Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шнурдың немесе баудың ұшына кигізілетін қапша.
Sheath on the end of a shoelace or cord
Аглет – шнурдың, баудың немесе тартымды баудың әр екі шетіне бекітілетін, көбінесе пластик немесе металдан жасалған кішкентай қапша. Аглет шнурдың немесе баудың жіптерінің тозақтан қорғайды, оның беріктігі мен тар пішіні оны ұстауды және саңылаулар, ілмектер немесе басқа бау өткізгіштер арқылы өткізуді жеңілдетеді.
An aglet ('/æ//g//l//ə//t/ AGlət) or aiglet is a small sheath, often made of plastic or metal, attached at each end of a shoelace, a cord, or a drawstring. An aglet keeps the fibers of the lace or cord from unraveling; its firmness and narrow profile make it easier to hold and easier to feed through eyelets, lugs, or other lacing guides.
Этимология
Аглет және оның түрі аглет орта және көне француз тілдеріндегі aguillette сөзінен шыққан, ол aguille сөзінің кішіртілген түрі, яғни "ине, жіпсің" деген мағынаны білдіреді. Бұл сөз өзі кезегінде кейінгі латын тілінен алынған acucula ("әсемдеуіш жіпсің, қарағай инесі") сөзінің, латынша "ине, жіпсің" деген мағынадағы acus сөзінің кішіртілген түрі болып табылады.
The word aglet and its variant aiglet come from the Middle French and Old French word aguillette, the diminutive of aguille, meaning "needle, pin", which in turn comes from the Late Latin acucula ("ornamental pin, pine needle"), diminutive of the Latin word for needle and pin, acus.
Тарих
Аглеттер бастапқыда металл, шыны немесе тастан жасалған, және көптегендері өте әсем болған. Рим дәуіріндегі бай адамдар өздерінің аглеттерін мыс немесе күміс сияқты қымбат металдардан жасайтын. Батырмалар ойлап табылғанға дейін, олар киімді біріктіру үшін пайдаланылатын ленталардың ұштарында қолданылған. Кейде оларды кішкентай мүсіндер етіп жасаған. Шекспир «Айбақты бауырмал ету» пьесасында осы мүсінді «аглет баласы» деп атайды. Huffington Post редакторы Джеймс Кейвтің айтуынша, «Аглеттің эволюциясының тарихы біршама күрделі – көптеген дереккөздер оны 1790 жылдары қазіргі заманғы аяқ киімнің шнурын ойлап тапқан және осы арқылы 2,5 миллион доллар тапқан ағылшын өнертапқышы Харви Кеннеди танымал еткенін көрсетеді».
Aglets were originally made of metal, glass, or stone, and many were very ornamental. Wealthy people in the Roman era would have their aglets made out of precious metals such as brass or silver. Before the invention of buttons, they were used on the ends of the ribbons used to fasten clothing together. Sometimes they were formed into small figures. Shakespeare calls this type of figure an "aglet baby" in The Taming of the Shrew. According to Huffington Post editor James Cave, "The history of the aglet’s evolution is a little knotty—many sources credit it as being popularized by an English inventor named Harvey Kennedy who is said to have earned $2.5 million off the modern shoelace in the 1790s."
Түрлілігі
Аглеттер, әдетте функционалды болса, ал агильеттер көбінесе декоративті арасында жіңішке айырмашылық бар. Агильеттер әдетте боло галстуктары сияқты сәндік арқандардың соңында немесе әскери формадағы арқандарда кездеседі. Аяқ киім компаниялары көбінесе өздерінің аяқ киім байламдарын шығарады, олар үшін аглеттер дайындайды. Көптеген компаниялар жақсырақ беріктік үшін пластик аглеттерге металл қабықшалар қосуды ұсынады. Кейбіреулері логотиптер мен суреттерді де қосады.
There is a subtle distinction between aglets, which are generally functional, and aiguillettes, which are generally decorative. Aiguillettes usually appear at the end of decorative cords, such as bolo ties and the cords on military dress uniforms. Shoe companies often produce their own shoelaces, for which they manufacture aglets. Many companies prefer to add metal sheaths over plastic aglets for better durability. Some may also add logos or pictures.