Еуразиялық қызылқарға (Pyrrhula pyrrhula) – қарғалар тұқымдасының кішкентай құсы. Түрдің сипаттамасы, тарихы және атауын біліңіз. Құстар туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі Еуразиялық бұқашақ, жалпы бұқашақ немесе бұқашақ (Pyrrhula pyrrhula) – қарға тұқымдасына (Fringillidae) жататын шағын сайрақ. Ағылшын тілінде сөйлейтін Еуропада оны жай ғана бұқашақ деп атайды, себебі осы құсқа алғаш рет бұқашақ деген ат берілген.
Species of bird
The Eurasian bullfinch, common bullfinch or bullfinch (Pyrrhula pyrrhula) is a small passerine bird in the finch family, Fringillidae. In Anglophone Europe it is known simply as the bullfinch, as it is the original bird to bear the name bullfinch.
Таксономия және жүйелеу
Еуразиялық бұқашақты 1758 жылы Линней өзінің "Systema Naturae" кітабының 10-шы басылымында Loxia pyrrhula есімді екі атаулы номенклатурасымен ресми түрде сипаттады. Қазір ол 1760 жылы француз зоологы Матурин Жак Бриссон енгізген Пиррула туысына жатады. Латынша pyrrhula сөзі грек тілінен алынған πυρρός (жалынды түсті құс, πυρρός – жалынды, πυρ – от: Пирра) деген сөзден шыққан, бұл Аристотель еске алған "құрт жейтін құс". Еуразиялық бұқашаққа латынша pyrrhula деген атауды 1555 жылы швейцариялық табиғат зерттеушісі Конрад Геснер өзінің "Historiae animalium" еңбегінде қолданған.
The Eurasian bullfinch was formally described in 1758 by Linnaeus in the 10th edition of his Systema Naturae under the binomial name Loxia pyrrhula. It is now placed in the genus Pyrrhula that was introduced in 1760 by the French zoologist Mathurin Jacques Brisson. The Latin word pyrrhula comes from the Greek πυρρός (a flame coloured bird, from πυρρός flame coloured, from πυρ fire : Pyrrha), a 'worm eating bird' that is mentioned by Aristotle. The Latin name pyrrhula for the Eurasian bullfinch had been used in 1555 by the Swiss naturalist Conrad Gesner in his Historiae animalium.
Кіші түрлер
Он түрге бөлінеді: Бұл жайлы құстың әнінде әуезді сыбызғылар бар, және ол көбінесе "қасіретті" деп сипатталады. Бұл Қызылқарғаның әдеттегі дауысы - тыныш, төмен, көңілсіз үнмен айтылатын "пиу" немесе "пу" дыбысы. Ән жақын арада ғана естіледі. Бұл - әлсіз, сықырлап, жұмсақ сыбызғылармен кезектесетін ән. Егер үйретілсе, Қызылқарғалар нақты әуендерді қайталауға үйренуі мүмкін.
Ten subspecies are recognised: The song of this unobtrusive bird contains fluted whistles, and is often described as 'mournful'. This Bullfinch's usual call is a quiet, low, melancholy whistled “peeu” or “pew.” The song is audible only at close range. It is a weak, scratchy warbling, alternating with soft whistles. Tamed bullfinches can be taught to repeat specific melodies.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл құс Еуропа және қоңыржай Азияда көбейеді. Ол негізінен қоныс тұрады, бірақ көптеген солтүстік құстар қыс айларында оңтүстікке қарай көшіп барады. Көбейту үшін аралас орман, оның ішінде кейбір қылқан жапырақты ағаштар, саябақтар мен бақтар қолайлы.
This bird breeds across Europe and temperate Asia. It is mainly resident, but many northern birds migrate further south in the winter. Mixed woodland with some conifers is favoured for breeding, including parkland and gardens.
Мінез-құлық және экология
Бұл түр көбелек шаруалау маусымынан тыс кезде үлкен топтаспайды, көбінесе жұп немесе отбасылық топ болып кездеседі.
This species does not form large flocks outside the breeding season, and is usually seen as a pair or family group.
Өсіру
Ұясын бұтада (көбінесе биіктігі мен ені төрт метрден асатын), толыққан ағаш және бұталы өсімдіктерде салады, 4-тен 7-ге дейін ақшыл көгілдін, қызыл қоңыр дақтармен өрнектелген жұмыртқалар туады. Бұл түр Passeriformes құстарында сперматозоидтары дөңгелек бас және тұмырлы акросомаға ие болуымен ерекшеленеді. Мамыр айының басынан шілде айының ортасына дейін маусымда 2-3 рет жұмыртқалайды. Ұялаудың сәттілігі сәуір-мамырдан маусым-шілде және тамызға қарай біртіндеп артады.
It builds its nest in a bush, (preferably more than four metres tall and wide), mature stands of scrub, or tree, laying four to seven pale blue eggs which are mottled with red brown. It is peculiar among the Passeriformes for having spermatozoa with a rounded head and a blunt acrosome. This species produces two or three broods per season, from early May to mid July. Nesting success increases progressively from April–May to June–July and August.
Тамақ және азықтандыру
Тамағы негізінен жеміс ағаштарының тұқымдары мен гүлқалқандары, бұл оны жеміс бақшаларында зиянды жәндікке айналдырады: Англияда ғасырлар бойы әрбір ауыл әрбір еуразиялық бұқашақты өлтіргені үшін сыйақы төлеген. Күзде және қыстың басында шаған мен доланаға басымдық береді. Егер оған арналған жабайы құс жамылғысы егілсе, биік қоршаулардың немесе орманның жанында қырыққанат, киноа және қарақұмық артықшылыққа ие.
The food is mainly seeds and buds of fruit trees, which can make it a pest in orchards: in England, for centuries every parish paid a bounty for every Eurasian bullfinch killed. Ash and hawthorn are favoured in autumn and early winter. If wild bird cover is planted for it, kale, quinoa and millet are preferred, next to tall hedges or woodland.