Сарыаяқты шаяндар (Larus michahellis) – Еуропа, Ближний Шығыс және Солтүстік Африкада кездесетін дернәсіл құс. Биологиялық сипаттамасы, таралған аймақтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Сары аяқты шаян (Larus michahellis) – Еуропа, Таяу Шығыс және Солтүстік Африкада кездесетін ірі шаян, ол жақында ғана жеке түр ретінде кеңінен танылды. Бұрын ол Каспий шаянының (L. cachinnans) немесе кеңірек айтқанда, мұнайшаянның (L. argentatus) түршесі ретінде қарастырылған. Туыс атауы – латын тілінен келген Larus, ол шаянға немесе басқа да ірі теңіз құстарына сілтеме жасайды, ал түр атауы неміс зоологы Карл Михаеллеске арналған.
The yellow legged gull (Larus michahellis) is a large gull found in Europe, the Middle East and North Africa, which has only recently achieved wide recognition as a distinct species. It was formerly treated as a subspecies of either the Caspian gull L. cachinnans, or more broadly as a subspecies of the herring gull L. argentatus. The genus name is from Latin Larus which appears to have referred to a gull or other large seabird, and the species name honours the German zoologist Karl Michahelles.
Жіктеу
Қазір сары аяқты шаянның толыққанды түр екендігі қабылданған, бірақ жақында ғана көптеген пікірталас болды. Мысалы, 1993 жылы "British Birds" журналы сары аяқты шаянды селеу шаяннан бөліп, Каспий шаянын оның құрамына қосты. Олар қоқысқа ұмтылып, қоқыс орындарында және басқа да жерлерде тамақтанады, сондай-ақ далаларда немесе жағалауда қолайлы жем іздейді, кіші шаян мен басқа теңіз құстарындағы жемді тонап алады. Қалалық популяциялар көбінесе мүмкіндікті пайдаланушы қоқыс жегіштер болғанымен, қажет болған жағдайда жыртқышқа айнала алады; мұндай жағдай 2020 жылы Италиядағы карантин кезінде байқалды, онда тамақ қалдықтарының жетіспеуінен Римдегі сары аяқты шаяндар тышқандар мен тау көгершіндері сияқты ірі жемге көшкен. Гибралтардағы Атлантикалық шаяндар ұшып бара жатқанда зәйтүн ағаштарынан жеміс теріп жегендері байқалып, суретке түсірілген.
It is now generally accepted that the yellow legged gull is a full species, but until recently there was much disagreement. For example, British Birds magazine split the yellow legged gull from the herring gull in 1993 but included the Caspian gull in the former, They will scavenge on rubbish tips and elsewhere, as well as seeking suitable prey in fields or on the coast, or robbing smaller gulls and other seabirds of their catches. Although urban populations are generally opportunistic scavengers, they can shift to a predatory diet if necessary; this was observed during the lockdown of Italy in 2020, when the lack of food scraps led the yellow legged gulls of Rome to take prey as large as rats and rock doves. Atlantic gulls in Gibraltar have been observed and photographed picking and eating fruit from olive trees in flight.
Көбею
Сары аяқты шаяндар көбінесе колонияларда көбейеді. Жұмыртқалары, әдетте үштан, наурыздың ортасынан мамырдың басына дейін салынады және осы ірі шаян оларды белсенді қорғайды. Ұясы – жерде немесе жартастың тік беткейінде салынған, кейде сирек өсімдіктерден тұратын үйінді. Гибралтар, Галисия және Португалия сияқты кейбір аймақтарда олар ғимараттарда, қала ішінде және тіпті ағаштарда ұялауды бастады. Жұмыртқалар 27–31 күндей күнін кешіп, жас құстар 35–40 күннен кейін қанаттанды.
Yellow legged gulls usually breed in colonies. Eggs, usually three, are laid from mid March to early May and are defended vigorously by this large gull. The nest is a sometimes sparse mound of vegetation built on the ground or on cliff ledges. In some places, such as Gibraltar, Galicia and Portugal, they have started nesting on buildings, inside cities and even on trees. The eggs are incubated for 27–31 days and the young birds fledge after 35–40 days.