Поль Сауве: Премьер Квебека және Екінші дүниежүзілік соғыстың ардагері

Кіріспе

Квебек провинциясының премьер-министрі 1959-1960 жылдары, кёрлмен айналысушы Джозеф Мигнаолт Пол Сове (1907 жылғы 24 наурыз – 1960 жылғы 2 қаңтар) – канадалық заңгер, Екінші дүниежүзілік соғысының қатысушысы және саясаткер. Ол 1959 және 1960 жылдары Квебектің 17-ші премьер-министрі болды.

Өмір

Пол Сове Канаданың Квебек провинциясындағы Сен-Бенуа қаласында журналист және парламентарий Артур Сове мен Мари-Луиз Лашайн отбасында дүниеге келген. 1923 жылы оның отбасы Сен-Эусташқа көшіп, ол Сен-Терез семинариясында оқуын бастады, кейін Монреальдің Сен-Мари колледжіне ауысты, оны 1927 жылы бітірді. Сове Монреаль университетінде құқық білімін алып, 1930 жылғы 8 шілдеде адвокат болып жұмыс істеуге лицензия алды. 1936 жылы ол Люс Пеландқа үйленді, олардан үш бала дүниеге келді: Люс Пауль (1937), Пьер (1938) және Джиннет (1944).

Саяси мансап

Оның әкесі Артур Сауве либерал Луи Александр Ташеро премьер-министрлік қызметін атқарып тұрғанда Консервативтік партияның жетекшісі болған. 1930 жылы ол федералды саясатқа өтіп, Р.Б. Беннет үкіметінде Пошта министрі болды. 1930 жылы Пол Сауве Квебек заң шығарушы жиналысында әкесінің бұрынғы округі – Дю-Монтань округінен консерватор ретінде сайланды және 23 жасында ең жас сайланған депутат атанды. 1935 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырағанымен, 1936 жылы жаңа құрылған Ұлттық одақтың мүшесі ретінде қайта сайланды. Бұл одақ оның консерваторлары мен Action libérale nationale партиясының көп бөлігінің бірігуінен құралған еді. Ол 29 жасында спикер болып сайланды, бұл лауазымға сайланған ең жас адам болды. 1939 жылы Канада Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда Пол Сауве өзінің мүшесі болған резервтік полк – Les Fusiliers Mont Royal полкіне қайта оралып, соғыс аяқталғанға дейін Канада армиясының құрамында шетелде қызмет етті. Ол Нормандия шайқасына және Оңтүстік Бевеланд операциясына қатысты. 1945 жылы Еуропадан оралғаннан кейін Квебек заң шығарушы жиналысындағы лауазымдық міндеттерін қайта бастады. 1946 жылы ол Квебектің әлеуметтік қамтамасыз ету және жастар министрі болды. Сауве өз нанымдарынан айнымағаны және «Басшы» (Дюплессис) тарапынан қызметтен алыну қорқынышына мойын бұрмағаны үшін құрметке ие болды. Кейбір деректерге сүйенсек, ол «иә» деп жауап беретін адамдардан тұратын кабинетте жалғыз тұрған. Сауве Морис Дюплессистен кейін Ұлттық одақтың жетекшісі және Квебек премьер-министрі болды. Дюплессис 1959 жылдың 7 қыркүйегінде қайтыс болды. Ол сонымен қатар әлеуметтік қамтамасыз ету және жастар министрі лауазымын сақтап қалды. Премьер-министр болған кезде Сауве келесі сайлауға дейін ең көп дегенде екі жыл бар екенін жақсы білді. Канададағы ең консервативті провинциялық үкіметтердің бірін жаңғырту қажеттігін түсінген ол Квебек басқару жүйесіндегі радикалды өзгерістерді жариялады. Оның нық қадамдары «Désormais» (енді) деген ұранында көрінді. «100 күндік өзгерістер» кезеңінде Сауве Квебек үкіметін алдынан тұрған мәселелерді, соның ішінде Дюплесси кезеңінде назардан тыс қалған көптеген мәселелерді жан-жақты қарастырды. Осы себепті көптеген адамдар оны Тыныш революцияның нағыз негізін қалаушысы деп есептейді. Білім беру реформасы әлеуметтік өзгерістер мен ұлттық даму құралы ретінде қарастырылғандықтан, Сауве жоғары білім беруге Оттава бөлген қаражатты қайтару бойынша келіссөздер жүргізді. Үкіметтік гранттар білім беру мекемелеріне көбейтілді, енді олар үкіметтің қалауынша бөлінбеді. Канада федерализміне қатысты Сауве үкіметі университеттерге берілетін федералдық гранттар 1867 жылғы Британ Солтүстік Америка заңына (кейін Конституциялық акті деп аталды) сәйкес провинциялардың құзырына жататын салаға тікелей араласады деп санды. Сондай-ақ провинциялық университеттерге берілетін білім беру салымын шегеру талаптары да қойылды. Сауве үкіметі федералдық ауруханалық сақтандыру жүйесіне қатысты федералдық заңнаманы және оны Квебекке бейімдеу жолдарын жан-жақты зерттеуді жоспарлады. Алайда Сауветің өкілеттігі ұзаққа созылмады, өйткені ол 1960 жылдың 2 қаңтарында Сент-Эсташта жүрек талмасынан қайтыс болды. Премьер-министр лауазымындағы 117 күндік қызметі провинция тарихындағы ең қысқа мерзім болып табылады. Оның өлімі Ұлттық одақ үкіметін дүрліктірді. Бір жылдан кейін Ұлттық одақ оның ізбасары Антонио Баррет басшылығымен жеңіліске ұшырады.

Arthur Sauvé, his father, had been leader of the Conservative Party during the Premiership of Liberal Louis Alexandre Taschereau. He transferred to federal politics in 1930 and became Postmaster General in the R. B. Bennett government. Paul Sauvé then ran as a Conservative for his father's former riding of the comté des Deux Montagnes in the Quebec legislature in 1930, to become to the youngest elected member at the age of 23. He would be defeated in the 1935 election but re elected in 1936 as a member of the newly formed Union Nationale, formed from a merger of his Conservatives with the bulk of the Action libérale nationale. He was then elected as Speaker to become, at the age of 29, the youngest person elected to that position. When Canada entered the Second World War in 1939, Paul Sauvé reported to Les Fusiliers Mont Royal, the regiment to which he belonged as a reserve officer, and served overseas in the Canadian military for the duration of the Second World War, taking part in the Battle of Normandy and in the South Beveland Campaign. In 1945, he returned from Europe and resumed his official duties with the Quebec legislature. In 1946, he became Quebec's first Minister of Social Welfare and Youth. Sauvé is viewed as having upheld his convictions and had not succumbed to fear of demotion by "The Chief" (Duplessis). Some say that he stood alone in a cabinet of "yes men". Sauvé succeeded Maurice Duplessis as leader of the Union Nationale and Premier of Quebec following Duplessis's death on September 7, 1959; he continued to serve as his own Social Welfare and Youth Minister. By the time he became Premier, Sauvé was well aware that he had, at most, two years before the next election. Realizing the need to modernize one of the most conservative provincial governments in Canada, he announced radical changes in the ways Quebec would be run. His resolve was conveyed in the motto he adopted: "Désormais" (from now on). During those "100 Days Of Change," Sauvé undertook a wide ranging review of issues facing the Quebec government, including many that had been ignored during the Duplessis era. For this reason, he was regarded by many as the actual 'founder' of the Quiet Revolution. As educational reform was seen as a means to social change and national development, Sauvé begun negotiations to recover the money Ottawa set aside for higher education, while government grants would increase towards educational institutions, no longer distributed at the government's discretion. Regarding Canadian federalism, the Sauvé provincial government considered that federal grants to universities encroached an area reserved exclusively for the provinces under the British North America Act, 1867 (since renamed the Constitution Act, 1867). Demands were also made in respect that the provincial university education tax be deductible. The Sauvé government also wanted to undertake an in depth study of the federal legislation regarding the federal hospital insurance system and the means for adapting it for Québec. However, Sauvé's tenure would be short lived, as he himself would shortly die in office on January 2, 1960, in Saint Eustache of a heart attack. His 117 day tenure as premier is the shortest non interim stint in the province's history. His death left the Union Nationale government in disarray. Less than a year later, the Union Nationale was defeated under his successor, Antonio Barrette.

Мұра

Монреальдегі Пол Сове аренасы оның құрметіне аталған, және 1976 жылы Квебек партиясы провинциялық сайлауда жеңіске жеткенін тойлаған сайлау түніндегі митингісі осы аренада өтті. Deux Montagnes қаласындағы Ecole Sauve бастауыш мектебі де оның есімімен аталыпты.