Кіріспе
Біріккен Корольдіктің сайлау жүйесін реформалау заңдары, канадалық заңнама. Реформа актілері (немесе реформа заңдары, қабылданғанға дейін) – Ұлыбританияда 19 және 20 ғасырларда жаңа сайлаушылар топтарын сайлауға және Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасындағы орындарды қайта бөлу үшін қабылданған заңдар. Бұл реформалар 1832, 1867 және 1884 жылдарғы Реформа актілерімен басталды, олар Өкілдер палатасына сайлаушылар санын арттыру және өкілдіктегі белгілі бір теңсіздіктерді жою мақсатымен жасалды. 1832 жылғы заң жобасы артық өкілдік құқығына ие болған көптеген округтердің құқығын жойды және ірі қалалардың өкілдігін арттырды, сонымен бірге сайлау құқығын кеңейтті. Оны парламентке вигтер енгізді. 1867 жылғы заң жобасын либералдардың ықпалымен консерваторлар қабылдады, ал 1882 жылғы заң жобасын либералдар ұсынды және 1884 жылы қабылдады. Осы екі соңғы заң жобасы демократиялық өкілдікті күшейтті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1918 жылғы Реформа актісі партиялық келісіммен қабылданды. Ол 21 жастан асқан еркектерге және 30 жастан асқан әйелдерге сайлау құқығын берді. Он жылдан кейін консерваторлар қабылдаған 1928 жылғы Реформа актісі жалпы сайлау құқығын 21 жастан бастап енгізді. 1969 жылы Ұлыбритания Лейбористік үкімет қабылдаған 1969 жылғы Реформа актісінде сайлау жасын 18 жасқа дейін төмендеткен алғашқы ірі демократиялық ел болды. Халықаралық деңгейде Ұлыбритания Парламенті және оның Вестминстер жүйесі демократияның таралуына әлемдік әсер еткен "алдыңғы қатардағы рөл" атқарды, сондықтан оны "Парламенттердің анасы" деп атайды.
the Canadian legislation
The Reform Acts (or Reform Bills, before they were passed) are legislation enacted in the United Kingdom in the 19th and 20th century to enfranchise new groups of voters and to redistribute seats in the House of Commons of the Parliament of the United Kingdom. These began with the Reform Acts of 1832, 1867, and 1884, to increase the electorate for the House of Commons and remove certain inequalities in representation. The bill of 1832 disfranchised many boroughs which enjoyed undue representation and increased that of the large towns, at the same time extending the franchise. It was put through Parliament by the Whigs. The bill of 1867 was passed by the Conservatives under the urging of the Liberals, while that of 1882 was introduced by the Liberals and passed in 1884. These latter two bills provided for a more democratic representation. Following the First World War, the Reform Act 1918 was enacted with cross party unanimity. It enfranchised all men over the age of 21 and women over the age of 30. Ten years later, the Reform Act 1928, passed by the Conservatives, resulted in universal suffrage with a voting age of 21. In 1969, the United Kingdom became the first major democratic country to lower its age of franchise to 18 in the Reform Act 1969 passed by the Labour government. Internationally, the Parliament of the United Kingdom and its Westminster system played a "vanguard role" with worldwide influence on the spread of democracy, thus it is often known as "The mother of parliaments".
Қазіргі қолданысы
Сайлау округтерінің шекараларын мерзімімен қайта қарау енді Ұлыбританияның әр бөлігіндегі тұрақты Шекара комиссиясымен шешіледі, бұрынғы Реформа туралы заңның орнына. Ұлыбританиядағы кейбір адамдар, көбінесе Либерал-демократтар партиясымен байланысты, олар қалайтын сайлау өзгерістерін енгізу үшін жаңа "Ұлы реформа туралы" заң қабылдануын қолдайды. Бұған сайлауға қатысу ең төменгі жасын 16 жасқа дейін төмендету және пропорционалды сайлау жүйесін енгізу кіреді, бұған Англия мен Уэльстің Жасыл партиясы да қолдау білдіреді.