Лорин Нидекер: Американдық ақын өмірі мен шығармашылығы
Lorine Niedecker
Американ ақыны Лорин Нидекер (1903-1970) Висконсин табиғаты, философиялық реализм және авангард поэзиясымен танымал. Өңірлік поэзияның маңызды тұлғасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка ақыны (1903–1970)
American poet (1903–1970)
Лорин Фейт Нидекер (ағылш. Needecker, 12 мамыр 1903 – 31 желтоқсан 1970) – американдық ақын. Оның поэзиясы лаконизммен, Висконсин және Жоғарғы Орта Батыс аймағының (әсіресе су кеңістіктерінің) табиғи ландшафттарына, философиялық материализмге, парақ дизайнымен эксперименттерге және сюрреализмге ден қоюымен ерекшеленеді. Ол американдық аймақтық поэзия, Объетивист поэзиялық қозғалысы және 20 ғасырдың ортасындағы американдық поэзия авангардының тарихындағы маңызды тұлға саналады.
Lorine Faith Niedecker (English: pronounced Needecker; May 12, 1903 – December 31, 1970) was an American poet. Her poetry is known for its spareness, its focus on the natural landscapes of Wisconsin and the Upper Midwest (particularly waterscapes), its philosophical materialism, its mise en page experimentation, and its surrealism. She is regarded as a major figure in the history of American regional poetry, the Objectivist poetic movement, and the mid 20th century American poetic avant garde.
Ерте өмір
Нидекер Висконсин штатының Форт-Аткинсон қаласына жақын орналасқан Блэк Хок аралында Тереза (Дейзи) (туған аты Кунц) және Генри Нидекердің отбасында дүниеге келді және өмірінің көп бөлігін ауылдық жерде уединениеде өткізді. Ол өзеннің айналасындағы көріністер мен дыбыстармен өршілген, Форт-Аткинсонға мектепке баратынға дейін өсті. Құстар, ағаштар, су және батпақ оның кейінгі поэзиясына үлкен әсер етті. 1922 жылы орта мектепті бітірген соң, ол әдебиетті оқу үшін Белойт колледжіне түсті, бірақ әкесі оның оқу ақысын төлей алмағандықтан екі жылдан кейін оқуын тастады. Ол денсаулығы нашарлаған, соқыр анасына күтім жасады, ол күйеуінің көрші әйелмен жасаған адалсыздығынан терең күйзелген еді. Нидекер мен Франк Хартвиг 1928 жылы үйленді; олардың қарым-қатынасы екі жылға созылды. Хартвигтің жаңадан ашылған жол салу бизнесі Ұлы депрессия басталғанда құлдырады, ал Нидекер Форт-Аткинсон кітапханасындағы жұмысынан айырылды. Олар 1930 жылы ажырасып кетті, бірақ 1942 жылға дейін заңды түрде ажыраспады.
Niedecker was born on Black Hawk Island near Fort Atkinson, Wisconsin to Theresa (Daisy) (née Kunz) and Henry Niedecker and lived most of her life in rural isolation. She grew up surrounded by the sights and sounds of the river until she moved to Fort Atkinson to attend school. The environment of birds, trees, water and marsh would inform her later poetry. On graduating from high school in 1922, she went to Beloit College to study literature but left after two years because her father was no longer able to pay her tuition. She devoted herself to caring for her ailing deaf mother, who was deeply depressed by her husband's flagrant affair with a neighbor. Niedecker and Frank Hartwig married in 1928; the relationship lasted two years. Hartwig's fledgling road construction business foundered during the onset of the Great Depression while Niedecker lost her job at the Fort Atkinson Library. The two separated in 1930 but were not legally divorced until 1942.
Алғашқы жазбалар
Нидекердің алғашқы поэзиясы образшылдар мен сюрреалистерді оқуымен қалыптасты. 1931 жылы ол «Поэзия» журналының «Объективизм» санымен танысты. Ол өлеңдерін осы санның редакторы Луи Зуковскийге жіберді. Бұл оның ақын ретінде өсуі үшін маңызды қарым-қатынастың бастауы болды. Зуковский оларды «Поэзия» журналына жіберуді ұсынды, онда олар жариялануға қабылданды. Осылайша Нидекер американдық поэзиялық авангардымен тікелей байланысқа түсті. 1933 жылдың соңында Нидекер алғаш рет Нью-Йорк қаласына Зуковскийге барып, оның баласын күтті. Ол Нидекердің Форт-Аткинсонға қайтқаннан кейін де достасқанымен, түсік жасауды талап етті, және осыдан кейін де олардың өзара пайдалы хат алмасуы жалғасты. 1930 жылдардың ортасынан бастап Нидекер сюрреализмнен шегініп, әлеуметтік және саяси жағдайлармен, сондай-ақ өзінің туған ауылдық жерімен тікелей байланысты өлеңдер жаза бастады. Оның тұңғыш кітабы «Жаңа қаз» (1946) осы өлеңдердің көпшілігін қамтыды.
Niedecker's earliest poetry was marked by her reading of the Imagists and Surrealists. In 1931 she read the Objectivist issue of Poetry. She sent her poems to Louis Zukofsky, who had edited the issue. This was the beginning of what proved to be an important relationship for her development as a poet. Zukofsky suggested sending them to Poetry, where they were accepted for publication. Niedecker then found herself in direct contact with the American poetic avant garde. Near the end of 1933, Niedecker visited Zukofsky in New York City for the first time and became pregnant with their child. He insisted that she have an abortion, which she did, although they remained friends and continued to carry on a mutually beneficial correspondence following Niedecker's return to Fort Atkinson. From the mid 1930s, Niedecker moved away from surrealism and started writing poems that engaged more directly with social and political realities and on her own immediate rural surroundings. Her first book, New Goose (1946), collected many of these poems.
Елеусіз қалдыру
Нидекер он бес жыл бойы тағы бір кітап жарияламады. 1949 жылы ол Зуковскийдің ұлының құрметіне арналған «Пауылға» атты өлеңдер тізбегін жазуға кірісті. Айынықта, Зуковский оның жинаған 72 өлеңнің мазмұны тым жеке және артық ден қоюшылық тудыратын болғандықтан, оны жариялаудан бас тартты. Географиялық тұрғыдан оқшауланғандықтан тіпті журналдарда да жариялау қиын болды және 1955 жылы ол соңғы он жылда жұмысы тек алты рет жарияланғанын айтты.
Niedecker was not to publish another book for fifteen years. In 1949, she began work on a poem sequence called For Paul, named for Zukofsky's son. Unfortunately, Zukofsky was uncomfortable with what he viewed as the overly personal and intrusive nature of the content of the 72 poems she eventually collected under this title and discouraged publication. Partly because of her geographical isolation, even magazine publication was not easily available and in 1955 she claimed that she had published work only six times in the previous ten years.
Жаңғыру
1960 жылдары Нидекердің туындыларына деген қызығушылық қайта жанданды. Wild Hawthorn Press және Fulcrum Press, екеуі де Ұлыбританияда орналасқан, кітаптар шығарып, журналдарда жариялану жиі болды. Ол сондай-ақ, Сид Корман, Базил Бантинг және модернистік мұраны қайта жаңғыртуға мүдделі бірнеше жас британдық және американдық ақындарды қоса алғанда, көптеген ақындармен дос болды. Өмірінің соңғы онжылдықтарында жарық көрген кітаптары: «Менің досым – ағаш», «Т & G: Жиналған өлеңдер, 1936–1966», «Солтүстік орталық» және «Сумен өмірім». Осы қызығушылықты сезінген Нидекер қайтадан жазуға кірісті. Бұрын ол Форт-Аткинсондағы аурухана едендерін жуып, жергілікті журналда «беттеуші» болып жұмыс істеген, коттеджтерді жалға алып, жылдар бойы жақындап келе жатқан кедейлікте өмір сүрген. Дегенмен, 1963 жылдың мамырында Милуокидің оңтүстігіндегі Ladish Drop Forge зауытындағы өнеркәсіптік суретші Альберт Милленмен үйленуі оның өміріне қаржылық тұрақтылық әкелді. 1968 жылы Миллен зейнетке шыққаннан кейін, жұбайлар Блэкхок аралына оралып, Лориннің әкесінен мұраға алған жерге салған шағын коттеджге көшіп орналасты. Бүгінде Лорин Нидекер коттеджі деп аталатын бұл коттедж Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Нидекер 1970 жылы миға қан құйылудан қайтыс болды, соңынан бірнеше жарияланбаған қолжазбалар қалды. Миллен Нидекердің көптеген қағаздарын өртеп жіберді, бұл Нидекердің өтініші бойынша жасалғанын айтты. Оның есімі ата-анасының қабір тасына қосылды, онда отбасының фамилиясының бастапқы жазылуы – Нейдекер қолданылған. Лорин өзінің фамилиясын Нидекер деп жиырма жасында өзгертті. Нидекердің негізгі мұрағаты Дуайт Фостер қалалық кітапханасында (Нидекердің жеке кітапханасын мұра еткен) және Висконсин штатының Форт-Аткинсон қаласындағы Хоард мұражайында (Нидекердің қағаздарының жинағын сақтайтын және оның көршісі әрі жақын досы Гейл Рубтың сыйлаған) сақталады. Дженни Пенберти редакциялаған Нидекердің толық жиналған туындылары 2002 жылы Калифорния университетінің баспасында жарық көрді. 2003 жылы Милуоки мен Форт-Аткинсонда өткен Нидекердің өмірі мен шығармашылығына арналған мерейтойлық шараларға оның Блэк Хок аралындағы екі Рок өзенінің жағасындағы үйлеріне саяхаттар және ғалымдар мен ақындардың баяндамаларын қамтыған симпозиум сессиялары кірді. Корман, Нидекердің әдеби мұрагері, өмірінің көп бөлігін Жапонияда өткізген, осы шара кезінде АҚШ-та соңғы рет пайда болды.
The 1960s saw a revival of interest in Niedecker's work. Wild Hawthorn Press and Fulcrum Press, both British based, published books and magazine publication became regular. She was also befriended by a number of poets, including Cid Corman, Basil Bunting and several younger British and US poets who were interested in reclaiming the modernist heritage. Her books published in the last few decades of her life included My Friend Tree, T & G: The Collected Poems, 1936–1966, North Central, and My Life By Water. Encouraged by this interest, Niedecker started writing again. She had previously earned her living scrubbing hospital floors in Fort Atkinson, "reading proof" at a local magazine, renting cottages and living in near poverty for years. However, her marriage in May 1963 to Albert Millen, an industrial painter at Ladish Drop Forge on Milwaukee's south side, brought financial stability back into her life. When Millen retired in 1968, the couple moved back to Blackhawk Island, taking up residence in a small cottage Lorine had built on property she inherited from her father. The cottage, now known as the Lorine Niedecker Cottage, is listed on the National Register of Historic Places. Niedecker died in 1970 from a cerebral hemorrhage, leaving behind several unpublished typescripts. Many other Niedecker papers were burned by Millen, who said he did so at Niedecker's request. Her name was added to her parents' headstone which uses the original spelling of the family name, Neidecker. Lorine had her name changed to the Niedecker spelling when she was in her twenties. The primary Niedecker archives are in the Dwight Foster Public Library (which inherited Niedecker's personal library) and the Hoard Museum in Fort Atkinson, Wisconsin (which holds a collection of Niedecker's papers, as preserved and donated by her neighbor and close friend, Gail Roub). Niedecker's comprehensive Collected Works, edited by Jenny Penberthy, were published by the University of California Press in 2002. A centennial celebration of Niedecker's life and work, held in Milwaukee and Fort Atkinson in 2003, included treks to her two Rock River edged homes on Black Hawk Island and symposium sessions including presentations by scholars and poets. Corman, Niedecker's literary executor who lived most of his creative life in Japan, made his last appearance in the United States during this event.
Шығармалары
"Нью Гус" (Прейри-Сити, Иллинойс: Джеймс А. Декер баспасы, 1946). "Менің досым – ағаш" (Эдинбург: Wild Hawthorn Press, 1961). "Солтүстік Орталық" (Лондон: Fulcrum Press, 1968). "T&G: Жиналған өлеңдер (1936–1966)" (Penland, NC: The Jargon Society, 1969). "Судағы өмірім: Жиналған өлеңдер 1936–1968" (Лондон: Fulcrum Press, 1970). "Көк шикория" (Нью-Рошель, Нью-Йорк: The Elizabeth Press, 1976). "Граниттік шелек: Лорин Нидекердің таңдамалы өлеңдері", құраст. Сид Корман (Сан-Франциско: North Point Press, 1985). "Бұл конденсатордан: Лорин Нидекердің толық шығармалары", құраст. Роберт Дж. Бертольф (Highlands, NC: Jargon Society, 1985). "Квентоль және тұз балығы" (Durham: Pig Press, 1991). "Жиналған еңбектер", құраст. Дженни Пенберти (Беркли: Калифорния университеті баспасы, 2002). "Көліңіздік" (Сиэтл және Нью-Йорк: Wave Books, 2013). Бұл басылым поэманың бастапқы материалдарын және түсіндірмелерін қамтиды.
New Goose (Prairie City, Ill.: Press of James A. Decker, 1946). My Friend Tree (Edinburgh: Wild Hawthorn Press, 1961). North Central (London: Fulcrum Press, 1968). T&G: The Collected Poems (1936–1966) (Penland, NC: The Jargon Society, 1969). My Life by Water: Collected Poems 1936 1968 (London: Fulcrum Press, 1970). Blue Chicory (New Rochelle, NY: The Elizabeth Press, 1976). The Granite Pail: Selected Poems of Lorine Niedecker, ed. Cid Corman (San Francisco: North Point Press, 1985). From This Condensery: The Complete Writing of Lorine Niedecker, ed. Robert J. Bertholf (Highlands, NC: Jargon Society, 1985). Harpsichord & Salt Fish (Durham: Pig Press, 1991). Collected Works, ed. Jenny Penberthy (Berkeley: University of California Press, 2002). Lake Superior (Seattle & New York: Wave Books, 2013). This edition of the poem includes sources materials and commentary.
Хат-хабар
"Сенің үйің мен менің үйімнің арасында": Лорин Нидекердің Сид Корманға 1960-1970 жылдар аралығында жазған хаттары, Лиза Патер Фаранданың редакциясы (Дьюк Университеті баспасы, 1987)
Нидекер және Зуковскиймен хат алмасу, 1931-1970 жылдар, Дженни Пенбертидің редакциясы (Кембридж университетінің баспасы, 1993)
"Between Your House and Mine": The Letters of Lorine Niedecker to Cid Corman, 1960 1970, ed. Lisa Pater Faranda (Duke University Press, 1987)
Niedecker and the Correspondence with Zukofsky, 1931 1970, ed. Jenny Penberthy (Cambridge University Press, 1993)