Кіріспе

Хаббс тұмсықты киті (Mesoplodon carlhubbsi) иктиолог Карл Хаббс тапқан кезде бастапқыда Эндрюс тұмсықты киті деп есептелген; алайда, ол жаңа түр екені анықталғанда оның құрметіне аталған. Бұл түрдің тістері тұқымға тән, бірақ оның ерекше белгілері – басындағы ақ "қақпақ" және кең таралған іздер. Бұл түр 31 жағаға шығу дережесінен, теңіздегі бірнеше кездесуден және 16-25 күнге дейін бақылауда ұсталған екі киттің байқалуынан белгілі.

Таксономия

1945 жылы америкалық белгілі ихтиолог Карл Ливитт Хаббс өзінің Ла-Холладағы (Калифорния штаты) Скриппс мұхиты зерттеу институтындағы кеңсесінің жанындағы толқындарда тірі табылған кит туралы сипаттама жариялады. Ол оны Эндрюстің тұмсықты киті (оған өте ұқсас түр, тек Оңтүстік жарты шарда ғана кездеседі) деп ойлады, бірақ Чикагоның Далалық мұражайында тұмсықты киттер жөніндегі сарапшы Джозеф Кертис Мур 1963 жылы оны жаңа түрге, Mesoplodon carlhubbsi-ге жіктеді және оны оның құрметіне атады.

Сипаттама

Хаббс бұрқырауықты киті (M. carlhubbsi) ашық түсті қарындық жағы мен орталық қарындық бөлігіне ие, ал арқасы ақтан орташа сұр түске дейін өтеді. Ересектің інежан әйелдерінде қанаттың арқалық беті жанындағы кеудеден сәл қараңғырақ болып келеді, ал артқы шетінде көріне бермейтін ақ дақ бар. Бірақ, бұл ақ дақ ересектің атасында жақсырақ байқалады. Ересектің ата M. carlhubbsi китінің басы ең ерекше белгісі – қара түсті, мұрын ұшында және үскіргіш тесігіне дейін табиғи ақ дақтары бар. Әйелдерде мұрын ұшы қалған басына қарағанда айқын ақшыл. Ата киттерде жамбас симфизінен шығып тұратын күшті жұп тістері де бар.

Халық саны мен таралуы

М. carlhubbsi Жапония және Солтүстік Американың Тынық мұхитының жағалауында кездеседі деп есептеледі. Солтүстік Америкадағы таралуы Сан-Диегодан Принс-Рупертке дейін созылады. Оңтүстік шекарасы белгісіз, ал солтүстік шекарасы Ванкувер аралы. Таралуы, су массасының ерекшеліктерімен тікелей байланысты емес, оның қоректенетін түрлерінің таралуына байланысты болуы мүмкін. M. carlhubbsi беткі су массаларына қарағанда ортаңғы және терең су массаларындағы қоректіктерін іздейді.

Мінез-құлық

М. carlhubbsi тұқымдасының асқазанында кальмардың тұмсықтары, балықтың отолиттері және балық сүйектері табылған. Олар Gonatus sp., Chauliodus macouni, Icichthys lockingtoni және Poromitra crassiceps түрлерімен қоректенеді. Зерттеушілер жаңа туған жануарлардың мөлшеріне, жүктілік мерзіміне және көптеген киттердегі ұрықтың өсуіне сүйене отырып, бала туудың жазда болатынын болжайды. 3 қазан күні 90 см ұзындықтағы ұрық табылған, оның туылмай тұрып шамамен 160 см-ге дейін өсуі мүмкін екендігі анықталды, бұл шамамен мамыр айының ортасында туғандығын көрсетеді. Қысқа мерзімге абақтыға алынған M. carlhubbsi-дің бірнеше акустикалық және басқа да мінез-құлықтық байқаулары жасалды. Бұл түрге тән кеуекті киттердің эхолокациялық импульсының стереотипті түрі (BW37V деп аталады), бірақ ол ешқандай байқаумен байланыстырылмаған, сондықтан бұл анықтама алдын ала деп есептеледі.

Қорғау

Кейде бұл түрді жапондық кит аулаушылар өлтіреді және Калифорния жағасында серуендеп жүзетін торларға түседі. Жақында Гавайиде жағаға шығып қалған жағдайлар тіркелді, бұл түрдің ашық мұхитты мекендеу теориясын қуаттайды. Қауіптерге балық аулау және су ресурстарын жинау, ластану және климаттың өзгеруі жатады. М. carlhubbsi кейде жапондық кит аулаушылар мен шағын киттерді аулауда кездеседі. Калифорния жағалауында серуендеп жүзетін желілерде кездейсоқ тұсаулар сирек кездеседі. Климаттың өзгеруі және ауқымды ауа райы М. carlhubbsi-ді мекенжайын өзгертуге мәжбүрлеуі мүмкін. Сонымен қатар, көптеген тұмсықты киттер сияқты, олар күрделі антропогендік шуларға, әсіресе теңіз сонары және сейсмикалық барлаудан туындаған шуларға осал болуы мүмкін.