Жапонияда 1863-64 ж. болған Шиноносеки соғысы: Батыс елдерінің (Ұлыбритания, Франция, Нидерланды, АҚШ) Чосю феодалдық кланымен қақтығысы. Теңіз шайқастары, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапония мен Батыс елдері арасындағы 1863–1864 жылдардағы әскери қақтығыстар сериясы.
Series of military engagements in 1863–1864 between Japan and Western Powers
Шимоносеки науқаны (下関戦争/馬関戦争) – 1863 және 1864 жылдары Ұлыбритания, Франция, Нидерланды және АҚШ-тың біріккен теңіз күштерінің Жапонияның Чошу феодалдық доменіне қарсы Шимоносеки бұғазын бақылау үшін Жапонияның Шимоносеки жағалауында күрес жүргізген әскери қақтығыстар сериясы.
The Shimonoseki campaign (下関戦争/馬関戦争) was a series of military engagements in 1863 and 1864, fought to control the Shimonoseki Straits of Japan by joint naval forces from the United Kingdom, France, the Netherlands, and the United States, against the Japanese feudal domain of Chōshū, which took place off and on the coast of Shimonoseki, Japan.
Өмірбаян
Токугава шогунатының бейбіт ынтымақ атмосферасын орнатуға жасаған күш-жігеріне қарамастан, көптеген феодалдық даймёлар шогунаттың сыртқы саудаға ашық есік саясатына қатты наразылық білдірді. Еуропалық және американдық ықпалға қарсылық білдірген император Комэй ғасырлар бойғы императорлық дәстүрді бұзып, мемлекеттік мәселелерге белсенді араласа бастады және 1863 жылдың 11 наурызы мен 11 сәуірінде «Барбариялықтарды қуу туралы жарлық» (攘夷実行の勅命 – Jōi jikkō no chokumei) шығарды. Чошю кланы, даймё Мори Такачика басшылығымен, дәстүрлі жапон күнтізбесі бойынша 5-ші айдың 10-шы күнінен кейін барлық шетелдіктерді елден шығаруға кірісті. Мори шогунатқа ашық түрде қарсы шығып, Симоносеки бұғазынан өтетін барлық шетелдік кемелерге ескертусіз оқ атуға бұйрық берді. Бұл 600 метрлік стратегиялық, бірақ қауіпті су жолы Хонсю және Кюсю аралдарын бөліп, Ішкі теңізді Жапон теңізімен байланыстырады. Симоносеки бұғазындағы жағдайдың ушығуына дейін шетелдік дипломаттар мен әскери сарапшылар, әсіресе АҚШ-тың Жапониядағы өкілі Роберт Пруин және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің капитаны Дэвид Макдугал, Жапониядағы жағдайдың қиын екенін сезген. Макдугал 1863 жылдың 12 маусымында Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Гидеон Уэллске жазған хатында: «Басым пікір бойынша, Жапония үкіметі революция алдында тұр, оның басты мақсаты – шетелдіктерді қуу» деп жазды.
Despite efforts of appeasement by the Tokugawa shogunate to establish an atmosphere of peaceful solidarity, many feudal daimyōs remained bitterly resentful of the shogunate's open door policy to foreign trade. Belligerent opposition to European and American influence erupted into open conflict when the Emperor Kōmei, breaking with centuries of imperial tradition, began to take an active role in matters of state and issued on March 11 and April 11, 1863, his "Order to expel barbarians" (攘夷実行の勅命 – Jōi jikkō no chokumei). The Chōshū clan, under the daimyō Mōri Takachika, began to take action to expel all foreigners after the deadline of the 10th day of the 5th month, according to the traditional Japanese calendar. Openly defying the shogunate, Mōri ordered his forces to fire without warning on all foreign ships traversing Shimonoseki Strait. This strategic but treacherous 600 meter waterway separates the islands of Honshū and Kyūshū and provides a passage connecting the Inland Sea with the Sea of Japan. Even before tensions escalated in Shimonoseki Strait, foreign diplomats and military experts, notably U. S. Minister to Japan Robert Pruyn and U. S. Navy Captain David McDougal had been aware of the precarious state of affairs in Japan. McDougal wrote a letter to the Secretary of the Navy, Gideon Welles, dated June 12, 1863, stating, "General opinion is that the government of Japan is on the eve of revolution, the principal object of which is the expulsion of foreigners."
"Патшаға құрмет көрсетіп, варварларды қуып жіберіңдер!"
Чошю кланы көбінесе зеңбіректермен, яғни ядролармен атуға арналған ескірген қарулармен жабдықталған еді, бірақ сонымен қатар АҚШ Жапонияға сыйға берген бес Дальгрен зеңбірегі және американдық құрылыстағы үш бу кемесі де болды: алты зеңбірегі бар «Дэниел Вебстер» бригі, он зеңбірегі бар «Ланрик» немесе «Косей» бригі және төрт зеңбірегі бар «Лансфилд» немесе «Кошин» кемесі. Бірінші шабуыл 1863 жылдың 25 маусымында, императордың «шетелдіктерді қуу туралы» жарлығы күшіне енгеннен кейін көп ұзамай болды. Капитан Саймон Купер басқаратын АҚШ-тың «SS Pembroke» сауда кемесі Шимоносеки бұғазының сыртында аялдап тұрғанда, көтерілісшілерге тиесілі екі еуропалық соғыс кемесі оны тоқтатты және оқ атты. Бір жау кемесінің экипажы америкалық теңізшілерді қатты да алаңдатарлық айқаймен мазақтады: «Императорды құрметтеңіз және шетелдіктерді қуғыннан шығарыңыз!» (尊皇攘夷 sonnō jōi). Ұдайы зеңбірек оқтарының астында «Пемброк» кемесі жолға шығып, Бунго бұғазы арқылы аз ғана зақыммен және жандар жоғалмай құтылуға үлкерді. Шанхайға келгеннен кейін Купер шабуыл туралы есепті Жапониядағы Йокогамадағы АҚШ консулдығына жіберді. Келесі күні француздық әскери-диспетчерлік бу кемесі «Kien Chan» да бұғаздың сыртында аялдап тұрғанда, Шимоносекиді қоршаған тік жарлардағы көтерілісші жапон артиллериясы оған оқ атты. «Киен Чан» кемесінің қозғалтқышы зақымдалып, ашық теңізге қашып құтылуға үлкермес бұрын төрт адам қаза тапты. 11 шілдеде «Киен Чан» экипажының ескертулеріне қарамастан, 16 зеңбірегі бар голландтық «Медуза» соғыс кемесі Шимоносеки бұғазына кірді. Оның капитаны, капитан Франсуа де Касемброт, Лорд Мори Такачиканың кемесіне оқ атуға батылы келмейтініне сенімді болды, өйткені кемесінің күші зор еді және Голландия мен Жапония арасындағы қарым-қатынас ұзақ жылдардан бері жақсы болып келген. Алайда Мори солай істеді, «Медузаны» отыздан астам снарядпен ұрып, тоғыз теңізшіні өлтірді немесе жарақаттады. Де Касемброт жауап беріп, көтерілісшілердің оқтарынан қашып, толық жылдамдықпен жүгірді, кемеде болған Голландияның бас консулының өміріне қауіп төндіре ме деп қорқып. Ұзақ уақыт өтпей, жапондық әскербасы Жапонияда консулдығы бар көптеген елдердің туларына оқ атқан.
The Chōshū clan was equipped with mostly antiquated cannons firing cannonballs, but also some modern armament, such as five Dahlgren guns, which had been presented to Japan by the United States, and three steam warships of American construction: the bark Daniel Webster of six guns, the brig Lanrick, or Kosei, with ten guns, and the steamer Lancefield, or Koshin, of four guns. The first attack occurred on June 25, 1863, soon after the Imperial "Order to expel barbarians" came into effect. The U. S. merchant steamer SS Pembroke, under Captain Simon Cooper, was riding at anchor outside Shimonoseki Strait when it was intercepted and fired upon by two European built warships belonging to the rebel forces. The crew of one enemy vessel taunted the frantic American seamen with a loud and unnerving cry: "Revere the Emperor and expel the barbarians!" (尊皇攘夷 sonnō jōi). Under incessant cannon fire, Pembroke managed to get underway and escape through the adjacent Bungo Strait with only slight damage and no casualties. Upon arrival in Shanghai, Cooper filed a report of the attack and dispatched it to the U. S. Consulate in Yokohama, Japan. The next day, the French naval dispatch steamer Kien Chan was also riding at anchor outside the strait, when rebel Japanese artillery atop the bluffs surrounding Shimonoseki opened fire on her. Kien Chan sustained damage to its engine and suffered four casualties before escaping to the open ocean. On July 11, despite warnings from the crew of the Kien Chan, the 16 gun Dutch warship Medusa cruised into Shimonoseki Strait. Her skipper, Captain François de Casembroot, was convinced that Lord Mōri Takachika would not dare fire on his vessel due to the strength of his ship and longstanding relations between the Netherlands and Japan. However, Mōri did just that, pounding Medusa with more than thirty shells and killing or wounding nine seamen. De Casembroot returned fire and ran the rebel gauntlet at full speed, fearful of endangering the life of the Dutch Consul General, who was on board. Within a short time, the Japanese warlord had managed to fire on the flags of most of the nations with consulates in Japan.
Шимоносеки тұйық жолындағы шайқас
1863 жылдың 16 шілдесі күні, министр Пруйннің санкциясымен, Пемброкке жасалған шабуылға шапшаң жауап ретінде, капитан Макдугал басқаратын АҚШ фрегаты "Уайоминг" теңізге шығып, АҚШ-та салынған, бірақ нашар жабдықталған жергілікті флотпен шамамен екі сағат бойы жеке күшпен шайқасты. Макдугал жаудың екі кемесін батырып, үшіншісіне ауыр зақым келтірді, сондай-ақ шамамен қырық жапондыққа шығын келтірді. "Уайоминг" кемесі де елеулі зақымдарға ұшырады, төрт экипаж мерт болды, жеті адам жарақат алды, ал біреуі кейіннен алған жарақатынан көз жұмды. "Уайоминг" батырған екі жапондық пароход 1864 жылы Чошу арқылы қайтадан судан көтеріліп, Хаги портына қосылды.
In the morning of July 16, 1863, under sanction by Minister Pruyn, in an apparent swift response to the attack on the Pembroke, the U. S. frigate USS Wyoming, under Captain McDougal, sailed into the strait and single handedly engaged the U. S. built but poorly manned local fleet for almost two hours before withdrawing. McDougal sank two enemy vessels and severely damaged another one, along with inflicting some forty Japanese casualties. The Wyoming suffered a significant amount of damage, with four crew dead and seven wounded, one later dying of his injuries. The two Japanese steamers sunk by the Wyoming were raised again by Chōshū in 1864 and attached to the harbor of Hagi.
Бірінші шайқас, 1863 жылдың 20 шілдесі
Макдугалдың келісімінен кейін, 20 шілдеде француз флоты олардың сауда кемесіне жасалған шабуылға жауап ретінде әрекет етті. Француз күштеріне теңізшілер мен екі әскери кеме кірді: "Танкред" авизосы және адмиралдың флагманы "Семирамис". Капитан Бенджамин Жорес басшылығымен 250 адамнан тұратын күш Шимоносекиге еніп, бір артиллериялық бекініспен қатар шағын қаланы да қиратты. Бұл әрекетке Францияның Жапониядағы толық өкілеттігі бар өкілі Густав Дюшен де Беллькур қолдау көрсетті, бірақ француз үкіметі, хабардар болғаннан кейін, Жапониядағы өкілдерінің осындай агрессивті қадамдар жасағаны үшін қатты сынға алды, себебі Францияның әлемнің басқа аймақтарында орындалуға тиіс маңызды әскери міндеттемелері болды және Жапониядағы қақтығысқа жол бере алмайтын еді. Дюшен де Беллькур 1864 жылы лауазымынан алынды. Жореске де шогонат оның шетелдік күштерге қарсы осындай шешуші қадамдар жасағаны үшін алғыс айтты және арнайы ту марапаттады.
On the heels of McDougal's engagement, on July 20, the French Navy retaliated for the attack on their merchant ship. The French force consisted of marines and two warships, the aviso Tancrède and the Admiral's flagship, Sémiramis. With 250 men, under Captain Benjamin Jaurès, they swept into Shimonoseki and destroyed a small town, together with at least one artillery emplacement. The intervention was supported by the French plenipotentiary in Japan, Gustave Duchesne de Bellecourt, but the French government, once informed, strongly criticized their representatives in Japan for taking such bellicose steps, for the reason that France had much more important military commitments to honour in other parts of the world, and could not afford a conflict in Japan. Duchesne de Bellecourt would be relieved from his position in 1864. Jaurès was also congratulated by the shogunate for taking such decisive steps against anti foreign forces, and was awarded a special banner.
Дипломатиялық келіссөздер
Осы арада америкалықтар, француздар, британдықтар және голландтар Ішкі теңізге өтуді қайта ашу үшін дипломатиялық арналарды белсенді түрде ашты. Айлар созылды, ал қиын жағдайдың шешімі көрінбей жатты. 1864 жылдың мамыр айында түрлі жауырыққан жапондық топтар мыңдаған долларлық шетелдік мүлікті – үйлерді, шіркеулерді және кемелерді қиратты. Бұл салдарынан Эдодағы АҚШ елшілігі де зардап шекті, онда министр Роберт Пруйн орналасқан еді. 1864 жылдың бірінші жартысында Шимоносеки бұғазы шетелдік кемелер үшін жабық болғандықтан, соғыс қаупі мен әңгімелер ауада қалықты, ал дипломатиялық күш-жігері нәтижесіз аяқталды. Содан кейін Жапониядағы британдық министр, сэр Резерфорд Алкок, американдық министр Роберт Пруйн және голландтық министр Дирк де Графф ван Полсбрук сияқты келісімшарт әріптестерімен Мориге қарсы бірлескен әскери шабуыл мүмкіндігін талқылады. Олар көп ұзамай күш көрсетуге бірлесіп дайындық бастады. Жапондықтардың күдікті назарында он бес британдық соғыс кемесі төрт голландтық кемесімен бірге тізілді, ал Гонконгтан келген британдық полк әскери күшін арттырды. Француздар теңіз күштерінің барынша азын сақтап, күштерінің көп бөлігін Мексикада император Максимилианның тұрақсыз режимін қолдауға жұмсады. Азамат соғысына қатысқан АҚШ одақтастарына дипломатиялық және минималды әскери көмек көрсетумен шектелді. Осы уақытта Мори келіссөздерді прокрастинациялап, одақтастардың талаптарына жауап беру үшін қосымша уақыт сұрады, бұл келісім күштері үшін қабылдауға болмайтын жауап болды. Одақтастар біріккен әрекет жасау уақыты келді деп шешті. Келісім күштерінің қарсы шараларына қарамастан, 1864 жылдың шілдесінде тағы бір шабуыл болды, көтерілісшілер күштері көмір мен су алу үшін портына кіргеннен кейін АҚШ-тың «Монитор» бу кемесіне оқ атты. Бұл одан әрі ашуды тудырды, тіпті британдық эскадрилья Мориге көпұлттық ультиматум жібергеннен кейін де, бұғаз ашылмаса әскери күш қолданылатынын ескертті.
Meanwhile, the Americans, French, British and Dutch feverishly opened diplomatic channels to negotiate the reopening of the passage to the Inland Sea. Months dragged by with no end in sight to the growing dilemma. By May 1864, various bellicose Japanese factions had destroyed thousands of dollars in foreign property, including homes, churches and shipping. This wanton destruction included the U. S. Legation in Edo, which housed Minister Robert Pruyn. Throughout the first half of 1864, as Shimonoseki Strait remained closed to foreign shipping, threats and rumors of war hung in the air, while diplomatic efforts remained deadlocked. Then the British Minister to Japan, Sir Rutherford Alcock, discussed with his treaty counterparts such as American Minister Robert Pruyn and Dutch Minister Dirk de Graeff van Polsbroek, the feasibility of a joint military strike against Mōri. They were soon making preparations for a combined show of force. Under the wary eyes of the Japanese, fifteen British warships rode anchor alongside four Dutch vessels, while a British regiment from Hong Kong augmented their display of military might. The French maintained a minimal naval presence, with the bulk of their forces in Mexico trying to bolster Emperor Maximilian's unstable regime. The U. S., engaged in its Civil War, limited itself to demonstrate diplomatic and minimal military support for the allies. In the meantime, Mōri procrastinated in negotiations by requesting additional time to respond to the Allied demands, a response unacceptable to the treaty powers. The allies decided that the time for united action had arrived. Despite retaliatory action from the treaty powers, another attack occurred in July 1864 when the rebel forces fired upon the U. S. steamer Monitor after she entered a harbor for coal and water. This provoked further outrage, even after a British squadron delivered a multi national ultimatum to Mōri, threatening military force if the strait was not opened.
Соңғы шайқас, 1864 жылдың 5-6 қыркүйегі
1864 жылдың 17 тамызында тоғыз британдық кемеден (Conqueror, Tartar, Leopard, Barrosa, Perseus, Argus, Coquette және Bouncer), төрт голландтық кемеден (Djambi, Metalen Kruis, Medusa және Amsterdam) және үш француздық кемеден (Tancrède, Sémiramis және Dupleix) құралған эскадрилья, 2000 сарбаз, теңізші және матроспен бірге, Корольдік теңіз күштерінің адмиралы сэр Август Леопольд Купердің басшылығымен Йокохамадан Шимоносеки бұғазын ашу үшін жолға шықты. АҚШ жалдаған «Та Кианг» кемесі операцияға қолдау көрсету мақсатында сүйемелдеді. 5 және 6 қыркүйекте болған екі күндік шайқас бұрынғы әрекеттерге көмектеспеген нәрсені істеді; ол Чошу доменінің Батыс державаларына қарсы соғыс жүргізу мүмкіндігін жойды. Халықаралық флоттың оттық күшіне тең келе алмағандықтан және жарақат алғандар саны артып келе жатқандықтан, Такасуги Шинсаку төрт Батыс державасымен бейбітшілік туралы келіссөздер жүргізді, ал Чошу күштері 1864 жылдың 8 қыркүйегінде екі күннен кейін капитуляциялады. Одақтас әскерлерінен 72 адам қаза тапты немесе жараланды; алайда Эрнест Сатов британдықтардан 8 адамның қаза тапқанын және 30 адамның жараланғанын, сондай-ақ екі британдық кеменің зақымданғанын хабарлады. Шайқас туралы толық мәліметтер Эрнест Сатовтың «Жапониядағы дипломат» кітабында келтірілген. Сатов британдық адмирал Август Купердің жас аудармашысы ретінде капитан J. H. I. Александр басқарған британдық флагмандық кемесі HMS Euryalus-та болды. Бұл сонымен қатар Дункан Гордон Бойестің он жеті жасында Виктория кресімен (VC) марапатталған шайқасы болды. Сатов Бойестің «өте жас үшін өте батыл мінез-құлқы үшін» марапат алғанын айтты. Шимоносекидегі тағы бір VC иегері Томас Прайд болды, ал үшіншісі медальді алған алғашқы америкалық Уильям Сили еді. Де Касемброт оқиғалар туралы «Жапония суларындағы Де Медуза» атты еңбегінде, 1863 және 1864 жылдары жазды. Соғысты тоқтату туралы келісімге қол қойылғаннан кейін АҚШ министрі Пруин келіссөздер жүргізген қатаң келісімде жапондықтардан 3 миллион доллар өтемақы төленуі көзделді, бұл сома сол кездегі шамамен 30 бу кемесінің құнына тең болатын. Токугава сёгунаты мұндай соманы төлей алмады, және бұл сәтсіздік жапон порттарын ашу үшін шетелдік қысымның себебіне айналды; Жапония үш миллион пиастр өтемақы төлеу немесе Ішкі теңізде тағы бір порт ашу арасында таңдау жасауға мәжбүр болды. Хиого порты шетелдік саудаға ашылды, ал кедендік тарифтер біркелкі 5%-ға дейін төмендетілді. 1883 жылы, алғашқы шайқастан кейін 20 жыл өткен соң, Америка Құрама Штаттары Жапонияға өтемақы төлемінің өзінің үлесін білдіретін 750 000 долларды қайтарды.
On August 17, 1864, a squadron consisting of nine British (, Conqueror, Tartar, Leopard, Barrosa, Perseus, Argus, Coquette, and Bouncer), four Dutch (Djambi, Metalen Kruis, Medusa, and Amsterdam), and three French warships (Tancrède, Sémiramis, and Dupleix), together with 2,000 soldiers, marines and sailors, all under the command of Admiral Sir Augustus Leopold Kuper of the Royal Navy, steamed out of Yokohama to open Shimonoseki Strait. The U. S. chartered steamer Ta Kiang accompanied the operation in a token show of support. The two day battle that followed on September 5 and 6 did what the previous operations could not; it destroyed the Chōshū Domain's ability to wage war on the Western powers. Unable to match the firepower of the international fleet, and amid mounting casualties, Takasugi Shinsaku negotiated peace with the four Western powers and Chōshū forces finally surrendered two days later on September 8, 1864. Allied casualties included 72 killed or wounded; although Ernest Satow describes only 8 killed and 30 wounded for the British and two damaged British ships. A full account of the battle is contained in Ernest Satow's A Diplomat in Japan. Satow was present as a young interpreter for the British admiral, Augustus Kuper on the British flagship HMS Euryalus, commanded by Captain J. H. I. Alexander. It was also the action at which Duncan Gordon Boyes won his Victoria Cross (VC) at the age of seventeen. Satow described Boyes as receiving the award "for conduct very plucky in one so young." Another VC winner at Shimonoseki was Thomas Pride, and the third was the first American to win the medal, William Seeley. De Casembroot wrote his account of the events in De Medusa in de wateren van Japan, in 1863 en 1864. The stringent accord, drawn up in the wake of the ceasefire and negotiated by U. S. Minister Pruyn, included an indemnity of $3,000,000 from the Japanese, an amount equivalent to the cost of about 30 steamships at that time. The Tokugawa shogunate proved unable to pay such an amount, and this failure became the basis of further foreign pressure to open Japanese ports; Japan was forced to choose between paying compensation of three million piastres and opening another port on the Inland Sea. The harbor of Hyōgo was opened to foreign trade, and customs tariffs were lowered uniformly to 5%. In 1883, twenty years after the first battle to reopen the strait, the United States quietly returned $750,000 to Japan, which represented its share of the reparation payment.
Салдары
Шетелдік интервенциялардан кейін шогун үкіметі Чошюға қарсы жазалау экспедициясын, яғни Бірінші Чошю экспедициясын дайындауды да бастады. Бұл экспедицияның мақсаты 1864 жылы Киотода шогун әскерлеріне шабуыл жасаған Чошю күштерінің Кинмон оқиғасы үшін жаза беру болды. Бірақ, төңкеріс көшбасшыларының өлім жазасын орындау туралы келісімге қол жеткізілген соң экспедиция тоқтатылды. Осы шаралармен бір уақытта, британдық Корольдік теңіз күштері Сацума самурайларымен Кагосима қаласын бомбалау кезінде қақтығысқа түсті, бұл 1863 және 1864 жылдардағы жапон қақтығысының бірнеше эпизодтарының бірі болды.
Right after the foreign interventions, the Shogunal government also launched its own preparations for a punitive expedition against Chōshū, the First Chōshū expedition. The expedition was aimed at punishing the 1864 Kinmon incident in which Chōshū forces attacked Shogunal forces in Kyoto. The expedition was however cancelled after a compromise was brokered, involving the beheading of the leaders of the rebellion. At the same time as this campaign, the British Royal Navy engaged Satsuma samurai at the Bombardment of Kagoshima, one of the several engagements of the Japanese conflict of 1863 and 1864.
Тарихи маңызы
XIX ғасырда Азия, Африка және басқа да аймақтарда Еуропа елдері жүргізген ұсақ қақтығыстарға ұқсас, Жапониядағы жағдай империализмде кең таралған құрал – «канонерлік дипломатияның» нақты мысалы болып көрінді. Сыртқы ықпалға деген ащы наразылық Чошу кланына өз үкіметіне қарсы әскери провокациялар жасауға негіз берді. АҚШ-та Азамат соғысы қызып тұрған кезде, президент Авраам Линкольннің үкіметі әлем елдері әлсіздік пен ұдайы шешім қабылдамау белгілерін іздеп, мұқият бақылап отырды. «Уайоминг» кемесінің іс-қимылы Жапониямен жасалған шарттарды күштеп сақтаған алғашқы шетелдік кеме болды. Бұл факт, оқиғалардың АҚШ-ты шетел соғысына тартуы мүмкін екендігімен бірге, Шимоносеки шайқасын маңызды шайқасқа айналдырды. Шимоносеки бұғазындағы шайқастар Еуропа елдері тарихында маңызды орын алмағанмен, оқиғаның қызықты тұсы – жапондықтардың тапқырлығы болды. Жапондықтар бұрын ешқашан бумен жүретін кеме көрген емес, мұндай кемелерді коммодор Перри Жапонияға келгенге дейін, яғни он жыл бұрын ғана танысты. Бірақ олар осы қысқа мерзім ішінде үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 2004 жылы Шимоносеки қалалық әкімдігі Жапония тарихындағы бомбалаудың маңыздылығын еске алып, Чошу кланы қолданған қарулардың бірнеше толық көшірмелерін орнатты. Көшірмелер қуыс болаттан жасалған, монета салып қосылған дыбыс эффектілері мен қарудан шығатын түтінмен жабдықталған.
Closely resembling the series of little conflicts fought by the European powers in Asia, Africa and elsewhere during the nineteenth century, the troubles in Japan seemed to exemplify their gunboat diplomacy, a prevalent tool in imperialism. Bitter resentment against foreign influence made the Chōshū clan feel justified in engaging in acts of military provocation in defiance of their own government. While it was bitterly embroiled in the American Civil War, President Abraham Lincoln's government was carefully watched by the world for signs of weakness and indecision. The actions of USS Wyoming made it the first foreign warship to offensively uphold treaty rights with Japan; this fact coupled with the possibility that the events would mire the U. S. in a foreign war made the battle of Shimonoseki a significant engagement. While the battles of Shimonoseki Strait were mere footnotes in the histories of the European powers, an interesting aspect of the affair was the resourcefulness displayed by the Japanese. The feudal Japanese had not set eyes on a steam powered ship until Commodore Perry's arrival only a decade before USS Wyomings battle. Yet they had rapidly advanced in such a short period of time. The Shimonoseki city government in 2004, in recognition of the importance of the bombardment in Japanese history, placed several life size replicas of the guns used by Chōshū. The replicas are made of hollow steel and include coin operated sound effects and smoke from the barrels.