Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Тренчард пен Томас Гордонның эсселері.
Essays by John Trenchard and Thomas Gordon
«Катоның хаттары» – британ жазушылары Джон Тренчард пен Томас Гордонның 1720-1723 жылдары Катон (б.з.д. 95-46) атты псевдониммен жариялаған эсселері. Катон – Юлий Цезардың кескілесімді жауы әрі римдік дәстүрлерді (mos maiorum) қатай қорғаған белгілі тұлға.
Cato's Letters were essays by British writers John Trenchard and Thomas Gordon, first published from 1720 to 1723 under the pseudonym of Cato (95–46 BC), the implacable foe of Julius Caesar and a famously stalwart champion of Roman traditionalism (mos maiorum).
Мақсаты
Хаттар - Ұлыбритания Достастығының қайраткерлері дәстүріндегі маңызды еңбек саналады. Олар британдық саяси жүйедегі жемқорлық пен адалсыздықты айыптап, зұлымдыққа қарсы ескертіп, билікті теріс пайдаланудан сақтандырды. Мысалы, "Тарихтың өзі үлкен билікке ие болған, оны қауіпсіздікке ие болғанда да теріс пайдаланбаған адамдардың аз ғана мысалдарын келтіреді."
The Letters are considered a seminal work in the tradition of the Commonwealth men. They condemned corruption and lack of morality within the British political system and warned against tyrannical rule and abuse of power. For instance "all History affords but few Instances of Men trusted with great Power without abusing it, when with Security they could.”
Жарияланым
144 эссе бастапқыда Лондон журналында, кейін Британ журналында жарияланды. Хаттар жиналып, «Азаматтық және діни еркіндік туралы эсселер» деген атпен басылды. Олардың ықпалының дәлелі – 1755 жылға дейін жарық көрген алты басылым.
The 144 essays were published originally in the London Journal, later in the British Journal. The Letters were collected and printed as Essays on Liberty, Civil and Religious. A measure of their influence is attested by six editions printed by 1755.
Ықпал
Бір ұрпақ өткен соң олардың пікірлері американдық революцияның идеалдарына зор ықпал етті. Питер Карстеннің "Англия мен Америкадағы патриот батырлары" кітабында айтылғандай, Катон хаттары негізін қалаушы әкелердің кітапханаларында ең көп кездесетін кітаптардың бірі болды. Бұл хаттар американдық революциялық буынға шабыттандырып, идеалдар сыйлады. Мақалалар Он үш колонияда кеңінен таралды және Бостоннан Саванна, Джорджияға дейінгі газеттерде жиі цитаталанды. Белгілі тарихшы Клинтон Росситер: "Колониялық Американың газеттерінде, кітапхана тізімдерінде және жарияламаларында Джон Локктың «Азаматтық үкіметінен» гөрі Катон хаттары отарлық дәуірдегі саяси ойлардың ең танымал, жиі цитаталанатын және құрметті көзі екенін білмеген адам уақытын бекер өткізеді" деді. 1977 жылы Эдвард Х. Крейн құрған Вашингтон қаласындағы Катон институты осы Катон хаттарының атымен аталады.
A generation later their arguments immensely influenced the ideals of the American Revolution. According to Peter Karsten's Patriot Heroes in England and America, Cato's Letters were the most common holdings on the bookcases of the founding fathers. These letters also provided inspiration and ideals for the American Revolutionary generation. The essays were distributed widely across the Thirteen Colonies, and frequently quoted in newspapers from Boston to Savannah, Georgia. Renowned historian Clinton Rossiter stated "no one can spend any time on the newspapers, library inventories, and pamphlets of colonial America without realizing that Cato's Letters rather than John Locke's Civil Government was the most popular, quotable, esteemed source for political ideas in the colonial period." The Cato Institute, a Washington, D. C., think tank founded by Edward H. Crane in 1977, takes its name from Cato's Letters.
Басқа псевдонимдер "Като хаттары"
Тренчард пен Гордон хаттарына қатысты емес, он сегізінші ғасырдағы Америкадағы екі түрлі хат жазушы да Катонды саяси хаттарды жариялау үшін псевдоним ретінде пайдаланды. Бір "Катон" 1776 жылғы сәуірде "Пенсильвания газеті"-нде Америка тәуелсіздігіне қарсы пікір білдіретін эсселер сериясын жазды. Томас Пэйннің өмірбаяуын жазған Монкур Д. Конвейдің сөзіне сүйенсек, бұл "Катон" – Филадельфиядағы ықпалды англикан дін қызметкері, доктор Уильям Смит. Оның көзқарастары "Ормашы" (The Forester) деген атпен қол қойылған хаттарда сынға ұшырады, бұл, әдетте, Пэйн болатын. Кейіннен Като 1787 және 1788 жылдары "Нью-Йорк журналы"-на жазған хаттар сериясында псевдоним ретінде қолданылды. Ол Джеймс Мэдисонның пікірлеріне қарсы шығып, Америка Құрама Штаттары Конституциясын ратификациялауға қарсылық білдірді (бұл антифедерализм деп белгілі көзқарас). Көптеген тарихшылар бұл хаттарды Джордж Клинтонға жатқызады, бірақ авторлығы толыққанды дәлелденбеді. Александр Гамильтон осы хаттарға "Цезарь" псевдонімімен жауап берді.
Unrelated to the Trenchard and Gordon letters, two different letter writers in eighteenth century America also used Cato as a pseudonym in writing political letters for publication. One "Cato" wrote a series of essays arguing against American independence in the Pennsylvania Gazette, which were published in April 1776. According to Thomas Paine biographer Moncure D. Conway, this "Cato" was Reverend Dr. William Smith, an influential Anglican minister in Philadelphia. His views were opposed in letters signed by "The Forester," apparently Paine. Cato was later used as a pseudonym in a series of letters to the New York Journal in 1787 and 1788 opposing James Madison's views and urging against ratification of the United States Constitution (the view known as Anti Federalism). Many historians attribute these letters to George Clinton, though their authorship has not been definitively proven. Alexander Hamilton published responses to these letters under the pseudonym "Caesar."