Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кейінге Едо дәуірінің жапон самурайы Каваками Генсай (河上 彦斎) - Кейінге Едо дәуірінің жапон самурайы. Ол өте шебер қылышкер, Бакумацу дәуірінің ең белгілі төрт жауын өлтірушісінің бірі болды. Генсайдың жоғары жылдамдықты қылыш өнері оған ашық күндіз нысаналарын өлтіруге мүмкіндік берді.
Japanese samurai of the late Edo period
Kawakami Gensai (河上 彦斎) was a Japanese samurai of the late Edo period. A highly skilled swordsman, he was one of the four most notable assassins of the Bakumatsu period. Gensai's high speed sword discipline allowed him to assassinate targets in broad daylight.
Ерте өмір
Ол 1834 жылы Кумамото, Хиго провинциясында Комори Гендзиро (小森 彦次郎) ретінде дүниеге келді, Кумамото доменінің даймёсының қызметкері Комори Садасуке (小森 貞助) мен оның әйелі Ваканың (和歌) екінші ұлы болды. Гендзироның ағасы Ханзаэмон отбасының мұрагері ретінде таңдалғандықтан, 11 жасында оны Кумамотоның тағы бір қызметкері Каваками Генбейге (河上 彦兵衛) асырап алды және оның атын Каваками Генсай деп өзгертті. Содан кейін ол домен мектебіне, Jishūkan (時習館) кірді және ондағы академиялық және әскери білім беру курстарын оқыды. Кейін көрсететін шеберлігін ескеретін болсақ, жауынгерлік жаттығуларында көп жекпе-жектерде жеңіске жетпегені қызық. Осыған қатысты ол: "Бамбук шинаймен кендзюцу (қарсыласу өнері) тек ойын ғана" деген пікір білдірген. 16 жасында Кумамото қаласындағы қамалға тазалаушы (Osōji bōzu お掃除坊主) болып қызмет етуге шақырылды. Бұл төменгі лауазым болғанымен, Генсай оған толыққанды берілді, бос уақытын жауынгерлік және әдеби дағдыларын жетілдіруге, сондай-ақ садо (шәй рәсімі) мен икебана (гүл өнері) үйренуге жұмсады. Осы кезде ол кейін Ишин Шиши қозғалысында маңызды рөл атқарған екі адаммен – Тодороки Бухе мен Миябе Тейдзомен танысты. Олармен болған әңгімелерінен кейін ол кинно (勤王), яғни императорға адалдық ұғымына қызығушылық танытты.
He was born Komori Genjiro (小森 彦次郎) in Kumamoto, Higo Province, Japan in 1834 as the second son to Komori Sadasuke (小森 貞助), a retainer of the daimyō of the Kumamoto Domain and his wife Waka (和歌). Because Genjiro's older brother Hanzaemon was chosen as the family's heir, at age 11 he was given in adoption to Kawakami Genbei (河上 彦兵衛), another Kumamoto retainer and was renamed to Kawakami Gensai. He then entered the domain's school, the Jishūkan (時習館), and followed its academic and martial courses of study. Given his later prowess, it is rather curious to note that during his martial training he apparently did not win many bouts. With regards to this he is said to have commented "Kenjutsu (swordsmanship) with bamboo shinai is nothing more than play." At age 16 he was called to serve in the Kumamoto castle town as a menial in charge of cleaning (Osōji bōzu お掃除坊主). Although this was a low level position, Gensai devoted himself wholeheartedly to it, using his free time to polish his martial and literary skills, as well as learn sadō (tea ceremony) and ikebana (flower arrangement). It was at this time that he met two men who were later important in the activities of the Ishin Shishi: Todoroki Buhē and Miyabe Teizō. Thanks to his discussions with them, he took a serious interest in the concept of kinnō (勤王), or imperial loyalty.
1850 жылдары
1851 жылы ол Кумамото иесі Хосокава Наримориге қосылып, иесінің санкин котай айналымымен Едоға барды. 1853 жылы коммодор Перри Едоға келгенде, ол иесіне қызмет етіп жүрген еді. Содан кейін, шогунат бірден кейін бірі теңсіз, әділетсіз келісімдерге қол қойғаннан кейін, Генсай ашуланып Эдодан Кумамотоға қайтып келді, онда ол кино ғалымы Хаяши Оэннің Гендокан академиясында оқыды. Оэннің кино философиясын толық оқығаннан кейін Генсай қайтадан Едоға оралды.
In 1851, he joined the Kumamoto lord Hosokawa Narimori and went to Edo for his lord's sankin kōtai rotation. It was during his service to the lord in Edo that Commodore Perry arrived in 1853. As the shogunate subsequently entered into a series of increasingly unfair unequal treaties, Gensai left Edo in anger and returned to Kumamoto, where he entered the Gendōkan academy of the kinnō scholar Hayashi Ōen. After a thorough schooling in Ōen's kinnō philosophy, Gensai returned to Edo.
1860 жылдары
Генсай Ансей тазалау кезінде Эдодағы Кумамото резиденциясында болды. Ии Наосуке өлтірілгеннен кейін, қашып жүрген өлтірушілердің тобы кенеттен резиденцияға кіргенде, Генсай дереу дәрігер шақырып, оларға жеке шай ішу рәсімін ұйымдастырып, туған қырсықты басып тастады. Осы шай ішу кезінде ол оларға деген құрметін білдірді. 1861 жылы Генсай Кумамотоның тағы бір қызметшісі Мисава Тейконың қызы Мисава Тейкоға үйленді. Ол өзі де жауынгерлік өнерде шебер болғандықтан, нагинатаны тиімді қолдана білді. Тейконың күш-жігерінің арқасында Генсай өлімге ұшырағаннан кейін де аман қалған Гентаро атты ұлы болды. 1862 жылы ол Киото қаласында күзетшілік міндетін атқаратын Кумамото әскерлеріне қосылды. Хиго ханның саяси оқиғасынан кейін ол Чошу ханға кетіп, Сандзё Санетомидің жеке күзетшісі болды. Осы кезде ол «бозу» қызметін тастап, көп ұзамай Кумамото қызметінен толығымен бас тартты. 1864 жылы ол өзінің ұстазы Миябе Тэйзоның Шинсенгуми жасағының Икедаяға шабуылынан қаза тапқанын естіді. Содан кейін Генсай өзінің ең танымал және жалғыз расталған өлтіруін жасады – Сакума Шозанды өлтірді. Кем дегенде үш өлтірушімен бірге олар 1864 жылдың 12 тамызында күндіз Шозанға шабуыл жасап, бір соққымен өлтірді. Осы оқиғадан кейін, Киотодағы Сага Тенрюджидегі Тенрюджи ғибадатханасында Генсай өз серіктеріне: «Мен біреуді өлтіргенімді осы жолы ғана сезіндім, ол сол заманның ең ұлы адамы болғандықтан, шашым тік тұрды» деді. Оған басқа да кісі өлтірулер тағылғанмен, Шозанды өлтіргені ғана дәлелденген. Осыдан кейін ол Чошуға қайтып, Такасуги Шинсакудың Кихейтай әскерінің шогунаттың Чошуға жасаған жорықтарына қарсы әскери қимылдарына қатысты. Токугава режимінің екінші Чошу жорығында ол Чошу үшін күресіп, соңында жеңіске жетті. Алайда, Кокурадағы шайқас кезінде ол Кумамото әскерлеріне тұтқынға беріліп, Мэйдзи қалпына келтіруден кейін ғана босатылды.
Gensai was present at the Kumamoto residence in Edo during the Ansei Purge. In the aftermath of Ii Naosuke's assassination, when a group of the escaping assassins suddenly entered the residence, it was Gensai who calmed down the subsequent uproar, calling for a doctor and having a private tea ceremony for the men. It was during this ceremony that he told the men of his admiration for them. In 1861, Gensai married Misawa Teiko, the daughter of another Kumamoto retainer. A martial artist herself, she was highly skilled in the use of the naginata. The couple had a son, Gentarō, who survived even after Gensai's execution, thanks to Teiko's efforts. In 1862, he joined Kumamoto forces who were posted to security duty in Kyoto. After the political event of Higo han, he left there and went to Chōshū han, where he became a personal body guard of Sanjō Sanetomi. It was at this point, he quit his job as bōzu, and soon after, left Kumamoto service altogether. In 1864, he lost his mentor Miyabe Teizō to a Shinsengumi raid at Ikedaya. Soon after, Gensai carried out his most famous and only confirmed assassination: that of Sakuma Shōzan. Together with at least three other assassins, they ambushed and attacked Shōzan in broad daylight on 12 August 1864, and ended with Gensai killing him in one stroke. Shortly after that incident, at the Tenryuji temple in Saga Tenryu ji, Kyoto, Gensai told his confederates, "It was the first time I actually felt I'd killed someone, the hair on my head stood on end because he is the greatest man of the time." While other assassinations have been attributed to him, only his murder of Shōzan can be proven. After this, he withdrew to Chōshū and took part in the military actions of Takasugi Shinsaku's Kiheitai against the shogunate's Chōshū Expeditions. During the second Chōshū campaign by the Tokugawa regime, he participated for Chōshū and eventually won the battle. However, during action in Kokura, he decisively surrendered to Kumamoto forces, and was imprisoned until just after the Meiji Restoration.
Кейінгі өмір және өлім
1868 жылы Мейдзи реставрациясынан кейін Генсай түрмеден босатылды. Ол өзін Кода Генбей (高田 源兵衛) деп атады және Кумамото доменінің әскери шенеунігі және қылыш шебері болып қызмет етті. Ескі әріптесі Ораку Гентароға қарасты Кихейтай сарбаздарының қалдықтарын баптағандықтан, 1870 жылдың қараша айында тұтқындалды, ал 1871 жылы Токиодағы түрмеге ауыстырылды. Кейіннен 1872 жылдың 13 қаңтарында Токиодағы Нихомбашиде (日本橋小伝馬町) бас кесіліп өлім жазасына кесілді. Ол Токиодағы Икегами Хонмон-дзиде жерленген.
In the aftermath of the Meiji Restoration in 1868, Gensai was released from prison. He changed his name to Kouda Genbei (高田 源兵衛), and served as a military official and sword teacher for the Kumamoto domain. Because of his harboring of some Kiheitai stragglers under his old comrade Oraku Gentarō, he was arrested in November 1870 and later transferred to a prison in Tokyo in 1871. He was later executed by decapitation in Nihombashi (日本橋小伝馬町), Tokyo on 13 January 1872. He was buried at Ikegami Honmon ji, Tokyo.
Шығармадағы генсай
Шығармадағы семсерші және саяхатшы Химура Кеншин, сондай-ақ "Баттосай" деп танылатын, "Руруни Кеншин" манга сериясы Генсайдан шабыттанды. Кейіпкер – Мэйдзи революциясынан кейін 10 жыл өткен соң, ешкімді өлтірмеуге серт берген, өзінің жасаған ісіне өкінетін бұрынғы қатіл. "Гин Тама" мангасындағы Каваками Бансай кейіпкері Генсайдан ат алған.
The fictional swordsman and wanderer, Himura Kenshin also known as "Battosai", from the manga series Rurouni Kenshin was inspired by Gensai. The character is a repentant former assassin who has sworn never to kill 10 years after the Meiji Revolution. The character Kawakami Bansai from the manga Gin Tama takes his name from Gensai.