайындалды, ал капитан Лорд Ловат оқу офицері ретінде бөлімге қосылды. Ловат Лофотен шабуылына бақылаушы ретінде қатысқан және коммандос бөліміне орналасуға өтініш берген болатын.
" Бладжон " операциясы
1942 жылдың ақпан айында А, В және С тобы капитан Лорд Ловаттың басшылығымен қосымша оқу үшін Сыртқы Гебрид аралдарына жіберілді. Наурыз айында Тронға оралғаннан кейін, олар дереу Дартмутқа, Девонға жіберілді, онда HMS Prins Albert кемесіне мінді. Кемеде болғаннан кейін олар "Бладжен" операциясы туралы хабардар болды және міндетке дайындық бастады. Осы шабуылдың мақсаты – голландиялық жағалаудан жақын жерде орналасқан, жоғары ранкті неміс офицерлері пайдаланған үлкен ғимарат болатын. Операция бойында В тобына ғимаратты өртеп жіберу үшін от тастағыштар берілді. Бірнеше күн дайындықтан кейін, командалық құрам жағалау бойымен қозғалып, Темзада бұйрық күтіп тұрды. Операция аймақтағы неміс E катерлерінің белсенділігінің күшеюіне байланысты соңында тоқтатылды.
Сент-Назаир
Сент-Назер шабуылының мақсаты Нормандияның құрғақ догін жою болды, бұл оны егер үлкен неміс әскери кемелері зақымдалған немесе жөндеуді қажет еткен жағдайда пайдалануға мүмкіндік бермейтін еді. Шабуылға қатысқан құрлықтағы күштің көп бөлігін подполковник Ньюман басқарған No. 2 командосы құрады. No. 4 командосының контингенті – лейтенант Х. Пеннингтон басқарған 12 сарбаз болды. Олардың барлығы бұрын Корольдік инженерлер құрамында қызмет еткен және олардың портты жару курсына бара жатыр деген оймен кетіп қалған. Кардифф және Саутгемптон доктеріндегі жаттығулардан кейін 12 сарбаздың тек 6-сы ғана шабуылға жіберілді. Алты сарбаздың үшеуі, оның ішінде лейтенант Пеннингтон, жағаға түсуге үлкермей тұрып қаза тапты, олардың моторлық қайығы неміс жағалау қорғаныс батареяларымен шабуылға ұшыраған кезде. Шабуылға қатыспаған қалған сарбаздар No. 4 командосына қайтарылды.
Аберкромби операциясы
"Аберкромби" операциясы – француздық Хардело қаласына жасалған шабуыл. Бұл шабуылға тек B және C тобы, сондай-ақ Корольдік инженерлер мен Канаданың Карлтон және Йорк полкінің бөлімдері қатысты. Операцияны Лорд Ловаттың жалпы басшылығымен тұтқындарды қолға түсіру және мүмкіндігінше көп зиян келтіру мақсатында жүргізілді. Осы шабуыл үшін каналды кесіп өтудің жаңа тәсілін сынап көруге белсенділік танысты. Жай аудармалы десанттық кемелерді пайдаланудың орнына, шабуылшылар моторлы қайықтармен, шабуылдық десанттық қайықтарды (LCA) сүйреп әкеліп тастады. Бірлескен күш 1942 жылдың 19 сәуірінде Доверден шықты. Жолда бір LCA қайығы батып, мұрын бөлігінде Bren мылтығын ұстаған екі командашы қаза тапты. Операция тоқтатылып, олар Доверге қайтып келді. Жаңа LCA қайығы алынып, 21 сәуірде Францияға қайта оралды. Бұл жолы кешу оқиғасыз өтті және командашылар сәтті қонды. Алайда, екі командалық топ тікенді сымнан жасалған жағажай кедергілерін кесіп жатқанда, неміс автоматтары от ашты. Шабуылшылар аймақты барлап көрді, бірақ ешбір тұтқынды қолға түсіре алмады. Командашылар ешқандай шығынсыз қайтып келді, бірақ бір адам аяғынан жараланды. Канадалық кіші отряд мақсатты жағалауды таба алмады және Ұлыбританияға оралды. Шабуылдан кейін басшылық тағы бір рет өзгерді. Полковник Листер No. 10 (Көшбасшылық одақтас) командасын құру үшін кетіп, майор Вон уақытша басшылыққа тағайындалды. Вон көп ұзамай Ачнакарридегі Командалық орталыққа басшылық ету үшін кетіп, оның орнына Лорд Ловат келді, ал майор Дерек Миллс Робертс 2IC болды.
Диппе шабуылы
1942 жылдың сәуірінде жоспарланған "Рутер операциясы" француз Жоғары теңізіндегі Диппе портына ірі дивизиялық шабуыл жасауды және кем дегенде екі толқын кезінде оны басып ұстауды көздеді. Жаудың нысандары мен қорғанысын мүмкіндігінше жойып, содан кейін қайтарылу жолына түсу жоспарланған. Бастапқы жоспар 1942 жылдың мамыр айында Бас штабтар тарапынан бекітілді. Аталған жоспарға негізгі қону жағалауларының екі жағындағы артиллериялық батареялардың артында екі парашюттік десант жасау кірді. Бірақ парашюттік десант операциясы кейіннен тоқтатылып, орнына №3, №4 және жаңадан құрылған "А" (Royal Marine) командасы теңіз арқылы қонуға және артиллериялық батареялар мен портыға шабуыл жасауға міндеттелді. Шығыс жақтан қону кезінде №3 команда Гёббельс артиллериялық батареясына шабуыл жасаса, №4 команда батыс жақтағы Гесс батареясының жауапкершілігін алды. Гесс батареясы жағалаудағы тік жарлардан ішке қарай бетонды орналасқан алты зеңбіректан тұрды. Орын екі қатар тікенді сыммен қоршалып, бірнеше пулеметтік бекеттермен қорғалған. Жақын жердегі зениттік мұнара да зеңбіректерге қарсы жердегі шабуылдан қорғауға мүмкіндік берді. Командалар өз жоспарларын дербес жасады және "Orange One" және "Orange Two" кодтық аттарымен екі қону жағажайын таңдады. "Orange One" жағажайының алдындағы тік жардан екі шатқал төменге түсетін еді. Соғысқа дейін жағажайға баспалдақтар салынған, бірақ олар алынып тасталған, ал шатқалдар тікенді сымдармен және басқа да кедергілермен толтырылған. Екінші жағажай – "Orange Two" – Саан өзенінің сағасында, Квибервиль қаласында батысқа қарай 2 км қашықтықта орналасқан. Бұл жартастың басына шығуға мүмкіндік берген, бірақ екі пулеметтік бекетпен және тікенді сыммен қоршалған, сонымен қатар нысанадан да алыс болды. Барланған мәліметтерге сәйкес, батареяның құрамында 120-175 сарбаз болған, оларға жақын жерде орналасқан екі жаяу әскер ротасы көмек көрсеткен. Олар жарды басып өтіп, батареяның алдындағы орманға шабуыл жасау үшін оттық база құрды. Содан кейін "B" және "F" бөлімдері өзен бойымен жылжып, батареяға арт жағынан шабуыл жасады. Қалған бөлімдер екі жағажайдың арасында резервте орналасқан. Шабуылдан кейін екінші топ бірінші топ арқылы кері шегініп, "Orange One" жағажайында күтіп тұрған LCA кемелеріне мінеді. №4 командасы "Принс Альберт" кемесімен Диппеге қарай жолға шықты. Сапар кезінде ешқандай оқиға болған жоқ, ал таңертеңгі сағат 04:50-де бірінші топ қарсылықсыз қонды. Екі Бангалор торпедосының көмегімен тікенді сымды жарып, олар жарды басып өтті. 05:45-те батареяға жақындаған кезде, ол Диппеге жағаға түсіп жатқан негізгі десант күшіне оқ ашты. Бұл бірінші топтың позицияға жетуі күтілген уақыттан 30 минут бұрын болды, бірақ Миллс Робертс олардың қаруларын жылдамдату үшін алға жылжуды жеделдетті. Олар өз орындарына жетіп, минометтер, "Брен" автоматтары және снайперлік мылтықтармен батареяға оқ ашты. Минометтік снарядтардың бірі батареяның ішіне түсіп, сақталған оқ-дәрілерді жарып, зеңбіректерді істен шығарды. Екінші топ жағажайды күзетіп тұрған екі пулеметтік бекеттен оқ ала отырып, қарсылықпен кездесті. "A" бөлімінің бір бөлігін олармен күресуге қалдырып, топтың қалған бөлігі 1,5 км (2 км) қашықтықтағы батареяның артына жүгіріп, неміс жаяу әскерлерінің позицияларын айналып өтті. "A" бөлімі пулеметтік бекеттерді жоюды аяқтап, "Orange One" жағажайына бет алды, жолда неміс патрулін тосқауылға алды. Осы оқиғалар болып жатқан кезде Ловат пен қалған екі бөлім әр түрлі бағыттардан батареяға шабуыл жасауға дайындалып жатты. "B" бөлімінің сарбаздары зениттік мұнараның арғы жағынан жақындады, олар әлі де мұнарада неміс сарбаздарының қозғалып жүргенін байқап, олармен күресу үшін үш сарбазды бөлді. Сол кезде олар кездейсоқ түрде кездесіп, пулеметтік бекетті басып алды. 06:15 шабуыл басталды, "F" бөлімі ату базасына шабуыл жасауға дайындалып жатқан неміс сарбаздарының тобын байқады. Оларға шабуыл жасап, командаларға ешқандай шығын келтірмей, оларды таратып жіберді. Сарбаздар бірнеше ғимарат пен жеміс бақтарының арасымен жылжып, алға жылжуды жалғастырды, бірақ олар ашық жерде ауыр оққа түсті. Топтың алдындағы екі сарбаз, капитан Петтивард пен лейтенант Макдональд қаза тапты, ал сержант-майор Стокдейл жарақат алды. Осы оқиға кезінде екі топ арасындағы байланыс офицері болған, жарақат алған капитан Портеус Виктория кресімен марапатталды. Екі топ өз орындарына келген кезде, Корольдік әуе күштері алдын ала келісілген шабуылды бастады, бұл бірінші топтың атыс қарқынын күшейтті. 06:30-да Ловаттың жіберген жарқын сигналы шабуылдың басталғанын білдірді. Бірінші топ атысын тоқтатып, "B" және "F" бөлімдері пышақтарын шығарып батареяға шабуыл жасады. "B" бөлімінің мақсаты батарея ғимараттары болса, "F" бөлімі зеңбіректерге шабуыл жасады. Қазір "F" бөлімін басқарып отырған капитан Портеус тағы жарақат алды, бұл жолы жамбасына, бірақ сарбаздарын одан әрі шабуылға шақырды. Ол үшінші рет оққа түсіп, зеңбіректер басып алынғанда есін жоғалтты. "F" бөлімінің саперлері батареяны алдын ала дайындалған зарядтармен жарып, "B" бөлімі батарея ғимараттарында барлау материалдары іздеді. Жарақат алғандарын алып, тұтқындарға қадағалап, екі бөлім де ату базасы арқылы кері шегінді. Немістермен әлі де байланыста болған командалардың екі тобы "Orange One" жағажайына жетті және сағат 08:15-те LCA кемелеріне мінді. Олар ешқандай оқиғасыз арнаны кешіп өтіп, сол күні сағат 17:45-те Ньюхейвен доктарына жетті. Рейдтегі үлесі үшін Ловатқа Ең батыл қызмет ордені, ал Миллс Робертске Әскери крест табысталды. Команданың шығыны алғашқыда 23 қаза тапқан деп есептелді, бірақ алтысы ауыр жарақат алған және соңынан соғыс тұтқындары болып тіркелді. №4 командасының батареяға жасаған шабуылы операцияның жалғыз сәтті бөлігі болды. Соғыс министрлігі оны "жақсы дайындалған және оқудан өткен жаяу әскерді тиімді пайдаланудың классикалық мысалы" деп мәлімдеді және 1943 жылдың ақпанында "әркім осы үлгілі жетістіктің оқиғасынан пайда көруі үшін" жаяу әскерлік оқу нұсқаулығын шығарды.
Диппе мен Нормандия арасында
Диппеден кейін штабтың құрамы тағы да өзгерді. Ловат бригадир болып жоғарылатылып, 1-ші арнайы қызмет бригадасына қолбасшылық тағайындалды. Миллс Робертс жоғарылатылып, Солтүстік Африкаға 6-шы командаға қолбасшылық етуге жіберілді. Олардың орнына Роберт Доусон командир (CO) және Рональд Мендей штаб бастығы (2IC) тағайындалды. Басқа өзгерістердің ішінде Фалмут қаласындағы жаңа базаға көшу және әр командада ауыр қарулы топ құрылуы болды. Жаңа топта миномет және Викерс пулемет бөлімдері болды, олар шабуыл жасаушы әскер ретіндегі жаңа міндеттеріне қажетті ауыр қару-жарақпен қамтамасыз етті. Осы кезде коммандостар кішкентай шабуылдық операциялардан айналып өте бастады. Олар болашақ одақтас десанттық операцияларын бастауға арналған бөлімдерге біріктірілді. Бұған көмектесу үшін оларға шабуыл жасаған кезде болмаған, өздігінен отты қолдау қарулары берілді. 1943 жылдың маусым айында, Диппе шабуылынан кейін 10 ай өткен соң, 4-ші команда жаңа оқу кезеңін бастады. Бағдарламаға Шотландиядағы Коммандо қар және тау соғысы оқу орталығында тау соғысы бойынша оқу кірді. Мұнда басты назар тауларда күресуге және өмір сүруге, сондай-ақ партизандық күштерді қалай даярлауға бағытталды. Содан кейін олар Сассекстегі тағы бір жаңа базаға көшірілді. Бір қаланы басып алудың орнына, әскерлер таралып орналасты. A және B топтары Сифордта, C және D топтары Ньюхейвенде, ал E және F топтары Льюсте орналасты. Оқу-жаттығулар дерлік тоқтамай жүргізілді және жаңа десанттық жаяу әскерлерін пайдалана отырып, бірнеше ірі десанттық жаттығулар өтті. 1944 жылдың ақпан айында, 4-ші команданың қалған бөлігі күндіз-түні десанттық жаттығулар мен тікелей оқ ату жаттығуларын жалғастырғанда, C тобы RAF Ringway әуе күштерінің парашют оқу орталығына парашютисттік біліктілік алу үшін жіберілді. 1944 жылдың сәуір айында 4-ші команданың қатарына 10-шы (Халықаралық одақтас) командасынан екі француз тобы келгенімен көбейді. Басқа жаңадан келгендердің ішінде ескі SMLE мылтықтарын Vickers K пулеметімен алмастырған Lee-Enfield No. 4 мылтығы және әр топқа оттық қолдау көрсету үшін екіден берілген Vickers K пулеметі болды. Осы жаңа қарулардың ерекшеліктерін білу үшін коммандостар бірнеше күн бойы оқ ату полигонында оларды қолдануды үйренді.
Нормандия
Бригадир лорд Ловат, 1-ші арнайы қызмет бригадасының қолбасшысы, бригаданың десанттағы алдағы рөлі туралы бұйрық берді. Мақсаты. 6-шы әуе десанттық дивизиясы мен 1-ші арнайы қызмет бригадасы Нормандияға шабуыл жасаудағы одақтастардың көпірбасының сол жақ фланғын ұстауға жауапты болады. <blockquote>Әдісі. Командалық бригада, құрамында 3-ші, 4-ші және 6-шы коммандостар мен 45-ші (Royal Marine) коммандосы, Куин пляжында (Сворд) одақтас күштердің шеткі фланғына қонуға және екі бригадамен күш біріктіру үшін ішкі аймаққа баруға тиіс. 4-ші коммандо Уистремдегі батарея мен гарнизонды жою үшін, содан кейін бригадаға қайта қосылады. Бригаданың қалған бөлігі 4-ші коммандодан 30 минуттан кейін қонып, жау қорғанысын бұзып, 6-шы әуе десанттық дивизиясының бригадаларына жетіп, күшейтеді. Олар Орн өзені мен Каен каналына қарай өтетін көпірлерде кездеседі. Әуе десанттық бригадасының планерлік полктері сол күні кешке қарай жаудан тазаланған аймаққа қонады. Бұл аймақтағы неміс қорғаушылары 716-шы жаяу әскер дивизиясының 736-шы жаяу әскер полкінің 1-ші батальонынан келді. Олар Казиноның бекінісіне және оның қаруларына, жағалаудағы батареяға, алты зеңбірекке және он пулемет ұясына жауапты болды, бұл қорғаныс Орн каналынан теңіз жағалауындағы Ла Брешіден Куин пляжына дейін созылды, мұнда коммандостар қонады. Әрбір сарбаз қону кезінде қосымша оқ-дәрі, минометтерге, Викерс К зеңбіректерге және ПИАТ-тарға арналған салмағы бар рюкзак алып жүреді. Бұл олардың жеке қарулары мен оқ-дәрілерінен бөлек болды. Әрбір сарбаз темір қалқан немесе коммандос жасыл беретін киюді өзі таңдайды. 4-ші коммандо екінші толқында қонып, 3-ші жаяу әскер дивизиясының Шығыс Йоркшир полкіне қарасты алғашқы шабуыл батальонының артынан келді. Капитан Портиус олардың өлгендері мен жараланғандарының "суда айналып жүргенін" сипаттады. Кейінірек капитан Макдугал былай деп жазды: "Біз жағаға шығатын кезде шабуыл жасақтары жағаға қазғыруға тырысып, өз-өзіне қол жұмсады. Мен ең жақын адамды тепкілеп, "Жүр, жүр!" дедім. Ол кісі өлген еді. Оның жанында тұрған адам да, үшіншісі де пулеметтен ауыр жарақат алды". Коммандостар жаттығуларын орындап, жағажайды мүмкіндігінше тез тазартты. Олар жиналған жеріне, сонымен қатар коммандос медициналық бекетіне бет алды. Рюкзактарын қалдырып, Lion sur Mer жолымен мақсаттарына қарай жолға шықты. Доусон екі француз сарбазын Уистремге бастап, соңынан алты британ сарбазын жіберуге шешім қабылдады. Француздар өз мақсаттарына жақындаған кезде бірнеше миномет оқтарынан және пулемет атысынан басқа қарсылық көрмеді. 1-ші француз тобы Казиноның алдыңғы және бүйіріндегі үйлерді басып алды. Казиноны басып алуға жасалған шабуылдар сәтсіз аяқталды. Осы уақытта екінші француз тобы, 8-ші топ, Казиноға арт жағынан жақындады. Олар да отын ұстап, қамалға шабуыл жасады, бірақ олардың атысы тиімсіз болды. Француз командирі, фрегат капитаны Филипп Киффер екі топтың да шабуылға шығуына бұйрық беруге дайын болғанда, Уистремде британдық амфибиялық танктердің бар екені туралы хабарлар жетті. Оларды алға жіберіп, танк Казиноның алдына жетіп, неміс қаруларын жоя бастады. Танктер келгеннен кейін 30 минут ішінде барлық қарулар үндеусіз қалды және 1-ші топ нысанаға шабуыл жасап, оны басып алды. Оны басып алғаннан кейін француз коммандостары Уистремнің батыс маңындағы қалаларды өз бақылауында ұстады. Қалған 4-ші коммандо Lion sur Mer жолымен өздерінің нысанасына, артиллериялық батареяға қарай қозғалды. Жүріс тәртібі: C тобы кез келген қарсыласты жеңу үшін, D тобы батареяға күшпен кіру үшін, A тобы шабуыл жасақтарын қорғау үшін. Шабуыл кезінде E тобы сол жақтан, ал F тобы оң жақтан қаруды алады. Артынан бас штаб және ауыр қару-жарақ тобы келді. Ауыр қарулы әскерлер, қажет болған жағдайда, француз және британдық шабуылдарды қолдауға арналған отын базасын құрды. Жол бойындағы алға жылжу жылдам болды, тек аралық артиллерия оқтары оларды баяулатты. Олар алға жылжуда, 13/18-ші Корольдік гусарлардың танкісі қосылды, олар E және F топтарына атқан неміс мергендерін шабуылдауға уақытында келді. C тобы шабуылға дайындық орнына жеткенде, артиллериялық батареядан ауыр пулемет атысы шықты. A тобы шабуыл жасау үшін үйлерді басып алу үшін оларды айналып өтті. Келесі D тобы батареяның айналасындағы танкіге қарсы арықтан өту үшін арнайы баспалдақпен келді. Олар жағадан өтіп бара жатқанда баспалдақты көтерген сарбаздың өлтірілгенін, баспалдақ қалдырылғанын білген соң, басқа жол іздеді. Олар қорғаушылардың қалаға кіру үшін қолданған ағаш тақтайшаларды тапты. D тобы өтіп, батареяның айналасындағы пулемет ұяларын басып алды. Пулеметтер алынғаннан кейін E және F топтары шабуылға кірісті. Шабуыл сәтті аяқталды, бірақ зеңбіректердің тек телеграф бағаналарынан жасалған ағаштан жасалған макеттер екенін анықтады. Нағыз зеңбіректер үш күн бұрын алынып, ішкі аймаққа орналастырылған. Нысаналарын басып алғаннан кейін 4-ші коммандо қайта құрылып, бригаданың қалған бөлігіне, шамамен 6 миль (10 км) қашықтықтағы жерге жолға шықты. Доусон полковнигі шайқас кезінде жараланды және аға майор Мендей уақытша қолбасшылыққа келді. Орн көпірлеріне қарай жасалған сапар оқиғасыз болды және келгеннен кейін 4-ші коммандо Орн өзенінің шығысына қарай, Салленелге қарай биік жердегі төбеге қазылып кірді. Олардың жаңа орны Салленелге қарай 2 миль (3 км) қашықтықта, Хаугер шатосының жанында орналасқан. Олар келгеннен кейін және қазыла бастағаннан кейін, 6-шы әуе десанттық бригадасының планерлері олардың артынан қона бастады.
Орн көпіршігі
Неміс қарсы шабуылы күтілуде болғандықтан, түнгі уақытта қорғаныс траншеялары аяқталды. Бірінші түн, 6/7 маусым, оқиғасыз өтті, тік тұру уақыты 04:30 болды, бірақ неміс шабуылының ешқандай белгісі болған жоқ. Күндіз таңертең снайперлерден шабуыл болды, ал түстен кейін E және F тобы минометтерден атқыланды. Осы кезде траншеялар жоғарыдан қорғаныспен жабдықталған және жан-жақты қорғанысқа мүмкіндік беретіндей етіп орналастырылды. Француз әскерлерінің аймағында белсенділік байқалды, ал Мендей, әлі де басшылық етіп тұрған, Саленелль бағытынан шабуыл күтіп отырды. Бұл шабуыл болған жоқ, бірақ 7 маусым кешкісінде бригада позициясына бірнеше шұғыл бомбалаушылар шабуыл жасады. Екінші күнінің соңында күтілген неміс жер шабуылының белгілері әлі де көрінбеді. Сол түн де оқиғасыз болды, бірақ 8 маусымда тік тұрғаннан кейін неміс жаяу әскері орман арқылы олардың алдына жылжып келе жатқаны байқалды. Соңғы сәтте атысты тоқтатып, немістер кері шегінді, бірақ A тобы үш жағынан қоршалып, кері қашуға мәжбүр болды. Сол түні немістер қайтадан шабуыл жасады, бұл жолы C тобына қарсы, бірақ олар қайтадан кері қайтарылды. Біраз уақыттан кейін No. 45 (Royal Marine) командасынан келген топ немістердің бұзып өтіп, No. 4 командасының арт жағындағы жолда екенін хабарлады. Капитан Портеус және D тобы оларды тоқтату үшін жолға жылжыды. D тобының саны немістерден екі есе кем болғандықтан, олардың бір бөлігін өлтіріп, қалғандарын кері шегінуге мәжбүр етті. Келесі күні, 10 маусымда, сағат 09:30-дан 10:00-ге дейін No. 4 командасының позициясы ауыр артиллерия мен минометтерден атқыланды. Осыған дейін екі сағат бұрын No. 6 командасы қатты бомбалауға ұшырады, содан кейін түске дейін созылған жердегі шабуыл болды. Өз позициясына шабуыл болатынын күдіктенген No. 4 командасы тік тұрды. Шабуыл 17:00-ге дейін басталған жоқ, сол кезде F тобының алдында неміс жаяу әскері жиналған байқалды. Сол уақытта бригададан артиллерияның алдыңғы бақылау офицері келді, ол 6-шы әуе десант дивизиясына бекітілген 25 фунттық қарумен байланысып, 12 оқтың жылдам атуын сұрады. Оқтар нысанаға тиді, содан кейін тағы 12 оқ сұралып, неміс шабуылы тоқтатылды. Британдық артиллерия жалғыз болған жоқ – траншея қазғаннан бері командастар артиллерия мен минометтерден зардап шегіп, қаза тапқандардың саны артып келеді. Мысалы, E тобының басшылығына бөлім сержанты кірді және 65 адамнан тек 20-сы ғана қалды. Басқа жерлерде немістер A, C және француз әскерлеріне шабуыл жасады. C тобы немістерге тұзақ қойып, шабуылға өтіп, содан кейін екінші шабуылды тойтарды. Француз позициясына шабуылды танк қолдады, оны PIAT көмегімен тек артына түскеннен кейін ғана жойды. Екі шабуылда да командастар немістердің позицияларын басып алуына жол бермеу үшін қолма-қол соғысқа қатысты. 11 маусымнан бастап командастардың желісіне неміс қысымы азайды. Олар әлі де артиллерия мен минометтерден атқыланды, бірақ оларды ығыстыруға жаяу әскердің ешқандай әрекеті болған жоқ. Құн соғудан бері өткен күндерде No. 4 командасының 50 пайызы қаза тапты. Құн соғуға дейін 1-ші арнайы қызмет бригадасына одақтастар жағажайдан шыққаннан кейін бірнеше күн ішінде кері қайтарылатыны туралы хабарланған. Каенді басып алу мәселесі командастар мен әуе десант дивизиясын Орн өзенінің бойындағы сол жақ қанатты қамтамасыз ету үшін қалдыруға мәжбүр етті. Олар 82 күн бойы жеңілдік алмады, бұл уақытта олар сол жақ қанатты ұстап қана қоймай, 18 тамызда өздерінің шабуылдарын бастады. No. 4 командасы бастаған алғашқы босатылған ауыл Бавент болды, содан кейін Бомонт-ан-Ож. Брюзвиллге 25/26 тамыз түнде кірді, ал Бульвиллге келесі күні кірді. Олар 6 қыркүйекке дейін мұнда қалды, содан кейін бригада кері қайтарылып, 14 күндік демалысқа Британияға жіберілді.
Вальшерен
Демалыстан оралғанда No 4 Командасы толық күшпен, жарақат алғандардың орнына жаңа сарбаздар қосылып толықтырылды. Командостарға No 4 арнайы бригаданың орнына No 46 (Royal Marine) Командасын алмастырып, 4-ші арнайы қызмет бригадасына қосылатыны хабарланды. Бельгияға келген соң бригаданың "Инфатуат" операциясына дайындық жүргізіліп жатқанын білді. Бұл операцияның мақсаты – Антверпенге теңіз жолын ашу үшін Валхерен аралына шабуыл жасау еді. Қала бұған дейін босатылған, бірақ Шельданың солтүстік жағалауы әлі немістердің бақылауында болды, бұл оларға портты пайдалануға тырысқан кемелерді батыруға мүмкіндік берді. Бірінші Канада армиясы шығыстан көпір арқылы шабуылдайтын. Оларды қолдау үшін 4-ші арнайы қызмет бригадасы теңізден шабуыл жасайтын. Бригаданың көп бөлігі Весткапельге түсетін болса, No 4 Командасының мақсаты Флашингке оңтүстікке қарай болды, ал олардың артынан 155-ші (Оңтүстік Шотландия) бригадасы түсетін еді. Құтқарушылардың қонуына дайындық барысында барлық сарбаздардың жарамдылығын қамтамасыз ету және қару-жарақпен атыс жасау, сондай-ақ көшедегі шайқасқа дайын болу үшін бұйрық берілді. Екі француз тобы әлі де қол астында болды және осы операция үшін No 4 Командасы голланд тобынан, No 10 (Inter Allied) Commando, сондай-ақ Арнайы қайық бөлімінен (SBS), Корольдік инженерлер мен Корольдік артиллериядан топтарды бағыныстылығына алды. Артиллериядан оттық қолдау сұрау үшін оларды шақыруға болады. Бір себеппен әліпби әріптерімен әскерлерді атаудың ескі әдісі тоқтатылды және әскерлер енді нөмірленді. No 1-No 4 топтары британдықтардан, ал No 5 және No 6 топтары француздықтардан құралды. Ауыр қарулы топ No 4 топ болды. Шабуылдың соңғы жоспары бойынша SBS және No 1 топтың бір бөлігі бірінші болып барып, қолайлы қону орнын барлайтын. Олардың артынан No 1, No 2 топтары мен коммандос штабы жағажайды басып алып, бекітетін. Содан кейін қалған топтар оларға қосылып, жағажай арқылы қалаға кіретін. No 1 тобы сол жақтан, ал No 2 тобы оң жақтан қорғауды қамтамасыз ететін. Аралды босату операциясы 1944 жылдың 1 қарашасында сағат 04:45-те басталды, No 4 Командасы Флашинг қаласына бағытталған LCА-лармен Брескенстен шықты. Олар келгенде және күтілген қону уақытына 60 минут қалғанда ауыр артиллериялық оқ жаудырды. 05:45-ке қарай SBS тобы Оранж Молен жеңілдігінің жанына қонды. Олар миналарды, басқа да кедергілерді тазартып, бірде-бір оқ атпай неміс күзетшілерін жеңіп алды. Содан кейін олар команданың қалған бөлігі үшін қону орнын белгіледі. No 1 және No 2 топтары келесі болып қонды. Олар жағажайды кеңейтіп, пулемет бекеттерін және ауыр қару-жарақтарды басып алды. Тағы бір қолға түсірілген қару – басқа әскерлерге қалаға кіргенде қолдау көрсеткен әуеге қарсы зеңбірек болды. Соңғы топ 06:30-да қонды, бірақ ауыр және дәл атыспен күресуге тура келді. Ауыр қарулы топты тасымалдаған бір LCА олардың көптеген қару-жарақтары мен жабдықтарымен бірге батып кетті. Аралға қонғаннан кейін No 3 және No 5 топтары аймақты қорғап тұрған көптеген немістердің бақылауындағы қалаға кірді. No 6 тобы пошта бөлімшесін және 50 тұтқынды қолға түсірді. Түстен кейін No 1 тобы No 3 тобына қолдау көрсету үшін жіберілді және олар түнгі уақытқа дейін қайтадан алға жылды. No 4 Командасы содан бері ескі қаланың көп бөлігін басып алып, олардың қанаттарын қорғады. Шабуыл келесі күні де жалғасты. No 5 тобы көшелерді пайдалана алмағандықтан, әрбір сарбаз көтеріп алып жүретін дайын зарядтармен үй қабырғаларында тесіктер жасап, тышқан тесіктері арқылы жылды. No 6 тобы бекініп, ескі және жаңа қалалар арасындағы аумақты бақылады, бұл 155-ші (Оңтүстік Шотландия) бригадасына оларды айналып өтуге мүмкіндік берді. Сол түстен кейін No 4 Командасы қаланы бақылауда ұстады. 3 қарашада коммандостар Флашингті 52-ші (Төмендік) жаяу әскер дивизиясына тапсырды және Весткапельдегі бригаданың қалған бөлігін қолдау үшін теңіз арқылы қозғалуға дайындалды. Олар кемеден түсе алмай жатып, ауа райы нашарлап, Зутлендедегі бригада штабына жету үшін жағалау бойымен қадам басуға мәжбүр болды. Азық-түлік жетіспеушілігі келесі екі күн бойы соғысқа қатысуын шектеді. Ақырында олар жеткізіліммен жетіп, 6 қарашада жалғастыруға дайындалды. Осы уақытқа дейін голланд тұрғындары мен тұтқындардан алынған ақпарат қалған немістердің Домбург пен Врувенполдер арасындағы орманды аймақта жасырынғанын көрсетті. 04:45-те, 7 қарашада No 4 Командасы шабуылға дайын болды, No 3 тобы сол жақта, екі француз тобы ортада және No 2 тобы оң жақта болды. Коммандостар алға жылжып, бірнеше шайқаста жеңіске жетті, бірақ 08:15-те үш неміс офицері пайда болып, аймақтағы барлық қалған неміс күштерін тапсыруды ұсынды. Лейтенант полковник Доусон неміс командирімен кездесіп, ресми түрде тапсыру туралы келісімге келді және 900 тұтқынды қолға алды. Басқа немістер сол уақытта бірнеше Корольдік теңіз командаларына тапсырды. Барлық операция кезінде No 4 Командасы 13 қаза тапты, 21 жараланды, ал шамамен 200 неміс қаза тапты және 1200 тұтқынды қолға алды, сондай-ақ көптеген қару-жарақтар мен жабдықтарды қолға алды. 4-ші арнайы қызмет бригадасының жалпы шығындары 103 қаза тапқан, 68 жоғалған және 325 жараланған адамды құрады.
Таратылуы
Жоқ, 4 Команда 1944 жылдың 14 қарашасына дейін Вальхеренде болды, содан кейін демалу және қайта жабдықталу үшін Бельгияның Де Хаан қаласына көшті. Кейін Бельгиядағы Бланкенбергеге ауысты, онда оларды толық күшке дейін жеткізу үшін күшейтулер келді. Олар солтүстік жағалауды қорғау үшін Вальхеренге оралды. Шуавен-Дюивеленд аралы ерекше алаңдау тудырды, онда шамамен 5000 адамдық гарнизон мен артиллерия орналасқан. Мақсаты – «жаудың енуі мен саботажға жол бермеу» болды. Подполковник Доусон әр топқа жағалаудың бөліктерін бөліп берді және жауға қарсы шабуылға көшіп, Шуавен-Дюивелендке рейдтер жоспарын бастады. Соғыстың осы кезеңінде рейдтер көбінесе сәтті аяқталды. Көптеген топтар тұтқындарды алып келді және неміс қорғаушыларына шығын келтірді. Бір рейд голландтық қарсылық тобымен кездесу үшін жоспарланған, олар жасырын түрде қонды, бірақ кейін неміс патрулі кедергі келтірді, олар қарсылық көрсетудің орнына қашып кетті. Кейіннен командостар голландтық қарсылық тобының неміс патрулімен тұтқындалғанын және оның барлық мүшелері келесі күні таңертең дарға асылғанын білді. 1945 жылдың наурыз айында 4-ші Команданың орнын 47-ші (Royal Marine) Командасы басты, Мидделбургке көшіп, сәуір айында Берген-оп-Зумда қалды. Олар аймақтың қауіпсіздігіне жауапты болғанмен, теңізден Оңтүстік Голландияға қарсы шағын рейдтер жасады. Германия 1945 жылдың 8 мамырында капитуляциялады. 4-ші Команданың алдындағы екі француз тобы каналдан Шуавенге өтті және подполковник Доусон аймақтағы барлық неміс күштерінің шартсыз капитуляциясын қабылдады. Капитуляциядан кейінгі күндерде 4-ші Команда Германиядағы Реклингаузенге оккупациялық күштердің құрамында көшті. Реклингаузенде олардың міндеттерінің бірі азаматтық интернация лагерінің күзетін қамтамасыз ету болды. Лагерьде бірнеше мың неміс азаматы орналасқан, олар соғыс тұтқындары емес еді. Тұтқындар арасында жеке куәлігі жоқ адамдар және концентрациялық лагерьде қызмет еткендер болды. Екі француз тобы француз басқаруына қайтып оралды және демобилизацияланды. Басқалары Ұлыбританиядағы 3-ші және 6-шы Командаларға жіберілді, олар Бирмадағы шайқасты жалғастыру үшін Шығысқа көшуге дайындалып жатқан. 1945 жылдың маусым айында 4-ші Команданың саны барлығы 188 адамға дейін азайды. 1945 жылдың қазан айында келген сапарында генерал-лейтенант Роберт Стерджес соғыс кеңсесінің барлық армиялық командостарды тарату туралы шешім қабылдағанын хабарлады. Демобилизацияланбағандар өздерінің бастапқы полкіне немесе корпусына қайтарылады. 4-ші Команда 1946 жылдың қаңтар айында ресми түрде таратылды.