Pro forma – латын тілінен аудармасы, құжаттар мен есептемелердегі ресмилік. Қаржылық қызметтерде пайдаланылады, GAAP есептілігінен өзгеше көрініс береді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Латын тілінде "форма үшін" немесе "формальды ресімдеу үшін" деген мағынаны білдіреді.
Latin for "as a matter of form" or "for the sake of form"
Проформа термині (лат. "форма үшін" немесе "формальды ресімдеу үшін") көбінесе сыпайылық таныту үшін ұсынылатын, немесе минималды талаптарды орындайтын, белгілі бір нормаға немесе қағидаға сәйкес келетін, көбінесе формалды түрде орындалатын немесе қарапайым ресімдеу саналатын амалдарды немесе құжаттарды сипаттау үшін қолданылады. Бұл термин заң және бизнес салаларында әдеттегідей жасалатын түрлі құжаттарды атау үшін пайдаланылады.
The term pro forma (Latin for "as a matter of form" or "for the sake of form") is most often used to describe a practice or document that is provided as a courtesy or satisfies minimum requirements, conforms to a norm or doctrine, tends to be performed perfunctorily or is considered a formality. The term is used in legal and business fields to refer to various types of documents that are generated as a matter of course.
Есепке алу
Проформалық есептеу – компанияның қаржылық қызметін көрсетудің бір түрі, онда компанияның нақты қанша ақша тапқанын баяндағанда "ерекше және қайталамайтын мәмілелер" ескерілмейді. Проформалық нәтижелерден көбінесе компанияны қайта құру шығындары, компания инвестицияларының құнының төмендеуі немесе ескі жылдардағы қате есептік тәжірибелерді түзету сияқты ағымдағы балансты түзетулер секілді есептік шығындар алынып тасталады. 1990 жылдардың соңында АҚШ-та проформалық нәтижелерді жариялау өркендеді, көптеген dot com компаниялары осы әдісті өздерінің зияндарын пайдаға айналдыру үшін немесе кем дегенде АҚШ GAAP есептеуі көрсеткен зияннан кішірек зиянды көрсету үшін пайдаланды. АҚШ-тың Құнды қағаздар және биржалар комиссиясы АҚШ-тағы акциялары биржада саудаланатын компаниялардан АҚШ GAAP негізіндегі қаржылық нәтижелерді жариялауды талап етеді және компанияларды егер инвесторларды адастыру мақсатымен АҚШ GAAP нәтижелерін жасыру үшін проформалық нәтижелерді қолданса, бұл алаяқтық болып есептелетіні туралы ескертті.
The pro forma accounting is a statement of the company's financial activities while excluding "unusual and nonrecurring transactions" when stating how much money the company actually made. Examples of expenses often excluded from pro forma results are company restructuring costs, a decline in the value of the company's investments, or other accounting charges, such as adjusting the current balance sheet to fix faulty accounting practices in previous years. There was a boom in the reporting of pro forma results in the US starting in the late 1990s, with many dot com companies using the technique to recast their losses as profits, or at least to show smaller losses than the US GAAP accounting showed. The U. S. Securities and Exchange Commission requires publicly traded companies in the United States to report US GAAP based financial results, and has cautioned companies that using pro forma results to obscure US GAAP results would be considered fraud if used to mislead investors.
Қаржылық есептер
Бизнесте проформалық қаржылық есептіліктер, бірігу, сатып алу, жаңа капиталға инвестиция салу немесе жаңа қарыз алу немесе акция шығару сияқты капитал құрылымындағы өзгерістер сияқты жоспарланған операциялардан бұрын дайындалады. Проформа операцияның күтілетін нәтижелерін, әсіресе болжамды ақша ағымдарын, таза кірістерді және салықтарды модельдейді. Осыған байланысты, проформалық есептіліктер ағымдағы қаржылық есептіліктерге негізделген компанияның болашақтағы күтілетін жағдайын қорытындылайды. Проформа көрсеткіштері нақты түрде белгіленуі керек, ал есептелген өткен көрсеткіштерден кез келген ауытқу себептері анық түсіндірілуі тиіс. Мысалы, егер компанияның қаржылық жағдайына маңызды әсер ететін операция қарастырылып жатса, қаржы бөлімі басшылық пен директорлар кеңесінің қарауына ұсынылатын, аталған операцияның компанияның қаржылық тұрақтылығына тигізетін күтілетін әсерін көрсететін проформалық қаржылық есептіліктерді қамтитын бизнес-жоспарды дайындайды. Несие берушілер мен инвесторлар қарыздық міндеттемелерге сәйкестікті құрылымдау немесе растау үшін, мысалы, қарызды өтеу резервінің жабылуын және қарыз бен өзіндік капитал арақатынасын сияқты осындай есептіліктерді талап етеді. Сол сияқты, жаңа корпорация құрылған кезде оның негіздеушілері болашақ инвесторлар үшін проформалық қаржылық есептіліктерді дайындайды. Сондай-ақ, банктер стартап бизнес үшін салық декларациясының орнына, несие немесе несие желісін беру алдында ақша ағынын тексеру үшін проформалық есептіліктерді сұрайды.
In business, pro forma financial statements are prepared in advance of a planned transaction, such as a merger, an acquisition, a new capital investment, or a change in capital structure such as incurrence of new debt or issuance of stock. The pro forma models the anticipated results of the transaction, with particular emphasis on the projected cash flows, net revenues and taxes. Consequently, pro forma statements summarize the projected future status of a company, based on the current financial statements. Pro forma figures should be clearly labeled as such and the reason for any deviation from reported past figures clearly explained. For example, when a transaction with a material effect on a company's financial condition is contemplated, the finance department will prepare, for management and board review, a business plan containing pro forma financial statements demonstrating the expected effect of the proposed transaction on the company's financial viability. Lenders and investors will require such statements to structure or confirm compliance with debt covenants such as debt service reserve coverage and debt to equity ratios. Similarly, when a new corporation is envisioned, its founders will prepare pro forma financial statements for the information of prospective investors. Also, banks will request pro forma statements in lieu of tax returns for a start up business in order to verify cash flow before issuing a loan or line of credit.
Есеп-фактуралар
Сауда операцияларында проформалық шот-фактура – бұл сатушының белгіленген бағалар мен шарттар бойынша сатып алушыға тауар сатуға берген міндеттемесін көрсететін құжат. Ол сауда құнын жариялау үшін қолданылады. Бұл толыққанды шот-фактура емес, өйткені сатушының дебиторлық қарызы мен сатып алушының кредиторлық қарызын есепке алу үшін пайдаланылмайды. Қарапайым тілмен айтқанда, «проформалық шот-фактура» – бұл сатып алушы мен жеткізуші тауардың толық сипаттамасы мен құны туралы келіскен «расталған сатып алу тапсырысы». Проформалық шот-фактура, әдетте, сатушы тауарды жөнелтуге дайын болғанда, бірақ төлем жіберілгенін қамтамасыз ету үшін жасалады. Сол сияқты, клиент кейінірек туындауы мүмкін келіспеушіліктерді болдырмау үшін проформалық шот-фактураға қандай компоненттер енгізілгенін білуге ынталанады. Сату бағасы проформалық шот-фактура түрінде беріледі, ол коммерциялық шот-фактурадан ерекшеленеді. Ол сату жасау үшін қолданылады және коммерциялық шот-фактурадан бұрын жіберіледі. Проформалық шот-фактураның мазмұны коммерциялық шот-фактураға ұқсас және көбінесе міндетті келісім деп есептеледі, бірақ проформалық шот-фактура заңды күші бар құжат болмағандықтан, баға соңғы сатуға дейін өзгеруі мүмкін. Проформалық шот-фактура сыйлықтар, үлгілер және жеке заттар сияқты сатып алынбаған немесе сатылмаған заттарды қамтитын жөнелтілімдер үшін де қолданылуы мүмкін, ал коммерциялық шот-фактура тауарлар сатып алынғанда немесе сатылғанда қолданылады. Дегенмен, кедендік шот-фактураны немесе декларацияны пайдалану ұсынылады, өйткені шекара қызметкерлері экспорттық декларация үшін құн туралы мәліметтерді талап етеді. Кедендік шот-фактура немесе декларация Жаңа Зеландияда әуе посылкаларын жөнелту үшін жиі қолданылады.
In trade transactions, a pro forma invoice is a document that states a commitment from the seller to sell goods to the buyer at specified prices and terms. It is used to declare the value of the trade. It is not a true invoice because it is not used to record accounts receivable for the seller and accounts payable for the buyer. Simply, a "pro forma invoice" is a "confirmed purchase order" where buyer and supplier agree on detail and cost of the product to be shipped to the buyer. A pro forma invoice is generally raised when the seller is ready for dispatching the material but they want to ensure that the payment is being sent before dispatch. And similarly, the customer also wants to know which components are included in the pro forma invoice to avoid disagreements later. A sales quote is prepared in the form of a pro forma invoice, which is different from a commercial invoice. It is used to create a sale and is sent in advance of the commercial invoice. The content of a pro forma invoice is almost identical to a commercial invoice and is usually considered a binding agreement, but because a pro forma invoice is not a legally binding document, the price may change in advance of the final sale. A pro forma invoice can also be used for shipments containing items that are not being bought or sold, such as gifts, samples and personal belongings, whereas a commercial invoice is used when the commodities shipped are being bought or sold. However, it is best to use a customs invoice or declaration as border officials require values for the export declaration. A Customs Invoice or declaration is commonly used in New Zealand for air parcel post shipments.
Халықаралық сауда
Проформалық шот-фактура халықаралық саудада қолданылғанда кедендік органдарға халықаралық сатудың толық мәліметтерін ұсынатын коммерциялық шот-фактурамен бірдей. Проформалық шот-фактура жіберуші мен импорттаушы арасында сату болмаған жағдайда (мысалы, алмастырылатын тауарлар үшін қайтару құжаты – RMA болған кезде) немесе сатушы мен сатып алушы арасындағы сауда шарттары халықаралық тасымалдау кезінде коммерциялық шот-фактураның қолжетімді болмауына себеп болғанда, коммерциялық шот-фактураның орнына ұсынылады. Проформалық шот-фактурада коммерциялық шот-фактурадағыдай бірдей мәліметтер болуы керек, ал мазмұны мәмілеге қатысушы елдердің үкіметтерімен белгіленеді. Кейбір елдерде кедендік органдар, егер тауарды кедендік рәсімдеу үшін кіру портындағы кіру құжаттарын тапсырған кезде қажетті коммерциялық шот-фактура қолжетімді болмаса, импорттаушы жасаған проформалық шот-фактураны (экспортер емес) қабылдауы мүмкін. Мысалы, АҚШ Кеден және шекара қорғау қызметі проформалық шот-фактураларды кедендік баж салығын есептеу және тауарларды тексеру үшін пайдаланады, бірақ тіркелген импорттаушы тауарлар әкелінген күннен бастап 120 күн ішінде кепілдік беруі және коммерциялық шот-фактураны ұсынуы қажет. Егер қажетті коммерциялық шот-фактура статистикалық мақсаттар үшін қажет болса, импорттаушы кеден органдары тауарды импорттаушыға босатқан күннен бастап 50 күн ішінде коммерциялық шот-фактураны ұсынуы тиіс.
A pro forma invoice is the same as a commercial invoice, which, when used in international trade, represents the details of an international sale to customs authorities. A pro forma invoice is presented in the place of a commercial invoice when there is no sale between the sender and the importer (for example, in the case of an RMA for replacement goods), or if the terms of the sale between the seller and the buyer are such that a commercial invoice is not yet available at the time of the international shipment. A pro forma invoice is required to state the same facts that the commercial invoice would and the content is prescribed by the governments who are a party to the transaction. In some countries, customs may accept a pro forma invoice (generated by the importer and not the exporter) if the required commercial invoice is not available at the time when filing entry documents at the port of entry to get goods released from customs. The U. S. Customs and Border Protection, for example, uses pro forma invoices to assess duty and examine goods, but the importer on record is required to post a bond and produce a commercial invoice within 120 days from the date of entry. If the required commercial invoice is needed for statistical purposes, the importer has to produce the commercial invoice within 50 days from the date Customs releases the goods to the importer.
Заң
Заң бойынша, pro forma сот шешімдері сот процесін жеңілдету үшін ғана жасалады (істі жылдамдату мақсатында).
In law, pro forma court rulings are intended merely to facilitate the legal process (indeed to move matters along).
Вестминстер жүйесі
Вестминстер жүйесі бар кейбір одақтастық елдерде, мысалы, Ұлыбритания, Канада және Австралияда, тақтан сөз сөйлеуді қарастыру алдында проформа заң жобалары ұсынылады. Проформа заң жобалары толыққанды емес заңдар болып табылады және тек бірінші оқылым кезеңінен өтеді. Олар парламенттің мемлекет басшысы белгілеген мәселелерден өзге де мәселелерді талқылауға құқығы бар екенін көрсетеді, осы мәселелер үшін парламент шақырылған. Бірінші оқылымнан кейін заң жобасы одан әрі қарастырылмайды. Проформа заң жобасы алғаш рет 1558 жылы Англияның Өкілдер палатасында енгізілді. Ұлыбритания Парламентінде оған сәйкес келетін заң жобалары – Өкілдер палатасындағы Заңсыздықтар туралы заң және Лордтар палатасындағы Таңдамалы Вестриялар туралы заң болып табылады. Канада Парламентінде мұндай заң жобалары сәйкесінше Канада Өкілдер палатасында C 1 заң жобасы – «Қызметке қабылдау анттарын басқару туралы» және Канада Сенатында S 1 заң жобасы – «Темір жолдарға қатысты» деп аталады. Австралия Өкілдер палатасында әрбір парламенттік сессияның басында жаңа заң жобасы әзірленеді (47-ші парламентте бұл 2022 жылғы Кедендік түзетулер туралы заң жобасы болды) және оны Премьер-министр ұсынады. Заң жобасы бірінші оқылымнан өтеді, бірақ қалыпты заң жобаларынан айырмасы, екінші оқылымға ұсынылмайды. Алайда, британдық және канадалық дәстүрден өзгеше, заң жобаларының мазмұны аталымында көрсетілген мәселелерге қатысты болады және теориялық тұрғыдан кез келген басқа заң жобасы сияқты қабылдануы мүмкін. Бұл практика Австралия Сенатына қолданылмайды; оның орнына генерал-губернатордың баяндамасын қарастыру алдында басқа ресми мәселелер (мысалы, сұрақтар уақыты) қарастырылады.
In certain Commonwealth nations with a Westminster system, such as the United Kingdom, Canada, and Australia, pro forma bills are introduced immediately before consideration of the speech from the throne. Pro forma bills are incomplete pieces of legislation and undergo only the first reading stage. They symbolize the authority of the parliament to discuss matters other than those specified by the head of state, for which ostensibly parliament was summoned. After first reading, the bill is never considered further. The pro forma bill was first introduced in the House of Commons of England in 1558. In the Parliament of the United Kingdom, the equivalents are the Outlawries Bill in the House of Commons and the Select Vestries Bill in the House of Lords. In the Parliament of Canada, such bills are titled Bill C 1, An Act respecting the Administration of Oaths of Office, and Bill S 1, An Act relating to Railways in the House of Commons of Canada and Senate of Canada, respectively. In the Australian House of Representatives, a new bill is drafted at the start of each parliamentary term (in the 47th Parliament this was the Customs Amendment Bill 2022) and presented by the Prime Minister. The bill undergoes the first reading, but a second reading is not moved unlike normal bills. However, departing from British and Canadian tradition, the contents of the bills do address the matters referred to in its title, and could theoretically be enacted like any other normal bill. This practice does not extend to the Australian Senate; instead other formal business is conducted (such as question time) before consideration of the governor general's speech.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ-тың федералды үкіметінде Конгрестің екі палатасы (Өкілдер палатасы немесе Сенат) ешқандай ресми мәселе талқыланбайтын формалды сессия өткізе алады. Бұл әдетте Конституцияда белгіленген "екі палатаның бірі екіншісінің келісімінсіз үш күннен артық үзіліс жасай алмайтындығы" талабын орындау үшін жасалады. Проформалық сессиялар президенттің заңға вето қоюын немесе Конгрессті арнайы сессияға шақыруын болдырмау үшін де қолданылуы мүмкін. Олар президенттердің демалыс уақытында тағайындауларын қабылдамауға да мүмкіндік береді. 2012 жылы президент Барак Обама проформалық сессия кезінде төрт адамды тағайындауға тырысты, бұл демалыс уақытында тағайындауларды тоқтату практикасын күмәндандырды. Алайда, 2014 жылы АҚШ Жоғарғы Соты «NLRB v. Noel Canning» ісінде президенттің президенттік өкілеттігін осы тағайындауларды жасау үшін дұрыс қолданбағанын анықтады, Сенаттың проформалық сессиялармен үзіліске шыққан кезінде сессиялар арасындағы уақыт мұндай өкілеттікті қолдануға жеткіліксіз екенін атап өтті. 2020 жылдың сәуір айында президент Дональд Трамп президенттің Конституциялық өкілеттігі «Конгрессті шақыру немесе тоқтату» «ерекше жағдайларда» Конгрессті тоқтату үшін ешқашан қолданылмаған, бірақ Конгрессті шақыру үшін сирек жағдайларда қолданылған, оған Конгресстің екі палатасын да тоқтата тұруға (проформалық процедураны жоққа шығару) және Конгресс үзілісте болған кезде бос үкіметтік лауазымдарға тағайындау жасауға мүмкіндік береді деп мәлімдеді. Бұл ұсынысты Джо Локхарт сынға алды. Сонымен қатар, Президенттің Конгрестің бірін немесе екі палатасын тоқтатуға берілген Конституциялық өкілеттігі «үзіліс уақыты» Палата мен Сенат арасында келіспеушілік туған жағдайлармен шектеледі, бұл Конституцияның I бабының 5-тармағына сәйкес келеді, ол Конгрестің екі палатасының бірі екіншісінің келісімінсіз үш күннен артық үзіліс жасауына тыйым салады. Алайда, Конгрестің екі палатасының әр үш күнде бір рет формалды сессиялар өткізуі, егер Конгрестің екі палатасының бірі өзін үш күннен артық мерзімге үзіліске шыққан деп санамаса және сондықтан екінші палатадан келісім сұрамаса, үш күннен артық мерзімге үзіліс жасауға қатысты Конституциялық «келіспеушілік жағдайы» тудыруға кедергі келтіреді, демек Президенттің осы өкілеттікті пайдалануына рұқсат берілмейді. Ұқсас тәжірибелер штаттық заң шығару органдарында да бар, себебі олар да ұқсас себептерге ие; мысалы, Миннесота штатында заң шығарушы органдар Конгреске ұқсас, әр үш күнде бір рет кездесу талабына бағынады. Бұл талапты орындау үшін формалды сессиялар өткізіледі.
In the federal government of the United States, either house of the Congress (the House of Representatives or the Senate) can hold a pro forma session at which no formal business is expected to be conducted. This is usually to fulfill the obligation under the Constitution "that neither chamber can adjourn for more than three days without the consent of the other." Pro forma sessions can also be used to prevent the president from pocket vetoing bills, or calling the Congress into special session. They have also been used to prevent presidents from making recess appointments. In 2012 President Barack Obama attempted to make four appointments during a pro forma session, calling the practice of blocking recess appointments into question. However, in 2014 the Supreme Court of the United States in NLRB v. Noel Canning determined that the President had improperly used his presidential power to make these appointments, stating that while the Senate was in recess punctuated by pro forma sessions the period of time between the sessions was not long enough to invoke such power. In April 2020, President Donald Trump claimed that the president's constitutional power to "convene or adjourn Congress" "on extraordinary occasions", a power that has never been used to adjourn Congress, though it has been used on rare occasions to convene Congress, empowers him to suspend both houses of Congress (overriding the pro forma procedure) and enabling him to make appointments to vacant government positions while Congress is suspended. The suggestion was condemned by Joe Lockhart. In addition, the President's Constitutional power to adjourn either or both houses of Congress is limited to situations in which the "Time of Adjournment" is disagreed upon between the House and Senate creating a "Case of Disagreement", which implicates Article I, Section 5 of the Constitution, which prohibits either house of Congress from adjourning for more than three days without the consent of the other house of Congress. However, the system of pro forma sessions every three days by both houses of Congress would appear to represent an obstacle to finding a Constitutional "Case of Disagreement" between the houses of Congress regarding an adjournment of more than three days if neither house of Congress ever deems itself adjourned for more than three days and therefore never seeks the consent of the other house of Congress to adjourn and therefore never creates a situation in which a "Case of Disagreement" could arise to authorize the President to exercise this power. Similar practices exist in the state legislatures, and for similar reasons; for example, in Minnesota, legislative bodies have the same every three days meeting requirement that Congress has. Pro forma sessions are held to meet this requirement.