Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Плесли – Дербишир және Ноттингемширде орналасқан ауыл және азаматтық округ. Ол Честерфилд пен Мэнсфилдтің арасында, Дербиширдегі Болсовердің оңтүстік-шығысында, Англияда және Ноттингемширдегі Мэнсфилдтің солтүстік-батысында жатыр. Бұл аймақтағы округ шекарасын құрайтын Меден өзені ауылдан өтеді. Ауылдың көп бөлігі Дербиширдегі Болсовер ауданында орналасқан және сол аттас азаматтық округты құрайды. 2011 жылғы халық санауы бойынша осы азаматтық округтің халқы 2305 адамды құрады. Ноттингемширге қарасты бөлігі Мэнсфилд ауданында орналасқан және округқа енбеген. Плесли, Глэпвелл округының бір бөлігі болған кезде, "Domesday" кітабында есімдері тілмеленбеген.
Pleasley is a village and civil parish with parts in both Derbyshire and Nottinghamshire. It lies between Chesterfield and Mansfield, south east of Bolsover, Derbyshire, England and north west of Mansfield, Nottinghamshire. The River Meden, which forms the county boundary in this area, runs through the village. The bulk of the village is in the Derbyshire district of Bolsover, and constitutes a civil parish of the same name. The population of this civil parish at the 2011 Census was 2,305. The part in Nottinghamshire is in the district of Mansfield and is unparished. Pleasley is not mentioned in Domesday when it was part of Glapwell parish.
Ғимараттар
Қасиетті Михаил шіркеуі тікбұрышты құмтастан салынған және 12 ғасырға дейін салынған деп саналады, себебі оның құрамында 12 ғасырға тән ғибадатхана аркасы мен қадірлі су шамы бар. Сондай-ақ, 13 және 14 ғасырларға тән ерекшеліктері де бар, ал 19 ғасырда Уэльс тақтасымен қайта жабылғанда маңызды жөндеу жұмыстары жүргізілгенін көрсететін дәлелдер бар. Осы кезде ғибадатхананың оңтүстік жағына жаңа терезе орнатылды. Мінбар Дерби соборынан әкелінген, ал 1662 жылғы жазуы бар екінші қадірлі су шамы да бар. Бұл ғимарат II* санаттағы ескертулі құрылыс. Ол округ шекарасын және ежелгі Шервуд орманының шекарасын белгілейтін Меден өзеніне жақын орналасқан.
The parish church of St. Michael is built of squared sandstone and is believed to originate from the 12th century, as it includes a 12th century chancel arch and font. There are also features from the 13th and 14th century, and evidence of significant restoration in the 19th century, when it was re roofed in Welsh slate. A new south window was fitted in the chancel at this time. The pulpit came from Derby Cathedral , and there is a second font, which carries the date 1662. The building is a grade II* listed structure. It is situated close to the River Meden which marks the county boundary and also the boundary of the ancient Sherwood Forest.
Өнеркәсіп
Джордж Ситвелл, темір өндіруші, жергілікті темір кенішін қазып, Плеслиде он жетінші ғасырда пеш, балқыту пеші және қуатты аралар салды. Плесли 100 жылдан астам уақыт бойы көмір өндіруші ауыл болды. 1872 жылы Stanton Ironworks Company компаниясы кен пайдалану құқығын жалға алды, ал көп ұзамай Плесли кенішінің шахтасын салу жұмыстары басталды. Стэнтон компаниясы 1946 жылға дейін оны пайдаланды, содан кейін 1983 жылы жабылғанға дейін Ұлттық көмір кеңесі басқарды. Кеніш жұмысшыларының бір бөлігі жақын орналасқан Ширебрук кенішіне ауыстырылды, онда қолжетімді қалған жер асты көмір қоры қазылып алынды. Кеніш ішінара бұзылды, бірақ бұзу кезінде шахта тік бұрандалары осындай механизмдердің жалғыз жұбы екені анықталды. Бұрынғы кеніш қазір мұражай болып табылады. Кен қалыптары үлкен көлдерімен, велосипед және жаяу серуендеу жолдарымен толыққан табиғи қорыққа айналды. Плесли, жалпы алғанда, екі графтыққа созылып жатыр, ескі көмір кеніші ескі ауыл орталығынан жоғарыда, ал аңғардағы ірі ескі тоқыма фабрикалары оның тарихи негізгі өнеркәсіптері болды, сонымен қатар шаруашылық та дамыды. Плеслиге екі теміржол станциясы – Плесли Шығысы және Плесли Батысы қызмет көрсетті. Екі станция да, олар арқылы өтетін теміржолдар да жабылды, ал ең жақын теміржол станциялары қазір Мансфилд пен Ширебрукте орналасқан.
George Sitwell, ironmaster, mined iron locally and at Pleasley built a furnace, a forge and power saws in the seventeenth century. Pleasley was a coal mining village for over 100 years. The Stanton Ironworks Company leased the mineral rights in 1872, and work on building the shaft for Pleasley Colliery began soon afterwards. Stanton's continued to operate it until nationalisation in 1946, after which it was run by the National Coal Board until it closed in 1983, with some of the workforce transferring to nearby Shirebrook colliery from where the accessible remaining underground coal reserves were mined. The mine was partly demolished but during the demolition it was realised that the pit winding engines were the only pair of such engines left. The former mine is now a museum. The spoil heaps have been turned into a large nature reserve, complete with large ponds, cycle and walking tracks. Pleasley, as a whole, spreads into two counties, with the old coal mine high above the old village centre and a series of very large old weaving mills below in the Vale being the historic main industries, together with farming. Pleasley was served by two railway stations Pleasley East and Pleasley West. Both stations closed as well as the lines through them and the nearest active railway stations are now in Mansfield and Shirebrook.
Білім
Плеслиде екі бастауыш мектеп бар, біреуі ауылдың Нотингемшир жағында, екіншісі Дербишир жағында орналасқан.
Pleasley has two primary schools, one on the Nottinghamshire side of the village and one on the Derbyshire side.
Энтони Бек бастауыш мектебі
Энтони Бек бастауыш мектебі ауылдың Дербишир жағында орналасқан. 1899 жылы тұңғыш рет есігін ашқан мектеп Дарем епископы Антони Бек атымен аталады. Бектер отбасы 1280 жылы Плесли имелігінің жартысын иеленді, ал Антоний крест жорықтарынан принц Эдуардпен бірге жиі оралып тұратын. Мектеп Ротерхам тас жолында, ауыл орталығына айналып өтетін жолдың қарсы бетінде орналасқан.
Anthony Bek Primary School is located on the Derbyshire side of the village. First opened in 1899, the school is named after Antony Bek, a Bishop of Durham. The Bek family acquired half of the manor of Pleasley in 1280 and Anthony often returned during the crusades with Prince Edward. The school is situated on Rotherham Road, on the opposite side of the bypass to the village centre.
Фармило бастауыш мектебі
Farmilo бастауыш мектебі ауылдың Ноттингемшир жағында, Радмантхвейт иелігіне жақын орналасқан. Farmilo бастауыш мектебі бастапқыда 1920 жылы салынған Честерфилд-Роуд Норт көшесінде орналасқан және мектепті салуға ықпал еткен кеңесші Фермилоның құрметіне аталған. Мектеп 1970-ші жылдардың басында Вобурн-Лейн көшесіндегі қазіргі орнына көшірілді. 2017 жылы мектеп жанындағы Sure Start орталығын қосып алып, кеңейтті.
Farmilo Primary School is situated on the Nottinghamshire side of the village, close to the Radmanthwaite estate. Farmilo Primary School was originally situated on Chesterfield Road North where it was built in 1920, and is named for Councillor Farmilo who campaigned to have the school built. The school moved to its present location on Woburn Lane in the early 1970s. In 2017 the school took over the adjacent Sure Start centre and extended into it.
Плесли елді мекендері
Плеслидің өзі төрт ерекше аймақтан тұрады: Плесли ауылы, Жоғарғы Плесли, Радмантхвейт иелігімен Плесли төбесі және Плесли аңғары. Плесли ауылы – ең көне бөлігі, өзен Меден аңғар арқылы ағатын ең төменгі нүктеде орналасқан, ал ауылдың орталығында бөгет және диірмен тоғаны бар. Ескі диірмен және екі пабтың маңында жергілікті құмтастан салынған кейбір бастапқы ғимараттар сақталған.
The area of Pleasley itself consists of four distinct areas: Pleasley Village, Upper Pleasley, Pleasley Hill with the Radmanthwaite Estate and Pleasley Vale. Pleasley Village is the oldest part at the lowest point where the River Meden flows through the valley with a dam and mill pond in the centre of the village. Some original buildings remain, built from local sandstone, noticeably around the old mill site, and the two pubs.
Жоғарғы Плесли
Үстіңгі Плесли ауылдың оңтүстік жағында орналасқан және қазіргі күні Террас-Лейн маңындағы аймақ болып табылады. Террас-Лейн бастапқыда далалармен қоршалған, кейіннен Плесли шахтасына артқы кіреберіс ретінде пайдаланылды, ол бүгінге дейін сақталған. 1875–1899 жылдар аралығында қазіргі Ескі террасада екі қатарлы үйлер салынды. Бұл үйлер шахтада жұмыс істейтін жұмысшыларға арналған еді. Террас-Лейн бойында жеке коттедждер салынды, ал 1920 жылдары Жаңа террасада және Террас-Лейннің үстіңгі бөлігінде тағы да шахтерлік үйлер салынды. Ескі террасадағы қабатты үйлер 1970 жылдары бұзылды, ал ол жер 30 жыл бойы бос тұрды. 2000 жылдардың басында бұл жерге жаңа құрылыстар салынып, екі тұйық көше (cul-de-sac) және Ескі терраса бойында жаңа үйлер пайда болды. 2009 жылы Жаңа террасадағы ескі үйлер бұзылып, қалғандары жөнделді. Бұзылған үйлердің орнына, жол жүйесін сақтай отырып, жаңа үйлер салынды.
Upper Pleasley is situated at the southern end of the village, and is today the area around Terrace Lane. Terrace Lane was initially surrounded by fields, and eventually served as the back entrance to Pleasley Colliery, which is still visible today. Between 1875–1899, two rows of terraced houses were built on what is now Old Terrace. These were built for workers at the colliery. Private bungalows were built along Terrace Lane, and in the 1920s, more pit houses were built on New Terrace, and along the top of Terrace Lane. The terraced houses on Old Terrace were demolished in the 1970s, and the land stood empty for 30 years. In the early 2000s, this land was built on and a new estate was built, with two new cul de sacs being built, and new houses being built along Old Terrace. In 2009, the older houses on New Terrace were demolished, and the remaining houses renovated. New homes were built in the place of the demolished houses, following the existing road layout.
Плесли-Хилл
Плесли Хилл – Мэнсфилд қаласындағы Плеслиге жақын орналасқан аудан. Бұрын ол Глапуэллден және Плесли айналма жолынан Мэнсфилдке қарай созылған A617 тас жолының бойындағы қираған террасалық үйлер қатарынан тұрған. Бұл үйлер аймақта ұзақ пікірталас тудырды және 2013 жылы бұзылды. 2015 жылы бұл жерге жаңа үйлер салынды. Мансфилд аудандық кеңесі Хиллмур көшесіндегі жеті қираған террасалық үйді TREES (Оқу, жаңғырту, білім беру, жұмыспен қамту және тұрақтылық) атты әлеуметтік кәсіпорынға бір фунтқа сату арқылы тұрғын үйді жаңғыртуға шағын үлес қосты. TREES – Мансфилдте орналасқан Joint Forces Alliance Ltd әскери қызметтен шыққандардың қайырымдылық қоры басқарады – ветерандарға үйлерді жөндеуге және соңында сол үйлерде тұруға көмектеседі. Бұл аудан Мэнсфилд қаласының бір бөлігі болып табылады және 2011 жылғы сайлауға дейін Мэнсфилд қаласының әкімі Тони Эггинтон палаталарды және шекараларын қайта ұйымдастырғанға дейін өз "Плесли Хилл" палатасына ие болған, бірақ содан кейін бұл атау "Булл Ферм" және "Плесли Хилл" болып өзгерді.
Pleasley Hill is an area in Mansfield, adjacent to Pleasley. It once consisted of rows of derelict terraced houses running along the main A617 road leading from Glapwell and the Pleasley By pass towards Mansfield. These were the subject of lengthy debate in the area, and were demolished in 2013. In 2015, new houses were built on the land. A small amount of housing regeneration was created by seven derelict terraced homes on Hillmoor Street being sold by Mansfield District Council to a social enterprise group named TREES for just one pound. TREES (Training Regeneration Education Employment and Sustainability) – administered under Mansfield based ex servicemen's charity Joint Forces Alliance Ltd – helps veterans to refurbish and ultimately live in the homes. The area is strictly part of Mansfield and prior to Mansfield Mayor Tony Egginton's reorganisation of the Wards and ward boundaries in time for the 2011 elections, it had its own 'Pleasley Hill' ward but afterwards the name became Bull Farm and Pleasley Hill.
Плесли Вэйл
Плесли Вейл – терең, тар шатқал, оның көп бөлігі орманды, ол Меден өзенінің төменгі әктасты тік жардан кесіп өтуімен қалыптасқан. 1767 жылдан бері, екі балқыту пеші мен жүгері диірменінің жұмыс істегені белгілі болғандықтан, аңғар өнеркәсіп орталығы болды, олар өзеннің күшімен жұмыс істеді. Пештерді Джордж Ситвелл басқарды, олар Nether Forge және Upper Forge деп аталды. Инженерлік өзен арнасы оны одан әрі дамытуға қолайлы жағдай жасады, сондықтан 1782 жылы Ноттингемнен шыққан кәсіпкерлер мен Мэнсфилдтен келген мата сатушылардың консорциумы сумен жұмыс істейтін мақта фабрикаларын салу үшін аңғар мен Плесли паркін жалға алды. Алдымен бұрынғы жүгері диірмені орнында Upper Mill салынды және ол 1785 жылы пайдалануға берілді. Lower Mill жеті жылдан кейін 1190 фунт стерлингке аяқталды және ол әлдеқайда ірі болды. 1792 жылы басқарушының үйі мен жұмысшыларға арналған он үйден тұратын қатар да аяқталды. Фабрикалар Шығыс Мидлендстің кеңейіп келе жатқан шұлық өнеркәсібін мақтамен қамтамасыз етті. Алғашқы үш кәсіпкердің бірі Генри Холлинс болды, ал 18-ші ғасырдың басында фабрикаларды Уильям Холлинс және компаниясы басқарды. Олар Шығыс Мидлендс аймағындағы ең алғашқы және ең табысты мақта өндірушілердің бірі болды. Холлинс отбасы көптеген жылдар бойы фабрикаларды басқарып келді, бірақ 1830-шы жылдардан бастап Пейджеттер қосылды, олар фабрикаларға бу күшін енгізді. 1840 жылдың 25 желтоқсанында өрт Upper Mill-ді қиратты, бірақ ол 1844 жылға дейін қайта жаңартылды. Lower Mill да өртеніп, 1847 жылы жаңасымен ауыстырылды. Жаңа жабдықтарды орнату арқасында фабрикалар бәсекеге қабілетті болды. Уильям Холлинс Плесли Вейлде тұрып, жұмысшыларға арналған қосымша үйлер салу, мектеп, жуу үйі және кооперативтік қоғам сияқты қоғамдық нысандарды ұйымдастыру, сондай-ақ Механика институтын, кітапхананы және крикет клубын құру арқылы қауымдастықтың дамуын бақылады. Сондай-ақ, компания фермасы құрылды. Сент-Чад шіркеуі мен пасторлық үйді Чарльз Пейджет 1876 жылы тапсырыс берді. Шіркеу 1881 жылы ашылды, бірақ ол 1861 жылы Дербиширдегі Стюффенвудта салынған және кейіннен қазіргі орнына көшірілген деген қауесет бар. Оның батыс жағында кішкентай қоңырау мұнарасы бар, ал оның кейбір ерекшеліктері 13-шы және 14-шы ғасырлар стильдерін еске түсіреді. Ішінде Пейджет пен оның әйелі Хелен Элизабеттің ескерткіші орналасқан. 1890 жылдардан бастап фабрикалар Viyella өндірісін бастады, ол мақта мен мерино жұнының қоспасынан жасалған жұмсақ мата. Бұл бастапқыда мақта талшықтарын мата өндірісіне дейін түзету және тегістеу үшін пайдаланылатын тарау цехы ретінде салынған, бірақ 1952 жылы негізгі ғимаратқа екі қосымша қабат және үш қабатты үйірме салынып, фабрикаға айналды. Фабрикалар гүлдене берді, 1934 жылы олар 980 жұмыскерді жұмыспен қамтыды. Шикізат пен дайын өнімді тасымалдауды Midland Railway жүзеге асырды, ол 1883 жылы Tibshelf және Pleasley тармағын ашты, негізінен 1878 жылы өндіріс бастаған Pleasley Colliery-ге қызмет көрсету үшін. Бұл тармақ шығыста Мансфилд Вудхаус және батыста Альфретон қалаларындағы басқа желілермен байланысты. Lower Mill-дің төменгі жағында қосалқы жолдар мен қойма салынды. 1938 жылға қарай жоғарғы жақтаулар салынды, олар Upper Mill-ге және тарау цехына тікелей қол жеткізуді қамтамасыз етті. Темір жол мен оның жақтаулары 1967 жылға дейін бұзылды. Алғашқы жұмысшылар үйлері 1961 жылы бұзылды, содан кейін мектеп, моншалар және Механика институты да қиратылды. 1987 жылы өндіріс шетелге көшіріліп, фабрикалар жабылды. Болсовер аудандық кеңесі 1992 жылы фабрика ғимараттарын сатып алуға тырысты, міндетті сатып алу құқығын пайдаланды. Оларды кеңселер мен жеңіл өнеркәсіп үшін пайдалану жоспарланған. Кеңес оларды 1 фунт стерлингке сатып алды және қалпына келтірудің бірінші кезеңі үшін 1 миллион фунттан астам қаржыны қамтамасыз етті. Алғашқы ғимарат ең соңғысы болды, ал 2-ші фабрика 1994 жылы аяқталғаннан кейін тұрғын үймен қамтамасыз етілді. 2-ші кезең 1-ші фабриканы және Солтүстік қанатын қамтыды, ол 1997 жылы аяқталды. 3-ші кезең - 3-ші фабриканы жөндеу, ол кеңістік қамтамасыз етті. 1998 жылға қарай жұмыстарға 4 миллион фунттан астам жұмсалды, ал фабрика ғимараттары 244 адамды жұмыспен қамтыған 45 кәсіпорынға жайғасты.
Pleasley Vale is a deep, narrow valley, much of which is wooded, which has been formed by the River Meden cutting down through the underlying limestone escarpment. The Vale has been the location for industry since at least 1767, when two forges and a corn mill are known to have been operating, powered by the river. The forges were run by George Sitwell, and were called Nether and Upper forge. The engineered river channel made it a good site for further development, and a consortium of businessmen from Nottingham and drapers from Mansfield leased the vale and Pleasley Park in 1782, to construct water powered cotton mills. The Upper Mill was built first, on the site of the previous corn mill, and was operational by 1785. The Lower Mill was completed seven years later at a cost of £1,190, and was much bigger. A manager's house and a row of ten houses for the workers was also completed in 1792. The mills supplied cotton to the expanding East Midland hosiery industry. One of the original three businessmen was Henry Hollins, and by the early 18th century, the mills were run by William Hollins and Co. They were the first and one of the most successful cotton producers in the East Midlands. The Hollins family managed the mills for many years, but from the 1830s were joined by the Pagets, who introduced steam power to the mills. Fire destroyed the Upper Mill on 25 December 1840, but it was rebuilt by 1844. The Lower Mill also burnt down, and was replaced in 1847. Newer equipment fitted as part of the rebuilding enabled the mills to stay competitive. William Hollins lived at Pleasley Vale, and oversaw the expansion of the community, with the construction of more houses for the workers, the provision of public facilities including a school, wash house, and a cooperative society, and attention to leisure activities by the establishing of a Mechanics Institute, a library and a cricket club. A company farm was also established. St Chad's Chapel and the vicarage were commissioned by Charles Paget in 1876. The Chapel was opened in 1881, but was reputedly built in 1861 at Stuffynwood, Derbyshire, and later moved to its present site. It has a small bell turret at its western end, and a number of its features mimic thirteenth and fourteenth century styles. Internally, there is a brass memorial to Paget and his wife Helen Elizabeth. From the 1890s, the mills produced Viyella, a mixture of cotton with Merino wool, which produces a soft fabric. It was originally built as a combing shed, where the cotton fibres were straightened and aligned prior to the production of fabric, but became a mill in 1952 following the addition of a further two floors to the main building, and a three storey extension on the side. The mills continued to flourish, employing 980 workers at the site in 1934. Transport of raw materials and finished product was provided by the Midland Railway, who opened their Tibshelf and Pleasley branch in 1883, primarily to serve Pleasley Colliery, which began production in 1878. The branch connected with other lines at Mansfield Woodhouse in the east and Alfreton in the west. Sidings and a warehouse were built below the lower mill. By 1938, the upper sidings had been built, which provided direct access to the Upper Mill and the combing shed. The railway and its sidings had both been dismantled by 1967. The first workers houses were demolished in 1961, to be followed by the school, the baths and the Mechanics Institute. By 1987, production had moved abroad, and the mills closed. Bolsover District Council sought to buy the mill buildings in 1992, using compulsory purchase powers. They were to be converted for use as offices and by light industry. The Council obtained them for just £1.00, and secured over £1 million in funding for the first phase of restoration. The initial building tackled was the latest to be built, and Mill 2 provided of accommodation when it was completed in 1994. Phase 2 consisted of Mill 1 and the North Wing, which provided a further and was completed in 1997. Stage 3 was the refurbishment of Mill 3, which provided of space. By 1998, over £4 million had been spent of the work, and the mill buildings provided accommodation for 45 businesses employing 244 people.