Қасиетті тізбек: Дұғаға көмектесетін христиан құралы
Prayer rope
Діни дұға таспасы – христиан дінінде дұға етуге көмектесетін, 33 түйіндік өрнек. Шығыс христиан дінінде кең таралған, Иса дұғасын санау үшін қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиан дінінде дұғаға көмектесетін құрал
Item used in Christianity to assist prayer
Дұға арқаны – әдетте жүн немесе жібектен тоқылған, айқыш пішінде жасалған күрделі түйіндерден құралған шеңбер. Көбінесе дұға арқаны отыз үш түйінден тұрады, бұл Мәсіхтің өмірінің отыз үш жылын көрсетеді. Оны монахтар, кейде басқалар да Иса дұғасын (немесе басқа дұғаларды) қанша рет оқығанын санау үшін пайдаланады. Дұға арқандары Шығыс христиан монахтары мен қарындастарының амалдарының бір бөлігі болып табылады, әсіресе Шығыс православиесі, Шығыс католицизмі және Ориенттік православиесінде. Копт, Эфиопия және Эритрея православие шіркеулерінде дұға арқаны копт немесе геэз тіліндегі атауымен белгілі.
A prayer rope is a loop made up of complex woven knots formed in a cross pattern, usually out of wool or silk. The typical prayer rope has thirty three knots, representing the thirty three years of Christ's life. It is employed by monastics, and sometimes by others, to count the number of times one has prayed the Jesus Prayer (or occasionally other prayers). Prayer ropes are part of the practice of Eastern Christian monks and nuns, particularly within Eastern Orthodoxy, Eastern Catholicism, Oriental Orthodoxy. Among the Coptic, Ethiopian, and Eritrean Orthodox Churches, a prayer rope is known by its Coptic or Ge'ez name .
Кию
Православ христиандардың арасында жиі кездесетін 33 түйінді дұға арқандары білезік ретінде қолға тағылады. 100 түйінді үлкен арқанды мойынға тағу да кең таралған, бірақ бұл кемдеу.
Among Orthodox believers, small 33 knot prayer ropes are frequently worn around the wrist. It is also common, though somewhat less so, to wear the larger 100 knot around the neck.
Тарих
Дұға арқанның тарихы христиандық монахтықтың өзінің бастауына дейін жетеді. Дұға арқанды ойлап табуды төртінші ғасырда Пахомий Ұлы сауатсыз монахтарға жатқандарында дұғалар мен сәжделерді тұрақты түрде орындауға көмектесу үшін жасады деп есептейді. Бұрын монахтар дұғаларын санау үшін ыдысқа кішкентай тастар лақтыратын, бірақ бұл қиын болды және камерадан тыс жерде алып жүруге қолайлы емес еді. Арқанды пайдалану Иса дұғасын үнемі оқуға мүмкіндік берді, яғни камераның ішінде де, сыртында да, Пауылдың "Үнемі дұға етіңдер" (1 Салоникалықтарға 5:17) деген нұсқауына сәйкес. Дұға арқанды байлау әдісі православие монахтығының әкесі Ұлы Антонийден бастау алған дейді. Ол "Раббым, мейірім етсін" ("Кирие Элесон") деп дұға еткен сайын қарапайым түйінмен былғары арқанды байлаудан бастады, бірақ Шайтан келіп, оның санауын бұзу үшін түйіндерді шешіп тастайтын. Содан кейін ол, Тәңір анасынан алған көрісінен шабыттанып, түйіндерді байлаудың жаңа тәсілін ойлап тапты. Осылайша, түйіндердің өзі үнемі крест белгісін жасап тұратын етіп байланды. Шайтан оны шеше алмады, себебі Шайтан Крест белгісімен жеңіледі. Бүгінгі күні де дұға арқандары әрқайсысы жеті кішкентай кресттің белгісін көрсететін түйіндермен байланады.
The history of the prayer rope goes back to the origins of Christian monasticism itself. The invention of the prayer rope is attributed to Pachomius the Great in the fourth century as an aid for illiterate monks to accomplish a consistent number of prayers and prostrations in their cells. Previously, monks would count their prayers by casting pebbles into a bowl, but this was cumbersome, and could not be easily carried about when outside the cell. The use of the rope made it possible to pray the Jesus Prayer unceasingly, whether inside the cell or out, in accordance with Paul the Apostle's injunction to "Pray without ceasing" (I Thessalonians 5:17). It is said that the method of tying the prayer rope had its origins from the father of Orthodox monasticism, Anthony the Great. He started by tying a leather rope with a simple knot for every time he prayed Kyrie Eleison ("Lord have Mercy"), but the Devil would come and untie the knots to throw off his count. He then devised a way—inspired by a vision he had of the Theotokos—of tying the knots so that the knots themselves would constantly make the sign of the cross. This is why prayer ropes today are still tied using knots that each contain seven little crosses being tied over and over. The Devil could not untie it because the Devil is vanquished by the Sign of the Cross.