Кіріспе

Laridae туысына жататын құс, жарыс жылқысы.

Қызғылт шошқа (Sterna dougallii) – Laridae туысына жататын шошқаның бір түрі. Sterna тұқымдасының атауы көне ағылшын тіліндегі "stearn", "шошқа" сөздерінен алынған, ал dougallii дегені шотланд дәрігері және коллекционері доктор Питер Макдугаллға (1777–1814) сілтеме жасайды. "Қызғылт" атауы құстың көбелек кезеңіндегі қызғылт төсін көрсетеді.

Таксономия

Ағылшын табиғат зерттеушісі Джордж Монтегю 1813 жылы қызылшақты шағаланың сипаттамасын берген. Генетикалық тұрғыдан алғанда, ол ақ қанатты шағаламен (S. striata) ең жақын туыс, ал олардың ортақ ата-тегі қара мойынды шағаланың (S. sumatrana) туыс желісі болып табылады. Бұл түрдің географиялық жазылымдары көп, олар негізінен мүңк түсі мен қауырсындағы шағын айырмашылықтармен ерекшеленеді. S. d. dougallii Еуропа мен Солтүстік Американың Атлантикалық жағалауларында көбейеді және Кариб теңізінің оңтүстігі мен Батыс Африкаға дейін қыстайды. Еуропалық және Солтүстік Америкалық популяциялар ұзақ жылдар бойы азайып келді, бірақ белсенді сақтау шаралары соңғы жылдары кейбір колонияларда, әсіресе Ирландияның Дублин қаласының жағалауындағы Роккабилл аралында, төмендеуді тоқтатты, қазір ол Еуропалық популяцияның көп бөлігін (шамамен 1200 жұп) қамтиды. Тропикалық жазылымдары S. d. korustes және S. d. bangsi Шығыс Африкадан Үнді мұхиты арқылы Жапонияға дейін мекендейді. Олардың мүңктерінде қызыл түс көбірек. Ұзын мүңкті және қысқа қанатты S. d. gracilis Австралия мен Жаңа Каледонияда көбейеді. Үнді мұхитының солтүстік-батыс бөлігінде S. d. arideensis популяциясы кездеседі. Кейбір авторлар тек arideensis, gracilis және номинативтік dougallii үш жазылымын сақтау қажет деп санайды.

Сипаттама

Бұл – шағын, орташа денелі, ұзын қанатты теңізқайық, оны қарапайым теңізқайық, арктикалық теңізқайық және одан ірі, бірақ ұқсас түсті сэндвич теңізқайығымен шатастыруға болады. Роза түсті теңізқайықтың жұқа, өткір мүсізі қара түсті, көбейтілу маусымында қызыл түсті табаны пайда болады, және тропикалық және оңтүстік жарты шарлардағы түрлерінде одан да кеңейеді. Ол қанаттары қысқарақ және қанат соғуы қарапайым немесе арктикалық теңізқайыққа қарағанда жылдам. Жоғарғы қанаттары ақшыл сұр, ал төменгі жағы ақ, сондықтан бұл теңізқайық ұшқанда өте ақшыл көрінеді, кішкентай сэндвич теңізқайығы сияқты, бірақ жаз айларында ең сыртқы қанат қауырсындары қарарады. Ересектердің құйрығы өте ұзын, иілгіш, ал аяқтары қызыл-сары түсті. Жазда ересектердің ішкі жағы қызғылт реңге боялады, осының арқасында бұл құсқа осы ат берілген.

Тамақ және азықтандыру

Басқа Стерна тұқымдас құстар сияқты, қызғылт шағатай балық аулау үшін суға сүңгіп, көбінесе теңізден балық аулайды. Ол басқа туыс шағатайлардан гөрі теңізде көп кездеседі, тек жағалаудағы тұщы су көлдеріне жуынып, тұщы суда балық ауламайды. Әдетте тікелей суға сүңгіп, Арктика шағатайының ұнататын "бір қадамды тоқтау" әдісін қолданбайды. Аталықтың аналыққа балық сыйлауы – көбейіс кезеңіндегі мінез-құлқының бір бөлігі. Шағатайлардың арасында ерекше, қызғылт шағатай басқа теңіз құстарынан балық ұрлайды, Ұлыбританиядағы колонияларда көбінесе тоқылдақтардан ұрлайды. Бұл әдеті ауа райы нашар болғанда, балықтар тереңге шүжіп, суға сүңгіп аулау мүмкін болмайтын кезде, бірақ тоқылдақтарға жететін тереңдікте аулауға мүмкіндік береді, олардың азық жинау қабілетін арттырады. Қыс айларында маңдайы ақ, ағзасы қара түске айналады. Жас қызғылт шағатайлардың сыртқы түрі жас сэндвич шағатайлары сияқты қабыршақты болады, бірақ одан қара шапағы толық болады.

Өсіру

Бұл түр жағалау мен аралдарда колониялар құрып көбейеді, кейде басқа теңіз құстарымен бірге. Австралия аумағында қара мойынды теңіз құсы (S. sumatrana), кіші қырлы теңіз құсы (Thalasseus bengalensis), қырлы теңіз құсы (T. bergii), әулие теңіз құсы (Sternula nereis), тұмсықты теңіз құсы (Onychoprion anaethetus) және күміс шағала (Chroicocephalus novaehollandiae) сияқты құстармен бірге ұя салғандығы тіркелді. Ол жердің қақ-қалпағына, көбінесе қуыс жерлерге немесе қалың өсімдіктер астына ұя салады және бір-екі (сирек кезде үш) жұмыртқа салады. Бұл түр басқа ақ теңіз құстарына қарағанда ұясын және балапандарын қорғауға азырақ бейім, көбінесе оларды қорғауға Арктикалық және жалпы теңіз құстарына сенеді. Кіші колонияларда олар басқа теңіз құстарымен жұптасуы мүмкін. Аққұйрықты теңіз бүркіті (Haliaeetus leucogaster) және күміс шағала жұмыртқалар мен балапандарды жейді, ал бұрылыс тас (Arenaria interpres), қара егеуқұйрық (Rattus rattus) және патша шұңқыры (Egernia kingii) күдікті жыртқыштар болып саналады. Еуропалық ең ірі колония, еуропалық популяцияның 75% -дан астамын құрайтын, Ирландияда, Дублин графтығындағы Роккабилл аралында орналасқан. 2013 жылы Роккабиллде 1213 жұп ұя салды. Лейди аралы көліндегі колония да өте маңызды, онда 2013 жылы 155 жұп ұя салған. Ұялары ішінара жасырын жерлерде болатындықтан, ұя қораптарын орнату құстарды сақтау бойынша үлкен табысқа жеткізді. Бұл жас балапандарды қара құйрық шағала сияқты жыртқыш құстардан қорғау арқылы өнімділіктің артуына әкелді. Кокет аралындағы (Нортумберленд) бір колонияда ұя салатын қораптар орнатылғаннан кейін, популяция 25 жұптан (1997 ж.) 92 жұпқа (2005 ж.) дейін өсті. Ұқсас шаралар Англси теңіз құстарының колонияларында да жүргізілді, сонымен қатар өсімдіктер, әсіресе ағаш шөптер тазартылды. 2018 жылы он жылдан астам уақыттан кейін алғаш рет Скерриде (Англсиден) бір жұп екі балапанын ұшырды, бұл RSPB жобасының нәтижесінде болды, ол аралдарға стратегиялық түрде орналастырылған жаңа ұя қораптарымен, розалы теңіз құсының шақыруларын ойнату және қолмен жасалған жалған құстарды орнатуды қамтыды.