Гийом Дюран: Франциялық дін қызметкері мен елшісінің өмірі мен еңбектері
Guillaume Durand (nephew)
Гийом Дюран (1328/30 ж.ө.) – француз дін қызметкері, Толуза университетінің ректоры, Менде епископы. Сириядағы латын халқы үшін Орхан сұлтанмен келіссөздер жүргізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гийом Дюран (1328 немесе 1330 жылы қайтыс болды) – француз дін қызметкері, "Спекулятор" лақап атымен белгілі Гийом Дюранның туысы. Ол, өзінің туысы сияқты, канонист болды, Тулуза университетінің ректоры қызметін атқарды және туысынан кейін Менде епископы болды. Папа Иоанн XXII және Франция королі Карл IV оны Сириядағы латындықтар үшін жағдайды жақсарту мақсатымен Брузадағы сұлтан Орханға (1326–1360) елшілікке жіберді. Ол Кипрде қайтып оралған жолда (1328 немесе 1330) қайтыс болды.
Guillaume Durand (died 1328 or 1330) was a French clergyman, a nephew of a more famous Guillaume Durand, nicknamed "The Speculator". Like his uncle, he was a canonist, was rector of the University of Toulouse and succeeded his uncle as Bishop of Mende. Pope John XXII and Charles IV of France sent him on an embassy to the Sultan Orhan (1326–1360) at Brusa, to obtain more favourable conditions for the Latins in Syria. He died on the way back, in Cyprus (1328 or 1330).
Шығармалары
Ол 1311 жылы Климент V-нің бұйрығымен және Вена кеңесіне байланысты үш кітаптан тұратын "De modo celebrandi concilii et corruptelis in Ecclesia reformandis" атты еңбегін жазды. Ол шіркеудегі бұрыстықтарды шын ниетпен және зор күшпен сынады. Бұл еңбек – бекітілген көздерден жиналған, көптеген шіркеу әулиелері мен шіркеу тарихынан алынған цитаталар мен мысалдармен толықталған, жалпы кеңестерді шақыру және өткізудің канондық тәртібі туралы трактат. Сонымен қатар, он төртінші ғасырда дін қызметкерлері арасында кең таралған түрлі заңбұзушылықтар мен жемқорлықты айыптайды. Бұл трактат консилиаризмнің қалыптасуындағы дәстүрлі идеялардың маңызды рөлін көрсетеді, яғни шіркеу кеңесі папалық билікті реттеуге қабілетті деген тұжырымды көрсетеді. Алғашқы басылымы 1531 жылы Лионда, ал кейін 1545 жылы Бурж канонисті Филипп Пробус Парижде басып шығарды және оны Трент кеңесіне көмек ретінде Папа Павел III-ге арнады. Басқа басылымдар, Париж, 1671 ж. және т.б. 1319 жылы ол король Филипп V үшін "Informacio brevis" атты Киелі жерді қайтару туралы трактат жазды.
He wrote in 1311, by command of Clement V and in connection with the Council of Vienne, De modo celebrandi concilii et corruptelis in Ecclesia reformandis, in three books. It attacks the abuses of the Church with extreme sincerity and vigour. It is a treatise on the canonical process of summoning and holding general councils, gathered from approved sources with many quotations and illustrations from the Church Fathers and from church history, together with attacks on various abuses and corruptions that were common in the fourteenth century among ecclesiastical persons. This treatise illustrates the role of traditional ideas in the formation of conciliarism, the idea that a church council could regulate the papacy. The first edition was printed at Lyons in 1531, then again at Paris by Philip Probus, a canonist of Bourges, in 1545, and dedicated to Pope Paul III as a help towards the Council of Trent. Other editions, Paris, 1671, etc. In 1319, he wrote treatise on the recovery of the Holy Land for King Philip V, entitled Informacio brevis.