Слоун Сквер метро бекетінің тарихы

Кіріспе

Лондон метро станциясы Слоан-сквер – Челсиде орналасқан Лондон метро станциясы. Ол Дистрикт және Шыңғырлау желілерінде, Оңтүстік Кенсингтон және Виктория станциялары арасында қызмет көрсетеді және Travelcard 1-аймағында орналасқан. Станцияға кіретін жер Sloane Square (A3217) көшесінің шығыс жағында. Ол Корольдік сот театрының қасында орналасқан және Кингс-роудтағы сауда орталықтарына, Питер Джонс универмагына және Кадоган залына ең жақын станция болып табылады.

Тарих

Станция 1868 жылғы 24 желтоқсанда District Railway (DR, қазір District Line) компаниясының Оңтүстік Кенсингтон мен Вестминстер станциялары арасындағы желісінің алғашқы бөлігін ашуымен ашылды. Станция құрылысы Гайд-парк арқылы өтетін Вестборн өзенімен қиындыққа тап болды, ол Серпентин көлі ретінде танымал болды және бастапқыда Найтсбридждегі Найтс көпірі арқылы өтетін. Өзен платформа астынан үлкен темір құбыр арқылы өткізілді. Бұл құбыр бүгінге дейін сақталған. DR Оңтүстік Кенсингтонда Метрополитен теміржолымен (MR, кейін Метрополитен желісі) байланысты. Екі компания да бәсекелес болғанымен, әрқайсысы өз пойыздарын екіншісінің рельстерімен "Ішкі шеңбер" деп аталатын бірлескен қызмет аясында жүргізді. 1872 жылғы 1 ақпанда DR өзінің Earl's Court станциясынан солтүстікке қарай тармақ ашып, Батыс Лондон кеңейту бірлескен теміржолымен (WLEJR, қазір Батыс Лондон желісі) байланысты, ол Аддисон Роуд (қазір Кенсингтон (Олимпия)) станциясында қосылды. Осы күннен бастап "Сыртқы шеңбер" қызметі DR рельстерімен жүре бастады. Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолы (LNWR) Броуд-стриттен (қазір бұзылған) Солтүстік Лондон желісі арқылы Уиллесден-Джанкшнға, содан кейін Батыс Лондон желісі арқылы Аддисон-Роудқа дейін қызметті жүргізді. Аддисон-Роудтан пойыздар DR рельстерімен Мансон Хаусқа дейін бағытталды. 1872 жылғы 1 тамыздан бастап "Орталық шеңбер" қызметі де Слоан Сквері арқылы Мургейттен МР рельстерімен Ішкі шеңбердің солтүстік жағында Паддингтонға, содан кейін Хаммерсмит және Сити теміржолы (H&CR) арқылы Латимер-Роудқа, ал содан кейін, қазір бұзылған байланыс арқылы Батыс Лондон желісіне Аддисон-Роудқа және DR арқылы Мансон Хаусқа дейін жүрді. Бұл қызметті Ұлы Батыс теміржолы жүзеге асырды. 1900 жылғы 30 маусымда "Орталық шеңбер" қызметі Эрлс Корт пен Мансон Хаус арасында тоқтатылды. 1908 жылғы 31 желтоқсанда "Сыртқы шеңбер" қызметі де тоқтатылды. 1930 жылдардың соңында станция ғимараты заманауи стильде қайта салынды. 1940 жылдың басында билет залы мен платформалар арасында эскалаторлар орнатылды, бұл станцияны жер асты желісінде эскалаторларға ие болған алғашқы станция етіп белгіледі. Жаңа станция ғимараты ұзаққа созылмады, себебі ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көп бөлігі қирады. 1940 жылдың қараша айында герман бомбасы құлап, станциядағы пойыздың 37 жолаушысын қаза қылды, 79 жолаушыны жарақаттады, сондай-ақ билет залы, эскалаторлар және рельстер үстіндегі шыны шатыр қирады. 1949 жылы Метрополитен желісімен жүзеге асырылатын Ішкі шеңбер бағытына түйін картасында жеке сәйкестік берілді. 1951 жылға қарай станция 1930 жылдардағы ғимаратқа ұқсас стильде қайта салынды. Ескі станцияның айнек шатыры қайта орнатылмады, ал қазіргі станцияның атмосферасы түпнұсқасынан ерекшеленеді. Станция кіреберісінің үстіндегі кеңсе ғимараты кейінірек салынды. Шығыс платформасындағы "Диуардағы тесік" пабы 1868 жылдан 1985 жылға дейін жұмыс істеді.

The station was opened on 24 December 1868 by the District Railway (DR, now the District line) when the company opened the first section of its line between South Kensington and Westminster stations. The construction of the station was complicated by the crossing of the site by the River Westbourne which ran through Hyde Park as the Serpentine Lake and was originally crossed by the Knight's Bridge at Knightsbridge. The river was carried above the platform in a large iron pipe suspended from girders. This pipe remains in place today. The DR connected to the Metropolitan Railway (MR, later the Metropolitan line) at South Kensington and, although the two companies were rivals, each company operated its trains over the other's tracks in a joint service known as the "Inner Circle". On 1 February 1872, the DR opened a northbound branch from its station at Earl's Court to connect to the West London Extension Joint Railway (WLEJR, now the West London line) to which it connected at Addison Road (now Kensington (Olympia)). From that date the "Outer Circle" service began running over the DR's tracks. The service was run by the London and North Western Railway (LNWR) from Broad Street (now demolished) in the City of London via the North London line to Willesden Junction, then the West London Line to Addison Road. From Addison Road it ran over DR tracks to Mansion House. From 1 August 1872, the "Middle Circle" service also began operations through Sloane Square running from Moorgate along the MR's tracks on the north side of the Inner Circle to Paddington then over the Hammersmith & City Railway (H&CR) track to Latimer Road then, via a now demolished link, to the West London line to Addison Road and the DR to Mansion House. The service was operated by the Great Western Railway. On 30 June 1900, the Middle Circle service was withdrawn between Earl's Court and Mansion House. On 31 December 1908, the Outer Circle service was also withdrawn. In the late 1930s, the station building was rebuilt in the modern style. Escalators were installed between the ticket hall and the platforms in early 1940, making the station the first on the sub surface network to have escalators. The new station building did not last long as it was mostly destroyed during World War II. A German bomb that fell in November 1940 killed 37 and injured 79 passengers on a train in the station and destroyed the ticket hall, escalators and the glazed roof over the tracks. In 1949, the Metropolitan line operated Inner Circle route was given its own identity on the tube map as the Circle line. By 1951 the station had been rebuilt again in a similar style to the 1930s building. The arched glass roof was not replaced and the current station does not have the light open atmosphere of the original. The office building above the station entrance is a later addition. The Hole in the Wall pub on the eastbound platform existed from 1868 to 1985.

Оқиғалар мен жазатайым оқиғалар

1960 жылдың 5 сәуірінде Питер Левэлин Дэвис, Дж.М. Барридің "Питер Пэн" немесе "Өспейтін бала" шығармасының жігіт кейіпкерлеріне шабыт берген Левэлин Дэвис ұлдарының бірі, және оның атымен аталған кейіпкермен байланыстырылуына наразы болған, пойыз стансаға кіре жатқанда өзін пойыздың астына тастап, өз-өзіне қол жұмсады. 1973 жылдың 26 желтоқсанында билет сату кеңсесіндегі телефон будкасында террористік бомба жарылды. Ешкім жарақат алмады.

Бұрынғы Челси-Хакни желісі туралы ұсыныс

Sloane Square ұзақ жылдар бойы ұсынылып келген Челси-Хакни желісіндегі мүмкін болатын станса ретінде қарастырылған, бірақ ол Crossrail 2 жоспарларына енгізілді. Қазіргі жоспар бойынша станса сол бағытта болмайды.

Байланыстар

Лондон автобустарының 11, 19, 22, 137, 170, 211, 319, 360, 452, C1 маршруттары және түнгі N11, N19, N22 және N137 маршруттары осы станцияны пайдаланады.

Танымал мәдениетте

Sloane Square – Гилберт пен Салливанның «Iolanthe» опереттасындағы «When you're lying awake» әнінде еске алынған екі метро бекетінің бірі (екіншісі – Оңтүстік Кенсингтон).