Кіріспе

Жапонияның бұрынғы провинциясы

Шима провинциясы (志摩国) – Жапонияның қазіргі Мие префектурасының оңтүстік-шығыс бөлігіндегі жартыаралдан тұратын провинция. Оның қысқартылған атауы Шишу (志州) болған. Шима батысында Исе провинциясымен, ал солтүстігінде, шығысында және оңтүстігінде Исе шығанағымен шектесетін. Бұл аймақ шамамен қазіргі Шима және Тоба қалаларымен сәйкес келеді. Шима Токайдо провинцияларының бірі саналады және барлық провинциялардың арасында ең кішісі болған. Енгишики жіктеу жүйесінде Шима астанадан алыстығы бойынша "қарапайым ел" (下国) және "жақын ел" (近国) деп жіктеліп, екінші санатқа жатқан.

Тарих

Шима Исе провинциясының автономды ауданы болды, ол өркендеген балық шаруашылығы айманы ретінде белгілі болды. Нара дәуірінде ауданның билеушілері императорға жыл сайын балық және жәдітегі сыйлықтарын беруге жауапты болды. Ол 7-ші ғасырдың соңында немесе 8-ші ғасырдың басында Исе провинциясынан бөлінді. Асука және Нара дәуірлерінде Такахаси кланы үстемдік құрды. Шима провинциясының өңделетін жері өте аз болғандықтан, Исе провинциясының күріш егістік жерлерінің, сондай-ақ Микава және Овари провинцияларының бір бөлігі Шима провинциясының салық кірісінің бір бөлігі ретінде қарастырылды, осы аймақтың астанасын, киелі орындарын және храмдарын күтіп ұстау үшін. Провинциялық астананың нақты орны белгісіз, бірақ дәстүрлі түрде Агода орналасқан деп есептеледі, қазіргі уақытта Шима қаласының бір бөлігі, онда Шима провинциясының Кокубун-дзи қираған жерлері табылды. Провинцияның Ісінномиясы – Изава-но Мия (伊雑宮), Исе Ұлы киелі орындарының бір бөлігі болып табылатын қосалқы киелі орын. Камакура кезеңінде Шима Ходзё кланының бақылауына көшті, содан кейін Муромачи кезеңінің көп бөлігінде Китабатакэ кланы билік етті. Алайда, Куки кланы, бастапқыда Исе шығанағындағы Тоба қамалында орналасқан қарақшылар, Сенгоку кезеңінің соңына қарай жағалау аймақтарының көп бөлігін бақылады. Оама Кагетака да 16-шы ғасырда Шима провинциясының Исе шығанағы аймағында қарақшылықпен айналысты. Токугава сёгунатының құрылуымен Куки Моритака Тобаның даймёсы болып бекітілді, бастапқыда 35 000 коку кіріспен, ал оның ұлы Куки Хисатака басқарған кезде 55 000 кокуға дейін өсті, ол Сетцу провинциясындағы Санда доменіне ауыстырылды. Кукилер 1680 жылға дейін Тобаны басқарған тозама Найто кланымен алмастырылды. Домен бір жылға сёгунаттың тікелей бақылауындағы тенрё мәртебесіне қайта оралды. Содан кейін ол Дой (1681–1691), Огю Мацудайра (1691–1710), Итакура (1710–1717) және Тода Мацудайра (1717–1725) кландарының бақылауына көшті, соңында 1725–1871 жылдар аралығында Инагаки кланының билігіне көшті, және Мейдзи реформасына дейін осылай қалды. Босин соғысы кезінде Инагаки Нагаюки сёгунатқа адал болды, нәтижесінде Мейдзи үкіметі оған ауыр айыппұл салып, зейнетке шығуға мәжбүр етті. Оның ұлы Инагаки Нагахиро домендік губернатор болды, ал 1871 жылдың шілдесінде хандық жүйе жойылғаннан кейін Тоба домені "Тоба префектурасы" атанды, ол 1871 жылдың қарашасында бұрынғы Исе провинциясының қысқа ғұмырлы "Ватараи префектурасымен" біріктірілді, кейіннен Мие префектурасының бір бөлігіне айналды.