1946 жылғы "Колосс" классы жеңіл авиатасымалдағышы

Кіріспе

1946 жылғы Colossus класының жеңіл авианосегі

HMS Warrior – 1942 жылы Ұлыбритания Корольдік Әскери-теңіз флоты тапсырыс берген жеңіл авианосегі. Құрылысы 1945 жылы аяқталды және аяқталған соң, әуе кемесі 1946 жылдан 1948 жылға дейін Корольдік Канада Әскери-теңіз күштеріне HMCS Warrior ретінде берілді. 1948 жылы «Вориор» британдық әскери-теңіз флотына қайтарылды және британдық қызметке кірді. Корольдік Әскери-теңіз флотында болған кезде «Вориор» екі рет модернизацияланды, оның ішінде 1956 жылы бұрышты ұшу палубасы орнатылды. 1948–1949 жылдары кеме ұшақтарды қону тәжірибелерінде қолданылды және резеңке ұшу палубасымен жабдықталды. 1957 жылы Рождество аралындағы ядролық сынақтар кезінде штаб-пәтер ретінде пайдаланылды. 1958 жылы кеме Аргентина Әскери-теңіз флотына сатылып, 1959 жылы ARA Independencia ретінде Аргентина қызметіне енгізілді. Авианосец 1970 жылға дейін қызметте болды, содан кейін Independencia резервке жіберілді. Келесі жылы кеме металл тескісіне сатылды.

Сипаттама

Warrior - Colossus класының ұзындығы 630 фут (192 м), жалпы ұзындығы 695 фут (212 м), су сызығы бойынша ені 80 фут (24 м), жалпы ені 112 фут (34 м) болатын жеңіл ұшақ тасымалдаушы кемесі. Кеменің орташа су басу тереңдігі 23 фут (7 м) болды. Warrior кемесінің құрылысы кезіндегі стандарттық суыруы болды, ал толық жүктелгендегі суыруы болды. Ұшақ тасымалдаушы кеменің ұшу палубасы 690 фут (210 м) ұзын, 80 фут (24 м) енімен және судан 39 фут (12 м) биіктікте орналасқан. Ұшу палубасы мұрын жағында 45 фут (14 м) дейін тарылады. Ұшу үшін ұшу палубасы бір BH 3 ұшақ катапультімен жабдықталған, ол ұшақтарды ұшыруға қабілетті. Қону үшін кемеде 10 тұтқындаушы сым орнатылған, олар ұшақты тоқтатуға қабілетті, сондай-ақ 15 000 фунт салмақтағы ұшақты тоқтатуға арналған екі қауіпсіздік тосқауы бар. Warrior кемесінде кеменің орта сызығы бойында орналасқан екі ұшақ лифті болды, олардың көтерілгіштік сыйымдылығы 15 000 фунтқа дейін, цикл уақыты 36 секундты құрады. Ұшақ ангары артқы лифтіден кейін тағы бір бөліммен жалғастырылған, барлығы 17 фут (5 м) биіктіктегі кеңістікпен жабдықталған. Ангар асбесттен жасалған өртке қарсы перделермен төрт бөлікке бөлінген. Ангар толық жабық болды және авиациялық отын мен майдың қауіпті буларына байланысты оған тек ауа шлюздары мен лифттер арқылы кіруге болатын. Кемеде авиациялық отын сақтауға арналған орын болды. Кеме төрт Admiralty 3 барабанды қазандықтармен жасалған бумен жұмыс істеді, ол екі Parsons турбинасын қозғалтады, әрқайсысы бір валды айналдырды. Механизм екі бөлікке бөлінген, әр бөлігінде екі қазандық және бір турбина орналасқан, олар авиациялық отын сақталатын 24 фут (7 м) кеңістікпен бөлінген. Кемедегі орындар эшалонды түрде орналастырылған, бір торпедалық соққыдан зардап шегудің алдын алу үшін. Турбиналардың қуаты болды, ал кемеде май отынына арналған сыйымдылығы болды, соның арқасында жылдамдығы болды. Кеменің максималды жылдамдығы болды. Кемеде торпеда қоймасының айналасындағы қорғаныштан басқа ешқандай бронь болған жоқ. Ұзындық бойынша қалқалар болған жоқ, бірақ көлденең қалқалар кеменің екі толық бөлігі суға батқан жағдайда да аман қалуын қамтамасыз етті. Warrior 42 ұшаққа дейін тасымалдауға арналған. Ұшақ тасымалдаушы кемеде торпедалар, тереңдік бомбалары, бомбалар, 20 мм оқ-дәрілер және жарық шашулар сияқты ұшақтарға арналған қару-жарақтардың кең ауқымы болды. Әуе шабуылына қарсы қорғаныс үшін ұшақ тасымалдаушы бастапқыда төрт екі орынды және жиырма бір орынды 40 мм Bofors зениттік пулеметтерімен жабдықталған. Алғашқы радарлық жабдыққа 79 және 281 типті ұзақ қашықтықтағы әуе іздеу радарлары, 293 және 277 типті истребительдерді бағыттау радары және "YE" ұшақ бағыт беру маяғы кірді. Кеменің ең көп саны 1,300 адамды құрады, бірақ бейбіт уақытта бұл сан азайтылды.

Warrior was a Colossus class light aircraft carrier that was 630 feet (192 m) long between perpendiculars and 695 feet (212 m) overall with a beam at the waterline of 80 feet (24 m) and an overall width of 112 feet (34 m). The ship had a mean draught of 23 feet (7 m). Warrior had a standard displacement of when built and a full load displacement of The aircraft carrier had a flight deck 690 feet (210 m) long that was 80 feet (24 m) wide and was 39 feet (12 m) above the water. The flight deck tapered to 45 feet (14 m) at the bow. For takeoffs, the flight deck was equipped with one BH 3 aircraft catapult capable of launching aircraft at For landings, the ship was fitted with 10 arrestor wires capable of stopping a aircraft, with two safety barriers rated at stopping a 15,000 pound aircraft at Warrior had two aircraft lifts located along the centreline of the ship that were and could handle aircraft up to 15,000 pounds on a 36 second cycle. The aircraft hangar was with a further section beyond the aft elevator, all with a clearance of 17 feet (5 m). The hangar was divided into four sections by asbestos fire curtains. The hangar was fully enclosed and could only be entered by air locks and the lifts, due to the hazardous nature of aviation fuel and oil vapours. The vessel had stowage for of aviation fuel. The ship was powered by steam created by four Admiralty 3 drum type boilers driving two Parsons geared turbines, each turning one shaft. The machinery was split into two spaces, each containing two boilers and one turbine, separated by 24 feet (7 m) spaces containing aviation fuel. The spaces were situated en echelon within the ship to prevent a single disabling torpedo strike. The engines were rated at and the vessel had a capacity for of fuel oil, with an range of at The ship's maximum speed was There was no armour aboard the vessel save for mantlets around the torpedo storage area. There were no longitudinal bulkheads, but the transverse bulkheads were designed to allow the ship to survive two complete sections of the ship being flooded. Warrior was designed to handle up to 42 aircraft. The aircraft carrier carried a wide range of ordnance for their aircraft from torpedoes, depth charges, bombs, 20 mm cannon ammunition and flares. For anti aircraft defence, the aircraft carrier was initially armed with four twin mounted and twenty single mounted 40 mm Bofors guns. The original radar installation included the Type 79 and Type 281 long range air search radars, the Type 293 and Type 277 fighter direction radar and the "YE" aircraft homing beacon. The ship had a maximum ship's company of 1,300, which was reduced in peacetime.

Құрылыс және мансап

1942 жылдың 7 тамызында "Warrior" кемесін салуға келісімшарт жасалды. "Warrior" кемесі "Harland and Wolff" компаниясының Бельфастағы кеме жасау орналысында салынды және 1224 нөмірі берілді, бастапқыда "Brave" деп атау жоспарланған. Құрылыс басталмас бұрын, бұрынғы инновациялық бронефрегат (сол кезде тек қана су үстіндегі мұнай терминалы) 1942 жылдың тамызында оның атын босату үшін Oil Fuel Hulk C77 деп қайта аталды, ал кеме "Warrior" деп аталды. 1942 жылдың 12 желтоқсанында келі салынды, 1944 жылдың 20 мамырында суға түсірілді және "Colossus" класындағы құрылысын аяқтаған соңғы кеме болды. Корольдік теңіз күштері бастапқыда "Warrior" кемесін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Үнді мұхитындағы операцияларға жедел түрде енгізуді жоспарлағандықтан, кейбір жабдықтарға жылытқыштар орнатылмады, себебі тропикалық аймақта жылудың қажеті болмады.

Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты қызметі

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде теңіздегі болашақ операциялардың басымдығы Тынық мұхитына ауысқан кезде, 1944 жылдың мамыр айында Канада Корольдік теңіз флотының (RCN) кемелер саны және өлшемі жағынан үлкен флотқа мұқтаж екендігі туралы жоспарлау басталды. Үлкендеу үшін, RCN қазіргі уақытта несиеде алынған эскорт тасымалдаушыларын қайтарып берді, және олардың орнына екі жеңіл флот тасымалдаушысын алуға келісім жасады. Ресми өтініш алғаш рет шілдеде жасалды, ал келіссөздер 1945 жылдың сәуірінде аяқталды, нәтижесінде "Вориор" және кемелері кейіннен сатып алу опциясымен несиеге алынды. Әуе кемелерін толықтыруға қажетті әскери-әуе эскадрильялары туралы келіссөздер мамыр айында аяқталды, бірақ кемелер аяқталмастан соғыс аяқталды. Канадамен келісімге қол жеткеннен кейін, Канаданың теңіз авиациясы құрылды, оған Флот Әуе күшінен ауыстырылған төрт эскадрилья кірді: 803 және 883 эскадрильялары Supermarine Seafire ұшақтарымен, ал 825 және 826 эскадрильялары Fairey Firefly ұшақтарымен жабдықталды. "Вориор" аяқталып, RCN-ге тапсырылды және 1946 жылдың 24 қаңтарында HMCS "Вориор" ретінде қолданысқа енгізілді. Теңіз сынақтары наурыз айында аяқталды, содан кейін Спитхедте ұшу сынақтары жүргізілді. Канадаға сапар үшін 803 және 825 эскадрильялары кемеге мінгізілді, ал 883 және 826 эскадрильялары таратылды. 1946 жылдың 31 наурызында Портсмуттен шыққаннан кейін бір аптадан соң "Вориор" Галифакс портына кірді. Ол 23 наурызда Канаданың Атлантика флотына ресми түрде қосылды. Сәуір және мамыр айлары кемедегі құрылыс ақауларын түзетуге жұмсалды, содан кейін кеме ірі флоттық операцияларға қатысты. Тамыз айында 825 эскадрильясының Firefly ұшағы апатқа ұшырағанда әуе кемесі алғашқы шығынын бастан кешті, бірақ ұшқыш пен бақылаушы аман қалды. Сол айда, 23 тамызда Сент-Лоуренс өзенінен өтіп бара жатқанда, "Вориор" Монреаль маңындағы Пойнт-Сен-Антуанға қақтығысты, рульдік құрылысы істен шыққаннан кейін. Сүйрегіштер сол күні ұшақ тасымалдаушыны батып кеткен саздан босатты, ал "Вориор" Монреальге қарай жол тартты, сол күні ол осы портқа келген ең үлкен кеме болды. 1946 жылы Канаданың шығысындағы суық Солтүстік Атлантика суларында операциялар кезінде RCN жылытпайтын жабдықтармен проблемаларға тап болды. 1946 жылдың қарашасында кеме батысқа, Британдық Колумбияның Эскимальтқа ауыстырылды, алғаннан кейін Бермуда, Акапулько (Мексика) және Сан-Диего (Калифорния) қалаларын аралады. 1947 жылдың 18 қаңтарында коммодор Гарри ДеВулф "Вориор" кемесінің командалық құрамын қабылдады, кеме тамыздағы қақтығысынан келген корпустың зардаптарына жөндеу жұмыстары жүргізіліп жатқанда. 31 қаңтарда 825 эскадрильясының бір Firefly ұшағы оқу миссиясы кезінде Портленд аралынан ұшқышымен бірге жоғалып кетті. Осы кезеңде RCN қорғаныс шығындарының азаюы және персоналдық шектеулерге байланысты екі әуе кемесін пайдалануға шамасы келмейтініне көз жеткізді. "Магнифисент" дайын болған кезде "Вориорды" қайтару туралы келіссөздер басталды, RCN "Вориордың" жылыту жүйесінің болмауына байланысты қызметке жарамсыз деп таныды. 1947 жылдың ақпан айында әуе кемесі Галифакске сапарға шықты, крейсер мен эсминец сүйемелдеді. Канадалық топ Сан-Педрода (Калифорния) тоқтады, содан кейін әуе кемесі Панама каналын өзі өтті, екінші жағында эсминецтер мен "Микмак" кездесті. Үш канадалық кеме Гаванаға (Куба) келді, бұл 1929 жылдан бері Канаданың әскери кемесінің Куба астанасына алғашқы сапары болды. "Вориор" 27 наурызда Галифаксқа оралды. Содан кейін кеме Nootka-мен бірге Бермудаға Корольдік теңіз күштерімен бірлескен жаттығуларға қатысу үшін жөнелтілді. 1947 жылдың ортасының көп бөлігі Галифакста жөндеу жұмыстарын жүргізуге және шығыс жағалауында қысқа круиздер жасауға кетті. Тамыз айында "Вориор" Ұлыбританияға сапарлады, онда оның эскадрильялары Firefly Mark IV және Hawker Sea Fury ұшақтарымен қайта жабдықталды, 28 тамызда Галифаксқа оралды. Осы уақытта "Вориордың" оралуына және "Магнифисентті" сатып алуға дайындық жұмыстары жүргізіліп жатты. Қараша айында 826 және 883 эскадрильяларынан тұратын "Магнифисенттің" әуе тобы Новая Шотландия жағалауында "Вориор" кемесінде жаттықты. Осыдан кейін "Вориор" эсминецпен бірге Бермудаға жөнелтілді, онда кемеге төлем жасалуға дайындық жүргізілді. Кеме 12 ақпанда Ұлыбританияға сапарлады, 20 ақпанда Белфастқа жетті. 1 наурызда кеме Спитхедке ауысты, онда авиациялық отын шығарылды. "Вориор" 1948 жылдың 23 наурызында Портсмутте Корольдік теңіз күштеріне қайтарылды.

As the focus of future operations at sea during the Second World War shifted to the Pacific theatre, planning began in May 1944 that the Royal Canadian Navy (RCN) would require a larger fleet both in numbers and in size of ships. In the effort to get bigger, the RCN returned the escort carriers then on loan, and , in exchange for the loan of two light fleet carriers. A formal approach was first made in July, with negotiations being finalised in April 1945 when Warrior and were acquired on loan with the option to purchase them outright at a later date. Negotiations were completed in May for the naval air squadrons that would be needed to man the aircraft carrier, but the war ended before the ships were completed. After the agreement with Canada went through, Canadian naval aviation was established with the formation of four squadrons transferred from the Fleet Air Arm intended to fly from Warrior; 803 Squadron and 883 Squadron equipped with Supermarine Seafires and 825 Squadron and 826 Squadron with Fairey Fireflys. Warrior was completed, transferred to the RCN and commissioned as HMCS Warrior on 24 January 1946 and placed under the command of Captain Frank Houghton. Sea trials were completed in March and flying trials were performed at Spithead following that. For the voyage to Canada, 803 and 825 Squadrons were embarked, while 883 and 826 Squadrons were paid off. Warrior entered Halifax harbour on 31 March 1946, a week after leaving Portsmouth. She was escorted by the destroyer and the minesweeper , having officially joined the Canadian Atlantic Fleet on 23 March. April through May was spent alongside fixing builder's defects before the ship began major fleet operations. In August, the aircraft carrier had its first loss, when a Firefly from 825 Squadron ditched, though both the pilot and observer were recovered. That same month, on 23 August while transiting the St. Lawrence River, Warrior ran aground at Pointe Sainte Antoine, near Montreal while en route to the city after her rudder jammed. Tugboats got the aircraft carrier unstuck from the mud bank she had run into the same day and Warrior continued on to Montreal where she became the largest ship to visit that port to that date. The RCN experienced problems with the unheated equipment during operations in cold North Atlantic waters off eastern Canada during 1946. The ship was transferred west to Esquimalt, British Columbia in November 1946, visiting Bermuda, Acapulco, Mexico and San Diego, California before arriving in December. On 18 January 1947, Commodore Harry DeWolf took command of Warrior while the vessel was undergoing repairs to the damages to her hull that had been received during her August grounding. On 31 January, one 825 Squadron's Fireflys was lost along with its pilot off Portland Island during a training mission. It was during this period, that the RCN, facing reduced defence spending and manning constraints, came to the conclusion that they could not operate two aircraft carriers. Negotiations began to return Warrior when Magnificent became ready, with the RCN deeming Warrior unfit for service due to her lack of heating. In February 1947, the aircraft carrier began her voyage back to Halifax, accompanied by the cruiser and destroyer The Canadian group stopped at San Pedro, California before the aircraft carrier transited the Panama Canal by herself, meeting the destroyers and Micmac on the other side. The three Canadian ships visited Havana, Cuba, marking the first time a Canadian warship had visited the Cuban capital since 1929. Warrior returned to Halifax on 27 March. The ship then sailed for Bermuda with Nootka to take part in a naval exercise with the Royal Navy. Most of mid 1947 was spent undergoing repairs at Halifax and performing short cruises along east coast. In August, Warrior sailed for the United Kingdom where her squadrons would be re equipped with Firefly Mark IV and Hawker Sea Fury aircraft, returning to Halifax on 28 August. Meanwhile, preparations were being made for the return of Warrior and the acquisition of Magnificent. In November, Magnificents air group consisting of 826 and 883 Squadrons trained aboard Warrior off the coast of Nova Scotia. Following this, Warrior, escorted by the destroyer sailed to Bermuda where the ship was prepared to be paid off. The ship sailed for the UK on 12 February, arriving at Belfast on 20 February. On 1 March the ship moved to Spithead where the aviation fuel was removed. Warrior was returned to the Royal Navy on 23 March 1948 at Portsmouth.

Корольдік теңіз флотының қызметі

HMCS Warrior Ұлыбританияға оралды және 1948 жылдың 23 наурызында HMS Warrior болып қайта іске қосылды. Содан кейін Devonport-та Warrior қайта жабдықталды және икемді ұшу палубасымен жабдықталды. Бұл ұшақтардың шанағынсыз қону мүмкіндігін сынау мақсатында жасалды; концепцияны сынау үшін өзгертілген de Havilland Sea Vampire ұшақтары қолданылды, сынақ сәтті аяқталды, бірақ бұл технология пайдалануға енгірілмеді. Иілгіш палуба ауа толтырылған қаптармен демеліп тұрған резеңке жамылғыдан тұрды. Жаңа палуба аралдың алдындағы тосқауылдан басталып, қалыптасқан ұшу палубасына дейін созылды. Иілгіш палубаның арт жағында, 1 метрге дейін көтерілетін жеңіл болаттан жасалған пандус пен бір тұтқыш сымы орналастырылды. Сынақтар 1948 жылдың қарашасынан 1949 жылдың наурызына дейін жалғасты. 1950 жылдың маусымында Warrior қайта іске қосылып, Корея соғысы кезінде Қиыр Шығысқа әскерлер мен ұшақтарды тасымалдау үшін өзгертілді, ал тамызда алғашқы миссияға аттанды. 1951 жылдың маусымында 16 парашют бригадасымен бірге Warrior Таяу Шығыстағы жағдайға жауап ретінде Кипрге жөнелтілді. Кеме 1952 және 1953 жылдары Devonport кемежайында жөндеуден өтті. Кемеге жаңа торлы мачта және жаңа радарлар орнатылды, мачтаға 281Q типі, ал аралдың алдыңғы және артқы бөліктеріне 277Q типі радарлар орнатылды. Мачтаға сондай-ақ, достарды және жауларды анықтауға арналған антенналар орнатылды. Көпір кеңейтіліп, жабылды. Теңіз сынақтарынан кейін 811 эскадрильясы Sea Fury ұшақтарымен және 825 эскадрильясы Firefly ұшақтарымен жабдықталды. 1954 жылы Warrior Қиыр Шығысқа жөнелтіліп, атыс тоқтағаннан кейін Корея жағалауында патрульдеді. Қыркүйек айында "Азаттыққа жол" операциясы барысында кеме Солтүстік Вьетнамның Хайфонг қаласынан Оңтүстік Вьетнамның Вунг Тау қаласына коммунистік емес босқындарды эвакуациялауға жіберілді, екі сапарда 3221-ден астам адамды тасымалдады және Оңтүстік Вьетнам Президентінің алғыс хатына ие болды. Англияға оралғаннан кейін 1955 жылы Devonport-та тағы бір жөндеу жұмыстары жүргізілді. Бұл жолы Warrior сынақтар үшін 5 градусқа бұрылған ұшу палубасын алды. Бұрылған палубаны орнату үшін сол жақтанғы қосымша бөлімдер алынып тасталды, бұрылған палуба кеменің сол жағына орнатылды және палубаның өзі ұшақтарды қабылдау үшін жаңартылды. Сонымен қатар, катапульта 20 000 фунт салмақтағы ұшақтарды ұшыруға жаңартылды, ал тұтқыш сым жүйесі ұшақтың сол салмағын қабылдау үшін жақсартылды. Ұшақ тасымалдаушысына айналы қондыруға көмектесетін құрал және 961 типті CCA радары орнатылды. Кластағы жалғыз кеме ретінде Warrior-ді оқу және сынақ кемесіне айналдыру жоспарланды. Қысқа уақыт оқу кемесі болғаннан кейін Warrior Тынық мұхитына жіберілді, онда ұшақ тасымалдаушы британдық сутекті бомбаның алғашқы сынақтары – "Grapple" операциясына қатысты, бағыныштағы Westland Whirlwind тікұшақтары мен Grumman Avenger AS4 ұшақтарын сынақтардан ауа үлгілерін жинау және зерттеу үшін қайтару үшін пайдаланды. Операция аяқталғаннан кейін, радиоактивтілікке ұшырағандықтан Avenger ұшақтары теңізге жіберілді. 1950 жылдардың соңында қажеттіліктерге артық деп танылған Корольдік теңіз күштері 1958 жылдың ақпанында Warrior-ді қызметтен шығарды және оны сатуға ұсынды. "Grapple" сынақтарынан оралу сапары Аргентина арқылы өтті, Аргентина теңіз күштеріне портқа барып, демонстрациялар көрсетілді, оған Адмиралтейство оны сатуға тырысты.

HMCS Warrior returned to the United Kingdom and was recommissioned as HMS Warrior on 23 March 1948. Warrior was then refitted at Devonport and equipped with a flexible flight deck to test the feasibility of receiving undercarriage less aircraft; modified de Havilland Sea Vampire aircraft were used to test the concept, which was successful but not introduced into service. The flexible deck was composed of a rubber sheet supported by air bags. The new deck extended from the bow to the barrier forward of the island and was superimposed on the existing flight deck. Aft of the flexible deck, a light steel ramp was placed over the flight deck rising to 2 feet (1 m) in height with a single arrestor wire. The trials lasted from November 1948 to March 1949 and upon completion, Warrior was paid off into the reserve at Portsmouth. Warrior was reactivated in June 1950 and modified to carry troops and aircraft to the Far East during the Korean War, departing in August on the first such mission. In June 1951, with 16 Parachute Brigade embarked, Warrior sailed to Cyprus in response to a crisis in the Middle East. The ship underwent refit during most of 1952 and 1953 at Devonport Dockyard. The ship was fitted with a new lattice mast and new radars with Type 281Q fitted to the mast and Type 277Q radars installed fore and aft of the island. Identification friend or foe aerials were also installed on the mast. The bridge was enlarged and enclosed. The Fleet Air Arm 811 Squadron in Sea Furys and 825 Squadron in Fireflys were embarked after sea trials. During 1954, Warrior was deployed to the Far East, patrolling off the coast of Korea, following the ceasefire. In September, during Operation Passage to Freedom, the ship was among those sent to evacuate non Communist refugees from Haiphong, North Vietnam to Vung Tau, South Vietnam, transporting more than 3,221 people in two voyages and being awarded a South Vietnamese Presidential Citation. After returning to England another refit was carried out in 1955 at Devonport. This time Warrior received an angled flight deck of 5 degrees for trials. To install the angled deck, portside sponsons were removed, the angled deck installed portside amidships and the deck itself was upgraded to take aircraft up to Furthermore, the catapult was upgraded to launch 20,000 pound aircraft and the arrester wire system improved to take the same weight of aircraft at The aircraft carrier also received a mirror landing aid and Type 961 CCA radar. As the only ship in the class to receive the upgrade, it was intended to turn Warrior into a training and trials ship. Following a short period as a training ship, Warrior was dispatched to the Pacific Ocean, where the aircraft carrier took part in Operation Grapple, the first British hydrogen bomb tests, as the headquarters ship embarking a flight of Westland Whirlwind helicopters and Grumman Avenger AS4 aircraft to collect air samples from the tests and ferry them back for examination. After the operation was completed the Avengers were catapulted into the sea as they were contaminated with radioactivity. Considered surplus to requirements by the late 1950s, the Royal Navy decommissioned Warrior in February 1958 and offered her for sale. The return voyage from the Grapple tests was via Argentina, with port visits and demonstrations to the Argentine Navy, to whom the Admiralty was trying to sell her.

Аргентина әскери-теңіз флотының қызметі

1958 жылы Аргентинаға сатылып, 6 тамыз 1958 жылы ARA Independencia деп қайта аталды. 4 қарашада Портсмутте Аргентина әскери-теңіз туы көтеріліп, 10 желтоқсанда Аргентинаға бағытталды. Аргентина әскери-теңіз авиациясы 8 маусым 1959 жылы Independencia-дан әуе операцияларын бастады, тіпті кеме әскери-теңіз күштеріне ресми түрде қабылдаудан бұрын. Кеме 8 шілде 1959 жылы Аргентина әскери-теңіз флотына қабылданып, пайдалануға берілді. Әуе шабуылына қарсы қару-жарақ бастапқыда он екі 40 мм-лік зеңбірекке дейін кемітілді, жақын арада сегізге дейін азайтылды. Бірақ 1962 жылдың мамырында кемеге осы калибрлі бір төрттік және тоғыз екілік зеңбірек жиынтығы қосылды. Барлық модификациялардан кейін кеменің сусыруы артты, ал кеменің максималды жылдамдығы төмендеді. Максималды саны 24 ұшақтан тұратын әуе тобы негізінен Vought F4U Corsair, North American SNJ 5C Texans және Grumman S2F-1 (S2A) Tracker ұшақтарынан құралды. Әскери-теңіз авиациясының құрамында Grumman F9F Panther (Аргентина әскери-теңіз авиациясындағы алғашқы реактивтік истребительдер, 1963 жылдың тамызынан бастап Independencia-дан ұшырылды) және TF 9J Cougar реактивтік ұшақтары да болды, бірақ Independencia-ның катапульты оларды ұшыруға жеткілікті қуатты болған жоқ. Кеме сонымен қатар North American T-28 Trojan оқу-жаттығу ұшағын пайдаланды. ARA Veinticinco de Mayo авианосеці, сондай-ақ британдық, бірақ Голландияде қызмет еткен кезде күштірек катапультпен жабдықталған, 1969 жылы пайдалануға берілді, ал Independencia 1970 жылы резервке жіберілді. 1971 жылы кеме мақұлданып, құралуға жарамайтын қалдықтарға айналдырылды.