Солтүстік Ирландиядағы «Альстер демократиялық партиясы»
Ulster Democratic Party
Солтүстік Ирландиядағы «Ульстер демократиялық партиясы» (UDP) – 1981 ж. құрылған, лоялистік саяси партия. Тәуелсіздік, ЕЭҚ және Ұлт Достастығын қолдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландиядағы саяси партия
Political party in Northern Ireland
Ольстер демократиялық партиясы (UDP) – Солтүстік Ирландиядағы шағын лоялистік саяси партия. Ол 1981 жылғы маусымда Ольстер қорғаныс қауымдастығы (UDA) тарапынан құрылған, бұрынғы «Жаңа Ольстер саяси зерттеу тобын» алмастыру мақсатында «Ольстер лоялистік демократиялық партиясы» деп аталды. «UDP» атауы 1930 жылдары басқа партия тарапынан қолданылған, ол бір рет Белфаст орталық сайлау округінен үміткерлік тіркеген.
The Ulster Democratic Party (UDP) was a small loyalist political party in Northern Ireland. It was established in June 1981 as the Ulster Loyalist Democratic Party by the Ulster Defence Association (UDA), to replace the New Ulster Political Research Group. The UDP name had previously been used in the 1930s by an unrelated party, which on one occasion contested Belfast Central.
Тарих
Партияның тамыры Солтүстік Ирландияның протестанттық қауымдастығында берік болды, бірақ оның бастапқы саяси ұстанымы осы қоғамның бөлігінде қабылданған дәстүрлі одақтастық ұстаным емес еді. Оның орнына ол Еуропалық экономикалық қауымдастық және Ұлттар Достастығы құрамында Солтүстік Ирландияның тәуелсіздігін қолдады. Бұл саясатты партияның алдыңғылары, Жаңа Ольстер саяси зерттеу тобы, «Діни бөліністен тыс» саясаты құжатында жариялаған. Алайда, бұл ұстаным сайлаушылардың қызығуын тудырмады, сондықтан UDP пропорционалдық өкілдік принципі бойынша сайланатын аймақ үшін жиналыс пен атқарушы билікті ұсынған UDA-ның «Ақылға қонымды» ұстанымын қолдауға көшті. Ол сондай-ақ жазбадағы құқықтар мен Конституцияны қолдады. Партияның сайлаудағы алғашқы қадамдары шектеулі болды. Партия басшысы Джон Макмайклдың 1982 жылғы Белфаст Оңтүстік сайлауында 576 дауыс (1,3%) жинауы партияның сайлау саясатына алғашқы қадамының сәтсіздігіне дәлел болды. 1982 жылғы Белфаст Солтүстік Ассамблеясының сайлауында партияның екі үміткері де көзге түсе алмады. 1989 жылғы жергілікті сайлауда партияның сәттілігі күш алды, Кен Керр Дерри қалалық кеңесінде Уотерсайд аймағында мандат жеңіп алды. Сол кезде UDP өзінің атауынан «Лоялист» деген сөзді алып тастады. Керр 1993 жылы кеңес мүшелігінен айырылса, 1987 жылы қаза тапқан Джон Макмайклдың ұлы Гари Макмайкл партия үшін Лисберн қалалық кеңесіне сайланды. 1997 жылы партия кеңес мүшелерінің санын төртке дейін арттырды. Бұл, ішінара, UDP-нің 1994 жылғы лоялисттік атысты тоқтатудағы рөлінен және 1996 жылғы Солтүстік Ирландия форумына қатысуынан кейін партияның беделінің артуымен байланысты болды. Ол округтік сайлауларда бірде-бір орын жеңе алмаса да, он ең табысты партияның бірі ретінде екі «қосымша» мандат алды, оларды Гари Макмайкл мен Джон Уайт иеленді. Бұл партияға 1998 жылғы Белфаст келісіміне әкелген көппартиялық келіссөздерге қатысуға мүмкіндік берді. 1998 жылдың қаңтар айында UDP бейбітшілік келіссөздерінен өз еркімен шықты, себебі Ольстер бостандық күрескерлері жасаған бірнеше кісі өлтіруге жауап ретінде партияның шығарылуына жол бермеу үшін. Партия Солтүстік Ирландияның өкілеттік беруін және Ассамблея құруды ресми түрде қолдады, бірақ бұл UDA және партия мүшелерінің көпшілігімен келіспеді, нәтижесінде партияда жарылыс болды. UDP 1998 жылғы Ассамблея сайлауында бірде-бір орын жеңе алмады. 2001 жылғы жергілікті сайлауда кеңес мүшесінен айырылып, қолдауы азайды (Партия үміткерлері сайлау комиссиясына өз атын тіркеуді ұмытқандықтан тәуелсіз кандидаттар ретінде қатысуға мәжбүр болды). Белфаст келісіміне қатысты келіспеушіліктер UDP басшылығы мен UDA арасында және UDP-нің өзінде де жалғасты. 2001 жылдың шілдесінде Гари Макмайкл, жарымәскери топ өзін келісімге қарсы деп жариялағаннан кейін, UDP енді UDA атынан сөйлей алмайтынын мәлімдеді. Осы шиеленістердің нәтижесінде партия 2001 жылдың қарашасында таратылды. Оның рөлін негізінен Ольстер саяси зерттеу тобы иеленді.
The party's roots were firmly in the Protestant community of Northern Ireland, but its initial political stance was not the traditional unionist one favoured by that section of society. Instead, it supported independence for Northern Ireland within the European Economic Community and the Commonwealth. These policies had been set out by its predecessors in the New Ulster Political Research Group, in their Beyond the Religious Divide policy document. However, this position did not capture the electorate's imagination, and the UDP switched to supporting the UDA's Common Sense position, which suggested an assembly and executive for the region, elected by proportional representation. It also supported a written Bill of Rights and Constitution. In the early years the party's electoral support was limited. Its first foray into electoral politics was deeply disappointing, with the party leader John McMichael polling only 576 votes (1.3%) in the 1982 Belfast South by election. The party's two candidates in the 1982 Assembly election in Belfast North similarly failed to make an impact. It was not until the 1989 local elections that the party made its electoral breakthrough, when Ken Kerr won a seat on Derry City Council, in the Waterside area. Around that time, the UDP dropped the "Loyalist" part of its name. Although Kerr lost his council seat in 1993, Gary McMichael—son of the late John McMichael, who had been assassinated in 1987—won a seat on Lisburn City Council for the party. It increased its number of council seats to four in 1997. This was due in part to the UDP's increased public profile, after it played a role in the loyalist ceasefire of 1994 and contested the 1996 election to the Northern Ireland Forum. Although it failed to win any constituency seats, as one of the ten most successful parties it was awarded two "top up" seats; these were taken by Gary McMichael and John White. This entitled the party to a place in the all party talks that led to the 1998 Belfast Agreement. In January 1998 the UDP voluntarily withdrew from the peace talks, before it could be expelled in response to a number of murders committed by the Ulster Freedom Fighters, a cover name for the UDA. The party officially supported devolution for Northern Ireland and the creation of an assembly, but in this it was at odds with the UDA and much of the party's membership; this led to a split in the party. The UDP failed to win any seats at the 1998 Assembly election. It lost a council seat in the 2001 local elections and saw its support reduce. (The party's candidates had been forced to run as independents, after the party forgot to register its name with the Electoral Commission.) Disagreement over the Belfast Agreement continued between the UDP leadership and the UDA, and within the UDP itself. Gary McMichael declared in July 2001, after the paramilitary group declared itself anti Agreement, that the UDP could no longer speak for the UDA. As a result of these tensions, the party dissolved in November 2001. Its role has largely been taken over by the Ulster Political Research Group.
Ұлыбритания парламентіне кезекті сайлау
Сайлау күні Сайлау округі Үміткер Дауыс саны % Орын 4 наурыз 1982 Оңтүстік Белфаст Джон МакМайкл 576 1.3 5-ші 2 ақпан 1990 Жоғарғы Банн Гэри МакМайкл 600 1.7 8-ші
Date of election Constituency Candidate Votes % Position 4 March 1982 Belfast South John McMichael 576 1.3 5th 2 February 1990 Upper Bann Gary McMichael 600 1.7 8th
Солтүстік Ирландияның Парламент сайлауы
Сайлау кандидаттары Жеңіп алған орындар ± Бірінші таңдау дауысы % ±1982 2 1,086 0.17 1996 52 2 16,715 2.24 2.071998 9 2 8,651 1.07 1.17