Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Георг Фридрих Рудольф Теодор Хервег (1817 жылдың 31 мамырында дүниеге келген – 1875 жылдың 7 сәуірінде қайтыс болған) – неміс ақыны, «Жас Германия» қозғалысының өкілі саналады.
German poet
Georg Friedrich Rudolph Theodor Herwegh (31 May 1817 – 7 April 1875) was a German poet, who is considered part of the Young Germany movement.
Өмірбаян
Ол 1817 жылғы 31 мамырда Штутгартта мейрамхана иесінің ұлы болып дүниеге келді. Білімін Штутгарттың «Gymnasium Illustre» гимназиясында алды, ал 1835 жылы Тюбинген университетіне теологиялық білім алуға түсті. Министрлікке қадам басу ниетімен протестанттық дінтану семинариясына қабылданды. Алайда, қатаң тәртіп оған ұнамады, ережелерді бұзып, 1836 жылы сыртқа шығарылды. Біраз уақыт заң оқыды, бірақ Штутгартқа қайтуға шешім қабылдады және Август Левальдтың «Europa» журналының редакторы болды. Әскери қызметке шақырылып, полкіне қосылғаннан кейін, 1839 жылы әскери шенеунікпен жанжалдасып, бағынбаушылық көрсеткені үшін Швейцарияның Эммишофен қаласына қашуға мәжбүр болды. Оның «Gedichte eines Lebendigen» («Тірі адамның өлеңдері») атты өлеңдерінің құштарлықпен жазылуы зор танымаллыққа ие болды, сондықтан 1842 жылы Парижге қысқа сапардан кейін Гервег Германияны аралап өтіп, барлық жерде ыстық қарсылықты күтті. Фридрих Вильгельм IV патша оны қабылдап, күшті оппозициядан артық ештеңе ұнатпайтынын айтты. Бірақ Гервег патшаға жазған хатында барлық конвенциялық шекараларды бұзып, Пруссиядан жылдам шығарылды. Цюрихте оны жақсы қарсы алмады. Алайда, Вюртемберг патшасы оны әскери қызметтен қашуы үшін кешірді, ал Базель кантонында, ол енді азамат болды, Берлиндегі еврей саудагерінің қызы Эмма Зигмундқа үйленді. Одан кейін Парижге қоныс аударды және «Gedichte eines Lebendigen» («Тірі адамның өлеңдері») атты екінші томды жазды (1844). Сондай-ақ Ламартиннің барлық шығармаларын неміс тіліне аударды (1843–1844). 1848 жылғы сәтсіз неміс революциясы кезінде, неміс эмигранттарының тобымен бірге, Гекер көтерілісінің бөлігі ретінде Баденге әскери миссиямен неміс демократиялық легионын басқарды; Кадернде жеңілгеннен кейін ол тағы да Швейцарияға қашуға мәжбүр болды. Цюрихте тұрды; рақымшылықтан кейін Германияның Баден-Баден қаласына көшіп барды. Гервег Лассалдың жұмысшы қоғамы мен Социал-демократиялық жұмысшы партиясы үшін әндер жазды. 1877 жылы «Neue Gedichte» («Жаңа өлеңдер») жарық көрді. Кейінгі жылдары ең маңызды еңбегі – Шекспирдің көптеген пьесаларын аудару болды. Лихтенталда қайтыс болды. Фердинанд Фрейлиграт сияқты басқа ақындар кейіннен радикалды саясатынан бас тартса, Гервег өзінің радикалды көзқарасын және радикалды демократияға деген адалдығын ешқашан өзгерткен жоқ. Ол пруссиялық ұлтшылдыққа, Бисмарктің Францияға қарсы соғысына және 1870–71 жылдары Эльзас-Лотарингияны аннексиялауына наразылық білдірді. Гервегтің ойынша, поэзия – саяси әрекетке жасалған алғашқы қадам, бірақ ол өнерсіз болмауы керек. Сондықтан ол – Генрих Гейне сияқты – Гётені қорғады.
He was born in Stuttgart on 31 May 1817, the son of an innkeeper. He was educated at the Gymnasium Illustre of Stuttgart, and in 1835 proceeded to the University of Tübingen as a theological student, where, with a view to entering the ministry, he entered the Protestant theological seminary. However, he found the strict discipline distasteful; he broke the rules and was expelled in 1836. He studied law for a short time, but decided to return to Stuttgart, and became editor of August Lewald's periodical Europa. Called out for military service, he had hardly joined his regiment when he became embroiled with a military officer with an act of insubordination, and had to flee to Emmishofen, Switzerland in 1839. His Gedichte eines Lebendigen ("Poems of a living man" The fervent effusions of his poems became immensely popular, so that when, after a short trip to Paris, Herwegh journeyed through Germany in 1842, he was greeted with enthusiasm everywhere. King Friedrich Wilhelm IV. gave him an audience, and assured him that he liked nothing better than an energetic opposition. But Herwegh overstepped all the bounds of conventionality in a letter to the King, and was hurried out of Prussia. At Zürich, he found no pleasant reception. But the king of Württemberg pardoned him for desertion from military service, and in the canton of Basel, of which he now became a citizen, he married Emma Siegmund, daughter of a Jewish merchant at Berlin. He next took up his abode in Paris, and wrote a second volume of Gedichte eines Lebendigen (1844). He also translated all of Lamartine into German (1843–1844). During the failed German revolution of 1848, together with a group of German emigrants, he led the German Democratic Legion in a military mission to Baden as part of the Hecker Uprising; with its defeat at Kadern, he had to flee to Switzerland once again. He lived in Zürich; after an amnesty he moved to Baden Baden, Germany. Herwegh wrote songs for Lassalle's Worker's Society and the Social Democratic Worker's Party. In 1877, Neue Gedichte was published. The most important work of his later years was the translation of many of Shakespeare's plays. He died in Lichtental. While other poets such as Ferdinand Freiligrath gave up their radical politics later on, Herwegh never changed his radical outlook and his commitment to radical democracy. He was disappointed by and criticised Prussian nationalism and Bismarck's war against France and annexation of Alsace Lorraine in 1870–71. In Herwegh's mind, poetry is a first step towards political action, it should however not be artless. Consequently, he—like Heinrich Heine—defended Goethe.