Япон жазушысы, әлеуметтік белсенді және әдеби сыншысы Миямото Юрико
Miyamoto Yuriko
Япондық жазушы, әлеуметтік белсенді, әдеби сыншы М.Юрико (1899-1951) өмірі мен шығармашылығы. Автобиографиялық туындылары, әйелдер күресі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық романист, әлеуметтік белсенді және әдеби сыншы (1899–1951)
Japanese novelist, social activist, and literary critic (1899–1951)
Миямото Юрико (宮本 百合子) – Жапонияның Тайшо және ерте Шова кезеңдерінде белсенді болған жапондық романист, әңгімелер жазушы, әлеуметтік белсенді және әдеби сыншы. Ол өзінің автобиографиялық туындыларымен және пролетариаттық және әйелдер бостандығы қозғалысына қатысуымен ең көп танылды. Оның туған кездегі тегі – Чуджо (中條) Юрико.
Miyamoto Yuriko (宮本 百合子) was a Japanese novelist, short story writer, social activist, and literary critic active during the Taishō and early Shōwa periods of Japan. She is best known for her autobiographical fiction and involvement in proletarian and women's liberation movements. Her maiden name was Chūjō (中條) Yuriko.
Ерте өмір
Миямото Юрико 1899 жылғы 13 ақпанда Токионың Коишикава ауданында (қазіргі Бункё ауданының бөлігі) мәртебелі отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Кембридж және Токио императорлық университетінде білім алған сәулетші, ал анасы бұрынғы суретші, бірақ Уэно ұлттық өнер мектебі әйелдерді қабылдамайтынын білген соң мансабы тоқтап қалды. Миямотоның анасы оны Мейдзи үкіметі ұсынған «Жақсы әйел, дана ана» рөліне мәжбүрлеуді ниеттемеген. Ол Нью-Йоркке барып, Колумбия университетінде оқыды және алғашқы күйеуі Араки Шигерумен танысты, олармен бірге Жапонияға оралды. Екеуінің жасы, әлеуметтік-экономикалық жағдайы және интеллектуалдық қызығушылықтары әртүрлі болды. Олардың қарым-қатынасының алғашқы жылдары Миямотоның 1927 жылы жариялаған «Иппон но хана» (Бір гүл) атты жартылай автобиографиялық әңгімесіне шабыт берді. Бұл келіспеушілік Йошиконың талқылаулары мен Миямотоның адалсыздығы туралы айыптауларымен күшейді, бұл екі әйелдің хаттарында көрініс тапқан. Алайда, үкіметтің «Бейбітшілікті сақтау заңдарының» күшіне енгізілуі және солшыл саяси қозғалыстарға қарсы күшті қысым көрсетілуі салдарынан Миямотоның туындылары ауыр цензураға ұшырады және оның журналына жариялауға тыйым салынды. 1932 жылы Миямото Юрико мен Миямото Кенджи басқа коммунистік жазушылармен бірге тұтқындалды. Соғыс аяқталғаннан кейін бір жыл ішінде ол екі туысқан роман жариялады, «Бансю хейя» (Бансю жазығы) және «Фучисо» (Желбағы), екеуі де Жапонияның капитуляциясына дейін өткен айлардағы өзінің тәжірибесін бейнелейді. Алғашқы роман 1947 жылы Майничи мәдени сыйлығына ие болды. Ол әйелдердің азаттығын жақсы әлеуметтік тәртіпке жету жолының бір бөлігі деп есептеді, сонымен қатар дәстүрлі пролетарлық әдебиетке де, қалыпты жапондық ойлау жүйесіне де қарсы тұрды.
Miyamoto Yuriko was born Chūjō Yuriko on 13 February 1899 in the Koishikawa district of Tokyo (now part of Bunkyō district) to privileged parents. Her father was a Cambridge and Tokyo Imperial University trained architect, and her mother was a former painter, whose career had halted when she discovered that Ueno National Art School did not accept women. Miyamoto's mother had no intention of forcing her into the Good Wife, Wise Mother role encouraged by the Meiji government. She went to New York, where she studied at Columbia University and met her first husband, Araki Shigeru, with whom she would return to Japan. The two were different in terms of age, socio economic class, and intellectual interests, The first few years of their relationship provided inspiration for another semi autobiographical story, "Ippon no hana" (One Flower), which Miyamoto published in 1927. This disagreement was exacerbated by Yoshiko's violent outbursts and accusations of Miyamoto's dishonesty, which are evidenced by both women's correspondences. However, with government enforcement of the Peace Preservation Laws and the increasingly severe suppression of leftist political movements, Miyamoto's works were heavily censored and her magazine was forbidden to publish. In 1932, both Miyamoto Yuriko and Miyamoto Kenji were arrested alongside other Communist writers. Within a year of the end of the war, she published two companion novels, italic=no (The Banshū Plain) and Fūchisō (The Weathervane Plant), both descriptive of her experiences in the months immediately following the surrender of Japan. The former novel received the Mainichi Cultural Prize for 1947. She considered women's liberation a part of the path to better social order, pushing against both traditional proletarian literature and mainstream Japanese thought.
Портреттер
Юрико, Дасвидания – 2011 жылы түсірілген драмалық фильм. Сачи Хамано режиссерлік еткен бұл фильм Юриконың екі автобиографиялық романы – «Нобуко» және «Хитоми Савабе» романының деректі әңгімесіне негізделген. Фильм Миямото Юрико мен Юаса Йошиконың қарым-қатынасын ең жарқын, бостандық сыйлайтын сәттерінде көрсетеді, сонымен қатар Миямотоның бірінші некедегі тоқырауына, Миямотоның кейінгі «сатуына», Юасаның қаһарлы шабуылдарына және олардың біртіндеп алыстауына көрініс береді.
Yuriko, Dasvidaniya is a 2011 drama film, depicting a brief period in 1924, in which Hitomi Toi plays the title role. Directed by Sachi Hamano, the film is based on two of Yuriko's autobiographical novels, Nobuko and italic=no, and on Hitomi Sawabe's non fiction novel italic=no. The film portrays Miyamoto Yuriko and Yuasa Yoshiko's relationship in its most idyllic, liberating moments, flashing both backward, to Miyamoto's stagnation under her first marriage, and forward, to Miyamoto's eventual "betrayal," Yuasa's violent outbursts, and their mutual growing apart.