Бальдуин V, Фландрия графы, тарихы: Фландрия мен Эноны біріктірді, Англ монархиясымен байланыс жасады. Вильгельм Басқыншының әкесі болды. (Baldwin V, Count of Flanders history)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балдуин V (1012 – 1 қыркүйек 1067) – 1035 жылдан өліміне дейін Фландрия графы болды. Ол Фландрия және Эно графтықтарының жекелеген бірігуін қамтамасыз етті және өмірінің соңында күйеу баласы Вильгельм Басқыншы құлатқан аңглосаксон монархиясымен тығыз байланыста болды.
Baldwin V ( 1012 – 1 September 1067) was Count of Flanders from 1035 until his death. He secured the personal union between the counties of Flanders and Hainaut and maintained close links to the Anglo Saxon monarchy, which was overthrown by his son in law, William the Conqueror, near the end of his life.
Отбасы
Балдуин Фландрия үйіне Балдуин IV және Люксембургтың Огивасының ұлы болып туды. 1028 жылы ол Франция королі Роберт II-нің қызы Аделаға Амиенде үйленді; оның ықпалымен ол әкесіне қарсы көтерілді, бірақ 1030 жылы бейбітшілікке келісім жасалды және ескі граф өліміне дейін билік етуді жалғастырды. Олардың үш баласы болды: Балдуин VI (1030–1070), Матильда (1031–1083), ол Жеңімпаз Уильямға тұрмысқа шықты, және Роберт I (1033–1093).
Baldwin was born into the House of Flanders, the son of Baldwin IV of Flanders and Ogive of Luxembourg. Baldwin married Adela, daughter of King Robert II of France, in 1028 in Amiens; at her instigation he rebelled against his father but in 1030 peace was sworn and the old count continued to rule until his death. The couple had three children: Baldwin VI (1030–1070), Matilda ( 1031–1083), who was married to William the Conqueror, and Robert I ( 1033–1093).
Мансап
Ұзақ соғыс кезінде (1046–1056) император Генрих III-ге қарсы Төменгі Лотарингияның герцогы Годфри III-нің одақтасы ретінде Болдуин бастапқыда Валенсиен қаласын Монс графы Германға жоғалтты. Бірақ, Герман 1049 жылы қайтыс болған соң, Болдуин өзінің ұлы Балдуин VI-ны Германның жесірі Рихильдаға үйлендірді және оның алғашқы некесінен туған балаларын мұрадан айырды, осылайша Генуэ графтығын Фландриямен де-факто біріктірді. Генрих III қайтыс болғаннан кейін бұл неке Генрих IV-тің анасы және регенті Агнес Пуатумен жасалған келісім арқылы мойындалды. Болдуин V Брюггеде Англияның жесір патшайымы, Нормандиялық Эммаға қонақжайлық жасады. Ол қарулы күзетшілермен және әуеншілер тобымен ойын-сауық ұйымдастырды. Брюгге дамыған сауда орталығы болды, сондықтан Эмма қала тұрғындарына шын ниетпен риза болды. Ол кедейлерге жомарттықпен садақа берді, Сент-Омердегі Сент-Бертин монастырымен байланыс жасады және 1039 жылы Брюггеде Англия королі Хартакнуттың ұлын қабылдады. 1060 жылдан 1067 жылға дейін Болдуин Киевтен келген Аннамен бірге өзінің жүрегі туған інісі Филипп I үшін регенттік қызметін атқарды, бұл оның халықаралық саясатта қаншалықты маңызды рөл атқарғанын көрсетеді. Фландрия графы ретінде Болдуин Франция королін көптеген мәселелерде қолдады, бірақ сонымен қатар ол Нормандия герцогы Вильгельм II-нің әкесі болды, оның қызы Матильда герцогқа үйленген еді. Англия королі мұрагер табуға тырысқан кезде Фландрия Эдуард Исповедниктің сыртқы саясатында шешуші рөл атқарды. Тарихшылар оның Гарольд Годвинсонды Венгриядан қуылған Эдуардты қайтару үшін келіссөздер жүргізуге жіберген болуы мүмкін екенін айтады және ол Германияға жол тартқанда Фландрия арқылы өткен. Болдуиннің туған әпкесі Годвиннің үшінші ұлы Тостигке үйленді. Жартылай даниялық Годвинсондар Вильгельм II Нормандияның герцогтігін қорғап тұрған кезде Дублинде жер аударылды. Дегенмен, граф Понтье провинциясын жоғалтқаннан кейін Болдуин герцогтің Англияға басып кіру жоспарларын тоқтатуға араласты деген күмәнді. Болдуин 1 қыркүйекте 1067 жылы қайтыс болды.
During a long war (1046–1056) as an ally of Duke Godfrey III of Lower Lorraine against Emperor Henry III, Baldwin initially lost Valenciennes to Count Herman of Mons. However, when the latter died in 1049, Baldwin had his son, Baldwin VI, marry Herman's widow Richilde, and arranged that the children of her first marriage were disinherited, thus de facto uniting the County of Hainaut with Flanders. Upon the death of Henry III this marriage was acknowledged by treaty by Agnes of Poitou, mother and regent of Henry IV. Baldwin V played host to a grateful Emma of Normandy, the exiled queen dowager of England, at Bruges. He supplied armed security guards, entertainment, comprising a band of minstrels. Bruges was a bustling commercial centre, and Emma fittingly grateful to the citizens. She dispensed generously to the poor, making contact with the monastery of Saint Bertin at St Omer, and received her son King Harthacnut of England at Bruges in 1039. From 1060 to 1067 Baldwin was the co regent with Anne of Kiev for his nephew Philip I of France, indicating the importance he had acquired in international politics. As count of Flanders, Baldwin supported the king of France in most affairs, but he was also father in law to Duke William II of Normandy, who had married his daughter Matilda. Flanders played a pivotal role in Edward the Confessor's foreign policy when the king of England was struggling to find an heir. Historians have argued that he may have sent Harold Godwinson to negotiate the return of Edward the Exile from Hungary, and passed through Flanders, on his way to Germany. Baldwin's half sister had married Earl Godwin's third son, Tostig. The half Danish Godwinsons had spent their exile in Dublin, at a time William II of Normandy was fiercely defending his duchy. It is unlikely, however, that Baldwin intervened to prevent the duke's invasion plans of England, after the count had lost the conquered province of Ponthieu. Baldwin died 1 September 1067.