Кіріспе

Американдық әнші (1935–1984)

Эстер Филлипс (туған Эстер Мэй Вашингтон; 23 желтоқсан 1935 – 7 тамыз 1984) 1950 жылы танымал болды, «Кішкентай Эстер» деген атпен «Double Crossing Blues» және «Mistrustin' Blues» сияқты бірнеше ірі R&B хиттерін жариялады. 1960 жылдары ол «Release Me» әнімен үлкен жетістікке қол жеткізді және поп, джаз, блюз және соул жанрларында әндер жазды. Филлипс 1973 жылы «Home Is Where the Hatred Is» әні үшін «Грэмми» номинациясын алды, ал оның «What a Diff'rence a Day Makes» диско-жазбасы 1975 жылы үлкен хитке айналды. 1984 жылы ұзақ жылғы есірткіге тәуелділігінен туындаған бауыр және бүйрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.

Ерте өмір

Филипс Эстер Мей Джонс АҚШ-тың Техас штатындағы Галвестон қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасы оның жасөспірім шағында ажырасып, ол уақытын Хьюстон қаласындағы әкесімен және Лос-Анджелестегі Уоттс ауданындағы анасымен бөлісті. Ол шіркеуде ән айтумен өсті және жергілікті блюз клубындағы таланттар байқауына қатысуға құлшынбады, бірақ оның қарындасы оны инабаттандырды. 14 жасында толыққанды әнші болған ол 1949 жылы Джонни Отиске тиесілі Баррелхаус клубында өткен әуесқойлар сайысында жеңіске жетті. Отис оның талантына қатты әсер етіп, оны Modern Records лейбліне жаздырып, «Little Esther» деген атпен өзінің «California Rhythm and Blues Caravan» атты гастрольдік тобына қосты. Кейіннен ол Филипс тегін сахналық есімі ретінде алды, бұл шешімге оны бензин станциясындағы жарнама тақтасы шабыттандырған деседі.

Ерте мансап

Оның алғашқы хит-жазуы Джонни Отис Квинтеті мен Робинс (вокалдық топ) қатысқан "Double Crossing Blues" болды, ол 1950 жылы Savoy Records лейблынан шықты және Billboard R&B чартында 1-орынға жетті. Ол Johnny Otis Orchestra оркестрімен Savoy үшін бірнеше хит-жазбалар жасады, соның ішінде Мел Уокермен дуэтте орындалған "Mistrusting Blues" және "Cupid's Boogie" әндері, екеуі де сол жылы 1-орынды иеленді. Сол жылы оның тағы төрт әні Топ-10-ға енді: "Misery" (9-орын), "Deceivin' Blues" (4-орын), "Wedding Boogie" (6-орын) және "Far Away Blues (Xmas Blues)" (6-орын). Кез келген жанрда өнер көрсететін әйел әртістердің дебют жылында осындай сәттілікке қол жеткізуі сирек кездеседі. 1954 жылы ол әкесімен бірге тұру үшін Хьюстонға оралды және денсаулығын қалпына келтірді. Ақша тапшы болғандықтан, ол Оңтүстіктегі шағын түнгі клубтарда жұмыс істеді, ал Кентукки штатының Лексингтонындағы ауруханада уақыт-уақыт ем қабылдады. 1962 жылы Кенни Роджерс оның Хьюстон клубында ән айтқанын естіп, оған ағасы Леланға тиесілі Lenox Records компаниясымен келісімшарт жасауға көмектесті.