Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лимфа жүйесінің қатерлі ісігі
Cancer of the lymphatic system
Беркитт лимфомасы – лимфа жүйесінің қатерлі ісігі, әсіресе, түйінді орталығында орналасқан В лимфоциттері. Бұл ауруды алғаш рет 1958 жылы Экваторлық Африкада жұмыс істеп жүрген кезде сипаттаған ирланд хирургы Денис Парсонс Буркитттің есімімен аталған. Бұл қатерлі ісік ауруының өте агрессивті түрі, ол көбінесе, бірақ әрқашан емес, адамда Эпштейн-Барр вирусы немесе Адамның иммуножеткіліксіздік вирусы (АИТВ) инфекциясынан пайда болған иммуножеткіліксіздік дамығаннан кейін пайда болады. Дамыған елдерде Беркитт лимфомасының жалпы емделу деңгейі шамамен 90% құрайды. Беркитт лимфомасы ересектерде сирек кездеседі, оларда аурудың барысы нашар. Морфологиясы (яғни микроскопиялық бейнесі), иммунофенотипі және генетикасы бойынша Беркитт лимфомасының түрлері ұқсас. Эпштейн-Барр вирусы (EBV) инфекциясы барлық дерлік науқастарда табылады. Беркитт лимфомасының эндемикалық түрі көбінесе EBV инфекциясымен байланысты. Кейбір Беркитт лимфомасы жағдайларында EBV болмауы, аурудың көптеген жағдайларында вирус себеп болмауы және/немесе оның дамуына ықпал етпеуі мүмкін екенін көрсетеді, яғни вирус осы жағдайларда әсері жоқ вирустың ролін атқаруы мүмкін. Дегенмен, вирустың Беркитт лимфомасының эндемикалық түрінде кең таралғандығы, оның осы түрдің дамуына және/немесе прогрессиясына үлес қосатынын көрсетеді. Жақында Беркитт лимфомасының мутациялық ландшафты EBV инфекциясы бар және жоқ ісіктер арасында ерекшеленеді, бұл вирустың аурудың пайда болуындағы рөлін одан әрі нығайтады.
Burkitt lymphoma is a cancer of the lymphatic system, particularly B lymphocytes found in the germinal center. It is named after Denis Parsons Burkitt, the Irish surgeon who first described the disease in 1958 while working in equatorial Africa. It is a highly aggressive form of cancer which often, but not always, manifests after a person develops acquired immunodeficiency from infection with Epstein Barr Virus or Human Immunodeficiency Virus (HIV). The overall cure rate for Burkitt lymphoma in developed countries is about 90%. Burkitt lymphoma is uncommon in adults, in whom it has a worse prognosis. By morphology (i. e., microscopic appearance), immunophenotype, and genetics, the variants of Burkitt lymphoma are alike. Epstein–Barr virus (EBV) infection is found in nearly all patients. The endemic variant of Burkitt lymphoma is in almost all cases associated with EBV infection. The fact that some Burkitt lymphoma cases do not involve EBV allows that many cases of the disease are not caused and/or promoted by EBV, i. e. the virus may be an innocent passenger virus in these cases. However, the almost ubiquitous presence of the virus in the endemic variant of Burkitt lymphoma suggests that it contributes to the development and/or progression of this variant. The mutational landscape in Burkitt lymphoma has recently been found to differ between tumors with and without EBV infection, further strengthening the role of the virus in disease origin.
Генетика
Бүркитт лимфомасының барлық дерлік жағдайлары үш хромосомалық транслокациялардың бірі арқылы c myc генінің бұзылуымен сипатталады, бұл иммуноглобулин генінің күшейткіш әсеріне ие болып, myc генін бақылауға келтіреді. MYC гені 8q24 орнында табылсады. Ең көп кездесетін нұсқасы – t(8;14)(q24;q32), ол жағдайлардың шамамен 70-80% құрайды. Бұл 8-хромосомадан 14-хромосоманың Ig ауыр тізбек аймағына c myc онкогенінің транслокациясын қамтиды. Осы нұсқаның бір түрі – үш жолмен транслокация, t(8;14;18). Тағы бір нұсқасы – t(2;8)(p12;q24). Бұл myc онкогенінің 8-хромосомадан 2-хромосомадағы Ig каппа локусына транслокациялануын қамтиды. Бұл типтегі транслокация Бёркитт лимфомасының 15% жағдайында кездеседі. Сирек кездесетін нұсқасы – t(8;22)(q24;q11). Патогенез процесінің бастапқы кезеңдерінде DDX3X мутациялары трансляцияны (белок синтезін) шектейді, лимфома жасушаларына MYC-индукцияланған протеотоксикалық стрестен және апоптоздан қашуға мүмкіндік береді, ал кейін DDX3Y мутациялары жоғары деңгейдегі белок синтезін қалпына келтіреді (трансляциялық механизмді өндіру арқылы) және ісік жасушаларының көбеюіне әкеледі. Малярия жасырын EBV-нің қайта белсендірілуіне, сондай-ақ toll-like receptor 9 активациясы арқылы MYC транслокацияларына әкелуі мүмкін.
Almost all cases of Burkitt lymphoma are characterized by dysregulation of the c myc gene by one of three chromosomal translocations which place the myc gene under the control of an immunoglobulin gene enhancer. The MYC gene is found at 8q24. The most common variant is t(8;14)(q24;q32), which accounts for about 70 to 80% of cases of cases. This involves c myc oncogene translocation from chromosome 8 to the Ig heavy chain region of chromosome 14. A variant of this, a three way translocation, t(8;14;18), has also been identified. Another variant is t(2;8)(p12;q24). This involves the myc oncogene being translocated from chromosome 8 to the Ig kappa locus on chromosome 2. This type of translocation is seen in 15% of cases of Burkitt lymphoma. A rare variant is t(8;22)(q24;q11). Early in the pathogenesis process, DDX3X mutations limit translation (protein synthesis) allowing lymphoma cells to escape MYC induced proteotoxic stress and apoptosis, then later, DDX3Y mutations restore high level protein synthesis (by producing the translational machinery) and leading to increased proliferation of tumor cells. Malaria can lead to the reactivation of latent EBV and also MYC translocations via activation of the toll like receptor 9.
Қатерлі В клеткаларының сипаттамасы
Тұқымдық орталықтың қалыпты В-клеткалары иммуноглобулиннің ауыр және жеңіл тізбекті гендерін қайта құрылымдайды, ал әрбір оқшауланған В-клеткада бірегей IgH генінің қайта құрылымы болады. Беркитт лимфомасы және басқа В-клеткалы лимфомалар клоналды көбею процесі болғандықтан, бір науқастың барлық ісік жасушаларында бірдей IgH гендері болуы күтіледі. Ісік жасушаларының ДНК-сы электрофорезбен талдағанда, клоналды жолақ байқалады, себебі бірдей IgH гендері бірдей позицияға жылжиды. Керісінше, дәл осы әдіс қолданылып, қалыпты немесе реактивті лимфа түйінін талдағанда, анық жолақ емес, тұмандылық көрінеді. Бұл әдіс пайдалы, өйткені кейде қатерсіз реактивті процестерді (мысалы, жұқпалы мононуклеоз) және қатерлі лимфоманы ажырату қиынға түсуі мүмкін.
Normal B cells of a germinal center possess rearranged immunoglobulin heavy and light chain genes, and each isolated B cell possesses a unique IgH gene rearrangement. Since Burkitt lymphoma and other B cell lymphomas are a clonal proliferative process, all tumor cells from one patient are supposed to possess identical IgH genes. When the DNA of tumor cells is analyzed using electrophoresis, a clonal band can be demonstrated, since identical IgH genes will move to the same position. On the contrary, when a normal or reactive lymph node is analyzed using the same technique, a smear rather than a distinct band will be seen. This technique is useful since sometimes benign reactive processes (e. g. infectious mononucleosis) and malignant lymphoma can be difficult to distinguish.
Микроскопиялық
Оғрық орта мөлшерлі лимфоидты жасушалардың монотонды (яғни, мөлшері мен морфологиясы ұқсас) популяциясынан тұрады, олардың пролиферативті белсенділігі және апоптоздық активтілігі жоғары. Төмен көбейтуде көрінетін "жұлдызды аспан" көрінісі, сезімтал денелерге толы шашыраңқы макрофагтарға (өлі апоптоздық ісік жасушаларын қамтитын макрофагтарға) байланысты. "Шағын бөлінбеген жасуша" деген ескі сипаттамалық термин бұрыс бағыттайды. Ісік жасушаларының көбісі орташа мөлшерлі (яғни, ісік ядросының мөлшері гистиоциттер мен эндотелий жасушаларына ұқсас). "Шағын бөлінбеген жасушалар" қалыпты герминалды орталық лимфоциттерінің "ірі бөлінбеген жасушаларымен" салыстырылады. Ісік жасушаларында үштен төртке дейін кішкентай ядролы, аздаған базафильді цитоплазма бар. Жасуша контуры көбінесе тікбұрышты болып көрінеді.
The tumor consists of sheets of a monotonous (i. e., similar in size and morphology) population of medium sized lymphoid cells with high proliferative and apoptotic activity. The "starry sky" appearance seen under low power is due to scattered tingible body laden macrophages (macrophages containing dead apoptotic tumor cells). The old descriptive term of "small non cleaved cell" is misleading. The tumor cells are mostly medium in size (i. e., tumor nuclei size similar to that of histiocytes or endothelial cells). "Small non cleaved cells" are compared to "large non cleaved cells" of normal germinal center lymphocytes. Tumor cells possess small amounts of basophilic cytoplasm with three to four small nucleoli. The cellular outline usually appears squared off.
Иммуногистохимиялық
Бүркитт лимфомасындағы ісік жасушалары, әдетте, В-жасушалардың дифференциация маркерлерін (CD20, CD22, CD19), сондай-ақ CD10 және BCL6 белгілерін күшті түрде көрсетеді. Ісік жасушалары әдетте BCL2 және TdT үшін теріс нәтиже береді. Бүркитт лимфомасының жоғары митоздық белсенділігі Ki67 бойынша оң нәтиже көрсеткен шамамен 100% жасушалармен расталады.
The tumor cells in Burkitt lymphoma generally strongly express markers of B cell differentiation (CD20, CD22, CD19), as well as CD10 and BCL6. The tumor cells are generally negative for BCL2 and TdT. The high mitotic activity of Burkitt lymphoma is confirmed by nearly 100% of the cells staining positive for Ki67.
Болжам
Беркитт лимфомасы – өте агрессивті қатерлі ісік, егер қатерлі ісікке жедел ем көрсетілмесе, ол тез метастазданып, денеге таралуы мүмкін. Егер пациентке ем көрсетілмесе немесе емді кешіктірсе, Беркитт лимфомасы өлімге алып келуі мүмкін. Эндемикалық түрі негізінен Африка мен Папуа-Жаңа Гвинеядағы безгек және EBV инфекциясының жоғары таралуына ие аймақтарда кездеседі. Экваторлық Африкадағы 18 жасқа дейінгі балалар арасында Беркитт лимфомасының жылдық көрсеткіші 4–5/100,000 құрайды. EBV эндемикалық Беркитт лимфомасының дерлік барлық жағдайында табылады.
Burkitt lymphoma is a very aggressive cancer, which can quickly metastasize and spread throughout the body if the cancer is not treated quickly. If the patient is left untreated, or if treatment is initiated too late, Burkitt lymphoma can be fatal. The endemic variant mainly impacts areas with an increased prevalence of malaria and EBV in Africa and Papua New Guinea. For children less than 18 years of age from equatorial Africa, the annual incidence of Burkitt lymphoma is 4–5/100,000. EBV is found in virtually all instances of endemic Burkitt lymphoma.
Гендік мақсаттар
Бірегей генетикалық өзгерістер Бёркитт лимфомасындағы жасушалардың тірі қалуына ықпал етеді, бұл басқа лимфома түрлерінен өзгеше. Бёркитт лимфомасындағы TCF3 және ID3 гендерінің мутациялары жасушалардың тірі қалу жолымен байланысты, және бұл жол мақсатты терапияға жауап беруі мүмкін.
Unique genetic alterations promote cell survival in Burkitt lymphoma, distinct from other types of lymphoma. These TCF3 and ID3 gene mutations in Burkitt correspond to a cell survival pathway that may be found to be amenable to targeted therapy.