Вашингтон штатының паром жүйесі

Кіріспе

Вашингтон штатындағы қоғамдық паром қызметі (Washington State Ferries, WSF) – Вашингтон штатының көлік департаменті құрамындағы, штаттың автомобиль және жолаушылар паром қызметін жүзеге асыратын мемлекеттік мекеме. Ол Пуджет Бухтасы және Сан-Хуан аралдарында орналасқан 20 терминалға қызмет көрсететін он бағытты пайдаланады, бұл бағыттар штаттың автомобиль жолдары жүйесінің бір бөлігі ретінде белгіленген. Мекеме жолаушылар мен көлік құралдарын тасымалдауға қабілетті 21 кемеден тұратын флотты ұстап тұрады. 2023 жылы паром жүйесі барлығы 18,66 миллион жолаушыны тасымалдады – 9,69 миллион жолаушы және 8,97 миллион көлік құралы. WSF – АҚШ-тағы ең ірі паром жүйесі және BC Ferries компаниясынан кейін әлемдегі екінші ең ірі автокөлік паром жүйесі. Штаттық паромдар күндізгі уақытта орташа есеппен адам тасымалдайды.

Тарих

Кеме жүйесінің бастауы "командар флоты" деп аталатын, он тоғызыншы ғасырдың соңы мен жиырмасыншы ғасырдың басында Пьюгет саунд аймағына қызмет еткен шағын бу кемелерінің жиынтығынан бастау алады. 1930 жылдардың басына қарай екі желі қалды: Пьюгет саундты навигациялық компаниясы (қара доп желісі деп белгілі) және Китсап округінің көлік компаниясы. 1935 жылғы ереуіл ККТК-нің жабылуына әкелді, нәтижесінде тек қара доп желісі ғана қалды. 1940 жылдардың соңында қара доп желісі паром жұмысшыларының кәсіподақтарынан жалақы талаптарының артуын өтеу үшін тарифтерін көтеруді қалады, бірақ штат бұған рұқсат бермей, нәтижесінде қара доп желісі жабылды. 1951 жылы штат қара доп желісінің паромдық активтерінің басым бөлігін 5 миллион долларға сатып алды (қара доп желісі өзінің флотынан бес кемені сақтап қалды). Штаттық үкімет паром қызметін көлденең көпірлер салынғанша ғана жүргізуді жоспарлады, бірақ олар мақұлданбады, нәтижесінде паромдар көлік құралдары үшін жалғыз құрал ретінде қалды. Жаңа жүйені Вашингтон штатының жол төлемі басқармасы басқарды, ол 60-100 көлікке дейін сыйымдылығы бар он жаңа кеме тапсырыс берді. Сондай-ақ, 16 кеме мен 20 терминалды сатып алу үшін кіріс облигациялары шығарылды. Бастапқы он бағыт жыл соңына қарай сегізге дейін азайтылды. 1974 жылдың маусым айында Порт Таунсенд пен Уидби аралындағы Кейстоун арасындағы бағыт жекеменшік қызметтен айырылған жекеменшік қызметті алмастыру үшін іске қосылды. COVID-19 пандемиясы кезінде WSF көптеген бағыттардағы қызметті қысқартты және Анакортес-Сан-Хуан аралдары бағытындағы Сиднейге бару сапарларын тоқтатты. Пандемия кезінде зейнеткерлікке шыққан, ауысқан немесе жұмыстан босатылған қызметкерлердің жоғалуы 2021 және 2022 жылдары қызмет пен жолаушылар санының қалпына келуімен бірге кешігулерге және сапарларды жоюға әкелді, ал кемелерді ауыстыру да жоспардан қалып қойды. 2023 жылдың басына қарай төрт бағыт бойынша толық қызмет деңгейіне оралып, жүйенің көп бөлігінде шектеулі қызмет көрсетілді; Сидней бағыты 2030 жылға дейін қайта іске қосылмайды деп күтілуде. Қызметкерлердің мәселесі, әсіресе кеме капитандары мен борттықтар арасында, Сиэтл-Бремертон және Фаунтлерой-Вашон-Саутворт бағыттарында толық қызметті қалпына келтіруге кедергі келтіруде. Сиэтл-Бремертон бағытының екінші кемесін қалпына келтірудегі кешігуді азайту үшін WSF екі терминалға қызмет көрсететін параллельді Китсап жылдам паромдарында қосымша сапарларды қаржыландырды.

The ferry system has its origins in the "mosquito fleet", a collection of small steamer lines serving the Puget Sound area during the later part of the nineteenth century and early part of the 20th century. By the beginning of the 1930s, two lines remained: the Puget Sound Navigation Company (known as the Black Ball Line) and the Kitsap County Transportation Company. A strike in 1935 caused the KCTC to close, leaving only the Black Ball Line. Toward the end of the 1940s, the Black Ball Line wanted to increase its fares, to compensate for increased wage demands from the ferry workers' unions, but the state refused to allow this, and so the Black Ball Line shut down. In 1951, the state bought nearly all of Black Ball's ferry assets for $5 million (Black Ball retained five vessels of its fleet). The state government intended to run ferry service only until cross sound bridges could be built, but these were never approved and left the ferries as the only means of crossing for vehicles. The new system was operated by the Washington State Toll Bridge Authority, which ordered ten new vessels that could carry 60 to 100 vehicles. A set of revenue bonds were also issued to purchase the 16 vessels and 20 terminals of the Puget Sound Navigational Company for a total of $4.94 million. The ten initial routes were reduced to eight by the end of the year. A route between Port Townsend and Keystone on Whidbey Island was launched in June 1974 to replace a privately run service that had lost its franchise. During the COVID 19 pandemic, WSF reduced service on most routes and suspended trips to Sidney on the Anacortes–San Juan Islands route. The loss of workers who retired, transferred, or were fired during the pandemic caused delays and trip cancellations as service and ridership began to recover in 2021 and 2022, while vessel replacement also ran behind schedule. By early 2023, full levels of service were restored on four routes but remained limited across much of the system; the Sidney route is not expected to re enter service until 2030. Staffing issues, particularly among ship captains and mates, continue to prevent the full restoration of service on the Seattle–Bremerton and Fauntleroy–Vashon–Southworth routes. As mitigation for the delay in restoring the Seattle–Bremerton run's second vessel, WSF funded additional trips on the parallel Kitsap Fast Ferries that serves both terminals.