Кіріспе

Америка азаматтық соғысының тыңшысы (1818–1900)

Элизабет Ван Лью (12 қазан 1818 – 25 қыркүйек 1900) – Америка азаматтық соғысы кезінде Одақ армиясы үшін кең тыңшылар желісін құрып, басқарған американдық аболиционист және қайырымдылық жасаушы. Оның өмірі туралы көптеген негізсіз мәлімдемелер жасалып келеді. Ең сенімді дереккөз – Вирджиния университетінің профессоры Элизабет Р. Варонның 2002 жылғы өмірбаяны.

Ерте өмір

Элизабет Ван Лью 1818 жылдың 12 қазанында Вирджиния штатының Ричмонд қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джон Ван Лью, ал анасы Елиза Бейкер болған. Ван Лью Филадельфияда білім алған. Ол оқыған квакерлер мектебі оның құлдыққа қарсы көзқарасын қалыптастыруға зор ықпал еткен деп есептеледі. Ричмондта Либби түрмесі ашылғанда, Ван Льюға ондағы тұтқындалған Одақ әскерлеріне азық-түлік, киім, жазу қағазы және басқа да қажетті заттарды әкелуге рұқсат берілді. Ол тұтқындарға қашып кету әрекеттеріне көмектесіп, оларға қауіпсіз жасыру орындары туралы ақпарат берді және түрме қызметкерлеріне Одаққа жақын адамды тағайындады. Ван Лью Одақ әскерлеріне ақша беріп, олардың арқылы Конфедерация әскерлеріне пара беруге көмектескен. Жақында тұтқындалғандар Ван Льюге Конфедерация әскерлерінің саны мен қозғалысы туралы ақпарат берді, ол оны Одақ қолбасшыларына жеткізді. Ван Лью соғыс кезінде шпиондық желі басқарды, оған Конфедерацияның Соғыс және Әскери-теңіз департаменттерінің клерктері, сондай-ақ Мэри Ричардс Боузерді қоса алғанда, бос және құл африкалық американдықтар кірді. Мэри Джейн Ричардс, басқаша айтқанда Мэри Элизабет Боузер, Ван Лью үйінде бұрынғы құл қыз болған және оны отбасы Пенсильваниядағы квакер мектебінде білім алуға жіберген. Ван Льюдің тыңшылар желісі соншалықты тиімді болды, ол бірнеше рет генерал-лейтенант Улисс С. Грантка өзінің бақшасынан жаңа гүлдер мен Ричмонд газетінің көшірмесін жіберді.

Соғыстан кейінгі өмір

1865 жылы сәуірде Ричмонд АҚШ әскерлерінің бақылауына өткенде, Ван Лью қалада АҚШ туын көтерген алғашқы адам болды. Ван Лью қаланың пошта жүйесін жаңғыртты және бірнеше африка-американдықтарды жұмысқа алды, олар ақ нәсілді қызметкерлермен бірдей жалақы мен әлеуметтік жеңілдіктерге ие болды, бірақ 1877 жылы жаңа президент Рутерфорд Б. Хейс оны қызметтен шеттетуге мәжбүр етті. Кейіннен оған Ричмондқа пошта кызметкері ретінде қайта оралуға рұқсат берілді, онда ол 1883 жылдан 1887 жылға дейін жұмыс істеді. Дегенмен, көрші балаларға, соның ішінде болашақ жазушы Эллен Глазгоға, оны әйел-құбылашы санау керектігі айтылды. Оның қабір тасында былай жазылған: «Элизабет Л. Ван Лью (1818–1900) Ол құлдықты жою және Одақты сақтау үшін адамның ең қымбат нәрселерін – достарын, бақытын, жайлылығын, денсаулығын, тіпті өмірін де тәуекелге ұсынды. Бостон Капитолийінен алынған осы тас Массачусетс штатының достарынан құрметпен сыйланған». Ван Лью өсиетімен жеке қолжазбаларын, соның ішінде соғыс туралы естеліктерін полковник Ревирдің туысы Джон П. Рейнольдсқа қалдырды. 1911 жылы Рейнольдс ғалым Уильям Г. Беймерді Ван Льюдің алғашқы өмірбаянын Harper's Monthly журналында жариялауға көндірді. Өмірбаян көрсеткендей, Ван Лью тыңшылық қызметіндегі сәттілігіне оның ақылдан безгендей көрінуі себеп болды, соның салдарынан ол «Ақылсыз Бетти» деген лақап атын алды. 1911 жылы Ричмонд қаласы Ван Льюдің бұрынғы үйін сатып алып, бұзды. Келесі жылы оның орнында Беллвью бастауыш мектебі (әлі күнге дейін сақталып қалған) салынды. Қазіргі таңда оның және Боузердің (Мэри Джейн Ричардстың) қызметтерін еске түсіретін тарихи тақталар мен белгілер орнатылған. Сонымен қатар, Ван Льюдің екі қызметшісінің қызы Мэгги Уокер Ричмондта белгілі христиан кәсіпкері атанды және елдегі алғашқы афроамерикандық әйелге тиесілі банкті құрды. 1993 жылы Элизабет Ван Лью Әскери барлау қызметінің Даңқ залына енгізілді.

Кітаптар мен фильмдер

Элизабет Ван Лью 1944 жылы Элсуит Тайнның «Янки-негiз» атты кітабында, Уильямсбург сериясындағы екінші кітап ретінде, және Лоис Левиннің «Мэри Боузердің құпиялары» романындағы кейіпкер болды. Оның тарихы сондай-ақ 1995 жылғы балалар кітабында – Беверли Холлдың «Арыстан басының құпиясы», 2005 жылғы роман «Элизабет Ван Лью: Азамат соғысы тыңшысы» (авторы Хайди Шуф), 2006 жылғы роман «Бізді тек адал деп атаңыз: Одақтың жер астындағы қозғалысы» (авторы Мари Якобер), 2013 жылғы роман «Тыңшы әйел» (авторы Дженифер Чиаверини) және 2016 жылғы роман «Айранбет пен Массачусетс азаматы» (авторы Фредерик Лаписарди) арқылы көркемделіп суреттелді. 1987 жылы түсірілген «Арнайы достық» телефильмі Ван Лью мен оның бұрынғы құлы Мэри Боузердің достығы мен Одаққа деген бірлескен қызметінің көркемделіп баяндалған оқиғасын көрсетеді (фильмде Ван Лью орта жастағы емес, жас әйел ретінде бейнеленген). 1990 жылы түсірілген «Менің үйімдегі сатқын» телефильмі Элизабет Ван Льюдің тарихын оның немере қызының көзқарасынан баяндайды; Мэри Кей Плейс Элизабет рөлін сомдайды. Азамат соғысы кезіндегі Элизабет Ван Льюдың қызметі туралы көркемделіп, бірақ жан-жақты зерттелген мақала Карен Эбботтың 2015 жылғы «Өтірікші, сұлу, сарбаз, тыңшы: Азамат соғысындағы төрт жасырын әйел» романына енгізілген.