Кіріспе

сүтқоректілер түрі

Пигмейлік тұмсықты кит (Mesoplodon peruvianus), сондай-ақ бандолеро тұмсықты кит, Перу тұмсықты кит және кіші тұмсықты кит деп те аталады, мезоплодонттардың ең кішісі және соңғы ашылған түрлердің бірі. Бастапқы жіктеме жасалғанға дейін, "Mesoplodon sp. A" деп белгіленген, белгісіз тұмсықты кит кем дегенде екі ондаған рет байқалған, және қазір олар осы түрмен бірдей деп саналады. Түр 1991 жылы Перуде 1976-1989 жылдар аралығында алынған он мысалдың негізінде ресми түрде сипатталды, оның ішінде типтік үлгі ретінде ересек еркек кит болды. 1955 жылы Перудегі Паракас жағасында құрлыққа шыққан бір кит (алғашқыда Эндрюстің тұмсықты киті деп саналған) кейіннен пигмейлік тұмсықты кит екені анықталды. 1987 жылдан бері осы түрдің тағы 40 мысалы байқалды, жалпы саны 65-ке жетті (2001 жылғы мәлімет бойынша).

Сипаттама

Киітдің денесі – осы туыстың едәуір дәстүрлі шпиндел тәрізді пішіні, бірақ құйрығы ерекше жуан. Бас бөлігі дөңгелектелген және қысқа тұмсыққа қарай еңкейеді. Еркектерде ауыз сызығы өте анық иілімді, ал тіс етінен екі тіс сәл шығып тұрады. Түсі әдетте үстінен қара сұр, ал астыңғы жағы, әсіресе төменгі жақ сүйегі, кеуде және кіндіктің артында ашық түсті болады. Еркектердің арқасында айқын ақ "шеврон" пішінді іздер болуы мүмкін. Бұл түрдің ересек дарақтарының ұзындығы шамамен 4 метр, ал туғанда шамамен 1,6 метрді құрайды. Бұл тұмсықты киіт Бажа Калифорния мен Перу арасындағы шығыс тропикалық Тынық мұхитында көрулер мен жағаға шығу арқылы тіркелген. Тағы да жағаға шығу оқиғалары Чилиде және Монтерей шығанағында (Салинас штатының жағажайында табылған 3,6 м (11,8 фут) ұрғашы киіт) және 1995, 2001 және 2012 жылдары Калифорния штатының Хумбольдт округінде жаңа үлгілер тіркелді, бұл түрдің ареалын солтүстікке және оңтүстікке қарай кеңейтеді. Тағы бір үлгі Жаңа Зеландияда жағаға шықты, бірақ бұл жағдай шектен шыққан жағдай деп есептеледі. Бұл киіттің топтық мінез-құлқы туралы көп мәлімет жоқ, бірақ шағын топтар байқалған. Асқазанның ішіндегілердің құрамы кем дегенде бір дарақтың балық жейтінін көрсетеді, бұл туыс әдетте жейтін кальмардан өзгеше. Бұл түр Перуде желілерге өте осал болуы мүмкін, себебі ғалымдар өте шағын үлгіде алты өлген ересек дарақты тапты.

Үлгілер

MNZ MM002142, Оаро көпірінен алынған, Кайкоураның оңтүстігінде, Жаңа Зеландия, 19 қазан 1993 ж.